Uyandırdı O An Yüce Rahman.

Nasıl oldu bilinmez şeytan libasını giydim şaştım

Hak yol var iken eğri olan yola doğru kaçtım

Sonra durdum şöyle bir etrafıma baktım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Yürürken sanki yıkılırdı adımlarımda kaldırım

Söz söylerken sanki çakardı o an yıldırım

Sağa sola bakar aptalca insanları ayırırdım

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Dilim sanki sokmuştu eşek arısı hep yakar yıkardı

Beni karşıda görenler şaşkınlık içinde kaçardı

Ben takmazsam şeytan beni koluna alır takardı

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Ulaşılmazdı sanki benim burası şurası orası

Dilimde eksik olmazdı gönül yıkma çabası

Bendim dünyanın en akılsızı kabası

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Gözümde hiç silinmezdi şeytanın izleri

Peşinde koşardım geceleri gündüzleri

Gönlümde biriktirmezdim hiç sevgileri

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bu âlemde benden başkasının yoktu sanki hevesi

Şeytan beni alır götürürdü bazen karanlık her akşam gecesi

Bazen küserdim kendime dünyaya biterdi gönlümün neşesi

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Bazen geceleri isterdim kendimi ben dövem

Dövem de yedi sülaleme değil şeytana sövem

Bilmezdim ben artık bu halimle nerelere gidem

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Kul Mehmet’im şeytana kandın kanacağın kadar

Hak yol döndün şimdi bu günahla ben nasıl yatar

Çok şükür kalbim gönlüm hak yol için artık atar

Hak var iken ben şeytanı nasıl koluma takmışım

Uyandırdı o an yüce Rahman yıktım şeytanı şükür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İncimiş Kaldırım Taşlarında Yatıyorum

	Kırık bir cam gibi kırık düşlerin sokaklarında geziyorum Soluk düşler bestesiz yitik bir şarkı gibi ağlıyor Adını çıkmazlara yazanların gözlerinde hüzün Kaldırımlar ıslak gözyaşı dolu İncimiş kaldırım taşlarında yatıyorum İnciyen yüreğimin derdini anlar diye Ne kaldırımlar bana derman olacak Nede ben kaldırımlarda ki gözyaşların silebileceğim Kaçıyorum lanet kokmuş sahillerin karanlığında Koşarken kendime sana bize soğuk kumların içinde Batıyorum batan hayallerim gibi soğuk kumlara Ağlayan gecenin melodisine eşlik eden feryadım Gökyüzüne çıkarken martıların eşliğinde İncimiş kaldırım taşlarında yatıyorum İnciyen yüreğimin derdini anlar diye Ne kaldırımlar bana derman olacak Nede ben kaldırımlarda ki gözyaşların silebileceğim Zamansız geçen ayrılıklar adasında buldum kendimi Ağlayan gözlere bakarken kendimi görüyorum çaresiz Uykusuz gecelerde arıyorum seni beni umutla dolmak için Nefretinle canlanırken adalar gözlerinde ifrit bakışların Kaçıyorum senden kendimden çok uzaklara sensizliğe İncimiş kaldırım taşlarında yatıyorum İnciyen yüreğimin derdini anlar diye Ne kaldırımlar bana derman olacak Nede ben kaldırımlarda ki gözyaşların silebileceğim Artık suskunlar sahilinde geziyorum yalnızlığımla Oh ne rahat inciyen kaldırımlarda uzakta İnciten bakışlarında uzakta kendi yanlılığımla olmak Artık kuytu köşelere çekilmiyorum unuttum gizlenmeyi Haykırıyorum gökyüzüne soluk olmayan düşlerim için Ben buradayım gelin alın beni diye Semada süzülürken ak güvercin bana doğru Alıp götürüyor beni bekleyen huzurlu incimeyen gönüllerin bulunduğu şehirlere doğru Artık incimiş kaldırım taşlarında yatmıyorum İnciyen yüreğimin derdini anlamaz bildim görüyorum Artık bana incimeyen gönüllerin bulunduğu Şehirlere derdime derman olacak Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

0  

Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

İnsanın Gençlik Çağları

Ah ne zordur insanın gençlik çağları

Sırtını vursa sanki yıkacak sanki dağları

Ne varsa ekmiş türlü meyveleri gül kokuyor bağları

Yoktur geçim derdi,

Tek derdi jöle ile sokakların güzel kızları kaldırımları

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Gönlünde silemez saramaz gönül yarası

Cebinde olmazsa da ne eder arar bulur,

 Cebindedir cigara parası

Gece geç gelir yığılır koltuğa

Sabah geç kalkar sanki evin ağası

Yüzüne gözüne bulaştırır gönül kapısın kapatır,

 Yüzüne sürer karası

Kırıla kırıla yamalı bohçaya dönse gönlü,

Her kırığı yine sarmazsa da unutur iki nefes arasında

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çözer gömleğin düğmesi,

 Yarışır rüzgâr ile giyer renk renk

Her gördüğüne âşık olur bir anda unutur,

Sevdiği ne renk sanki yoktur ahenk

En sonunda bulur sevdiğini,

O ışığın yansımasıyla beden hayatı dirilir

Güzelleşir dünyası sefa bulur, aşk ile tazelenir ömrü

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çoğu zaman itaatten uzaktır,

Yanlış gider saati her yürüyüşünde

Kapalıdır izanı anlamaya kelimeleri,

Şaşkın kendi şaşkın bellidir gelişinde

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Sel olur taşar gönül kıymetin bilmez,

Eyvah’lar ile yaşar görürsün gözlerinde

Gezer uykusuz arkadaş peşinde kahvede,

Dünya ile uyku arasında kalmış anlarsın saçmalamasında

Yerini bulur eşin gönlünde sahiplenir erkek olmuştur

Üçer beşer öğrenir her şeyi,

Siler gönlündeki gençlik çağları yanlışları

Baba olur anlar kendisini güler geçer,

Gönülden sarılır hayata öğrenir bağlılıkları

Anlar insandır beşer

Her şeyi anlar üçer beşer

Dertlerin bağrını gülümseyerek koşarak deşer

Senelere bölünür anıları yaşlanır ağrılar yolunu keser

Mehmet Aluç

Yüreğimin Sokaklarında Devasa Çığlıklarım

Sensizlikle kırbaçlanan sevgimin feryadını duyuyorum

Hınca hınç kan akarken sevgimizin yüreğinde ben feryat ediyorum

Ben tedirgin senin o umursamaz bakışlarının altında eziliyorum

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Sen ucu kaçmış başı sonu belirsiz hayaller peşinde koşarken

Sen Aşk’ı öldüren sokakların karanlığında bensiz geziyorsun derken

Aklın karanlık dehlizlerinde solgun kaldırımlarda sefaletin acısını yaşıyorsun

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Umursamazlığının travmalarıyla ben migren nöbetinde seni beklerken

Sen kıstırılmış tükenmiş düşlerin uçurumlarında

Müebbet yaşamanın peşinde koşarken

Sana ulaşamayan ben illegal bir hayatın içinde kayboluyorum

Sana  ağlayarak bakarken

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Denizde yakamozlar bir bir sönüyor bizim gibi

Umursamaz  dibe vuran bakışlarınla

Denizin dibinde sürgün ruhlarımız boğulurken

Göz  kırpışımın sessizliğinde batıyorum

Sen avare bir gülümseyişle saçlarını tararken canım acıyor

Sen hala umursamaz tavırlarınla uzaklaşıyorsun

Bu kaçınılmaz bir tepki değil yüreğimin sokaklarında devasa çığlıklarım

Mehmet Aluç

Yönsüz Yönümüz

Sokak kaldırımlarına düşen yüzümü arar iken
Ayakları kaydıranların yüzüne ayağım takıldı birden
Kaldırım taşlarına gizlenen şeytanın yüzüne karışmış izler önden
Biçare gönlümde titrek yandı umudum aradığım yüzümü bulamayınca
Yönsüz menzillere koşarak kaçmaya çalıştım

Arsızlık akıyor kaldırımların arasında
Şeytana pabucunu ter giydirenlerce
Derdime derman diye yürüdüğüm sokaklar kaybolmuş
Yüzsüz yüzümle gezmeye utandım
Yönsüz menzillere koşarak kaçmaya çalıştım

Merhamet canda olmayınca kin oluyor kiracı
Kurudu insanlık yeşermiyor mutluluk ağacım oldu dert ağacı
Ağlamak faydasız mutluluğu yeşertmek lazım
Hasret çeken gönüllere vuslatı yerleştirmek gerek
Uykuya dalmayalım sevgisizce yoksa bir daha uyanmak olmaz belki nasip
Mehmet Aluç