Atışmalar

Halimiz Allah’a ayan

Sen Allaha dayan

Nefis şeytan

Ayağın altında kayan

Yanmaya dayan

İmanla eğilsin kafan

Elinde olmasın sapan

İman ile secdeye kapan

İman ile olsun hayân

Tövbe ile Rahman kapısına dayan

Merhamettir gönüllere konan

Nefret kindir ölüm ile solan

İmandır ölüm ile coşan

Kardeşim şehir der ne güzel

O şehirle imanın ile olur güzel

Mutluluğu yaşamak sana özel

Ne güzeldir sendeki iman ne güzel

Baktım ben aya

İman ile çıktım yola

Sen gelirsen yaya

Koşarım sana atlaya zıplaya

İnsanın olur derdi

Kurt kuzuyu yedi

Bunu gören görmedim dedi

Görmedim dedi yenilen kuzular kimin dedi

Görenlerde o kuzular senindi dedi

Mehmet Aluç

Sen var git uzaklaş ey firari savlarım

Firar mıydı az önce düşüncemi alt üst eden

Uzaktan sana bakarken beni senden alan

Seni alıp sarp dağlar ardında

Koyun kuzu meleyen ovalarda

Kimsesiz sen ile benim olduğum

Yaylalarda yaşatmaya zorlayan

Senin fikrini sormayan

Düşüncelerimize gem vuran

Firari düşüncelerin ayazında

Aklımızı bize sormadan çözümleyen

Duygularımızı alıp uçurumlara atan

Sana sorduğumda

Bana inanmayan gözlerle bakan

Firari düşüncemin ekseninde

Bana kızgın gözlerle bakan

Sorgulama alanını alt üst eden

Firari düşüncelerim

Bedel ödetmeden alıp götüren

Emek harcatmadan alıp

Kendi seçimlerimize göre yaşatmayan

Sömürücü gücüyle alıp diyar illere atan

Firari düşüncelerin tokadı ile beni

Uçurumlara koşturan 

Bilmek ile güzelliği öğretmeden

hayatımı silen ey firar

Ey firari savlarım

Var git sen yoluna

Varma benim düşüncelerime soframa

Belki dersin korkaklığımdan diyorum

Korkaklık sonunu bilmeyen yolda

Kör gözle ilerlemek değil ki

Sonunu göze aldığın yolda ilerlemektir

Tek başına değil

Beraber olduğun dostun

Sevgilin

Halkın iledir

Var git sen yoluna

Ey firari düşünceler savlar

Düşüncelerimi değiştirmek yerine

Yarını değiştirmek için

Ben kendi yolumda yürümeliyim

Derken bana gülümseyen sevgili

Bana sarıldı

Sen var git uzaklaş ey firari savlarım

Mehmet Aluç