Ramazan Manileri 1

 Ramazan gönüllere geldi buldu onu hoş

Doldurdu o nuruyla ey kul sen nuruna koş

Ramazan kulağına ne fısıldıyor sende duy

Var doyur bir fakiri nuruyla kul sende coş

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Para Harcar Gibi Gönül Harcanmaz

İnsan arayıp ta buldu mu kendine lazım olan buluşu

Yoksa hala başında mı kendini yok eden yok oluşun

Halamı kazanırken gönül demez halamı sayar üç beş kuruşu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bugün az kazansak ta ne çıkar açlıktan mı ölürüz

Bir gönül sevelim sayalım belki ömür boyu güleriz

Hepimiz insanız bu dünya kalıcı değil ölüp gideriz

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Para ile onca kar yaptık hala kar der zırvalarız

Amelde kar yok ağlamayız gönülleri yakarız

Ölüm gelince amel ile gidilir para geçmez yanarız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bilmeyiz neden her şeyi bilirken Rahmana kulluğu

Fakire verilmez arzu istek için açılır paranın oluğu

Fakirin çocuğu ağlar bakılmaz bizi çocuklar sanki süt çocuğu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kasalarda paralar kimin için neden hep saklı

Rahman fazla verirken fakire de ver dedi ey yarım akıllı

Onun hakkı sana verilen o fazlada saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Asırlar önce ecdadımız böyle miydi çekinmeden verirdi

Fakir hakkını alır gerisini bırakır gönülden gülümserdi

Şimdi fakirin hakkını da yiyoruz ateşi içinde saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kul Mehmet’im işte böyleyiz kırıldı tutunacak dalımız

Rahmana sığınalım o en güzel gidilecek yolumuz anımız

İnsanlar elbet bizim dostumuz sığınacak canımız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Işıkları Kapat

 Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Bazen kalbim kırıktır şiirlerim gibi

Bazen şiirlerim kırıktır gönlüm gibi

Zengin bir kalem değildir kalemim

Benim gibi az fakir gönlü zengin

Aşka gönüle çok çok yakın

Zenginlerin dansı olan valsı yazmaz

Elleri kadehlerde yaşayanları hiç yazmaz

Fakir gönüllerin sofrasında

Eksik zeytini peyniri yazar

Ha sanmayın peynir zeytin eksik diye fakir üzülür

Kalemim şiirlerim üzülür

Fakir paylaşır bir lokmasını gülümsemesini

Aynı şiirlerim gibi

Fakirin sırtında kazancı

Benim sırtımda herkese gülümseyen şiirlerim

Fakir kazancına hamal

Ben şiirlerime hamalım

Hüzün olsa da hüznü demli çay gibi içerim fakirin sofrasında

Zaten zenginin sofrasında hiç oturmadım

Zengin sofrasını yazamam kalemim yazmaz

Kalemim bir türkü yazar bir aş tadında

Dinleriz yoksul komşumla yoksulluğumuzla

Gönlü yoksul değil aslında hiç yoksul değil

Yoksul derler

Sofrasında iki zeytin eksik olunca

Olsun her şey zeytin kaşarlı peynir değildir ki

Aslında zengin yoksuldur bilmezler

Zengin paylaşamaz fakirdir

Yemez yedirmez fakirdir

Gülmez güldürmez fakirdir

Bilmezler öylesine söylerler

Romeo’yu yazamam

Leyla ile Mecnunumuz var

Kerem İle Aslımız var bizim buralı

Romeo Avrupalı yakışmaz kalemime

Hem yanımızda yaşamadı

Hem de sözleri hecelerimize yabancı

Gönlü bizim gibi sıcak değil sanki

Hey sende bir şey söylesene hancı

Hiç uğradı mı senin oralara uğramaz

Ama Leyla Mecnun Kerem Aslı

Uğramıştır yol üstünde senin hana

Gülüşleri benzer bilirsin cana

Aşkı yaşamışlardır yudum yudum içerek kana kana

Acıyan yanlarımızı yazar kalemim

Düşlerin ışıkların söndürenleri yazar

Düşlerle yaşarken düş ’süz kalanların

Düş ’süz kalanlara koşmalarını yazar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yetişmezsen Allah Sana yetişmez

Elden ele elin hiç uzanmadı

Fakir var yüzüne hiç bakılmadı

Allah yetişmedi der sıkışınca

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Yakılır yıkılır ses çıkarmazsan

Ağlayan var iken durun demezsen

Ya Rabbim unuttun neden sen dersen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Koşman için seni yarattı anla

Yatarsan bitersin sende zamanla

Allah seninle sen kimlesin kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Her şeyin bir vakti var anlayana

Gereken yapmazsan bitersin canla

Hışımla gezme gez sen az sabırla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Hakkı anlatmadın tane tane sen

Anlatılınca kaçtın dedin ben ben

Secdeye varmadın hiç unuttun sen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Unutanı Allah unutur anla

Sen hatırlamadın bu diri canla

Her şeyi yıkadın nefisle kanla

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

                                                   

Kulda yoksa niyet az samimiyet

Bir kulda olmaz ki çokça art niyet

Neye yarar yoksa kul samimiyet

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Kul Mehmet’im sakın çevirme dümen

Bak bakalım en çok kim insan üzen

Koşsana sen söyle nasıl bu düzen

Yetişmezsen Allah sana yetişmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir

Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir       

Mübarek Ramazana kaldı günlerden bir
tövbe ile günahlarını sil kalmasın kir
anla bil der Ramazan nasılmış fakir
salih amelle doldur dolsun der kabir

gönüllerde sonsuz sevinç sevinçler bir
Nurdan Mübarek Ramazan gel gönüllere gir
nurdan sevap iyiliklerle dolsun defterikebir
salih amelle doldur dolsun der kabir

yarın başlayacak teravih namazı
sakın der kul olma kurnazlıkta canbaz
yaptığın kurnazlıkla haksızlık yanına kalmaz
salih amelle doldur dolsun der kabir

fiyatlara haksız zam yapan yoktur yerin
mezar dersen derin cehennem daha derin
merhametle fakirin sofrasında ol serin
salih amelle doldur dolsun der kabir

fakirin kapısın çal halini sor dirlik içinde
Mübarek derki yaşayın hepiniz birlik içinde
kazandığınızı yığmayın dağıtın yaşayın varlık içinde
salih amelle doldur dolsun der kabir

Kul Mehmet'im Ramazan geldi hoş nuruyla geldi
müminler fakirin yüzünü malından verdi güldürdü
nefis şeytan Mübarek Ramazan da öldürüldü
salih amelle doldur dolsun der kabir Mübarek Ramazan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hoş Gelirsin ya Şehri Ramazan Hoş gelirsin...

Yaklaşıyor, geliyor Nurdan Nur gönüllere şifası dermanı gülümsemesi ile On bir ayın Mübarek sultanı Ramazan.Hoş gelsin sefa gitsin inşallah.Gönüller ki, nuru bereketi sevabı güzelliği için can atıyor.Hali perişan olanlar, fakirler yolunu gözlüyor, müslümanlar hallerini anlasın diye,bir lokma sıcak yemek, midelerine girsin diye...Zaten Ranmazanlık fakirin açın halinden anlamak nefsi arındırmak Allah rızası için aç kalmak değil tüm bedeni azalarıyla oruç tutmak, günahlardan uzaklaştırmak,fakirin açın derdine bir ay değil on iki ay sahip çıkmak anlmak için değil midir?Yaptığımız her iyilik anında ötelere giderek bizi beklemiyormu hem mezarda hemde ahiret aleminde?Solmuş gönüllerde taze çiçekleri açtıran değil midir Mübarek Ramazan ayı,gülümsemeyi unutanların gülümsemeyi hatırlaması, insafsızca söylenen sözlerin unutulması,birlik beraberlik içinde kardeşçe yaşamayı hatırlatan onbir ayın Sultanı geliyor...

Ömürde her sene gelen, bitmez tükenmez bir hazine,cennetin kapısı ,Yüceler YücesiAllah c.c. rızası,nurdan nur Peygamberin içinde gülümsemesi...Anlaşılır ki insan birbirine yardım ettikçe, el uzattıkça var olur,karnı aç iken tok yatmak cefa imiş, insanlık değilmiş anlaşılır,kazancın paylaşalırak kazanç olduğu anlaşılır,dünya malının dünyada kaldığı,paylaşmadıkça hiç değeri ve anlamı olmadığını söyler bize On bir ayın sultanı Ramazan...Hoş gelirsin ya şehri Ramazan...Kırık gönülleri mahzun yetimleri anlamamız için gelirsin,acaba biz anlarmıyız bilemem,bir ay herkes gerçekten çok çok güzel samimi olur, ama sen gittikten sonra her şey yine eskisine döner,seni üzgün göndeririz,gelirken de yine halimizi görür üzgün gelirsin ya şehri Ramazan...

Zengin patronlarımız, bereketinle kazancını ihtiyacı olana işçisine  bir parça fazla versin diye gülümseyerek gelirsin ama o zengin parton, ikinci villasını ikinci arabasını alır ve işçisine bir lira fazla vermez, seni üzer ya şehri Ramazan...Bizler böylesine edepsiz bencil utanmaz iki yüzlü para mal düşkünüyüz, af et seni hakkı ile karşılayarak göndermediğimiz için.her geldiğinde kırık dökük olan bizleri nurunla Yüce Rabbimin yardımı ile bir ay düzeltir, enfes bir kul olmamız için çabalarsın ama sen gidince, yine kırık dökük paramparça oluruz...Şanlı tarihimize ecdatlarımıza bakıyorum,daha doğrusu bunda  otuz kırk sene öncesine bakıyorum,komşusu aç iken kimse sofrasında yemeğe başlamaz,önce komşusuna yemek verir sonra yemek yerdi,kapılar hep açıktı,ihtiyacı olan gelir konşusunun evinden alır söylerdi, gerçi söylemesine gerek yoktu bu nedenle evlerin kapısı hep açık kalırdı...

Elbiselerimiz yamalı yırtık ayakkabılarımız vardı ama edebimiz yırtık değildi,gönlümüz  yırtık değildi,merhametimiz bir çiçekten daha taze kokardı...Yine sana çok ihtiyacımız var inşallah bu gelişin silkenişimize vesile olur halden anlayan merhametli iman ile gönüllerde yer eden merhameti ile ihtiyacı olana koşanlardan oluruz Yüce Rabbimim ve senin nurdan gülüşünle inşallah...

Hoş Gelirsin ya Şehri Ramazan Hoş gelirsin...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Atışalım Güzellikler Çıksın Ortaya

atışalım güzellikler de çıksın ortaya

gönlümüzü kiramayalım dünya malına

dostları yerleştirelim imanla oraya

hak yolda dostla olmak güzel yakışır bize

hak yoluna gidelim dedinde gelmedik mi

dost meclisine gidelim gülelim demeyi bilmedikmi

dost dostumuz olduda biz görmedik mi

hak yolda dostla yürümek bahardır bize

bu dünyada dostla fakir kapısını çalmak gerekir

dost kapısına varmazsak gönlümüzde nefret birikir

zor günlerde dost olmazsa söyleyin başka ne gerekir

hak yolda hakka dostla yürümek yarasır bize

imanla muhabbet hak yolunda birleşir

kulun varacağı en son yer musalla ile teneşir

dost ile hak yolunda tüm insanlar güzelleşir

hak yolda hakka yürümek candır bize

dost dediğin imanla gönlümüzde yatar

dost ile olmayanları nefis şeytan kapar

dostun değerini bilmeyen bu dünyada neye yaşar

hak yolda hakka yürümek yarındır bize

dost dediğin edeple imanla aleme güzellik katar

hak yolda kulun hakkını korur ondan sonra yatar

dostsuz imansız olan insanları dünya malına satar

hak yolda hakka yürümek hayattır bize

bu dünya nice insan gelip geçti gitti

ölümden sonra sanmayın ömür bitti

dost meclisinde imanla dostlar hak yolu seçti

hak yolda yürümek kolaydır bize

Kul Mehmetim imanla dostla yaşamak bize yeter

bu dünyaya gelen kulun hayatı bir gün elbet biter

bu alemde yaşarken fazla olmayalım otoriter

hak yolda yürümek haktan emirdir bize

hak yolda hak meclisinde sözler ne güzel yakışır bize

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ne Diye Verdi

Kiminin sırtına fazla yük yüklenmiş

Yükü az olan alsın diye sırla gönderilmiş

Sırrı insanlığı bilmeyen hep beklemiş

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Yüce Allah aklı ne diye verdi

Aklını kullanan her sırra erdi

Aklı sırrı bilmeyen ortamı gerdi

Akıl sırrı bilmeyen acep ne gördü

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Yükü fazla olan gönlünü ortaya serdi

Yükü olmayanın zaten hiç yok ki derdi

Yok derdi yükü olanın almadı yükünü

Ahirette sorarsa Rahman acep ne derdi

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Zengin olanın burnu hep yüksek yerde

Fakir görünce önüne çeker siyah perde

Bir gün sanmaz düşmez sanki o derde

Yarın ne olur hele yaşa kul sen gör de

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Aşk ile sev gönüllere ol pervane

Âşık olan zaten olur aşkla divane

Sev insanları arama başka bahane

Sevdikçe insan olur inan ki şahane

Mutlulukla dolsun yaşanılan her hane

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Dünya üç günlük misafir hane kimse bilmemiş

Üç günlük dünyaya dört günlük hesap yapan iflas etmiş

İnsanlığı sırrı bilmeyen zaten hep nefsini görmüş

Açıkgözü var iken görmeyen zaten hep körmüş

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Kul Mehmet’im sev gönlün güle benzesin

Ne kadar yaşarsan yaşa gelir kula ölüm kesin

Helal kazan helal ye muhtaç olana ver oda yesin

Verdikçe azalmaz hep dolar çoğalır kesin kesen

Sırrı insanlığı bilen hemen yükü almış gülümsemiş

Yükü çok olan oh demiş sağ olasın kardeşim demiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ahmet Yesevi Üstat ile Hasbihal

Bismillah la başlayarak hikmet söyleyip

Taliplere inci, cevher saçtım işte.

Riyazeti katı çekip, kanlar yutup

Ben defter-i sâni sözünü açtım işte.

Sözü didar isteyen herkes için söyleyip,

Canı cana bağlayarak damarları ekleyip,

Garip, fakir, yetimlerin gönlünü avlayıp

Gönlü bütün kimselerden geçtim işte.

Nerde görsen gönlü kırık, merhem ol sen;

Öyle mazlum yolda kalsa, hem dem ol sen;

Mahşer günü dergâhına mahrem ol sen;

Bismillah deyip Üstadım hikmetini okumaya başladım

Saçtığın inci cevher bilgileri aldık üstadım

Nefsin isteklerini kırdın sen üstadım

Biz hala peşinde koşuyor üstadım

Yaradan sözü ile açtın defteri başladık okumaya

Yüzümüz çevirdik Rahmana

Sen canı can bağladın geldin

Şimdilerde candaki bağlar kırıldı üstadım

Gönül dersen yıktık geçtik

Merhem yerine sanki zehir olduk aktık

Mazlum yanına hiç yaklaşmadık uzaklaştık

Yolda kalana yüzümüz çevirdik

Mahşer gününü unuttuk ÜSTADIM

Ümmet olsan, gariplere tâbi ol sen;

Ayet, hadis her kim dese, sâmi ol sen;

Rızık, nasip her ne verse, kani ol sen;

Kani olup şevk şarabını içtim işte.

Medine ye Resul varıp oldu garip;

Gariplikte mihnet çekip oldu habip;

Cefa çekip Yaradan a oldu karîp

Garip olup engellerden aştım işte.

Akıllı isen, gariplerin gönlünü avla;

Mustafa gibi ülkeyi gezip yetim ara;

Dünyaya tapan soysuzlardan yüz çevir;

Yüz çevirip, deniz olup taştım işte.

Aşk kapısını Mevlâ’m açınca bana erdi;

Toprak kılıp Hazır ol! Diyip boynumu eğdi;

Ümmet olamadık hep dağıldık

Ayet hadisleri unuttuk

Rızık veren Rahman unuttuk işten duyan olamadık üstadım

Rızık nasip sadece kendimize olsun dedik

Fakir fukarayı unuttuk

Kani olup şevk şarabını içemedik üstadım

Medine varan Resul peşinde gidemedik

Gariplerin halini bilemedik

Resul çekti cefa biz süreriz sefa

Hakkı ile Rahmana kul olamadık üstadım

Uyanık tilki olup gönülleri yaktık

Nur Peygamber gibi garip gönül aramadık

Zalim zulüm yapar ses çıkaramadık

Evimizde divana kurulduk oturduk seyrettik Üstat

Parçalayıp aziz canın eyle kurban;

Yiyecek bulsan, canın ile kıl sen ihsan;

Hak tan işitip bu sözleri dedim işte.

Garip, fakir, yetimleri her kim sorar,

Razı olur o bendeden Perverdigâr.

Ey habersiz, sen ver sebep, kendisi korur;

Hak Mustafa öğüdünü işitip dedim işte.

Yedi yaşta Arslan Bâb a selâm verdim;

Hak Mustafa emanetini lütfedin dedim;

Hem o vakit bin bir zikrini tamam ettim;

Nefsim ölüp lâ-mekâna yükseldim işte.

Hurma verip, başımı okşayıp nazar kıldı;

Canımız çok kıymetli saydık hep yattık

Yiyecek bulduk şükretmedik bilmedik ihsan

Hak sözüne kapattık kulağımızı

Garip fakir gönlünü sormadık Üstat

Rahman razı olacağının peşinden koşamadık

Nur Muhammed öğüdünü tutmadık

Yalan yere yemin ettik utanmadık

Yağmur gibi melâmetin oku değdi;

Tamren alıp yürek, bağrımı deştim işte.

Gönlüm katı, dilim acı, kendim zalim;

Kur’ân okuyup amel kılmaz sahte âlim;

Garip canımı harcayayım, yoktur malım;

Hak tan korkup ateşe girmeden piştim işte.

Altmış üçe yaşım yetti, geçtim gafil;

Hak emrini muhkem tutmadım, kendim cahil;

Oruç, namaz, kaza kılıp oldum kâhil

Kötüyü izleyip iyilerden geçtim işte.

Vah ne yazık, sevgi kadehinden içmeden,

Çoluk-çocuk, ev-barktan tam geçmeden,

Suç ve isyan düğümünü burada çözmeden

Şeytan galip, can verende şaştım işte.

İmanıma çengel vurup gamlı kıldı;

Pîr-i muğan Hazır ol! Diyip afyon saçtı;

Kınamanın oku size yağdı imanınız yüzünden

Bize kınamıyorlar gönlümüz boş gülüp geçiyorlar

Ucu sivri ok ile bağrınız deldiniz zehirleri akıttınız

Biz hala yutarız zehri şerbet içtik deriz utanmadan

Siz şeytanı eylediniz galip

Biz şeytanla olduk yaren

Gönül kırmadım gönlü kırıklardan da kaçtım işte sizin gibi şimdi ben

Nerde görsen gönlü kırık, merhem oldum elimden geldiğince ben

Öyle mazlum yolda kaldı ise, yoldaşı oldum bildiğimce söylediğinizce

Mahşer günü Kuran ile Resul ile olmak için taşıdım yüreğimde yakın olmak için bildiğimce

Benlik çirkinliğinde işte şimdi kaçtım okuduğum anladığımca şimdi ben

Aşk kapısını Mevla’m açınca bana değdi dediniz,

bizde kabul ettik ama yanamadık

Toprak eyleyip “Hazır ol!” deyip boynumu eğdim dediniz

bizde secde eğdik boyun ulaşamadık yolda kalanlara sizler gibi,

kaldık yolda olduk sanki koyun

Yağmur gibi melâmetin(kötülük) oku değdi dediniz,

uzak kaldık önüne geçemedik üzüldük

Ok saplanıp yürek, bağrımı deştim ben işte dediniz,

Gönlünüm katı, dilim acı, özüm zalim değildi dediniz,

biliriz Allah Kuran Resul aşkınızı

Kur’an okuyup amel kılmıyor sahte âlim dediniz güzeldi

Garip canımı harcayayım, yoktur malım;

dediniz gönülden verdiniz özeldi

Lakin bizler kasalarda saklıyoruz yok etmesi için bizleri

Haktan korkup ateşe düşmeden piştim ben işte dediniz,

Gönüller de gezdiniz

Bizler karşı komşudan habersiz yaşıyoruz biz habersiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)