Dermanı Yüce Allah’tan Bileceksin

Ey gönül hangi dilbere âşık oldun böyle biçaresin

Derdini anlat sevgini sun ona dilde mi çaresizsin

İman aşk ile derya deniz olur neden halin söylemezsin

Yoksa bir ömür içinde saklayıp avaremi gezeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Gözlerimle gönlüm sen mecnun gibisin neden bilmezsin

Çöllerde gezmene hacet yok dilbere aç kapını her şeyi göreceksin

Temaşa et dilberin gönlünü kendini içinde göreceksin deryayı bileceksin

Zülfün telinden bir tel ile gönlündeki aşkı cenneti hissedeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Uzaktan aşkı gördün ummandır dur hele sen azı gördün

Hele bir gönlüne gönlündeki iman ile gülümseyen aşkla gir

İşte o zaman şükürle diyeceksin âleme dilbere gün bu günmüş

Aşk ile seven iman ile yürüyene her zaman gülenmiş

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Cemali benzer nurdan ayın on dördüne

Yaşayamazsın artık hayatı sen bundan sonra körü körüne

İman ile aşka diyeceksin hoş geldin gelişin başım üstüne

Dilberde sende Rahmete gark olacaksınız alabildiğine

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Bak şanlı tarihine ey gönül aşksız gezen yok bir âdem

Sende şanlı ecdadın yolundasın seviyorsun madem

Var sevdiğini söyle aşk ile gülücükle dolsun âlem

Bak gönlüm aşkı gördü nasıl yazıyor seninle kalem

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Kul Mehmet’im derki var ulaş dilbere gönlüm harap olma

Harap olup solan çiçekler gibi kararıp solma

İman aşk deryası ile cennettir nefis şeytan sözü ile olma

Gamzesinde ki aşk çiçeğini kokla boş işlerle sakın olma

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul Anlar Teslimiyetle Kul Olduğunu

Hak yolunda yürüyen kul Allah için sefere çıkar

Gözlerinde Allah'a teslimiyet parıldar etrafına bakar

O gözler ki görmediğini şimdi anlar o an şaşar

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Hak yolunda teslimiyet gömleğini kul giyer

Hak yolunda yürüyen kulda olur basiret

Gönlündeki teslimiyetle yağar Rahmet

Artık kul hak yolundadır yıkılır cümle zahmet

Kul teslimiyetle kul olduğunu anlar kulluğu ile yaşar

Teslimiyet hırkası giyen kulda sapma olmaz

Küfür bilir tek millet onun içinde solmaz

Hak yolunda hakka teslim olmayan kul olmaz

Kul bu dünyada aradığını teslimiyet ’siz hiç bulmaz

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Ey kul teslimiyet ‘siz bir çare bulurum sanma gülme

Teslimiyet’ siz bu dünyada bir güzellik bekleme

Teslimiyet’ siz kurak çöle bir parça buğday ekme

Boş yollarda gezerek eza ile cefa sen çekme

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Hakikati teslimiyetle gören hak sözünü söyler

Hak yolda olamayan nefis şeytanın sözünü söyler

Hak yolda olmayanın kazandığı boş şeyler kim neyler

Hak yolda kulun kazandığı ne güzel nurdan güller

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Ey teslimiyete yürümeyen kul bak nefsin şeytandır seni bozan

Kalem değildir gönüldür içinde gezen kaleme gönüldür yazdıran

Bu dünya üç günlük değil midir gelip konaklandığımız bir han

Dünya içinde gezen can teslimiyete varırsa olur gerçek can

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Ne güzel kuldur hak yolunda gönlünü koşturan

Hak yol içinde hakka varıp gönlünü coşturan

Hak yolda hakkın nuru çamurlu yolda kulu paklayarak aşırtan

Teslimiyetten gerisi boştur ey kul var git nefsinle sen yan

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Rahman’a teslimiyettir her işin başı

Yanlış yolda akıtma sen boşa gözyaşı

Nefis şeytan boşa eğdirir hilal kaşı

Nefis ile şeytan değil midir teslimiyete karşı

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Ey kul teslimiyet ‘siz tüm sınırları aştın

Nefis şeytana yanmak için mi kaçtın

Karşında hak yolu duruyor neden etrafına bakmadın

Etrafına bakmadın ey kul nefis şeytan ile kaldın yandın

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Teslimiyet bu dünyanın tek hanıdır

İçine girmeyen bu dünyada yanılır

Boş yolda boş giderken yolda bayılır

Hak yolda teslimiyet ile kul ayıkır

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Ey kul gel hak yolda hakkın atına binek

Hak yolda hakka ulaşak birlikte gülek

İnsanlık kulluk neymiş öğrenek bilek

Ecel gelince hakkın gülümsemesi ile ahirete gidek

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Kul Mehmet’im hak yolda teslimiyet ‘siz yaşamak zordur

Her adımında eline gönlüne yapışan bir kordur

Hak yolda yürü zalimleri kul hakkı yerken durdur

Hak yolda teslimiyetle yaşayan hakiki iman eden kuldur

Kul anlar teslimiyetle kul olduğunu kulluğu ile yaşar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Atışmalarım

Sazı aldım elime

Şimdi aklıma ne gele

Vurdum sazın teline

Başlayalım atışmaya

Karşıda geçit vermez yüksek dağlar

Çiçek açmış neden kokmaz o bağlar

Gece gündüz bizimle tüm sağlar

Ölen için yakınımı ağlar

Ölen için yakını ağlar

Gece gündüz karalar bağlar

Yas bitince kimin öldüğünü kim anlar

Yas gününde olan sonrasında nerde canlar

Yas gününde olan sonrasında unutulur canlar

Bir sonraki ölümü bekler ziyaret için onlar

Ölmeden önce neden bir araya gelmez canlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri bağlar

Dünya meşgalesi elleri gönülleri zorla kim bağlar

Vefasızlık değil mi yaşarken yüreğimizi dağlar

Ölümden sonra bir dakika pişmanlık duyar

Ondan sonrasında ayrılık yürekleri düğümleyerek kaçar

Yüreklerin düğümünü sevgi çözer

Biraz gülümseme ile cümle ayrılıklar biter

İnsan değil miyiz sıramız gelince elbet gider

Bunu unutan kullar elbet vefasız olur

Kul Mehmet’im dünya fani

Dünya benim diyenler hani

İnsanları sevmeyen olur cani

Aldanır bilmez bu dünya fani

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ömrüm Ettin Viran Mezarım Viran

 

Yüreğimde iniltiler vefasız aşkının eseri

Kıyamete düşmüş gibiyim yüreğim gözlerinin esiri

Sürgün zamanları yaşıyorum bakışlarında zor günleri

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Yürek ne anlar aşkı saklamayı gizlemeyi

Bakışsız bakışın olur ah yıkılırım, özlerim güzel sevgiyi

Ah o bakışsızlığın yıkar tarumar eder gönlümü

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Firkat ateşi yakar bedenimi hakikattir seni sevdiğim

Firkat ölüm kendi elinle imzaladın sensiz ölüme giderim

Noksanım gam yükü idi onu da yükledin onu da alır giderim

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Noksanım yar sendin, Rabbim o noksanlığı sen tamamla

Ölüm fermanım Rabbim senden olsun huzur olur senden bir damla

Azrail’i gönder Rabbim gam yükümü alsın bir adımda

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Gönlümdeki gülleri bırakıyorum yârim sana

Koklayınca anlarsın sevdiğimi mezarım başında yana yana

Kul Mehmet’im aşkımı söyledim ben ömrüm boyunca sana

Ömrüm ettin viran mezarım viran yattığım yerde hala hayranım sana

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Anlarsın

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Düşersin düştüğüm gibi sen o gün

Düşenin halinden düşenler anlar

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Seçtiğim yolda ben sensizim artık

Benim değil senin o arın yırtık

Şimdi sende bende bak ayrı kaldık

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

İçiyorum bende son sigarayı

Kapatır mıyım ben açtığın yarayı

Giderken sürdün yüzüme karayı

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Ağzından çıkmadı güzel söz bile

Hiç tatlı söz gelmez mi hain dile

Hep çektiğim ise bildiğin çile

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Kul Mehmet tebessüm etmedin biraz

Bir ömür arzularınla ettin naz

Bu yaptıkların yanına da kalmaz

Anlarsın ve ağlarsın sende bir gün

Mehmet Aluç

Ben Onsuz Bir Divaneyim

Arzu halimi söylesem o yâre anlar mı beni

Kapı önünde öksüz bırakır mı beni

Kaynıyor gönül kazanım bir buse ile söndürür mü bilmem

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Seni candan sevmiyorum der ise

Ben bu canı nasıl taşırım canan ’sız anlamaz ise

Merhamet inmezse gül sinesine açmaz ise gönlünü

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Viran olursa gönül evim

Söyleyin ben kime gideyim

Ak yüreğimle ben onsuz bir divaneyim

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Aşkımı kabul etmezse o yar suç işler

Yar’ sız derdime hangi merhem çare eyler

Düşlerim hayallerim onsuz bana nasıl gülümser

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

İlahi bu aşk deryasında gezmek ne zor imiş

Gönül kapısını açmak ne kudretli iş imiş

Kul Mehmet’im senden başka yardımcısı yok imiş

Aşkınla döndüm mecnuna desem yardımınla ya ilahi

Leyla olup sarar mı acep beni ya ilahi

Mehmet Aluç

Mısralarım

İman ile nura gark oldu nurlu gönlümüz

Din ile gönüller güzelliğe erdi gördünüz

Saadet asrı hepimiz biliriz

Onu yaşamak ister gönlümüz

Nur iman ile parlar

Gönül onunla anlar

İmanla olsun canlar

Merhametle olsun gönüller canlar

Allah diye diye kalbinize iman dolsun

İman gülümseyerek size yol olsun

Kuran Ve Resul size yoldaş olsun

Mutluluk sizinle olsun

Mehmet Aluç

Beni Rahman Anlar

---

Gül Resule varamadım
Gül kokusun duyamadım
Ben Resule ulaşamadım
Yandı gönlüm beni Rahman anlar
Gül Resul canımın canı
Gönlümde sevda ile yananı
Gül Resulü bir görsem gönlümün dinse canı
Yandı gönlüm Beni Rahman anlar
Gül Resul gönül dağına yaslansam
Zalimler nasıl uslanır bir anlasam
Gül Resul mübarek elin öpsem
Ayak bastığı zemini gözyaşımla ıslatsam
Yandı gönlüm Beni Rahman anlar
Kul Mehmet Gül Resulü görür müsün mahşerde
Orada uzatırmı elin bana, yüzüm yerde
Ona ulaşamadım nefisle oldum her yerde
Serseri gönlümle, bana bakmazsa ilerde
Halim ne olur ya Rabbim içerde
Sende olmazsan bu asi kul ile mahşerde
Yandı gönlüm Beni Rahman ancak anlar
Mehmet Aluç

__________________