İkinci Dalga geliyormuş

Ülkemde dalga dalga kardeşlik yeli esiyor

Fetö’den ikinci yıkılış dalgası geliyor esiyormuş

Rüzgâr kasırgaya ne yapabilir biliyor musunuz?

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Dalga dalga kardeşlik sarmış vatanımı nur nur

Fetö anlamaz vatandan vatan onurdur onur

Sinek gider elbet pis olan pisliğin üzerine konar

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Şehadet savaşını kazanan düşman gördünüz mü?

Düşman yıkılır bir bir güldüğünü gördünüz mü?

İhanet uykuyu sever Müslüman vatanı şehadeti

Düşman bilmez şehadeti o taşır gönlünde ihaneti

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

İkinci dalga geliyormuş gelirse gelsin ne çıkar

Yedi düvel gelmişti bitti kendileri gelir batar

Sanma milletim unuttu uyur geceleri yatar

Hak huzurunda duası ile milletim hakla yaşar

Bunu anlamaz işte düşman ondan hep batar

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Salyalar ağızda akar leş kokar insanlıktan eser yok

Bu nasıl insanlık Müslümanlığı karıştırır gönlünde yok

Cahili kandırırsınız Şuurlu Müslüman kanmaz karnı tok

Ey düşmanlar size ölümden başka kurtuluş yolu yok

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Kimse vatanla milletle ekmeğiyle dalga geçemez

Vatan millet ekmek aş denilince bizi kimse ezemez

Ey hain sinede imanı yedi düvel ezemedi sen ey bilmez

Hain olan hain hainlikten başka bir şeyi yiyemez içemez

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Hakkımızı dalga ile vermeyiz bilesiniz sele

Şehadet için bekleriz gelirseniz gelin hele

Milletim gönlünde güller açmış imanla gelin görün hele

Eceline susamışlar gelsin mezara girsin çile ile kahır yıkım ile

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Vicdansız kalp niyetle insanlığa hizmet edilmez

Hain karşımızda niyeti belli eceli gelmemiş denilmez

İman eden Milletimle vatanı gönülde hiç silinmez

Yedi düveli dün yıktık onların akıbet ide mi bilinmez

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

İhbar etmek haini ihanet değil vatan içinse onurdur

Vatan hainlerinin nefretiyle geldiği yolun sonudur

Bizler vatanımızla imanımızla hepimiz Allah’ın kuludur

Acep vatan hainleri bu nefretleriyle kimin kuludur

İçinde kaybolur yok olur gider görüyor musunuz?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Merhametsiz Cihan Yıkılır Derim

İman açılır gönülde rengârenk

Âlemde bulunmaz imana denk

Ömür onunla bulur inan ahenk

İmansız ömür insan kul sefil

İmansız kul gönül olur yüzsüz

Niyeti fikri yolu olur onun özsüz

Her zaman bilmese de o güçsüz

İmansız ömür insan kul sefil

Bak kâinata âlem zalim harap

İşte zalim sonunda çeker o ıstırap

İmanla yıkılmaz gönül ile mihrap

İmansız ömür insan kul rezil

İmansız ömrünü namluya sürer

Zalim sanır ömrü ömrü güler

Yaptığı yanına kar kalır ölmez

İmansız ömür insan kul rezil

Barikatın arkasında nefreti ile gezer

Sanır imanlı olan uyur uyurgezer

Nefreti ile cesedin bir gün mümin ezer

İmansız ömür insan kul rezil

Kuyuya atılan Yusuf yine oldu Yusuf

Zindanda kalması onun cihana sultanlığı

Kuyuya atanın bunlar rezilliği

İmansız ömür insan kul rezil

Yusuf değildi taht sevdalısı

Gök kubbede merhametti kapısı

Gül açmaz diyenlere oldu gül yapısı

İmansız ömür insan kul rezil

İmanlı olandan heves arzu olmaz

İmanla yol alan her iki cihanda hiç solmaz

İman ile olan hiç yolda kalmaz

İmansız ömür insan kul sefil

Nefretle yanar dağ gibi yakanı yakar

Nefis şeytanı sanmayın koluna takar

Mazlumu zalim ağlatırsa sanmayın bakar

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Mazluma yağsa alev yağmur olur yağar

Çile dolsa da hayatına elbet bilir dün doğar

İman ile mümin merhameti gönlüne yığar

İmanlı kul gönüllünde olmaz hiç gelgit

Mümini her gören gül cemalinden tanır

İman merhamet elbet mümin gönlünde kalır

Müminin her sözüne inanılır nefret zor dayanır

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Zalim esse gürlese cehennem sonu akıbet

Çile zulüm biter iyi olur muhakkak elbet

İmanlı olan kulda bulunur elbet heybet

İmanlı kul gönlünde zehre vardır panzehir

Sabırla kulun sonu olur nurdan muhterem

Âlemleri yaratan yüce Allah her şeye kerim

Merhametsiz cihan yıkılır derim

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

İmanlı kul âlemde merhamet kokan nehir

Geç otur karşısına merhameti âlemi seyret

İman ile âlemde ancak kurulur şehir

İman gönülde ise müminde olmaz tehir

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Kul Mehmet iman ancak mümine yakışır

Mümin imanı ile cümle âlemi barıştırır

İmanla sabrın sonu gönülde açan bahardır

İmanla gönüllere muhabbetle kurulur çadır

İmanlı kul âlemde gönüllerde olmaz sefil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İmanla

gönüldeki iman aleme yeter

iman ile cümle dertlerde biter

imanla kullar cennete gider

tevekküle koşalım haydi canlar

imanla nefretten yıkılır hanlar

kimse kimsenin rızkını hiç yemez

haram yiyende muradına ermez

 nefretle olan cenneti hiç görmez

tevekküle koşalım haydi canlar

imanla  nefretten yıkılır hanlar

vicdanına koy  haydi sen elini

sahip çık haydi kemiksiz diline

yönünü dön haydi hakkın yönüne

tevekküle koşalım haydi canlar

imanla  nefretten yıkılır hanlar

zalimin ahirette vay haline

nefreti katma sen açan gülüne

harama çözme sakın sen belini

tevekküle koşalım haydi canlar

imanla nefretten yıkılır hanlar

Nur Resul ahirette bizi bekler

ümmetim ümmetim diye o gezer

onu ansın haydi cümle bu diller

tevekküle koşalım haydi canlar

imanla nefretten yıkılır hanlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Güvendiği Dağlar Yıkılır

Elinde tokmak davula vurdum sanır

Belli oldu rengi astı astarı yanılır

İsyan sanır başkaldırı sanır kana el sürer kandırılır

Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Aradığını bilmez aradığını bulmaz saldırır

El âlemin oğlu nede güzel kendisini kandırır

Bal diye ağzına bir lokma sürer zehir yandırır

Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Yolların inişi çıkışı bakışı karıştı yolun bulamaz

Zehir şerbet hazırlar susanınca içer derman olamaz

Bunca nefreti kini taşıyan şeytandır insan olamaz

Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Kul Mehmet’im bırak görsün kırdığı dalı kestiğini

Boş yere elin kana bulayarak sebepsiz gezdiğini

 Görsün edepsizce gülerek onlarca gönül ezdiğini

Yankılanır sesi feryat ile güvendiği dağlar yıkılır

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Yıkılır Bu Gönül

Yıkılır bu gönül yârim sensiz vicdanında

Sevgilim gönlüme üzülürken dokunsaydın

Sen koyma önüme engel çektirme yar sızıyı

Gittiğin yol yanlış ne olur dön yârim sen gel

Sev beni ne olur olma bana yabancı el

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

 Hasreti bana layık görme yar beni ezme

Kim sever seni yârim benim gibi sen üzme

Merhamet dokunsun gönlüne yar bensiz gezme

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

 Sevgin bana bu dünyada bulunmaz ödül

Ben sensiz kalırım bakarım melül melül

Kul Mehmet gönül bahçende öten bülbül

Kirpik ıslanmasın yârim yıkılır bu gönül

Mehmet Aluç