Bire Sen Var

 

Rabbim kulunu etmez perişan

Sen gece gündüz Rahmanı an

Rahmanla olursa dirilir bu can

Bu dünya dediğin iki kapılı han

Biri çıkış biri geri giriş san

Var birlik yolunda bire sen var

 

Dertler çileler içinde yanarsan

Dert çiledeki sırrı elbet anlarsan

Anlamak istemezsen isyana varırsın

Dert kul içindir bir diriliş varıştır

Hakka varılıp hakka sarılmaya yarıştır

Var birlik yolunda bire sen var

 

Anlarsan bu hayat senin içindir

İçinde imanla olursan gülüşündür

Rabbim kendine koşanı güldürür

Koşmayanı nefis şeytan süründürür

Hakka varan kul nuruna bürünür

Var birlik yolunda bire sen var

 

Hak yolda yürümek pek çetindir

Çetinin için de sabır emeğindir

Emekle varınca hayat güzeldir

Bu dünya Rabbimden kuluna özeldir

Kul imanla Rahmanla olunca gülendir

Var birlik yolunda bire sen var

 

Nefis şeytanla olanı yakar

Cehennemde kızgın har

Var hak yolda hakka sen var

Varmazsan dünya ahiretin olur dar

Var hakkın kullarını sende sar

Şerrin içine imanı güzelliği kat

Ondan sonra var git rahat yat

Var birlik yolunda bire sen var

 

Arsız olana ar neylesin

Bil her an Rahmanla birliktesin

Gönülleri seversen gönüllerdesin

Kendini Hakkı bilmezsen

Nefis şeytanla kendini bitirensen

Var hak yolunda hakka sen gülersen

Var birlik yolunda bire sen var

 

Hak yolda Rahmana teslimsen hürsün sen

Hak yolda hakka yürümezsen körsün sen

Hak yolda hakka doğru yürü gülsün gül sen

Nefis şeytanla olursan ölmeden ölensin sen

Var birlik yolunda bir olan Rahman’a sen var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Rahman Perişan Halimize Tabip

Perişan halime neylesin tabip

Ben garip dünyam ben gibi garip

Rahman sensin perişan halime tabip

Beni bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayayım garip

Bendemi var bir acayiplik

Yaşadığım dünya gelmez cazip

İnsanlar zulme olmaz galip

İnsan gönlüne kimse değil ki talip

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

İmandır bu gönlün nişanı

İmanla doldurmalı zamanı anı

Haramdır kul alamaz insan canı

Boşa akıtılmaz insan kanı

İnsandır olmalı gönüllerin sultanı

Hak yolda kesmeli kurbanı

Kul olarak bilmeli Rahmanı

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Zulüm servis edilir derler işte nasip

Bu olmaz ki nasip olmaz namünasip

Rahman verirse olur kula nasip

Kim der bu prensip kime göre prensip

Bak etrafına neler kula gelir cazip

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Kul kula vermez yakışmaz gam

Kırılır bu gönül sanki bir cam

İnsan insan olmalı adam gibi adam

İnsan bakışında gönlünde olmalı anlam

Bu dünyada gelip geçicidir makam

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Kulun Rahmandan gelir neden kesilir kısmeti

Neden kan nefret kokar insanın her niyeti

İnsana yakışır mı insana çektirilen zahmeti

Rahmanın herkesedir verdiği Rahmeti

Hep birlikte yaşayacağız ya kıyameti

Neden öyleyse bu ayırım var mı açıklayan

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Hak yolunda yürümeyen ömründe canında olur

Hak yolunda yürüyen pek handan candan olur

İnsan gönlü yıkan ömrü nalan olur

Kazan kazan harcama geriye ne kalan olur

Ahirette giderken kazancın ne olur

Arayan aradığını elbet bulur

Aramayan nefis şeytana kul olur

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Yar gamzesi cennet bahçesi

Budur ömrün aşığın neşesi

İster âşık yârin gülümsemesi

Aşk canı elbet eder can

Can içinde cana koşan can

Aşk ile duyulandır heyecan

Gel yârin gönlünde gülleri dermeye

Yârin gönlündeki seni gel görmeye

Aşksız kul yürü acep nereye

Düşer uçuruma elbet dereye

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Ömür defteri nurla dolsun kirlenmesin

Hak yolunda yürü seni nefretle görmesin

Sev gönülleri gönüller seninle harelenmesin

Gönül gamla pare pare bölünmesin

Bu dünyada kul hiç mi gülmesin

Nedir bu zulüm yıkmaya kimsemi gelmesin

Hakka bunu açıklayamayız insanlar ölmesin

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

 İnsan insan gönlüne olmalı talip

Nefsi şeytanı yenerek olmalı galip

Ne insan ne gönül kalmasın garip

Rahman her derde derman odur tabip

İnsan adam kul olursan her derdine olur deva

Çekmez kimse bu dünyada cefa

Gönülden sev sen sür sefa

İnsan olmaz garip gönül dünya olmaz garip

Rahman her halimize tabip

Bizi bırakmazsın bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayız garip

Kul Mehmet’im sözüm ortayadır kendimedir

Alan varsa alsın ne güzel dileklerdir

Var gel insanlığın elinden tut ömür bitmektedir

Bu güzel günler nefretle geçmektedir

Gönül gönlü okur işte bu güzelliktir

Gönülden sev sen sür sefa

İnsan olmaz garip gönül dünya olmaz garip

Rahman her halimize tabip

Bizi bırakmazsın bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayız garip

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Rahman Çaresini Verir Zamanla

İnsan gönülden sevince kalır mı perişan

Arar da bulur insan derdine bir derman

Akıl ermez işte aşktaki güzel hikmete

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Kim der acep yârin yüreğini dağla

Yârin yüreğini dağla sonra elini bağla

Nasıl insan yaşar mutlu olur bu anla

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Kim neden niye açar gönülde yarayı

İnsan sevmez mi kendini seven Leylayı

Gönlünde inşa etmez mi ona sarayı

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Kim alına gönüle sürer karayı

Sen af et durma bozma sakın arayı

Yârinden de çok sevme sen parayı

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Dün dönerdin yar etrafında döne döne

Üzülme bugün düştün ise kara zemine

Akıl sır ermez bunda daha ötesine

Sen var sığın Yüceler Yücesine

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Aşk gönülde buluna bir define

Aç gönlünü ona karışma gider hoşuna

Karışırsan müdahale ile emeğin gider boşuna

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Aşk ile yaşamaktır şahane

Onunla dolsun taşsın her bir hane

Aşkı sevmemek için arama bulma bahane

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Aşkı sevmemek için arar bulursan bahane

Geçemezsin aşk denilen dümene

Yıkılırsın yolda her adımda parçalanır sine

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Kul Mehmet’im aşkta olmaz hüsran

Aşk gönüllere yürüyen bir kervan

Aşk ile dertlere bulunur derman

Boş başaklar gibi eğme başını ağlama o an

Üzülme Rahman çaresini verir zamanla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gerisini Düşünme

Gel perişan halini hayra yor

Aşk ateşi yakar ateşten kor

Kaybettin ise yolunu bir bilene sor

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Gönül’e sabırla Rahmet iner

Eceli gelen bu dünyadan gider

Çile dediğin bir gün gelir biter

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Uzatılır sana Yüce Mevla’dan el

Koş gel der yoluma yavaş olsa da gel

Merhameti görünce gözünde akar yaş olur sel

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Çileyi derman gelir alnında öper

Bundan sonra her şey olur süper

Ölümden sonra yeni hayat sana güler

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Can olan canlar canına can katar

İnsan canı sevmeyen nefretle yatar

Nefis şeytan alır pislikten çamurlara katar

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Ölümden sonrada sonsuz hayat vardır

Bu dünyada ne kadar iyilik yaparsan kardır

Gönülde yoksa iman mezar ile ahiret çok dardır

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Her karanlığın ardında güneş doğar her seher

Dünyada ölümden sonra var sonsuz bir sefer

İman ile merhametle ol Allah’a ol bir nefer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Nur Kuran ve Nur Resul bize rehber

Karanlık yollarda nurdan bir fener

Arasan da bulunmaz böyle bir cevher

Dert sıkıntı çileli günler gelir geçer

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Kul Mehmet’im imanla ol işte sana hüner

Dünya iman ile merhametle döner

Bu canlı beden bir gün olur söner

Rahmanın yolunda yürü gerisini düşünme

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Medeniyet Ah Medeniyet-1-

Medeniyet ah medeniyet

Ar namusla süslenir isen ne güzel olur

Ah seni soyar soğana çevirirler

Çıplak kalırsın üşürsün bilirim

Ah seni taşıyamayanlar

Kucağa almayanlar

Yerlerde süründürenler

Bilmez insan sensiz neler gelir başına

Üzerinde yük gibi taşıyanlar

Taşıyamayanlar

Bir beden büyük

Ya da dar gelen medeniyet

Sus ağlama

Anlarım halinden

Bilirim solan güllerinden perişansın

Ah medeniyeti taşıyamayanların ağır yükü

Ah onların adımları sokaklara ağır gelir

Taşımak istemez ah ne zor gelir

Şehrin sokakları bu ağır adımlarla çöker

Ah mevsimler sizlerinde rengi değişir

Ah medeniyetsiz'lerin ağır yükü

Sizi de yıkar

Onlar ki sert granit taşları ezer

Sizler nasıl dayanırsınız

Ah asırların öldüremediği

Güzel çınarlar sizlerde solar'sınız

Sınır iklim taşımadan

Yok, olan edepli

Namusla süslenmiş

İman ile örtünmüş medeniyet

Neredesin? Nereye kayboldunuz?

Gün dönümü yine geldi

Hala o şen türkülerin söylenmiyor

Ayaklar çıplaktı gezerdi sokaklarda

Sen ey kaldırımlar

Şehrin sokakları o insanlar ne kadar hafif

Kalırdı yürürdü üzerinizde

Siz şehrin sokakları

Ölmez hayatın sırrına

Erişmiş gibi

Siz onlardan önce uçar'dınız

Sevinçle

Ah olgular param parçasınız

Kanıtınız var

İnananlar az

Ah algılama eksikliği

Ah duruşlar

Suratınız beş karış

Yüreğinizde acıdan parçalanmış

Yurtlar mı saklı

Sukutun çığlıkları

Cidarları parçalarsınız

İnsanlar parçalanmaz

Duymaz

Mahkûmiyetin kurbanı olan

Şehrin sokakları

Kaldırım taşları

İnsan yükü ağırdır

Kulakları da sağırdır

Yakıp yıkmaya da hazırdır

Değmedi sana bir güzel kalemin ucu

Medeniyetin var mı suçu

Kendine iyi bak

Sendin ak

Tek dişi kalmış

Canavara döndürdüler seni

Sen sokul yamacıma

Yorgunsun

Ben taşırım seni omuzum da

Bakma çok durgunsun

Merhametin yolu uzun

Yıkanırız denizinde

Yağar üzerimize Rahmet

Sus ağlama

Nar'ımız büyük

Senle olmaz karımız küçük

Taşıdın ecdadımı cihana

Cihan seninle güldü

Sendin varımız

İmanın gölgesinde gezerdin yarınımız

Düşlerin sislerle kaplı bilirim

Takıl koluma

Yürüyelim yan yana

Bakma sen seni taşımaza

Seninle yanmaza

Mevla'm yanımda

Yardım eder

Alır ey sokaklar yükümüzü

Mevla'm kerimdir

Biter inkârcı düşünceler sözler

Çıkarız açığa seninle

Biter karanlıklarda

Işığa çıkmama cezan

Sana bu cezayı verenler yok olur

Seni gizleyenler gizli olur yok olur gider

Sil gözyaşlarını

Dur ben sileyim ellerinle

Sen ağlama

Mehmet Aluç

Cidar: Duvar