Her Daim Af Et

Yaptıkların yanına kalırsa sana gülmez ahiret

Nefsinle şeytanla gezme bağlanır basiret

Bu dünyada başına da yağmaz hiç Rahmet

Kimseyi imdat diyecek şekilde üzme sakın

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Bak etrafına dünya gülümsüyor et hayret

Çalışarak gönül kazan biraz olsun gayret

Sakın yitirme yanında olsun hamiyet

O zaman başına yağar nur nur Rahmet

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Günaha dalsan da tövbeye koş Rahman’dadır Mağfiret

Fikirsizlerle gezme sanma odur cesaret odur esaret

Fikirsizleri az araştır sonlarını gör al biraz ibret

Her doğan ölür anla artık budur sana yolda işaret

Yol yakınken hakka dön dönmemek için arama mazeret

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

 Her güzellik yaptığının sonunda vardır bir ücret

Kötülük yaparsan alamazsın ücret kazanırsın nefret

Nefretle gezeni cehennem paklar edersin hayret

Hak yolun vardır çizgisi aşmak için olmasın sende cüret

Cüret dediğin haksızlık karşısında zalime haddini bildirmektir

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

İman koksun gönlünde burcu burcu

Dert çile içinde kalsan da bir gün olursun taburcu

Bizler değil miyiz bu dünyada ahiret yürüyen bir yolcu

Ne sen hancı ne ben hancıyız huzura giden yolcuyuz

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Bak kâinata ne kusur gördün

Rahmandan değildir kuldandır yaşarken kusur

Düzelt elinle dilinle gönlünle görme mahsur

Kaynamasın dünyada nefret fokur fokur

Söndür kaynayan nefreti sensin kul olarak cesur

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Kimimiz gezdik viranelerde

Kimimiz gezdik meyhanelerde

Kimimiz gezdik bahanelerde

Kimimiz gezdik yüzü yerde

Gönüllerimize astık kara perde
Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Gönül dostu aradık bulamadık acep nerede

Mezara girdik baktık hepimiz aynı yerde

Pişmanlık kaynıyor yağıyor mezarda her birinde

Geri dönüşe imkân yok ağlayanların hali perişan bir halde

Nefis ile şeytan gülüyor zevki beşi bir yerde

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Başkası için iste sen başarı

Beraber yersiniz kaşarı

Hayat yürür yokuş aşağı olma haşarı

İman olsun gönlünde onunla ver sen kararı

İmandır gönülde merhametin anahtarı

İmanla yıkılır zalimin binlerce dağları

Rabbim merhametle yaşatsın cümle sağları

Sevelim yıkmayalım cümle canları

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Kul Mehmet’im ne kadar çirkinlik gördük geçtik

Çirkinliği kaldırmak için birbirimize yardım etmedik

Bu dünya bize kalır dedik güldük geçtik

Başımıza gelince de feryat ettik yardım bulamadık çöktük

Baktık etrafımıza göçecek bir hicret yurdu kalmamış bittik

Üzmek bu dünyada değil unutma marifet

Seni üzseler de sen her daim af et

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Af Et Bizi Aylanım

Ruhumuzun açık kapısı sevgi ile vardır bilirdik yanılmışız Aylanım

Ruhumuzda yokmuş kapısı da nefret kin ile kapalıymış hatırlattın Aylanım

Nefret kin arkasında dünya malına sevgi diye yaşadığımız boş serüvenmiş

Bereketsiz yüreğimizle ancak sana dünyaya felaket getirdik Af et bizi Aylanım

Şehla değil gözlerimiz bin yerden kusurlu kör görmez

Yelkeni kopmuş kayık gibi yüreğimiz seni sahile ölüme attı

İnsanlığımız seni sahile ölüme attı arkasında gitti yattı

Bin bir hayallerinin içine insan olmayan insanlığımız acı zehir kattı

Bereketsiz yüreğimizle ancak sana dünyaya felaket getirdik Af et bizi Aylanım

Aslında bir palavra insanlığımız gönlümüz hayatımız adımlarımız palavra

Yüreğimizde varmış kör gözle görmeyiz derinden açık yara

Sen düştün ana karaya biz düştük cehennemden çukura

İnsanlığımız etmezmiş gösterdin bize beş para

Bereketsiz yüreğimizle ancak sana dünyaya felaket getirdik Af et bizi Aylanım

Sen bencilliğimizle yalancılık kendimizi beğenmişlikle çocukluk dalını kırdın yıkıldın

Dalgalar seni değil bizleri yuttu senden önce anlayamadık kendimizi insan saydık yanıldık

Kanatlandın cennete uçtun merhametin sahibi Yüce Allah'a ulaştın, biz nefret ile kaldık

Kul Mehmet'im der ki insanlığımız etmezmiş gösterdin bize beş para

Bereketsiz yüreğimizle ancak sana dünyaya felaket getirdik Af et bizi Aylanım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet