Bu Blogda Ara

Kalır etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Kalır etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 Mayıs 2016 Pazar

O dur İmanı İle Cesur

Ara bakalım ey kul kimde kusur
Söyle bakalım  haydi kim cesur
Nefis mi şeytan mı insan mı kalır mahsur
Helali haramı bilmeli yememeli abur cubur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Yaşamak için nedir unsur
İmanlı olan kul değil mi cesur
Kul varmazsa yatarsa fosur fosur
Elbet o zaman kulda’dır kusur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

İman eden insan gerçek kuldur
Bundan gayrısının hepsi inan boştur
Hak yolda hakka yürüyen kul çok hoştur
Gönlünde iman akar billur billur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Kul önüne imanla bak etrafın yoksa çukur
Ömrünü nefis şeytanla etme boşa çarçur
Nefis şeytan kandırır ömrünü yer çatır çutur
İmanla ol ey kul haddini bil des dur
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur

Kul Mehmet’im kulda’dır en büyük kusur
Kul  kazanmaz varmazsa yatarsa fosur fosur
Yemek için önce kazanda kaynamalı bulgur
Mezar dersen bu hayatta en son duraktır
İman varsa kulda o dur imanı ile cesur
Mehmet Aluç– Kul Mehmet

22 Nisan 2016 Cuma

Kendi Yazıp Yönettiğimiz Dünya Hayatı



Bir gün geride kalır
Arzularla hevesler gözün son çırpınışı ile kapanınca
Anlaşılır son nefeste boş olan hevesler arzular çığlık çığlık
Açılan gözler açılmaz tutmaz beden toprağa varınca
Sabahın seheri olmaz artık çığlıkların arasında
Uzanır sanır el kapıya açılmaz son kapanışıyla
Eser alevden bir rüzgâr kor kor alev
Arzular hevesler gibi yakan kor bakış
Faydası yok yalvarış yok artık faydasız
Açılır bir pencere kor alevden dersin anlamsız
Anlaşılır arzular heveslerle dünya bomboş kor alevmiş
Okunan ezanların secdelerin nurdan gerçeği gerçekmiş
Zaman bitmiş ömür bitmiş ceset bedenle bitmiş
Bitmeyenler yok yanında eyvah tükenmiş
Bitmeyip gelene alışmamış beden boş heveslerle gülmüş
Hayat mıydı yaşadığı bir anlık bir film dizi fragman mı neydi
Olamaz derken kör düşünce daha sıcak benle yok alakası derken
Ben değilim olamam ben böyle avare sersefil
Figürana benziyor hatta bana az çok benziyor
Olamaz ben böyle olamam gerçek değil
Hey duyan yok mu bu film hayır hayat hayır fragmanlar karışmış
Kime etmeli şimdi şikâyet her yer sımsıcak
Duyan yok aynı figüran o oyuncu gibi
Olur, mu hiç sessiz kalmak ne kadar iğrenç korkunç
Kim yazdı bu senaryoyu hem bu oyuncuda çok berbat oynuyor
Senaryo berbat ondan olacak
Birazdan biter oyuncu ile senaryoyu yazan ismi çıkar
Ne kadar bilmeden yazılmış oynuyor figüran hep ezberci
Hayat bu yaşanılmaz böyle ciddi olmalı insan bulmalı bir rehber
Dipsiz bir hissizlik alakadar’sızlık mevcut bu nasıl duyarsızlık
En kötü film seçilecek galiba bu ne kadar iğrenç bir rol ile senaryo
Bitiyor işte film çok şükür yo bu bu olamaz yine yanlışlık var
Benle ne alakası var ben mi yazdım ben mi oynadım benmişim yönetmeni
Ne anlarım film çevirmekten yönetmenlikten ancak seyrederim delicesine
Hem ben ne zaman buralarda bulundum bir saniyelik bir anda
Ben hep buradaydım nasıl giderim oralara
Kalkamıyorum yürüyemiyorum oysa
Belli ki karışmış her şey
O filmdeki figüranın yaşadığı hissetmediği duyarsızlığı gibi karışmış
Bir kalp taşır mı bu kadar çelişkiyi
Anlamsız bir yoldaki anlamsızlıklarla dolu tuzağı hissetmeyişi
Azap dolu anların bitmez ki bu fikirsizlik ile çilesi
Az önceki yola girseydi
Gerçek olanı yaşayacaktı
Hak yolda olacaktı o an arzu heveslerle boş işlerle olmayacaktı
Eyvah yoksa gerçekten olamaz bu kadar salaklık geri zekâlılık olamaz ki
Yok, yok ben değilim
O kadar akıllıydım değil miydim?
Bana gülümserken sahte miydi o gülüşler
Bana sakın gitme diyen o üzerinde kırk yamalı çulu olan zavallı dediğim
Adamın sözümü gerçekti acaba olur mu yok yok
Hem o pek bilgili değil evet evet
Karnını doyurmaktan acizken bana akıl verirken anlamıştım
Yoksa ben mi yanıldım
Sanki onun gülümsemesi daha mı gerçekti
O zaman neden farkına hiç varamadım
Sözleri sanki evet sanki çok gerçekçiydi
Hey kimse yok mu neden sesim duyulmaz
Şöyle karşıma çıksa da tekrar sorsam
O sözlerinin kaynağı nedir diye
Gerçi hiç yabancı değildi
Şimdi anlıyorum sanki o zamanlar
Etrafımı bir huzur sarmıştı
Gittiğim yol doğru değil gibi sanki hissetmiştim mi ki
Yok, yok olamaz böyle bir şey saçma
Ama benim yetişmem gereken toplantılarım
Yeni villamın temel atma töreni vardı
O zaman pek değer vermemiştim sözlerine
Sanki şimdi yankılanıyor kulaklarımda bir hoş
Dünya hayatı boş mu hoş mu yok yok
Boş demişti hoş deseydi tasdik eder hatırlardım
Bir de ne demişti…
Ne demişti her neydi her canlı kim canlı tamam hatırladım
Her canlı yok yok nefis dedi ölümü tadacaktır
İçilen bir şey miymiş ki bu bu bu…
Olamaz yoksa oyuncusu olduğum hayatın
Kendi yazıp yönettiğim dünya hayatı filmi gerçek
Ve ben şimdi öldüm müüüü…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

4 Şubat 2016 Perşembe

Uyur Kalır





Allah merhameti insan için yaratmış
İnsan gitmiş şeytanın koynunda yatmış
Uyumuş kalkmış gittiği yollar hep sapaymış
Demiş bu sapa yolları kim yapmış
Bilmez şeytan ayakta uyuturken kendi yapmış
Kimi merhameti bilir gönlüne alır
Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır
Allah gönül’e sevgi vermiş birbirinizi sevin demiş
İnsan akan pınarları nefreti ile kurutmuş sonra gülmüş
İnsanoğlu gitmiş bir ağacın dibinde yatmış
Karnı acıkınca kurumuş meyve vermeyen ağaca bakmış
Ulan bu meyvesiz ağacı buraya kim dikti demiş
Akan pınarları kuruttuğunu unutmuş
Meyve veren ağaç meyve vermez olmuş
Kimi merhameti bilir gönlüne alır
Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır
Yüce Allah gönül gönül’e olun demiş gönül vermiş
İnsanoğlu durmuş yönsüz ne kadar yol var ise ona girmiş
Yönsüz yolda yol bulamayınca insanlığa kızmış
Yönlü yolu gösterene önceden kendisi ona azmışsın demiş
Terzi olmadan eline makas almış insanlığını kesmiş bitirmiş
Ondan sonra edepsizce hata bende yok demiş
Kimi merhameti bilir gönlüne alır
Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır
Kimi değersiz olanı satarım diye pazara çıkarmış
Nerde fakir görse onu satmak için uğraşmış
Değersizi fakire satınca arkasında gülmüş
Yolda giderken başına kayalar düşmüş
Kaya başıma nerede neden düştü diye söylenmiş
Kendi kendine edepsizce gülmüş nefessiz kalmış ölmüş
Gittiği yol ıssız olmuş onu yıllarca kimse görmemiş çürüyüp gitmiş
Kimi merhameti bilir gönlüne alır
Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır
Kul Mehmet’im dikkat et nefret kalmasın tende
Merhamet ne güzel durur gönül ile bedende
Yüce Allah ne güzel ömür verir kulu merhametle yürüyende
Var sende merhameti al gönlüne pişman olma ömrüm bak geçende
Ölümlü dünya belki gidiş biletin kesildi sıra sende
Ne hoş olur insanların gönlüne merhameti örende
Kimi merhameti bilir gönlüne alır
Kimisi hiç bilmez şeytan koynunda uyur kalır
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-






30 Ekim 2015 Cuma

Gülümseyen Gönlün İzi Kalır Âlem de



Ömür biter gönül çürür gider
Sevenler buluşur ömür biter
Ayrılık yolunda adımlar seker
Ecel gelir ne seven kalır nede adımlar
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de

Sanma gülümseyen izler zaman geçer çürür
Bu âlem de it ürür kervan devam eder yürür
Gam çökse de gönül'e gülümseyen izler onu görür
Yürü gülümseyen izlere ne gam kalır nede keder
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de

Ağlarken gözler gönül yürür ahenkle duyulur yankıları
Gece gündüz her adımda kararır sanma ufuk akşamları
Seversin gönülde insanları yaşarsın her gün bayramları
Kâinat güler peşin sıra sevinç nağmeleri sen duyarsın
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de

Bir umuttu gözlerinde gölge gibi sakladığın
Bülbül güle küsmez gül solmaz ise boşadır ağladığın
Parçalama gülü bin parçaya yazıktır nefrete bel bağladığın
Gönül kapısın açmazsan sırrına eremezsin boşadır sakladığın
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de

Efkan'ın dağlasa da yüreğin geçer zamanla bu hallerin
Seni hiç yalnız bırakmaz gülümseyen gönlün olursa sevenlerin
Ruhun bir heykel gibi kalsa da sessiz âlemde canlandırır gülümseyenlerin
Hayat bu az uğraş düşerse başa taş ne yapsın baş sabırla bekler
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de


Kul Mehmet'im dünyanın işine kanma bestelenmiş matemi
Sen hem dünyaya hem ahirete çalış üzme sakın el âlemi
Merhameti yaz gönlünden sevmeyi yaz bırakma elinde kalemi
Ukbaya varınca merhametli olan gönülden seven bulur seni
Gülümseyen gönlün izi kalır âlem de gönül ölse de
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ukba: Ahiret, öbür dünya, baki olan âlem

Efkan: Istırap ile haykırma, bağırıp çağırma; inleme bağrışma.

14 Mayıs 2015 Perşembe

Sana Geride Yanında Ne Kalır




Zamanı gelir bu ömür ecel ayrılığı ile sallanır
Afiyet ile geldin cihana ömür kıymetin bil
Sanma cümle âlem sana kalır
Sarılma ile gelen ayrılık ile gider ecel alır
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Gafil olma Kuran iman Resul ile ol
Sen süslenmek istersin ömrü dünya malı ile bol bol
Dünya der iman ile süslen kazandığın gönder ey kul
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Nur tene değmesin nefis şeytan haram eli
Gideceğimiz yer zaten önceden belli
Ağada olsan paşada olsan bir çukur eşilecek kelli
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Kuran iman Resul ile süslen âlem seni kıskansın
Nefis ile şeytan sana yaklaşmadan yansın
Bu dünyada yap iyilik arkanda kalan canına ateşle yapışmasın
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Kuran iman Gül Resul çağrısını duy
Olma sakın inat bu değil bir oyun
Ecel gelmeden kefene girmek için soyun
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

İman da vardır ne güzel letafet
Haydi, gir içeri çek enfes bir ziyafet
İmandan giy sen bir kıyafet
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Sağ gelen kalmaz alem de
Ölümde de vardır bir letafet
Ölümden sonra vardır sonsuz ziyafet
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Yaş gelince sona dizde ömürde kalmaz sanma mürüvvet
Her şey çeneye vurur nasıl alır kuvvet
Ölümdür sanma son sonunda vardır halavet
Sen durma her an Rahmanı zikir et
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır

Sanma dünya konan başına Hüma kuşu
İman olmazsa nasıl mezarda çıkılır düz yokuşu
Kuran Resul iman ile ol gönlünde ömründe olsun huşu
İşte budur başına ömrüne konan Hüma kuşu
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır


 Bu nasihatim sanadır ey kul Mehmet
İmandır en büyük ganimet
Savaş nefsinle şeytanla kazan ey kul Mehmet
Az düşün ey kul geride ne kalır hepsini yel alır
Sana geride yanında ne kalır
Tabi ki Nur Kuran ve gül kokan Resul iman ile iyilikler amel kalır
Mehmet Aluç

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç