Umutla Umutsuzluk Resitali

Umutla mı söyle sen her an yaşayacaksın

Yoksa umutsuz kalıp sende sönecek misin?

Umutların içinde sende gülecek misin?

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Yok mu bu sorulara gülen bir nur cevabın

Yoksa bu umutsuzluk ocaktaki kebabın

Her gün karamsarlıkla utanmadan yediğin

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Bir nefes almak sana belki basit gelecek

Bir an nefes almazsan bu hayatın sönecek

Kazancın kaybettiğin önüne bak gelecek

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Umutsan yeşerirsin gönülde hiç solmazsın

Dünya ve ahirette dolu dolu yaşarsın

Umut olmak ne kadar güzel der şaşırırsın

Umutların içinde sende gülecek misin?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gönül gülümsemeyen bakışların sokağında gezmekten yorgundur.

Her hazan mevsiminde gönül yine yanar kavrulur tek başına, gönlün sesi kısılır bir fısıltı şeklinde konuşur gözlerinde damlayan kor alev damlalar halinde, sararmış hatıralar uzaktan el sallar giderken gönül evinden, bazen pişmanlıklar gönül kapımızı çalmadan içeriye girer yakar savrulur gönüldeki gülümseyen mutluluklar buz tutar titretir yüreği...

Kelimeler sözler lal olmuş sararmış yapraklar gibi dökülür birer birer gönül toprağına, gönülden gönül'e köprüler yıkılacakmış gibi sallanır duyguların hazan mevsiminde, inmek istersin aşkın derinliklerine bahar kokan yollarına lakin hazan mevsimidir sevgiler solamaya başlar, duygular hissizleşir, aslında bir gülücükle yeniden bahar mevsimleri açar lakin gönül sanki yorgundur, her gülümsemeyen bakışların sokağında gezmekten yorgundur.

Gönlün ana vatanı olan aşktan uzaklaşan gönlün adımları yorgundur, son bir adımla bahar mevsimlerinin kapısında girilmek üzere iken gönlün adımları gerisin geriye gider, gönlün aşk merkezine yolculuk için uzatırsın elini elin uzanmaz, işte o anda nazlı yar gülümseyerek koşar gelir peşinde, gözlerinde aşkın gülümseten ışığı gülüşü ile tutar elinde yorgun adımların şahlanır, gülümsemeyen bakışların sokakları canlanır bahar çiçeklerinin kokusu ile şenlenir, kelimelerin anlamsızlığında kıvranan dil bir anda bülbül olur şakır yâre doğru, aşk cümlelerinden birer demet gül olur nazlı yârin gönlünde açar, solar hazan mevsimi yok olur, aşk sahilinde bahar mevsimleri açar açar açar.

O an o umutsuzluk anında gönlün elleri Sema'ya açılmış yüce Rahmana dua ederken çaresizliğin karanlığında kurtulmak için, şimdi bin bir çare içinde Yüce Rahmanın izni ile bahar mevsimleri açar gönlünde, duanın gönülden kanat çırparak Yüce Rahmana ulaştığı anda çare olarak merhem olarak dönmesi gönlün kulun yetim olmadığının işareti, hazan mevsimlerin, bahar mevsimine çevirenin gönülde sevmenin istemenin sonucunda Yüce Rahmanın veren olduğunun bilinmesine işarettir.Şimdi neşelen gönül bahar çiçeklerinin kokusunun içinde,kon nazlı yarin gönlüne bir kelebek gibi usulca,sarıl nazlı yarin narin kollarına, başını yasla nazlı yarin bahar kokan sinesine uyku yok gözlerinde artık aşk var,nazlı yarin gülümsemesi var uç havalarda kuşlar kadar özgürsün artık...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Müslüman Umudun tepesine çıkıp oradan hiç aşağıya inmeyen, umutsuzluk batağında yüzmeyen'dir.

Müslüman hayatın her alanında her şeyin en iyisine layık olan, Allah(c.c.) günde beş vakit ibadet ederek ,verdiği nimetlere şükür eden kuldur. İşte Müslüman olarak, her konuda duyarlı ve hassas olan kul, hayatın her alanında sağır kör ve duyarsız olamaz. Bu güzel özellik Allah(c.c.)kul olan onun emrini yerine getiren, kula mahsustur. Çünkü âlemdeki güzellikleri gören bilen, bu güzel nimetler içinde ağırlandığını ve misafir olduğunun idrakine varan kuldur. Bu kadar çok nimetleri karşılıksız veren Rabbine, şükür etmesi gerektiğini bilen ve hissederek gereğini yerine getirendir. Kendisine akıl nimeti ile donatıldığının şuuruna varan kul, bu âleme gayesiz gelmediğinin de farkında olandır. Hayat ömür nimet şuur ibadet birbirine bağlı hayatın vazgeçilmezi olduğunun, ölümünde bunlardan sonra hesap ile hesaba çekileceğinin kanıtı olduğunun sonucuna göre yaşayan ve mutluluğu, mutsuz olanların elinde tutarak gülümsemesine yardım ederek ona yoldaş olandır.

Hayatın devam eden sürecin sonunda ölüm ile sona ereceğinin farkı ile insanların, hakkına malına namusuna leke sürmeden yaşayan ve leke sürenlerin zulüm edenlerin dersini verendir. Günümüzde böylesi Müslüman kalmadı ise de veya varda biz görmüyor bilmiyor olabiliriz. Böylesi olaylar karşısında, karşı çıkan yok ise suçu bizdedir yüce dinimizde değildir.Alemlerin Rabbi yüce Allah c.c. İslamı hayatın böylesi tecavüzlerine karşı kulu, İslam kalkanı ile güçlü mekanizmalar ile donatmış veya donanması gerektiğini söyleyerek, kul hakkına yaşamına hayatının her alanına tecavüz edenlere gereken dersi vermesi gerektiğini,söyleyen yüce dindir.

Yapay düşünce ve yapay yaşam ile yaşayanlar, yüce dine iman etmeden yaşayanlar için bunların hiç birinin farkına varmayan ve onları ilgilendirmeyen konularmış gibi, duyarsız ve hissiz yaşayanları da uyarmak ve yapay olanı değil, doğal olan yaşamı doğruyu güzeli yaşamalarını da isteyen kuldur. Sanki hiç bir şeyden mesul değilmiş gibi, değersiz bir mal gibi yaşamaya geldiğini sanan ve aptal bir varlıkmış gibi bir durum sergileyen, dinden imandan haberi olmayan zavallılara, zavallı olduklarını hatırlan rast gele körü körüne, hayatı yaşamamaları konusunda uyaran bu durumdan kurtulmaları gerektiğini bununda, Din ile iman etmeleri gerektiğini hatırlatan ve gerisine karışmayan bir kuldur. Hayatın insanlara gülümsemesi gibi, gülümsemesini herkesin mutlu olmasını ister Müslüman.

Müslüman umudun tepesine çıkıp oradan hiç aşağıya inmeyen, umutsuzluk batağında yüzmeyendir. Çünkü Yüce Allah(c.c.)umut kesilmez ve kesilmesi de çok büyük günahtır bilir. Müslüman herkese umut aşılar, hayatını merhametin sükûnetinde gezmesine izin veren, herkesinde bunu yaşaması gerektiği için çalışan kuldur Müslüman. Hayatın her alanında merhamet ile dokunarak güzelleştiren, Allah'a kul olan Müslüman olmak ne güzeldir, günümüzde nefis dünya malı makam mevki peşinde koştuğumuzda böylesi özellikleri taşıyan kul ve Müslüman olmamsının sebebi bizleriz, suçlusu da biziz bunun hesabını verecek olanda biziz.Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bıraktım Susmayı

Güneş gibi doğdun gülüşünle gönlüme

Kırılsa da gönlüm ile doğdun ömrüme

Hüner saydım seni candan sevmeyi

Yeter dedim bıraktım susmayı dilime

İstedim sen benimle son nefesime kadar yaşa

Gülümsemen olsun bizimle baş başa

Kuldur yaşar neler gelir bilinmez başa

Yeter dedim bıraktım susmayı dilime

Umutsuzluk yakışmaz kul Mehmet der gülüm

Reva değil sana bana yaşamak zulüm

Ayrılıktır kula bu dünyada yaşarken ölüm

Yeter dedim bıraktım susmayı dilime

Mehmet Aluç

Kayboluşun kuytu köşelerinde

İyi olmazsa fikrin
İyi olur mu söyle zikrin
Kuru kalabalık sözlerin
Akla hayale gelmez engeller fikrinde
Umutsuzluk deryası avcunda
Dokunmasın ellerin kimseye
Seslenişin uzak şehirleri gösterir
Sesin duyulmasın aman sakın
Rüzgâra fısıldarsın yarınsız yarınları
Ortalığı karıştırıp kaçmak niyetin
Aman adımların sokakları adımlamasın
Nasıl yaşarsın bu fikirsiz aklınla şaşarım
Seni görünce elli adım geri kaçarım
Bırak sözlerin düşlerin soluksuz nefesinde kalsın
Gözlerin değmesin masum gözlerin bakışına
Kayboluşun kuytu köşelerinde kayboluşuna bak
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Umuda Salıverdiler Kendilerini

Beklersin gelen yok umutsuzluk tarlası

Giden çok gözlerde telaş

Düşer yapraklar bir bir

Susuzluktan çatlamış solmuş

Hasretin çağrısı gibi feryat eder insanlar

Bir medet umar

Sonrasında binlerce yaprak düşer

Birkaç yeşil yaprak

Bir parça umut ile beklenir

Gelen hiç yok umutsuzluk tarlası

Giden ise çok gözlerde ürperti

Varla yok arası

Umudum kara toprağa düşer

Bekler var ile yok arasında gözler

Ömrü ne kadar bilinmez bekleyenlerin

Bir resim çizdim gökyüzüne umuda benzer

Yağmur yağmur yağdı döküldü yeryüzüne

Açıldı umuda tüm yelkenler

Yelkenler fora umuda doğru

Gidenler döndü

Gelenleri bekleyenler

Umuda salıverdiler kendilerini

Mehmet Aluç