Muhsin Başkan

Hak yolunda yürüdü Muhsin Başkan

Yanlış yolu hak gören Zalim bir an

Ölüm emrini verdi emrine karşı çıkınca

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Hak yolunda yürüdü hakka vardı

Yanlış yolu hak gören o zalim

Cehennemine biletini kazandı

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Gönüller oluk oluk arkasında ağladı

Zalim kazandığını sandı işte yanıldı

Gönüllerimizi bile giderken birbirine bağladı

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Gökyüzünde melekler nuruna baktı

Onu yalnız yaralı bırakanlar cehenneme aktı

Birimizi değil o zalimler binimizi birden yaktı

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

O zalimleri altın libas gibi az kalsın giyinecektik

Nefretlerini gizlemişlerdi hak yolunda yürüyecektik

Hak yolunu nefretle dolduracaklardı bir an anladık

Milletin azmi gayreti ile o hainler birer birer yakalandı

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Bağrımız bir derya toprak tohum ekmek istediler

Nefret tohumuymuş 15 Temmuz gecesi anladık

Çok şükür vatan toprağına nefreti ekmeden kazıdık

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Muhsin Başkanım Kabrin nurla dolsun

Arayan seni ahirette nur Resul yanında bulsun

Sen Allaha kul olan adam gibi bir kuldun

Kara kışta o soğukta yaralı yalnız bırakıldın

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Bir Ömür Boyu

Yıllardır hasretini gece gündüz çekerim

Gönlümle saçlarım bir gecede ah ağardı

Bilemedim nereye kimlere ben giderim

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Hasretin akar damla damla şakaklarımda

Ararım yoksun sen ah bu gönlümde yanımda

Seninle mutlu mesut olmadı bu canımda

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Sanki bu gece benle bu ömrümün son demi

Kalktı bizim için bak limanda ki son gemi

Yaşarız hasreti biz aşkın hiç yok önemi

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Çırpınır gönlüm bilmez artık hiç çaresi yok

Sen gibi vefasızdan bana derman deva yok

Hasret zehirden acı soframda gülüşün yok

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Bir kuş olsaydım uçar seni belki bulurdum

Bensiz atan göğsüne sessizce ben konardım

İnce gönül dalına konar sessiz dururdum

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Yaşlandı hatıralar ömrüm sensiz benimle

Gülümsemek isterdim bu odamda seninle

Vermediğin gülüşü verirsin kime söyle

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Oturdum ömür boyu senin için ağladım

Kul Mehmet’im boşuna elim kolum bağladım

Gönlümdeydin boşuna uzaklarda aradım

Gözlerim ömür boyu sensiz boşa ağladı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönlüm Razı Niçin Olmadı

elimle gülü tuttum, bilmem elim kanadı

yarimi seveyim dedim , nedense gönlüm ağladı

aşktan bilmez yarim, kolumla  dilim bağladı

bırakıp gideyim dedim ,gönlüm razı niçin olmadı

haset edip yare küseyim dedim, dilim razı olmadı

elimi kaldırdım, hafif vurayım dedim, elim azı bulmadı

gönlümden çıkarayım dedim, gönlüm dedi kırma sazı,

 kılma tek başına, cenaze namazı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

misal, az ayrı yatayım dedim, yatak diken oldu battı

gönlüm dedi hani seviyordun, ne oldu, hal böyle iken, uykum kaçtı

gönlüm dedi, sevecektin bir ömür boyu, kim yolda geciken, haklı çıktı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

hoş bir seda ile, şiirler okudum, hiç anlamadı

karşısında saatlerce durdum, dönüp hiç yüzüme bakmadı

karşıma aldım, durmadım sordum ,sorumu hiç duymadı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Kul Mehmet'im, bin bir zahmet, içinde gönlüm

lanet ettim şeytana, az Rahmet, okudum güldü ömrüm

sevmeye dedim devam, kıyamet mi ,kopacak gönlüm

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bekledim Boşuna Seni

sevdi seni gönlüm hep ağladı

gözyaşlarım ateş oldu gönlümü dağladı

eller olsaydı böyle beni yakmazdı

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

sana bırakmam bir daha gönlümü

sevgi ile döşeyemedin ömrümü

yaşlar ile doldurdun gözlerimi

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

boşuna aktı gönlüm ile alnımın teri

ben yaklaştım sana attın adımını geri

demek ki yokmuş benim gönlümde yerin

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

anlayamadın senin gönül cevherini

zulüm ile doldurdun sen tüm devrini

aşkı elinle ittin nefsinle yaptın dediğini

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

çektim hayallerini senin gözlerinden

aşk'ın uzanan ellerini çektim sözlerinden

arada bul bakalım sen aşkı artık gözyaşlarından

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

kul Mehmet'im viran ettin tüm sokaklarımı

yıktın viran ettin gönlümün sarayını divanını

bulamazsın beni sen gez artık ara yaşa viraneleri

sana söyledim aşkımı niyazımı

bekledim boşuna seni gecenin ayazında

Mehmet Aluç

Karaca oğlan Gibi Seveyim Dedim

Sen yazan kalemimle yâr yanına geldim

Beni sensiz yazmayan mısralarım ağladı

Karaca oğlan gibi çok diyarlar gezmedim

Karaca oğlan gibi canın içinde can olamadım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Uzak yollarda Karaca oğlan izini sürdüm

Sürdüm de tüm illerde kokusunu buldum

Yâre yanık gönül ile tatlı dilini duydum

Tüm dünyaya aşkını söylerken gördüm

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Kul Mehmet ne şaşkın şaşkın bakarsın

Karaca oğlan gönülleri aşk’ın ırmaklarında yıkadığına mı şaşarsın

Kömür gözlü yârini aşk ile ararken gönüllerde bulursun

Karaca oğlan gibi seveyim dedim yolum şaşırdım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Mehmet Aluç