Dokunmuştu Gönlümüze

 

Ağır yaralı mısralarım

Hecelerim mi bana küsmüş

Yoksa yazmaya mı isteğim yok

Anlayınca bu acı gerçeği

Koştum mısralarla hecelerin başına

Yalnız bırakmaz yakışmazdı

Gönül etrafında gezintisine devam etmeliydi

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Durur muyum beklemeyle

Sevdanın gülümsemesiyle yaklaştım mısralara hecelere

Bir kahve tadında yudum yudum içtim

İçimdeki sevgiyle mısralarımda hecelerim de büyüsün

Vurulmasın vurulan düşler gibi dedim

Mısralar heceler beni buyur etti

Beraber gülümsedik gönülleri yazdık

Gülenlerin güzelliğini yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Ağır kanamalı geçmesin dedim düşünceler

Hasta bakışları silelim dedik

Ayrı kalırsak birbirimizden gönüllerden

Hangi tabip yaralarımızı sarardı

Bir an bu korku içinde ürperdik

İhanete yer yoktu aramızda

İhanetleri yazarken ihanet etmeyecektik

Kendimize birbirimize gönüllere

Hep bir arada olmalıydık

Birbirini ısıtan sarılan gönüller gibi

Kanatır ihanetler gönülleri

Çaresi zor bulunur

Maskelerle dolaşmaya zaten karşıydık

Maskeye karşıydık zaten

Gülümsedik sarıldık yazdık

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Sahipsiz gönüller gibi sahipsiz kalmak beyhudeydi

Yalnızlıkla ölmek acıydı

Yaklaşmanın huzurunda huzursuzluğa kaçmak zordu

Kara kış kara boran dı karanlıktı

Akarsa gözyaşlarımız

Gözyaşları bunun hesabı verilmezdi

Gülmeliydik birbirimize gönüllere

Buydu amacımız yazmamızın gayesi

Dünyaya gelişimizin amacı

Coşkun ırmaklar nehirler gibi

Gönüllere akarak coşmalıydık

Tek başına mısra ’sız hece ’siz gönülsüz

Aşılmıyordu engeller coşulmuyordu

Mutluluk yaklaşmıyordu

Güldük yazdık

Yazdık güldük

Gönüllerle buluştuk huzura erdik

Rabbim nasip etmişti

Dokunmuştu gönlümüze

Verdiği istek güçle yaz demişti

Ölüm gibi âşıktık mısralara hecelere

Hecelerle yazılan şiirlere

Gönüllere gönülden gülümseyen gönüllere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yalanlar Ve Gerçekler

Hayatı bir oyun sanmıştın

Yalanlarla oyalanmışsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Sancıları bulmuştun kucağında

Vaz geçmeyince yalanlarında

Gerçek olmayanlar kalır yanında

Her türlü sancılarla kalırsın yanılırsın

Hayat değildir bir oyun

Gerçekleri demeyin kenara koyun

Tüm benliğinizi ruhunuzu içine koyun

Hayat bu değil bir oyun

Oyun sanarak olmayın koyun

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalırsın

Hayatı almalısın yanına

Almazsan yalanlar okur canına

Hayatı oyun sanırsan bırakırsan oluruna

Mutluluk gelmez yanına

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kıvranırsın

Yalana açık olmasın gönül penceresi

Kaynar taşlar kazanda yediğin yalanın ta kendisi

Sırtında taşıdığın yalanın kamburun esintisi

Yoktur içinde onun hayatın ta kendisi

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla acıyanını bulamazsın

Hürmet yoktur yalanın içinde

Zulmet vardır o yalanın görüşünde

Alamet arama yalanın karanlık düşünde

Feraset gezinmez yalanın gülüşünde

Ganimet sayar her şeyi zorla yaptırır ipleri elinde

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla istikamet bulamazsın 

Yalanla bir eser yapamazsın

Yıkılanın altında kalırsın

Ağlar ağladığınla kalırsın

Etrafında kimseleri sen bulamazsın

Canlara can olamazsın

Canlar gibi hayatını yaşayamazsın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla canına can olanı bulamazsın

Tutsaklığınla yaşayamazsın

Gerçek olanla yaşamalısın

Esaretten kurtarandır gerçeklik

Kendi kendinle olmalısın

Doğru olanı bulmalısın

Kendini içine koymalısın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla kalakalırsın

Yalanlarla dünyan pamuk ipliğine bağlı

Gerçeklerle dolu hayat yıkılmaz bak canlı

Yalanlarla kurduğun dünya ölü eli kanlı

Gerçeklerle doğrularla ol ey sen delikanlı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılarla karanlıkta kalırsın

Kaçsan da gerçeklerden kaçamazsın

Hayat seni izliyor yalanlarla koşamazsın

Gerçek olanla bir gün buluşacaksın

Yıkılarak sonsuz sancılarla kalacaksın

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendinde bulacaksın

Yalanların itirafıdır tüm sancılar

Sancılardan anla yalanı ey yalancılar

Attığın her adımda sana bin bir tuzak

Nefret le örülmüş dolu tuzaklar

Gerçekle arasında var uzaklıklar

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancılar yalanlarının eseri

Hayat gerçek yaşam hikâyeleriyle dolu

Yalanla bağlayamazsın eli kolu

Kaybetmişisin ya sen gerçek yolu

Çaresizlik yalanın yolu

Açmaz mutluluğa o kolu

Arama gerçek değildir yolu

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları çekmeye aday olmuşsun

Yalandır gerçek hayattan kaçan

Gerçek yakaladığında yalanı boğan

Gerçeklerdir gönülde doğan

Yalanlardır nefis şeytanla olan

Yalanlarla hayattır solan

Gerçeklerde kul aradığı sırrı bulan

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendini kaybetmişsin

 Sorgula analiz et hayatı yaşamı

Geçeklerde var her şeyin anlamı

Yalanlarla çekme onca gamı

Aç gönlünü gerçek olana gönül camı

Gerçeklerle yaşanır gerçek hayatın yaşamı

Yalanlarla hayat yaşanmaz çekilir ancak azabı

Yalanlarınla kurduğun dünyanda

Her türlü sancıları kendine yol edinmişsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kıymetini Değerini Bil Ey İnsan

 

Giderken bana senden bir şey bırak

Hiç aklına gelmeyen el sürmediğin

El sürmeye kıyamadığın bir şey olsun

Arayınca sana bana yol olsun

Birbirimizi bulsun buluştursun

Düşünme haydi ver

Yoksa ne olduğunu bilmiyor musun?

Yüreğindeki gizemi çözemedin mi?

Hülyaların heveslerin hiç değil

Hakkın önünde eğilen secde içinde

O gönlün içindeki haktan bir nefes

Bana sen giderken versin heves bir an

Görmez misin benimlesin

Çılgınlık hiç değil

Var olman yanımda olmandır sır

Gönlündeki merhamettir imandır gizem

Sen varsan dünya var yoksan yok dünya

Karanlık köşelere ışık olan

Hakkın nurunu alıp ışık olan yolda olan değil duran

İnsanın insanlığın derdine düşen

Gülmeyeni güldüren insan sensin

Sanki yelsin bir an huzurla esen

Alıp başını gidemezsin misyonun var

Yüzüme gülüşünle bakmadan gidemezsin

Hatta  güldürmeden gidemezsin ey insan

Sen hayat gibi gerçek

Yalan dünya gibi ölümle yalan olan gerçek

Ölümle sonsuz hayatın kapısına varan koşan hakikat

İmanı alınca anlam mana kazanan mana denizinde insan

Almayınca yoklukla yok olan nefis şeytanla rezil olan işte feryat

Hayat zaman hakikat seninle başını almış yürüyor

Sensiz baksana sen öldüğün gibi ölüyor bitiyor hakikat bu

Gittiğin yere sonsuz hayata yeniden yürürken

Sonsuz hayat yine seninle var oluyor

Yüce Allah seninle yaratıyor senin için anlasana

Değerini kıymetini bilsene

Âlemlere Rahmet Nurdan Nebiyi senin için gönderdi

Sırsın haktan gelen ve hakka giden

Gelmesin diyen bu imanla zalime sille olan haktan

Hakkın hakikatin mühürlenmiş candan ruhusun yaşayan

Yaşarken yaşatan ve yaşayan

Sen yaşayasın diye kâinata Rahman

Hayat güzellik nimet verilmiş nur nur

Kıymetini değerini bil ey insan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sen Sakınırsın İnsandan

Ara arayı bul arayı araya araya

Var karaya canları bul sor oraya buraya

Arı ararken binlerce çiçekte gerçek özü

Sen sakınırsın insandan gerçek bir güzel sözü

Sar yarayı sar ara bul sar dermanla

Kar gönlünü gönüllere sönsün har heyecanla

Güneş her gün karşılıksız doğarken âleme

Sen bir gönüle umut diye doğmuyorsan güzellik bekleme

Ara cana can olacak canı

Cana can olacak can yoksa sende boşuna akıtma kanı

Canı canda bırak çekil aradan

Canlar canı sensizde bulur sen yok olursan aradan

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Benimle Kerpiç Yaptılar (Menkıbelerden Ders Almak)

Benimle Kerpiç Yaptılar

(Menkıbelerden Ders Almak)

Selamsız ağlayarak dünyaya geldik

Nefsimize dünyanın malına kandık

Dünya bizim olacak sandık yanıldık

Ahiretimizi unuttuk kaldık

Kazandığımızı hak yolunda harcamadık

Yolda kaldık

Bir metrelik mezara girip

Tekrar toprak olacağımızı unuttuk

Dünya bu idrak edenlerle etmeyenlerin belli olduğu bir elek

Kazananla kaybedenlerin yarıştığı bir kulvar

Buyurun bugün bir eve misafir olalım

Gereken dersimiz ne ise onu alalım çıkalım

Zenginlerden birisi ölür

Bir köşk ile iki oğlu kalır

Köşkü taksimde anlaşamazlar

İnsanoğlu hırsına yenik düşen

Yanılmak için çabalayan

Payına düşene razı olmayan

Hepsi benim olsun diye zorlayan

Başkalarına hayat hakkı tanımayan

Bazen kör cahil hakkına razı olmayan insan

O arada tartışırlarken

Duvardan bir ses geldi

Benim için birbirinize düşman olmayınız

Ben bir padişah idim

Çok yaşadım

Mezarda yüz otuz sene kaldım

Sonra, toprağımla çanak çömlek yaptılar

Kırk sene evlerde kullandılar

Kırıldım

Sokağa atıldım

Sonra, benimle kerpiç yaptılar

Bu duvarın inşasında kullandılar

Birbirinizle dövüşmeyiniz

Siz de, benim gibi olacaksınız dedi

Şaşırdılar

Kavgaya ara verdiler

Bir kenarda oturup düşünmeye başladılar

Lakin düşünmek ne mümkün

Sonlarının toprak olacağı gerçeği

Dünyanın yalan olduğunun acı hakikati yaktı yürekleri

Yürekte dünya için yalanı kor alev ateşi taşımak

Önüne geleni yakmak

Yalan dolanla arkadaşlık kurmak

Baki olan ahireti unutarak

Boşa oyalandıkları gerçeği ile uyandılar

Zaten vardı evleri

Yıkmamaları gerekirdi gönülleri

Süslemelilerdi üç günlük geçen günleri

Anladılar acı olan tatlı gerçeği

Çıktılar evden vardılar fakir olan komşularının yanına

Kirada otururdu durumu iyi değil yakan kordu

Evi verdiler ona bedavaya

Bu can sende olduğu müddetçe otur dediler

Sen bu dünyadan gidersen

Kim sağ kalırsa çocukların eşin bize emanet

Sevincinden gözyaşı seline boğuldu komşusu

Allah ne muradınız varsa versin dedi

Zaten muratlarına ermişlerdi o anda

Bu âlemi bir damla mutlulukla doldurmuşlardı

Daha öncesinde yalan peşinde boşa koşmuşlardı

Şimdi küçük ama büyük bir iyilikle çok mutlu olmuşlardı

İyilik bu dünyada her kulun kapısında bekler

İdrak eden alır onunla dünyayı gönülleri süsler

Mezarını ahiretini beraberinde süsler gider

Dünyayı mezarını ahiretini süsleyenlerden olalım

Mutlu mesut yaşayalım mutlu ahirete doğru yol alalım

İyilikle merhametle ummana dalalım

Merhameti imanı gönlümüze alalım

Muhtaç olana yardım için varalım

Yardım için maddi gücümüz yoksa

Derdine ortak olalım

Akan gözyaşını silerek cana can olalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Arayıp ta Bulmalı

 

Bilemedim nasıl insana dönem yüzümü 

Baksana insanlığa çıkarır birbirinin gözünü 

Kin nefretle söyler bilinmez her bir sözünü 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Ne kadar yol kat ettim ise insanlığa varamadım 

Mazlum yanına vardım  derdine derman olamadım 

Bütün güzel izler kaybolmuş yönümü aradım bulamadım 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Açtım Nurdan Kur'an'ı gerçek olanı anında buldum 

Nurdan Kur'an'la Nur sünnet içinde kendimi buldum 

Aradım bu insansızlığımızın çaresini içinde buldum 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Nur Kur'an Nur Nebi diyor Müslümanlar kardeştir 

İman edin dünya ile ahiret hayatını birleştir 

Zalim korkaktır korkar imandan o tir tir o kalleştir 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Nur Kur'an'la Nur Resulü gönderen Rabbime şükür 

Arada sırada insan düşünürken etmeli tefekkür 

İmanı olan insanı ahireti, imanı olmayan boş şeyi düşünür 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Halimiz işte budur daha ne söyleyeyim 

İmanımız var iken biz başka yere nasıl gidelim 

Hak için savaşmazsak Allah'a ne diyelim 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Bizim özümüz nur Kur'an Nur Sünnet içinde 

Müslümanız biz merhameti var zaten içinde  

Ecel dersen birden bakarsın gelir günün birinde 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Kul Mehmet'im İslam iman hepimizin davası  

Bunca dertler içinde nedir bu çalan oyun havası 

Bu yaşadığımız bilin ki hak ile batılın bitmez savaşı 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet