Ya nedir Allah? (Bahtiyar Vahapzade(

İdrakte yol açmış geceden gündüze Allah.

Güldürmesen öz gönlünü, gülmez yüze Allah.

Dünyaya şafaklar gibi Tanrım sepelenmiş,

Kalbin gözü yanmazsa, görünmez göze Allah.

Allah! Biliriz cisim değil, ya nedir Allah?

En yüksek olan hakta, hakikattedir Allah.

Dondunsa Tekâmül ve güzellikler önünde,

Derket, bu taaccübde , bu hayrettedir Allah.

Bildik, biliriz, gizlidir insandaki kudret,

Herkes onu fehmetmese , acizdir o, elbet.

İnsanın ezel borcudur insanlığa hürmet,

İnsanlığa hürmette, liyakattedir Allah.

Gerçek de şu ki: Gizlidir her zerrede vahdet.

Bir zerre iken külle kavuşmak ulu niyet.

Gördüklerimiz zahiridir , batna nüfuz et.

Batındaki, cevherdeki fıtrattadır Allah.

Fıtrat da yatar sözde, sözün öz yükü fikrim,

Seçmiş, seçecek daima tüyden tüyü fikrim.

Ben bir ağacım, yaprağı sözler, kökü fikrim,

Sözlerde değil, sözdeki hikmettedir Allah.

İnsan! Tepeden-tırnağa, sen arzu, dileksin.

Nefsinde doyumsuz, fakat aşkında meleksin

Zulmün yüzüne hak denilen silleni çeksen,

Sillende mühürlenmiş o gayrettedir Allah.

Cahil İner alçaklığa, öz kalbine inmez,

Vicdandan eğer dönse de, hayrından o dönmez.

Zulmette, cehalette, adavette görünmez,

İlgarda , sadakatte, muhabbettedir Allah.

1984 - Bahtiyar Vahapzade (Azeri Şair)

Bir Daha

Nedir soran var mı diye çilen

Uygun mudur her gün yüze gülen

Sanma sana da gelmez dertli çile

İşte sana da geldi çile git artık güle güle

Bir daha gülmezsin artık bile bile

Kalmadı mı halden bilen

Kalmadı mı gönülden seven

Ses edince yok mu duyan gören

Halden bilmez sanda gelir halsizlik

İşte sana da geldi halsizlik duyan gören yok

Bir daha sağır kör olmazsın bile bile

Yok, mu yârin yolunu sevgiyle bekleyen

Gözlerinde seller akıtıp yol gözleyen

Mutluluk gülünü yok mu gönlünde yetiştiren

İşte kaldın gurbette yârsiz yol gözle artık

Soldu mutluluk gülleri kal gülsüz

Bir daha vefasız sevgisiz kalmazsın birle bile

Gülmeyi kendine sakın ola saklama

Kul Mehmet’im der ki nefret kin ile sakın yatma

Gözlerinde akan yaşları saklama

Dert var iken derman aramadan kaçma

Gönül sevmek var iken yolda kalma

Mutluluğu sevgiyi sırf kendin koklama

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)