Biz Birlik Dirilik

Yıkar bizi sen’lik benlik

Olamayız çay için bir demlik

Oluruz köpeklere bir kemik

Yıkılsın artık sen’lik benlik

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Gönülde olmalı yarenlik

Yarenlikte vardır şenlik

Birlik olursak yıkılır benlik

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Biz olunca oluruz bilgin

Sezgilerimiz olur belirgin

Yıkılır gönülde çirkinlik

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Birlikte vardır derinlik

Gönülde olur zenginlik

Düşman yıkılır olunca birlik

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Avrupa’nın göründü çirkin yüzü

Birliğimizi bozamaz onların sözü

Evetle göstereceğiz gerçeği özü

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Her daim mecliste ikiliği soktular

Koalisyon dediler adamını buldular

Şimdi baktılar evetle sonu gördüler

Çirkin yüzüyle ortaya çıktılar

Biz olunca kalkar ikilik anladılar kızdılar

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

 Ey batı göründü yolun sonu

Evetle başlar mutluluk yolu

Bunu layık görmezsiniz millete, it soyu

Kızsanız da çatlasanız da bitti yolunuz

Biz olunca kalkar ikilik

Biz olduk bulduk dirlik/dirilik

Dirlikte varmış birlik/ dirilik

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Önce Evet Sonra Güçlü Devlet

İşte size bir sır Evet

Onunla güçlü olur devlet

Onunla olun edin hayret

Önce Evet sonra güçlü devlet

Cümlemiz diyelim haydi Evet

Başımıza birliktelikle yağsın Rahmet

Üstümüze çökmesin rehavet

Önce Evet sonra güçlü devlet

Gönüller birliktelik için ata

Evet, gönüllere neşe kata

Hayır, kendi döşeğinde sessiz yata

Önce Evet sonra güçlü devlet

Evet, sana yakışır ey âdem

Birlik huzur diyorsun madem

Evet ile olalım herdem

Önce Evet sonra güçlü devlet

Kul Mehmet’im Evet’i yaz bitmez

Evet ‘siz güzellik ülkeme gelmez

Hayır bize zinhar yetmez

Önce Evet sonra güçlü devlet

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Dilimizin Ucuna Gelen Merhamet Sözlerini Tekrar Yutmak!

Ağlayan gözlerimiz neye hasret kaldı da ağlıyor? Gönlümüzde neden buzdan soğuk rüzgârlar esiyor? Gülümsemesi gereken gönlümüzle dudaklarımız neden bükük duruyor? Sözlerimiz neden hep gönül yıkıyor, anlam mana ve ifade taşımadan dilimizden çıkmadan sönüyor? Sorular sorular cevabını bildiğimiz halde o cevaba kucak açmayan, elimizin tersi ile yerlerde süründürdüğümüz cevaplar… Gönlümüzde çağrısını heyecanını gülümsemesini hissettiğimiz sevgiye önem vermeyen, cesur olmamız o çağrıya cevap vermemiz gerekirken, cevapsız kalmamız ve daveti ret ederek sevgisiz bırakmamız sonucunda bunlar başımıza geliyor. Hareketsiz kalan ruhumuzu canlandıracak olan birazcık gülümseme ve sevgi ile olmamız gerekirken, bakan kör gözlerimizle sevgisizlik ikliminde gezerek, mutsuzluğun pençesinde kıvranarak suçu kendimizde değil çoğu zaman kaderde arıyoruz…

Gönül kapısını kapatarak, başına nefret bekçisini sevgisizlik yayan benliği çıkara bağlı ilişkilerin uçurumuna düşerek paramparça olmuş, insanların fikirlerini yerleştirerek yerlerde acılar içinde sürünüyoruz ve hala suçu kendimizde değil kaderde talih şans dediğimiz felekte buluyoruz. Bu ne kadar saçma değil mi? Ondan sonra kaos stres ve yalnızlığın kara kışında titrer iken, bizi ısıtan her şeyi yıktıktan sonra bizi ısıtması için bir şeyler arıyoruz ya da bekliyoruz!

Eğilerek bükülerek kendi çıkarımız için merhameti olmayanda çare arar veya onunla yola çıkarsak, o çıkarı için insanı insan görmeyen zihniyetin fikirsiz ‘ligi ile her şeyi yakar yıkar yok ederiz. Az düşünün! Allah aşkına yüreğinde merhamet acıması olmayandan, nasıl bir merhamet ve acıma beklenile bilinir ve onunla yola çıkılır? Nasıl yarınlara güzelliklere yürünür bakılır inşa edilir? Bu olsa olsa insan hakkına tecavüz edilme yok edilme öç ile yıkmak değil midir?

Sevmek kucaklamak var iken yıkmakta neyin nesi? Birlik beraberlik var iken ayrılıkta neyin nesi? Bahar mevsimlerini yaşamak var iken, öfke estiren fikirsizlik rüzgârında neden yok olmayı seçeriz, peşinde koşarız? Akıl, kullanmak anlamak, iyi ve kötüyü güzel ve çirkini az onunla tartarak anlamak için değil midir? Kollarını açarak sarmayı isterken, sana koşana çelme takmakta neyin nesi? Ey utanmaz ve rezil insan olan nefreti taşıyan insan, nedir bizlerinde bu edepsizlerin peşinde gitmemiz, paramparça yüreğimiz yarınlarımızı parçalamamız? Gönlümüzdeki aşkın şarkısını nağmelerini dinleyelim onunla beraber mırıldanalım… Dilinin ucuna gelen merhamet sözlerini tekrar yutma, o sözler yutmak için değil söylemek içindir. Olması gereken var iken, olmaması gereken çirkinliklerin peşindeyiz. Haydi, atalım gönlümüzde sevgiden başka her şeyi birbirimizi dünyamızı sevelim…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ülkemde Uçar Kardeşlik Güvercini

Başkentim ufkunda dolaşıyor kardeşlik

Ortada dolaşıyor adım adım kalleşlik

Nefrete yapmış birçokları abonelik

Aç bak gönüllerine yok gönül var acizlik

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Sustu bir an karanlıkta gece kuşu

Söyleyin neydi Ankara’nın suçu

Hani nerede halden anlayan ocu bucu

Ters giydiririz onlara biz papucu

Düz ederiz nefretle dolaşana yokuşu

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Başkentimle beraber ülkemde var birlik beraberlik

Aklımızda yoktur onlar gibi beygirlik

Bizde olur onlarda olmaz can ciğerlik

Yola çıkarız bizimledir kardeşlik

Bizde barınmaz kalleşlik kahpelik

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Başkentimle beraber ülkemde var dirlik

Dirliğin arkası dirilişle var kardeşlik

Biz dirilirken onlar yaşar matemi

Bize yakışır insanlık merhamet yöntemi

Nefreti yazarız elimizdeki kalemle

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Başkentimle beraber ülkemde titretir kardeşlik

Derdi bölüşürüz kardeş gibi

Ekmeği bölüşür Ensar gibi

Dermanı bölüşürüz gül açar gibi

Zalim kaçar bakar öküz gibi

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Başkentimle beraber ülkemde uçar kardeşlik güvercini

Yıkılır leş kokan zalim ile hainlerin ini

Yüreğimizde var yıkmaz bizi yüce İslam hak dini

Ortalıkta biter gezemez -az sabır- bir gün vatan haini

Zalim uyutur cahili dizinde dandini dandini

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Kul Mehmet’im kimse estiremez kara yeli

Yıkılmaz kırılmaz iman ile kardeşliğimizi beli

Nefret belli yönü belli yıkılır mı iman ile inananın gücü

Başkentimde eli kanlı gezenlerin hepsi öcü

Birlik kardeşlik yıkılmaz milletimdeki imanın nurdan gücü

Hiç birinde yok açık dürüstlük

Gözlerde akar yaşar yıkılmaz ülkemiz

Başımız sağ olsun ölenlerin hepsi ter temiz

Cennete bekler onları bizleri nur Resulümüz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Birlik Beraberliğiniz ile Nefretin Göğsüne Saplarız Kazık...

Doğru yolda olmazsak hep yeriz kazık

Canıma can olduklarım ayıkalım bu millete yazık

Sanmayın gönüller küskün sayımızla bizler azık

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Bakar gözlerinde nefretle inan ona çok yazık

Sözleri nefreti ise gizli değil hep açık saçık

Her adım attığında kaçar kabul etmez hiç açmazlık

Nefreti sabırla eritelim yok olsun bu saçmalık

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

O merhametsizin imansızın olmaz ki hiç imanı

Peşinde giderken ne ararsın yok ki onda dermanın

Azat eyleyelim merhameti gönülde budur güzelliğin fermanı

Merhametle dolduralım gönülleri gülümsesin yaşasın her anı

Artık nefreti merhametle geldi yıkmanın zamanı

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Od ile korkmaz yiğit yüreğinde vardır od davasıdır

Cihan gönlün içindedir açmasını bilene solmaz bahardır

Gülüşünde bülbüller açar seversen gönülde dünyada bu kalandır

Bundan gayrisi abesle iştigal nefretle ömrü heder eden yalandır

Haydi, Allah aşkına az gülümse de şu âlemi canlandır

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Kul Mehmet'im gülüşünde sabaha olsun biraz fer

Az gayretle iyiliğe doğru yürü sırtından alnından aksın ter

Bu cihanda merhametinle yıkamazsan zalim sana vermez bir karış yer

Artık sen ömrünü nereye istersen hangi gönül'e istersen ser

Gönülden anlamayan merhameti bilmez her daim şer der

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz.

Gönülden sevince mutluyuz

Gece gündüz umutluyuz

Mutluluğa ümide sözümüz yoktur

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Zalim olana söylenecek söz çoktur

Merhametliye söylenecek söz yoktur

Haram yemeye karnımız toktur

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Birlik beraberliği nasıl öveyim

Koşarak yanına geleyim

Hep birlikte beraber güleriz

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Nefret sahibi olan sözünde durmaz

Kazıkta girse nefretinde adam olmaz

Merhametli olan gönüller solmaz

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Mavi gökyüzünde umutlar dolaşır

Umutsuz olan hep yolunu şaşırır

Nefret kini olan güzelliği kaçırır

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Gözlerimiz birbirine yabancı kalmaz

Gönülde yara açan dünyada sevap almaz

Gönülden seven cehennem ateşinde yanmaz

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Emeği sömürenler iflah olmaz

Bu dünya karnı hiç doymaz

Cehennem ateşi bekler farkında olmaz

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Kul Mehmet’im yoksul düşlerimizle mutluyuz

Yokluk belimiz bükse de ahrette umutluyuz

Gönlümüzdeki iman merhametle işte biz buyuz 

Birlik beraberlikle biz coşkuluyuz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vatan Toprağı Denilen Bu Meydanda.

İnsanlık mı darağacına dizilmiş

Yoksa insanlık mı bitmiş

Güzel insanlar ne çabuk gitmiş

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

İnsanlar parça parça parçalanır

Müdahale edilmez sadece kınanır

Ders verilmeyince her gün kına yakılır

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Gönül kapısından içeriye girilmez

Yapılan zulümler hiç görülmez

İnsanlık merhamet der isen bilinmez

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Sımsıcak güneşli günleri kim üşüttü

Nefreti katran çığlığını kim dürttü

Merhametin üzerini kim neden örttü

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Nefretin gölgesinde yıldızlar yorgun

Okyanusları aştı nefret okyanuslar durgun

Yürekler ki masum ah nasıl yedi vurgun

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Nefretin sancıyı doğum sancısında

Nefreti yok edenler çalışır bir yanda

Birlik beraberlik vurgun yemiş aynı zamanda

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Her gönül sanki musalla taşında

Namazını kılanlar yok başında

Uyanış dersen yeni başladı son zamanda

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Kalemler nefret kusar kararmış gözlerin karanlığında

Kurşun yarası ölüm kusar nefretin bağlarında

Vatan evladı canın verir vatanın toprağında

Nefret kin gönül’e nasıl yazılmış

Kul Mehmet’im batı hala Çanakkale’nin hazımsızlığında

Gecenin tenha semtinde gülen gülücükler kayıp anında

Biter nefret birlik beraberlik kardeşlikle aynı zamanda

Gönül’e yazılan nefreti sileriz nefret ile gelenleri ezeriz

Vatan toprağı denilen bu meydanda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

La Mekan Sız Olan Ömrüm-4-

Üzülme sakın gariplikte

Gariplikte var gerçeklikte

İman ile kulağı ol tetikte

Nefis şeytanı yer bir çelmekte

Gözün olmasın yükseklikte

Kuran iman ile olalım hep birlikte

Unutma hayat iman ile devam etmekte

Merhameti sen niyet kıl

İman ile olur akıl

Sen gel Kuran ile gül kokan Resule takıl

Bir bir at nefreti gönlünde birikir o çakıl

Değil miyiz bu dünyada konuk

Kuran ’sız imansız donduk

Nefis şeytan konuşur abuk sabuk

İman ile ol sen çabuk

Ne diyor zalim lavuk

Değil mi onun gönlü ağzı bozuk

Ah imanı tatsa az buçuk

Konuşmayacak abuk sabuk

Dünya mümine zindan

Ahirette kavuşur Rahmana gül kokan Resule candan

Kilitli gönül taşını açan iman vardır canlar

Tedirgin rüzgârları sakinleştiren merhamet vardır ey insanlar

Yolcu beklerken istasyonda muhabbet vardır

Dudaklardaki ruhsatsız tedirginliğe

Gülümseme ile açtıran iman vardır ey kullar insanlar

İmandaki sırra senin aklın yetmez

İman ile olmayan her şeyi bilmez

İnan ki kul imansız gülmez

Nefis şeytan kovalamazsan gitmez

Kul ölmeyince yakasız kefen biçilmez

Aşk ile figan eden kul

Şaşma sakın hayran kal işte yol

Gözyaşı gönlü tertemiz eder az ol makul

Kula gereken Kuran sünnet iman ümmet birliği

İman ile olmayanlar ne bilsin bu sözleri

Kuran gül Resul aşkı İman aşkı olmayan ne bilsin bizleri

Mehmet Aluç

Karanlık Anlara İmanın Nurdan Elbiselerini Giyindir

         

         

Nedir bu gamın, çile içinde isyan bayrağı çekmen? Sığın Rahman’a, sığın sabrın umman dermanına, birde bakarsın bir an sonra o gamın çilen yok olmuş, üzüldüğüne yanarsın…

Sinende, seni yarınlara taşıyan üzgünlük dolu “ah”ları fırlat uçurumlara gitsin, ruhunu kanatarak feryatlar ile kaplar gözünü, ömrünü, fikrini, zikrini kaplar yokluğa şeytanın yanında olmanı sağlar ve sonunda, şeytan seni uçurumlara atar arkanda kıçından güler gider…

Rahmanın yanında, umutsuzluk toz olur, ömür az çile çekse de imtihan için mutluluk ile dolar ahirette…

Dünya malı dünyada kalır, iman, yapılan iyilikler gönül güzelliği seninle kalır mezarda, sırat köprüsünde seninle gülümseyerek, Rahmana Resule ulaştırır, dünya malın dünyada kalır. Dünya malı peşinde fazla koşarak, dünya ve ahiretinizi zindana çevirmeye ne gerek var? Gülümsetmenin imanın güzelliğin peşinde koş, gülümse ki gülümseyesin…

Damarlarında iman ile insanları sevmenin aşkı dolaşsın, karanlık anlara imanın nurdan elbiselerini giyindir ömrüne kâinata, gülümsesin ömrüm ine kâinat…

Kuran ‘a Resule yürüyerek yoldaki dikenleri, zalimleri, imanın ile temizle elinden geldiği kadarı ile…

Gözlerinde hülyalarını, düşlerini nefis ile şeytan kaptırma… Aklının kıyılarında dolaşırken nefis ile şeytan, iman ile def eyle gitsin…

Yollarına sevgisizlikle umutsuzluk fakirliği ekme, imanla umudun İmana Resule varmanın nur tohumların ek ki, hem dünyada hem de ahirette beraberce Rahmeti, Lütfü, keremi, ihsanı… Sonsuz olan Rahmana, gül kokan Resule, gülümseyerek bakalım varalım hep birlikte… Zor olsa da bu yol, iman ile hep birlikte beraberlik olduktan sonra, hiçte zor değil… Selam ve dua ile…

Gözlerinde kirpiklerinde iman parlasın

Değdiğin bir kuru dal iman ile yeşersin

İman ile mutluluklar hep bizimle olsun

Güneş gibi iman hep gönlümüzde doğsun

Mehmet Aluç

Gönüldür sevginin kapısı

Gönüldür sevginin kapısı
Aşkla sever sevgilisidir canısı
Merhametle kurulu yapısı
Aşkla bakar her daim bakışı

Aşktır gönlün tatlısı
Hiç olmaz aşkla yanlışı
Tüm dünyada aşkın canlısı
Gönüldür sevginin kapısı

Aşk değildir gönüle yük
Kendini hiç sanmaz büyük
Hiç bulaşmaz belaya
Gönüldür sevginin kapısı

Birlik beraberliğe zemindir
Aşk ile olunca emindir
Ömrü hayatı kuvvetlendirir
Gönüldür sevginin kapısı

Yar yanında açar gönül bağım
Neşeyle yanında geçer çağım
Seninle kocasın bu yaşım
Gönüldür sevginin kapısı

Kul Mehmet’im budur yazım
Yâre geçer benim nazım
Yâre ulaşmak için duadır Rahmana niyazım
Gönüldür sevginin kapısı
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

HÜZÜN NEDE GÜZELDİR YÜZÜN-1-

HÜZÜN NEDE GÜZELDİR YÜZÜN-1-

Hüzün

Nede güzelmiş seni yüzün

Sırına vakıf eyledi Yüce Rahman

Şeytanı kovdum besmele ile izin verdi Yüce Rahman

Rahmanın dostu hüzün sırrına vakıf eyledi Rahman

Hüzün

Yorgunluk

Susuzluk

Çaresizlik çok acı

Lakin görünen var

Görünmeyen var

Perde arkası

Bilinmeyen yüz

Gözyaşı ile akan acılar

Umut bitiren

Umut bitince her şeyi bitiren

Umutlar bitmesin

Umut pınarı hüzün

Dost sesi pınar

Dost sesi ile akan pınar

Ruhun sıkıntısını gidermek için akan pınar

Rahmeti sonsuzu Rabbimin sabrına ulaşmak

Soğuğun yorgunluğuna

Kimsesizliğe

Çaresizliği silen Rahmanın Rahmet sabrında çözüm olan

Yola dost olan hüzün

Acıların kimsesizliğine susuzluğuna su olan hüzün

Nede hoştur senin yüzün

Acıları kimsesizliği uzaklara

Rüzgârın kokusundan uzaklara yaban ellere atan

Rahmanın sabrının kapısı olan

Müjdenin muştusu

Ey hüzün

Rahmanın Âlemlerin Rabbi olan rahmanın dostusun

Rahmanın sevdiği kullarının kalbinde birliğinin kapısını açtıran hüzün

Nede hoştur senin yüzün

Rahmana teslimiyetin yansıması hüzün

Kulluğa adım adım yaklaştıran nede güzeldir yüzün

Rahmanın nimetisin dostusun Gül kokulu Resulümün dostusun

Hoş geldin gönlüme

Devayı taşıyan hüzün

Mehmet Aluç