TEZATLAR DÜNYASI

TEZATLAR DÜNYASI

 

 

Aklın çözemediği bir ahenk mi düşlerim

Gönlüm gönlüne denk mi yeter mi gülüşlerim

Hala ben seni arar ben yıllardır özlerim

Sen özlemedim ben hala bilirim ve beklerim

Gelseydin bari düşlerime düşerim olsaydı ahenkli

Bir izler sesler gülüşler içinde ben uyansaydım

 

Bir sessizlik sensizlik treninde tek yolcuyum

Sızılar acılar menümde ben hala umutluyum

Ahenkli tezatlarla yaşıyorum hala kendimleyim

Sen yoksun yanımda ahenkli tezatım

Sancılarını yaşatan ahengimsin

 Zerreden küreye

Yaratanın varlığını hatırlatan yol işaretimsin

 

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

Vahit çağında bir hikmetini onunla gösteren Rahman

Uzansan yıkılacak örümcek ağı

Uzansan kaçacak uçacak güvercin

Kaçmaz ve yıkılmazı yaratan Rahman

Nur Resulle Hz Ebubekir Sıddık’ı o an korudu

Gözlerim ışıltıyla bakar her örümcek ağına

Güvercinin nurdan yuvasına

 

Tezatsın dünyanın tadımı olur

Karışık yolarda gezen çözemeyen mutlumu olur

Yetim iken solmadan vahiy çağına koşan

Tek başına değil Rahmanla kesret ile yol alan

Gönüllerin merkezine damarına gülüşüyle varan

Gökyüzünde meleklerle bizimle olan

Nurdan Nebi yaşamadı mı tezatı

 

Cahiliye ile yok olan insanoğlu

Nurdan İslam’la var olan dirilişe koşan insanoğlu

Nurdan Nebiden önce bir batış yıkılış

Nurdan Nebi ile bir var oluş hakka koşuş

Zalim koltuğunda yarınından emin

İnsanlar zalim kıskacında dilim dilim

Nebinin gelişiyle yıkıldı ya zalim demin

 

Anlamsızlığı küçümseme içi bin bir sır dolu

Gözyaşına acı vardır içinde var bin bir yolu

Çileye sırtını dönme uzanır herkese kolu

Anlamsızlık anlamanın kapısını açar

Gözyaşı merhametin gülüşüne vardırır sarar

Çile sabrı sabır derman ile çare merhemini sunar

 

 

Sonsuz değil bu dünya sona varacak

Sonun ardında sonsuza yol ulaştıracak

Sondan sonra sonsuzu yaratanla kul olacak

Naçar kapısı çareye varış kapısına kapı

Varmazsan ulaşamazsın çaresiz kalırsın

Tezatlar dünyasında tezatla yaşar böyle insanoğlu

 

Kendi aklınla çözülmez bu tezatlar

Yaşamak gerek tezatı her canlar

Çözünmezi çözer uzanır vahyin nurdan kolları

Yükünü hafiflet akıl ile yorma kendini

Vahyin nurlu yolunda yürü deme yokum

Var olanla var ol çözülsün tezatlar

 

Bu dünyanın yolu olsa da derin

Umman mana dolu insan mana kulu

Manaya ermek için manaya bürünmek gerek

Vahyin gölgesinde manayı imanla almak görmek gerek

Kapanmadan bakan gözler manayı bulmak gerek

Derin umman derin manaya koşar kul

Ara kendinde manayı Vahiyle bul

Bundan başkada arama sen bir yol

 

Bak kâinata kim kaldı kim ne aldı

Bir şeyler alanlar kazanalar ne ile baş başa kaldı

Gelen gitti giden bak nasıl nereye gitti

Var olanla gelen bitenle gitti

Var olanla gelen var olanla gitti güldü

 

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

Hayat Denizindesin Ey Kul İnci Olmayı Denesene

İnsan olarak bu hayat denizinde yüzerken, bazen boğulmak için elimizden geleni yapar, hayat denizinde Kur’an ve gül Kokan Resul ile çizgileri belli olan hayat nizamının veya denizin dışına çıkarak nefis şeytan veya zalimlerin peşinde giderek ömrü heba etmenin, hayat denizinde boğulmayı seçeriz. Hayat denizindesin ey kul inci olmayı denesene, kıymetli ve değerli olarak, ömrüne değer kıymet versene Nur Kur’an nur sünnet ışığında.

Rahman seni yaratırken her şeyini tastamam sana yüklemiş, aklını yönünü Kur’an sünnet ile çiz demiş, Rıza yolunda yürü, yorulacaksan benim rıza yolumda nur peygamberin izinde koşarak yorul, bu yorulman tatlıdır, zorlansan da vazgeçemezsin, hele bir adımını at sen göreceksin, ama gel gör ki kul olarak, hakkı görmesi gereken gözlerimizi ve kulaklarımızı kapatır, hak olmayan yolda ömrümüzü perişan ederiz. Şimdi bazıları der nasıl inci olunur hayat denizinde, inci gibi değerli olan Nur Kuran Ve sünnet peşinde yürü inci gibi değerli olursun, Allahın rızasına erenlerden olursun, tende dilde gönülde şükür ile olmak her kula nasip olmaz bir güzelliktir, bunu da yabana atmayalım.

Yok, kabul etmezsen de iman etmeyi yürü azap yolunda, pişmanlıkla bataklık yolunda, unutma ki bazen tövbe kapısına varmadan hayat son bulursa ahiret hayatın dünya hayatın gibi hüsranla sonuçlanır.

Gizemde sırda alem de ve sende saklıdır, gönül kapısını açan anahtar sensin açarsan gizemlere ve sırlara erişir bu harikulade güzelliği hem dünyada hem de ahiret hayatında yaşarsın, bazen hayatına düğüm atarsan çözülmez sanırsan başvur Kur’an ve sünnet’e hemen çözülür, gafil olma Kuran ve sünnetten, gözüne ömrüne karanlık perde inmeden hayat son bulmadan haydi at bir adım Kuran, Sünnet iman dünyasına. Ölümden sonra Yüce Rahman huzuruna varınca Yarabbi dünya hayatında rızana taliptim o yolda yürüdüm, Rızanla yanına geldim diyenlerden olabilmek için. Selam ve dua ile…

Ey kul imanla şerefle yaşa

Yaşarken neler gelir başa

Sen gel iman ile yaşa

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Kalkıp seherde var secdeye

Değiştirme dünyanı geçersiz bir akçeye

İman en büyük sermaye

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Yolda secde ile ver bir mola

İmanınla sen çık yola

Nefret kinle bakma sağa sola

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Kul Mehmet’im iman ile olan cehennemde yanar mı?

Nefret kin ateşini imandan başkası söndürebilir mi?

İman eden o güzelliği bırakır nefis şeytan peşinde gider mi?

Şeytanla sen çıkamazsın başa

İman gerekir sana iman ile yaşa

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Dillerde Dua Niyaz Tükenmesin

Gece karanlığı gibi karanlık gönüller

Ne oldu son sefere mi çıktı gülümseyenler

Etrafımızı sarmış gözü yaşlı keder

Dillerde dua niyaz tükenmiş gönüller buzdan dağ

Yok, mudur gönüllere ulaşacak bir imkân

Neden gönül yolları nefretten vermez aman

Sevgi ile gülümseyerek geçse bu zaman

Dillerde dua niyaz tükenmiş gönüller buzdan dağ

Gönül evinin ışıklarını kimler söndürdü

Gülümseyerek gelenlerin izini kimler süpürdü

Bir anda etrafımızı neden matem bürüdü

Dillerde dua niyaz tükenmiş gönüller buzdan dağ

Kul Mehmet’im gülümsemektir gönlün dermanı

Gülümseyerek verelim insanlara mutluluk fermanı

Anlayışla silelim hataları şimdi mutluluğun yaşama zamanı

Dillerde dua niyaz tükenmesin gönüller buzdan dağ olmasın

Mehmet Aluç

Karaca oğlan Gibi Seveyim Dedim

Sen yazan kalemimle yâr yanına geldim

Beni sensiz yazmayan mısralarım ağladı

Karaca oğlan gibi çok diyarlar gezmedim

Karaca oğlan gibi canın içinde can olamadım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Uzak yollarda Karaca oğlan izini sürdüm

Sürdüm de tüm illerde kokusunu buldum

Yâre yanık gönül ile tatlı dilini duydum

Tüm dünyaya aşkını söylerken gördüm

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Kul Mehmet ne şaşkın şaşkın bakarsın

Karaca oğlan gönülleri aşk’ın ırmaklarında yıkadığına mı şaşarsın

Kömür gözlü yârini aşk ile ararken gönüllerde bulursun

Karaca oğlan gibi seveyim dedim yolum şaşırdım

Karaca oğlan gibi sevdim yüreğim kaldırmadı

Mehmet Aluç