Muhtaç Eyledin

Yoluna ömrü mü yol eyledim

Kurdum hayalleri boşa bekledim

Yaz gününde boşa kışı yaşadım

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Seni ararken gezdim cümle âlemi

Elimden düşürmedim seni yazan kalemi

Peşinden yaşasam da hasret ile elemi

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Gönlümün fermanı bu aşktadır

Aşk gözlerde akan yaştadır

Ömür geçer boşa ölüm baştadır

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Kul Mehmet’im sevenin ahı tutar

Tutar tutar viran yollara atar

Bir derdin içine bin dert katar

Bir de yetmez gibi terk edip gider

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Fikirsizliğinle Gönülleri Eyledin Karanlık

 Hak hak dedin dilinden düşürmedin

Hakkın yanına batılı utanmadan ekledin

İnsan hakkı dedin yola çıktın

Kendi arzularını utanmadan öne çıkardın

Dedin gönüller olsun apaydın

Fikirsizliğinle gönülleri eyledin karanlık

Senin istediklerin önemliydi

Bu öneminle insanlığın çöktü

Günahını kuldan sakladın

Allah(c.c.) biliyor işte onu unuttun yanıldın

Kendini günahını gizledin paklandın sandın

İki adım atmadan yalanın çıktı meydana yandın

Bilmem fikirsizlerin fikrine nasıl kandın

İnsanlığını vicdanını nasıl oldu sattın

Nefret kini biriktirdin çekmecede

Utanmaz niyetin seni nefret kini ekmede

Allah(c.c.) merhametle kullarını var eden

Zalimlik yapan kullarını cehennemde kızartıp nar eden

İman ile olan kulunu Allah c.c.nuru ile kul eden

İman etmeyen kulunu azabı ile yok eden

Sende kalmamış insanlık değer

Derdin kasanı doldurmakmış meğer

İnsanlar bu fikrini bilmezmiş meğer

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ok eyledin

Bakışların ok eyledin

Sinemi yaktın kül eyledin

Bir tebessümü çok gördün

Istıraba gönlümü yol eyledin

Misafir etmedin beni gönlünde

Kor alevleri ok eyledin gönlümü

Bir gülümsemeyi çok gördün öldün mü

Türkü 'süz diyarlara attın her gün

Bakar körlük var sende

Bir öpücük versen de

Birazcık gülsem bende

Türkü ile gülsek hanende

Mehmet Aluç