Ey Zalim Halin Oldu Nefretinle Harap

Ey zalim halin oldu nefretinle harap

Ateş yandı köz oldu yiyemedin kebap

Ey zalim günaha battın kazanmadın bir sevap

Gönül evin hanen bak nasıl oldu harap

Demiştik ey zalim sizde adımlarınızda yoktur hayat

Kendi kendinizi bitirdiniz sizde oldunuz bayat

Ey zalimler cehenneme kesildi biletiniz başladı seyahat

Artık yok bundan sonra size huzur olamayacaksınız artık rahat

Ey sen içimizdeki vatan haini casus

Bitti gitti bak seninle yaşadığın yaşadığımız kâbus

Yok, artık ey vatan hainleri artık bitti artık sizin için söz hakkı sus

Zaten sizde hiç kalmamıştı ar ile namus

Nasıl uyumadan rüya gördünüz birden

Nasılda yıkıldınız milleti hesap etmeden milletin dik duruşuyla aniden

Sizden vatana olmaz hizmetkâr

Sizi ve nefretinizi mahkemelerde ancak idam paklar

Ömrünüz artık cehennem hayatı olacak artık

Milleti yıkamadınız millet kardeşlikle sizi yıktı deyin artık yanıldık

İnanınki yıllardır sizden bizler bıktık

Çok şükür Yüce Allah’ın izniyle kardeşlik bağımızla sizden kurtulduk

Ey zalim sandınız derdimize yoktur derman

Ey zalim yüce Rahman her derde derman

Biz Rahmanlayız Rahmanda bizimle her an

Ey zalim yıkılmaz sandınız kendinizi o an

Yüce Allah yardımıyla bizimle sizi yıktı yüce Rahman

Bitirmek için yola çıktınız yola her zaman

Sizi milletle bitirtti sizi yüceler yücesi Rahman

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

15:07:2016

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Mecnun Olamadım ki!

 

 

Ben kendimi boşa üzerim

Mecnun olmadım ki Leyla’m yok diye üzüleyim

Ak gerdanına bu gönlümü yaslayayım

Mecnun olmadım ki Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Gönlüm hiç aşkla buluşmadı

Şöyle tatlı tatlı tutuşmadı

Sevdiğim Leyla olup elini uzatmadı

Gözlerindeki aşkla beni tatlı tatlı ağlatmadı

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Hep gönlüm dünya ile yangın mahşer yeri

Leylam olsa görse kaçar geri geri

Bana yaklaşma der git beri beri

Olamaz Leyla bu gönlümün dilberi

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Mecnun olmak öyle kolay değil

Olamazsan var Yüce Rahman önünde eğil

Leyla’ya layık değil ki bu gönül bu şekil

Leyla’ya ne söyleyecek bu edepsiz dil

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Bu gönül pınarı kurumuş sanki çağlayarak mı akar

Bu halimle Leyla beni görse yüzüme mi bakar

Bulunur mu bu âlemde benim gibi gönlü sakar

Kim alırda beni söyleyin koluna takar

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

 

Leyla’ya aşk sahip olmak her babayiğidin harcı olamaz

Gönlünde aşk olmayanda bu yola çıkamaz

Üzülme Kul Mehmet’im her sevende âşık olamaz

Âşık olanlarında vuslatı bu dünya da olamaz

Mecnun olmadım Leylayı arayayım

Mecnun gibi diyar çöllerde kalayım

Onu bulamazsam Yüce Rahman’a varayım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dörtlük- Kimsesizlerin Kimsesi-

Beni seni kimsesiz sanıp yüreğimi yakacağını sanma

Bizlere beraber olan sahip çıkan Rahman vardır şeytana kanma

Beni yakıp yıkacağını ümit ederken vefasızlığın ile sen kendin sakın yıkılma

Kimsesizlerin Kimsesi Yüce Rahmanın cehennem narında yanma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kavuşmaya Koşarız

Dünya dili ile gülme ’sekte

Cennet dili ile güleriz

Bizi mutlu görmeyenler utansın

Biz cenneti alanın kokusu ile mutluyuz

Dünya tadı ile kavuşama ’sakta

Ahirette Rahman’a gül Resulle kavuşmaya koşarız

Yaramız derindir sananlar

Yolda kalmamızı umanlar

Etrafımızda çalı diye dolanlar

Yaramızı yüce Rahman sarar

Yolumuzu Yüce Rahman açar

Çalıları bir rüzgârla rahman açar

Gerek onlar yansın yaralarına

Yolsuz kalıp yolda kaybolduklarına

Çalı diye nefret ile ateşe coşanlar

Dünya tadı ile kavuşama ’sakta

Ahirette Rahman’a gül Resulle kavuşmaya koşarız

Biz Rahman ile beraberken

Ey gafiller kendi halinize yanın

Çıkmaz bizim değil sizin yolunuz

Şaşkınlık sizin sağınız solunuz

İhanet sizin düşünceleriniz

Oturun kendi çıkmazınıza ağlayın

Gece gündüz karaları bağlayın

Yardımcınız şeytan diye karaları bağlayın

Dünya tadı ile kavuşama ’sakta

Ahirette Rahman’a gül Resulle kavuşmaya koşarız

Sizlerde bulunmaz gönül yaylası

Sizdeki kin bağlamış gönül kayası

Bizdeki gönül merhametin yaylası

Sizde taş bağlanmış nefretin karası

Gece gündüz kanar gönlünüzün yarası

Taşlaşmış hissedilmez gönül ovası

Yalnız ecel ile kalınca anlaşılır feryadı figanı

Ateş ile dolacak makberinizin her anı

Kul Mehmet’im iman ile doldurmalı zamanı

Zamanı da namazla doldurmalı o anı

Ahirette belli olur kaybeden ile kazananı

Dünya tadı ile kavuşama ’sakta

Ahirette Rahman’a gül Resulle kavuşmaya koşarız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-