Layık Değil Sana

    

               

           

        Safderun gönlümü sen nüktedan sözle yaktın        

Müdana etmem sana ben ey dilber-i Rana

Aşk sarfınazar bilmem sen işte bundan kaçtın

Layetezelzel gönlüm layık değil hiç sana

Bir an seni mülhem sandım yanıldım

Feveran aşkımla bedbaht ben kaldım

Biçare aşkıma derman bulmadım

Layetezelzel gönlüm layık değil hiç sana

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Safderun: Kolayca aldatılan, saf

Nüktedan: İnce, güzel nükteler yapan (kimse), nükteci

Müdana: Minnet

Sarfınazar: Dikkate almama, vazgeçme

Layetezelzel: Sarsılmaz

Mülhem: Gönlüme doğmuş, ilham

Feveran: fışkırma , coşma

Bedbaht: Talihsiz

Hayat ile Muhabbet

Ey hayat elinde saplı bir kürek

İçinde var mangal gibi bir yürek

Kimisi dedi neye yarar bu yürek

Kimisi dedi zalimin defterini dürek

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin kolay geçimle sefayı

Kimisine verdin zor geçimle sen cefayı

Kimisine verdin bulanık kafayı

Kimisine gösterdin aynayı Konya’yı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin az biraz anlamayı

Kimisine verdin hiç anlamamayı

Kimisine verdin sen ayık kafayı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin öbek öbek balı

Kimisine verdin bol ahu zarı

Kimisine verdin sen bir avuç darı

Kimisine verdin kucak kucak varı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin sen bol bol efkârı

Kimisine yaslattın arabeskten duvarı

Kimisine verdin sen en güzel anları

Kimisine kimisinden aldırttın canları

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisinin yolunu uğrattın güldüren feleğe

Kimisine üstüne giydirdin çile dolu yeleği

Kimi ekti aldı ekin taşıdı onca yüreği

Kimisinin eline verdin taşıyamadı küreği

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisini ulaştırdın hayat denilen gerçeğe

Kimisinin yolunu kapattın ulaşmadı feleğe

Kimisini kavuşturdun gönlündeki gonca çiçeğe

Kimisi durdu boş boş baktı elindeki keleğe

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen ne güzelsin önümüze serdin eser

Kimisi alır sever kimisi alır kökünden keser

Kimisi sevgi ile olmaz olur bin beter

Kimisi sabır etmez sana der artık yeter

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen Rahmandan bir yolsun

Seni bilen hakkın yolunda dursun

Kullar arasın sabırla seni bulsun

Sen imtihan için gönderilen nursun

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Seni anlayan anladı sana hayatım dedi

Kimisi nefis şeytana uydu kafayı yedi

Üç günlük dünyada bu kavga niyeydi

Bu dünya bir imtihan dünyası bileydi

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Yaratana çok şükür bizimle varsın

Bazen ağlarsak sen Rabbim emriyle saransın

Derdin içine Rabbim emriyle şifaya varansın

Rabbim git kuluma sarıl deyince saransın

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Sen değil Rabbim ver dedi sen verdin

Kimimizin önüne altınları bolca serdin

Kimimizin önüne sen gümüş pul verdin

Altın verdiğinin ağırdı imtihanı şaşırdı kaybetti

Gümüş pul verdiğin sabır etti şükürle rahat etti

Rabbimdir her şeyin iyisini bilen kulu analiz etti

Kimisine verdin altın aldı şükrü yol bilmedi

Kimisine de dedin sana layık değil pul şükür etti

Kul Mehmet’im anlasın seninle varları

Anlarım yaz gününde yağdırırsan karları

Anlarım yolun sonu gelmiştir yakını

Hazırlarım inşallah sonsuz hayata çıkını

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Düşünürken Acı Çekmek Yaşarken Acı Çekmek Adına…

    Hayatımızda neyi layık olduğu gibi kabul ettik ki, mutluluk kapımızı çalsın, bizi gülümseyen mutluluğu ile sarsın.

   Sayamıyoruz ömür denen geçip giden günleri, birbirimizle kırgın olduğumuz günlerin farkında değiliz hem ömür denen günlerimiz bir bir tükenirken hatta hoyratça harcarken, dostsuz geçen günlerin sancılarıyla yaşarken, gözyaşımızı silecek bir dost arkadaşımız olmadan bu ömrümüzü boşuna heder ediyoruz, mutsuzlukla baş başa yaşıyoruz.

   Gönlümüzde mutlu olmak için içimizde derin bir istek olmasına rağmen, mutlu olmak için egomuzu yıkarak mutluluğa bir adım atamıyoruz, ilk adımı biz değil de mutluluk bize doğru adım atmasını bekliyoruz. Oysa mutluluk kapımıza kadar gelmiş biz ona son bir adım atmaktan aciziz hala gelip bizi sarmasını boşuna bekliyoruz!

    Ömrümüzü boşuna zamanın eline teslim ediyoruz, oysa zaman teslim almakla ilgili bir isteği ve arzusu yok, sadece mutlu anlarınızı bana göre ayarlayın ben gelip geçmeden bu güzel günlerin tadını çıkarın diyen bir yol işaret ve zamanın işaretçisidir oysa.

   Hayatımızı zamanın dışında zamana bağlı kalmadan, kendi arzu ve hayallerimizin gerçekleşmesi uğrunda sadece kendimizi düşünerek harcadığımız müddetçe ne bizim için yarın nede güzel bir gelecek bekleyecektir. Güzel günler ve gelecek birlik beraberliğin beraberce yaşandığı bir yaşamın devamı ile mümkündür.

   Düşünürken acı çekmek yaşarken acı çekmek hayatımızın vazgeçilmez yoldaki ayağımıza takılan bir taşıdır, her taşa takılıp düştükçe, düşmemek için kendimize hayatımıza daha sıkı sarılmamıza neden olmakla beraber bizi hayata hatalarla yaşamamak adına daha, sağlıklı düşünmeye hayatımıza da daha sıkı sımsıkı sarılmamıza neden olmaktadır. Bu küçük düşmeler acılar bizi mutsuzluğa değil acılarla yaşamaya alıştırarak, her düşmeden sonra hayata sarılmaktan vazgeçememeyi bize öğreterek, bu acılarla duygularımızı içimizde saklamak yerine onunla yan yana duygularımızı da zayıflığına fırsat vermeden baş başa yaşamaya olanak vermektedir.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Öfke Gerçeği Gizler (Karalamalar)

Gözler kör olmuş nefret bu kadar mı kör bakar yakar

Biri suç işler suç işleyen değil suç işlemeyeni suçlu diye suçlar

Cahil fikirler nefret ile yanar sahibini yakar

Üzerine sönmesi için su atanı benzin döküyor diye suçlar kaçar

Nefreti ile parlayan ne eder

Önce kendini sonra etrafını yakar yok eder

Elbet nefret bir gün biter

Nefret biterken nefret sahipleri bu dünyada nefreti ile göçer

Merhameti ile gezenin varlığı ortaya çıkar herkes gülümser

Sakın kötü yollara düşme

Düştükten sonra millete küsme

Küstükten sonra kimseyi üzme

Üzünce üzülürsün üzülünce

Yalnız kalırsın

Yanlış olursa düşünceler

Kötüye gider gidişler

Kötüye rıza gösteren

Kötü yolda yok olur gider

Kötülüğü sevk eden arkasında güler

Herkes her şeyin iyisine layıktır

Kötülük iyilik değil milleti ayıktır

Ayıkmayan milletin sonu nefretle yıkılmaktır

Zulme alkış tutma yanlıştır

Yanlışa devam etmenin sonu yok oluştur

Zalim zulme devam ederken ona rıza göstermek yıkılıştır

Hakkı hak olduğu için söyle

Haksızlığı da zulüm olduğu için yık olmaz böyle

Hak yoksa dilde gönülde nasıl insan nasıl yaşar söyle

Hemen öfkeye sarılma az sabır eyle

İnsan öfke ile yaşar mı hiç böyle

Etraf karanlık diye sakın sen korkma

Gönlündeki merhamet ışığını yak, karanlık böyle yok olur başka soru sorma

Birilerini suçlamakla sorun ortadan kalkmaz

Birilerini suçlamakla sorun devam eder

Elin zalim oğlunun ekmeğine yağ sürersin

İşi bitince adam diye suratına bakmaz

Öfke ile insanlık sürünür yerde

Herkes gönlüne çekmiş öfkeden kara perde

Çare birlik beraberlikte lakin

Herkes çareyi zalim elinde arar buda çok çirkin

Merhamet insanı güzel eyler

Öfke insanı deli eder

Dünya merhameti bekler

Öfke ile gezen merhameti bilmez uçuruma gider

Gönülde merhamet ne zaman eyledi göç

Göç başladı ise işimiz çok güç

Öfke gerçeği gizler

Öfkeye kapılmamalı bizler

Öfkeyi yayanlar kırılsın sizde dizler

Birlik beraberliğe tahammül edemez kimler

Öfke içinde solma merhametle ol yorulma

Yol devam içindir durma

Sana koşarak gelenide düşman diye vurma

Öfken ile denizlere dalma boğulursun

İnsanlara yaklaş gülümse adam olursun

Yalan söyleyen gibi olma

Yalan uçurumunda düşerek solma

Hakkı zikir eyle sen durma

Zalim hakkın karşında yok olur sen umudunu soldurtma

Merhamet hakka insanlığa giden yol

Kendini unut merhametli insanları ara bul

Her güzellikte insana bir nasihat var

Güzelliği görmeyen insana nasihat etmez kar

Hem dünyası hem de ahireti olur dar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kırılan Kalp İnsanların Değerini Öğretir

Ağla ey gönlüm ağlayınca gönülsün

Kanatların kırılınca kanat çırp kırılsın

Kırıldıkça uçmaya layık olursun

Kırılırsa kalbin üzülme sen sakın

Kırılan kalp insanların değerini öğretir

Ne kadar yaşarsan yaşa sen dert içinde

Çektiğin dertler ile insansın gönüller içinde

Ağlarsa bırak ağlasın gözlerin insan içinde

Yüreğindeki zehirleri akıtsın bitsin sözlerin

Yüreğinde karanlık doğarsa bırak doğsun

Biraz sonra umut güneşi doğacaktır

Hasret yakarken yüreğini bırak yaksın

Vuslat kapıyı çalmak için hasret ile beraber gelir

İsyan kapına gelirse alma içeriye

Gönül kapısı vefasızlığa koşarsa 

Sen sakın koşturtma sakın

Mutluluk bak sana bir adım yakın

Yüreğin kor alev yandıkça yürek olur

İnsan yüreği ile yanınca da insan olur

Yalnızlık kapını çalar ise korkma aç al içeriye

Neşe ile şenlik arkasında geliyor

Yalnızlığı misafir et kendisi gider

Ölmeden önce ölüm gelirse hayallerine at kollarını

Hayallerin öldükçe yeni hayallerin dirilir sarılır sana

Akşam yüreğine bir damla korku ekerse korkma bırak eksin

Senin yüreğindeki merhametle göz yaşınla yetiştir bırak yeşersin

Korkuların sevince dönüşür merhamet oldukça yüreğinde

Sessizliğine ses olur şairim bu mısralar sessiz kaldığında

Sen sessiz kalma haykır şiir diliyle yalnızlığı vefasızlığı

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)