Gecenin Sessizliğinde

Geceyi suskunluk güzel sarar

Gönlümü yârin gülüş kaplar

Gece gökyüzüne uyumayan bakar

Uyku tutmayanı yatak ne yapar

Severken oldum biraz sakar

Bu gönlüm yâre doğru kayar

Sizleri sevsin gönüller ey canlar

Gönlünüzde açılsın çiçek kokan bağlar

Âşık yoluna engel olmaz dağlar

Âşık yürüdü mü önünde yıkılır dağlar

Ölenler mezarın sağlar bizimdir

Gönülde söylenen türkü ne güzeldir

Ezan okunacak birazdan seherdir

Namazı kılan kula cennet gülümsemektedir

Bilir misin gönlü yıkan nedir

O gönüle gülümsememektir

Gönlünde gül yetiştir gönlünü sevdir

Gönül sana gülümsetmek için emanettir

Gecenin sessizliğinde aşkımı yazdım sana

Sana zahmet olacak çıkar mısın cama

İçelim aşkı gönülde yar elinde kana kana

Seni candan seviyorum diyorum ben sana

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Aşk Ateşimi Söndürür

Aşk Ateşimi Söndürür

Gönlünde açan çiçekler tıpkı sabah gibidir

O tatlı gülümsemen gönlünde açan cennet gülüdür

Bakışların akan pınarın berraklığı gibidir

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Sözlerin aşk deryasında parlayan kılıç gibidir

Nakış nakış gönüle işlenmeyen sözlere ilaç gibidir

Gönlün karanlıkta kaybolmuşa ışık olan ay gibidir

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Bazen karanlık gecelerde yalnız yürüdüm

Ufukta geceyi aydınlatan o gözlerini gördüm

Yaklaştım dedim inşallah bu bana bakar yürüdüm

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Gülüşün yanında her şey kalır değersiz

Sensiz toprak bir avuç topraktır bereketsiz

Gülüşünle toprak bereketlenir meyve verir gayretsiz

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Gönlün karanlığı aydınlatan bir kandil

Aşkla baldan kaymaktan tatlıdır o dil

Gördüm aşkını ey güzel oldum ehli dil

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Senden önce gönlüm aşkı hiç yaşamamış

Böyle aşkla coşan bir güzeli hiç görmemiş

Aşkın saflığında hiç kimse sen gibi yürümemiş

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Aşkla bu gönlün gönlündeki aşk sözlerini dinler

Seninle yaşanır bu cihanda çok mesut günler

Sen gibi güzeli bu âlemde binlercesi bekler

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

O gönlün aşktan bin bir kıvılcım saçar

Gönül kapını bana o narin ellerin açar

Sensiz kalan âşık bu cihanda kalır naçar

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Aşk ateşinde dönen bir kelebeğim gönlüm pervane

Seni seven âşık nasıl olmasın güzelim deli divane

O bakışların gülüşlerin ne kadar güzel şahane

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Senden önce savrulmuştum ekin yaprağı gibi

İmdat diye aman diledim Mevla’dan Mecnun gibi

Seni karşıma çıkardı Mevla’m cennetten bir hatun gibi

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Kul Mehmet’im tarumardı gönlüm topladın verdin huzur

Senin gibi aşkla gezeni hangi âşık arar nerede nasıl bulur

İzin ver gönlündeki aşk yoluna olayım yolcu sanma gönlüm yorulur

Yanağında aldığım buseler aşk ateşimi söndürür

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Ehli dil: Gönül eri

Sulamamış Çiçeği Bahçıvan

 

Gül açarken âleme kokusuyla gülümsemiş

Bülbül başında öterken gülümsemiş

Çiçek açmış gül ötmüş insanlar bu iki güzelliği görmüş sevmiş

Bahçıvan gülü kıskanmış renginden öten bülbülden dolayı

Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş

 

Artık ağlar bahçıvan sebep oldu diye iki ölüme

Çaremi olur ağlamak güle bülbüle o ölüme

Terk eder şehri varır kıraç dağlara söylemez tek kelime

Ağlasa boş kendi uçurumlara atsa bilir boşuna

Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş

 

Yüksek dağın başına bir gül dikmiş

Gece gündüz gözyaşı ile sulamış gülmüş

Gün gelmiş çiçek açmış bülbül uzak diyarlardan gelmiş gülmüş ötmüş

Bahçıvan sevincinde dünyalara sığmamış gülmüş gül ile bülbülü sevmiş

Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında mutluluk içinde yaşamış gülümsemiş

 

Gün gelir artık ayrılık vaktidir kara kış kapıdadır

Ayrılmak çok zordur gül kurumakta bülbül eriyip bitmekte

Bahçıvan ise üzülüp yüreğinden parçalanmaktadır

Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında yaşaması zormuş

Bu zorluğu çözecek çareler peşine sürüklemiş

 

Bahçıvan alır gülü koynuna bülbülü eline

Girer dağın içinde en derin mağaraya diker gülü yeniden

Sular gözyaşı ile sevgi ile yeniden açar rengârenk yeniden

Artık çıkmazlar mağarada bir ömür boyu gülümsemişler

Gün gelmiş üçü birden ölmüş aynı yerde aynı mezara gömülmüşler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

Aşk’a Dair Sözlerim

Çaresizlik, aşkın gidiş hali değildir, aşka kendini anlatamamanın ıstırabını yaşamaktır.

Uykusuz gecelerde, aşka kendini anlatırken anlatamamanın, anlatan hecelerine sarılamamanın, sefaletini yaşamaktır.

Gözlerin ellerin gönlün hislerin aşkı anlatırken, nazlı yârin hiçbir şeyi anlamadan, yanında geçerken seni anlamadan gönlündeki aşkı hissetmeden ona anlatamadan, sabır tohumlarını gönlüne aşkla ekemeden, eli boş gönlü boş yaşamaktır bazen hayat.

Gönlüne ektiğin aşkın tohumları çatlar ve çiçekler açar gönlünde ve o çiçekleri sevdiğine uzatırken, uzatmadan sevdiğinin gönlündeki vefasızlık rüzgârına kapılarak solması seni şaşırtır, boş anlamsız limanlarda gezdirir, o limanları ne kadar sevgi ile doldurursan doldur, yârin yine anlamamasıdır bazen aşk.

Bazen aşk gözleri başı yere doğru eğdirir, âşık hala sevdiği giderken elveda demedi diye düşünürken, belki yerlere yazmıştır elveda sevdiğim bekle geleceğim yazısını diye başı ve gözleri yerde hala sevdiğinden bir iz not aramaktadır.

Belki aşk bazen her şeyi kabullendiğin için terk etmiştir, bazen az suratını assaydın aşka karşı, aşk yalnız olmadığını anlar o zaman sana a çok gülümserdi, ama üzülme hatalar tecrübenin merkezidir, kaybettin sansan da yine sen kazandın az tecrübe edinerek.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

-

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ötmez Artık Sustu Mu Bülbül...

Kim söyledi terk edip gideceğimi yalan

Duydum bu sözle gece gündüz eylersin nalân

Seviyorum ben candan aşktan başka ne kalan

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşk beni benden alıp beni gönlüne salan

Aşkına yanan gönlüm senin sevgine hayran

Ağlama bak geçiyor ömür gel çabuk davran

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşkla gönlümde açan çiçekler gibi nursun

Hasreti bir köşeye at bir köşede dursun

Gönülde biterse aşk bırakmayalım solsun

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Aşkla Allah'a iman eden aciz kullarız

 Sevelim gönülde biz yoksa aşksız batarız

Sevelim sevilelim ben koynunda yatayım

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Kul Mehmet'im aşk ile yarınlara varalım

Aşk ile hasret kalan gönülleri saralım

Aşk yolunda el ele gel beraber olalım

İnan sözlerime sen artık olma perişan

Gönül bahçende ötmez artık sustu mu bülbül

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-