Yıkalım

insanlık çıkmalı karaya
yeter maskeler çok girdi araya
kardeşlikle gelelim bir araya
yıkalım düşmanın esaret olan
zincirden nefret kalesini

kanıyor gönüller gözler görmez mi
vahşet ortada gönüller bilmez mi
bu kin nefret artık yetmez mi
yıkalım düşmanın esaret olan
zincirden nefret kalesini

Kul Mehmet der ki görmez misiniz nefret eder sefil
en sonunda nefret eder insanı rezil
nefret ile hiç kimse olmadı ki vezir
yıkalım düşmanın esaret olan
zincirden nefret kalesini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ey Sevgili Ey Dostlar Yüreğe Zincir Vurulur Mu?

Ey sevgili ey dostlar yüreğe zincir vurulur mu? Yürek zincirden anlar mı? Bir sevmeye görsün kalem kaşlıyı, üzüm gözlüyü, sırma saçlıyı, selvi boyluyu… Parçalar kendisini, karşısındakini parçalamaz Dicle nehri gibi durgun sevgilinin gönlüne akmaya çalışır.

Siz onun sessiz feryadını göremezsiniz ancak karşısında gönülden seven aşka gönül kapısını açan sevgilisi duyar hisseder. Aşk denizinde her kulacı bir ummandır, lakin o yavaş atar kulaçlarını, yudum yudum sevgilinin gönlüne akmak için, bal dudağında aşkı damla damla içmek için, ıtır kokan sinesinde aşk kokusunu nefes nefes sinesine çekmek için…

Onu bir meczup gibi görenler anlamaz aşk’tan sevgiden, ne zormuş derler bu aşığın hali, oysa ona aşksız yaşamak zordur çiledir kahırdır bilmezler…

O her sabah nazlı yârin gözlerinde uyanmak, gülümsemek adım atmak ister, ona merhamet ile yürümek aşkın bahçesinde yetiştirdiği yaseminleri sunmak ister bıkmadan usanmadan bir ömür boyu…

Gönlünde de vardır Kuran İle gül kokan nur Resul ile iman onunla hayatına yön verir, bilir aşkı gönlüne yerleştiren yüce Rahman, onun mutluluğu ile secde de şükür gözyaşları döker, eğer aşk olmasaydı böylesine mutluk ve sevgi kapısı nasıl açılacaktı, kim gönle yerleştirecekti korkusunu yaşamaktan uzaklaştıran Yüce Rahman’a hep secde de şükür eder.  Hele birde içine baldan sabrı katmasaydı, nasıl vuslata kadar geçen zamanda nazlı yâri kollarında sarmak için bekleyecekti…

Islak olmayan kaldırımları aşkın gözyaşları ile ıslatırken, görür sevgili karşıda, hayran kalır gönlündeki aşk’a ve yasemin kokan kokusuna, bilir gönlündeki yaseminleri kendisi için yetiştirmiştir, gülümser edep ile… Perde perde gözü, gönlü aşk ile açılır yüreğinde tatlı aşkın huzurunu hisseder, karşısındaki seveni aşkı ile gönlünü titretir yasemin kokuları ile biraz önceki hava ile şimdiki hava değişmiştir, cennetten kokular gelir, kaşı kara, kalem kaşlı, üzüm gözlü nazlı nazlı sallanarak yürüyen genç kızın burnuna…

Bir anda şehri aşk boyamıştır baştan başa iki gönlün vuslatı ile müebbet hapis yemiş gönüllerin kapı sürgüleri paramparça olurken, ey sevgili ey dostlar yüreğe zincir vurulur mu? Yürek zincirden anlar mı? Bir sevmeye görsün kalem kaşlıyı, üzüm gözlüyü, sırma saçlıyı, selvi boyluyu… Parçalar kendisini, karşısındakini parçalamaz Dicle nehri gibi durgun sevgilinin gönlüne akmaya kavuşmaya aynı nehirde karışmaya birleşmeye çalışır.

Gel ey sevgili aşkın tövbesi ile gönlümü yıka

Aşkın gülen gözleri ile elimi yüzümü yıka

Gelmez geceleri getiren ey aşk ömrümü yıka

Seninle gönüller seveceğini arar

Sen değilsin inan şerbetli çilenle zarar

Seven içinde her an kendini arar

Sende seven gönlü merhametli kollarınla sararsın

Ey aşk

Kürek kemiklerimi mutlulukla kıran aşk

Sıtma nöbeti ile yârin gözlerinde beni güldüren aşk

Ve işte dudaklarımı senin isminle her an açıp kapatıyorum

Yollarda hayalimle bana gülen aşk

Eksik olan beni tamamlayan aşk

Sana kimler zincir vuracak

Kim önüne set çekecek ağlatacak

Sen bendesin ben sendeyim

Ne ben sendeyim ne sen bendesin

İkimizde yüce Rahmanın önünde secde eden iki yüreğiz

İkimizde yüce Rahman’dan bir nefesiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ramazan Oruç bugün bir

Ramazan Oruç bugün bir

Gönüllerde kalmasın kir

Rahmanı eyle zikir

İman ile eyle fikir

Kimseyi görme hakir

Gönül olsa da fakir

Oruç ile olur zengin

Oruçtur bir nehir

Aynı abdest nehri gibi

Ramazanda gönüller edilir gökte seyir

Nefis şeytana vuruldu zincir

Akmasın dilde zehir

Kul oruç ile huzuru bulur duyar

İman ile yatar kalkar

Allah’ın boyası ile gönlün ömrün boyar

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Müminler seninle sevince gark oldu

Nefis kin nefret kullarla çarpışırken

Umut battı diyerek çağıranlara bakarken

İnsanlar birbirlerini satarken

Geldin Nurlu Ramazan

Dağıttın gönülde nefret kini umutsuzluğu

Huzuru mutluluğu getirdin

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Diller Ne Zaman Konuşacak

---

Çileye vurdum zinciri
Küçükken yerdim inciri
Bulamadım gönül zengini
Eser zulüm sıcak sıcak
Diller ne zaman konuşacak
Mazlum hep mi ağlayacak

Yürekten eseyim söyleyeyim dedim
Kelimelerim lal olmuş
Yollarım kıvrım kıvrım solmuş
Hakkın sözü unutulmuş
Eser hasret sıcak sıcak
Gönüller ne zaman kavuşacak
Sevenler hep ayrımı kalacak


Gönüllere zincir vurulmuş
Dillere kelepçe takılmış
Hisler kör olmuş
Yok, mu bunları sizde kıracak güç
Yok, mu doğruya koşacak adımlarınız
Yok, mu gerçeği görecek gözleriniz
Yoksa…
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Geliyor On Bir Ayın Sultanı Ramazan

Yaklaşıyor Ramazan Mutluluğa az kalmıştır

Rahman on bir ayın sultanı diye seçmiştir

Rahmetellil âlemini Rahman biz kullarına göndermiştir

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Haydi, gelmeden hissedelim Rahmeti merhameti

Karşılayalım Rahmeti bereketi ile gönlü gülümseteni

Yardıma muhtaca el uzattıran on bir ayın sultanı

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Melekler nur nur Kur’an ile iner kula gülümser

Merhameti ile can verir cümle gönüllerde eser

Cümle kullar bir anda onunla herkese gülümser

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Nur Ramazan gönüllere imanı nur nur yazar

Merhameti gönüllere kazır cümle kul hazır

Merhametle imanla gönüller coşar fokur fokur

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

O gün gezen vızır vızır şeytana vurulur zincir

On bir ayın sultanıdır gönüllere paylaşmaya panzehir

Nur ile dolar evler sokaklar gönüller ile şehir

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Gönüllere yoldur on bir ayın sultanı Ramazan

İzan ile açılır idrakimiz hepimiz cümle kul kardeşimiz

İmandır ortak geleceğimiz gönüller olur tertemiz

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Âlem nur nur kokar müminler Ramazanla imana doyar

Nefret kini bir anda âlem de gönüllerde Ramazan soyar

Müslümana kin kusan basın anında döner sahteliğiyle gülümser

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Bir hayalden bir âlemden ötesidir on bir ayın sultanı

Rahman’ın Kur’an Gül Resul ile kurulmuştur divanı

Sonsuz sevap kula gülümser okunurken akşam ezanı

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Gelişinin yankısı bereketi ile gelir ötelerden

Âlemler gönüller canlanır bakarsın birden

Tadına doyum olmaz gönüllerde doymaz ona gülümserken

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Bir anda nefret kin silinir

İman merhamet fakirin hali bilinir

Kardeşlik için bir anda bir araya gelinir

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Şimdi gönüller olsa da çetin

Nur Ramazan ile gönüller olur metin

Ateşten bakışlar sözler olur serin

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Kul Mehmet’im şer ile olan âlem nur ile dolar

Müminler sevinçle on bir ayın sultanına Kur’an’a koşar

Sahte basın sahteliği ile bilinir suratına bakılmaz kul kaçar

Nur ile sultan ile gülümsemeye az kalmıştır

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Bu Gece Pişmanlığıma Secdede Ağlamak İstedim

Bu gece pişmanlığımla secde ’de ağlamak istedim ağlayamadım, secdenin içinde kaybolmak nuru içinde Firdevs cennetine uçmak istedim, günahlarım çoktu gitmeme gerek yoktu, pişmanlığımla hatamla yüzleşmeden bunu istemem doğru değildi, kaldım secdede tövbe istiğfar ederek. Sustu benliğim secde de, sustu kâinat secde de, yürek kalemimi iman nehrine batırdım, gönlümü tövbe nehrinde yıkadım, şükür ile doğruldum.

Elimi kolumu ayaklarımı zincirleyen nefsim şeytan yok oldu, uçtu gitti. Çöllerde kavrulmuş dudaklarımla tövbe kapısında milyonlarca günahım bir anda önümde geçti Rabbim o günahlarım tövbe nehrinde yıkamama izin verdi çok şükür, yüreğimin azgın haykırışları sustu. Ey lanet şeytan önce günaha batırdın, sonra gitme tövbe kapısına Rahman kabul etmez boş ver demiştin, sen yanıldın koştum tövbe kapısına çok şükür kurtuldum.

Kelimelerin sözlerin aciz kaldığı gönül yorgunluğum, cevap vermeyen cevapsız lal olmuş cevapsızlıklar, yüreğime dolup donan sözlerim anlamını bulamayan hayatım işte iman ile hayat buldunuz tövbe ile yorgunluğum tükendi, cevap vermeyen cevapsız lal olmuş cevapsız cevaplarım cevap vermeye başladı, yüreğime dolan dolan sözlerim merhamet ile ısındı eridi yok oldu.

Yağmur damlaları haykırışlarımın sesinde duyulmuyordu, şimdi ne güzel yağmur sesini duyuyorum, tövbenin nehrinde Rahmanın Rahmeti keremi ile yıkadım gönlümü, ben kayıptım âlem kayıptı kelimelerim sözlerim kayıptı Rahmanın izni ile hepsini buldum.

Öyle dağılmışım ki bir daha toparlanmam mümkün değil der iken o an Rahmanı unutmuşum ve yanılmışım… Doğru yolda gidenlerden yol sormadan gidersen nefis şeytan uçurumuna gidermiş kul, bilmiyordum bu berat gecesinde öğrendim öğrendim öğrendim çok şükür. Allah ismi değil mi gönülleri aydınlatan nurlandıran, gül kokan Resul değil mi gönlümüze Kuran ile Rehber, Rahman Resulü anan kula rahmet yağar bolca, andım ve dağıttım cümle âleme nur nur çok şükür.

Saf temiz oldu gönlüm nur doldu geceme, kül olmuş gönlümde çiçekler yetişti lale sümbül menekşe menekşe menekşeler açtı çok şükür. Ya Rabbim Sensizliğime en Güzel çare sensin diye bağırırken kâinat ve yollar ben o an ya duymadım, ama şimdi bana duyurdun sesi kısılan kâinat ve yollar benimle beraber rahatına erdi.

Mehmet Aluç

Dünyada Bulunmaz Senin Eşin Çanakkale

Ey Çanakkale’m dünyada bulunmaz senin eşin

Torağının bağrına yatar nur şüheda ne güzeldir gülüşün

Seni yıkmak istedi gönlü olmayan üç beş imansız gönüllü

Sen sığmazsın gönüllere imanla çağlarsın bilemedi birkaç sümüklü

Toprağında şüheda kanı ile dalgalandı semada bayrağın

İmanla şüheda koştu senin için akın akın

Bir karış toprağını vermez canın verir bu nefer

Giremezsin bu toprağa diye son nefesini verdi nefer gülümseyerek

Üstadım ne güzel demiş medeniyet denilen tek dişi kalmış canavar

İşte o nedenle iman dolu göğsü yıkamadı düşman denilen hain davar

Üstadım ne güzel yine demiş hangi çılgın bana zincir vuracakmış şaşarım

Gözleri şaştı inanamadılar birkaç silaha güvendi coştular coşkularında boğuldular alçalışla

Nefer iman dolu göğsü ile akın etti dünyada var mı ondan daha asil

Düşman denilen edepsiz merhametsiz suratsız bir alçak sefil

Afak toz duman yağarken gökte mermiler bir bir

Bir devir kapandı açıldı yeni diye bir devir

İmanla vatan aşkı ile doluydu her kazılan siper

Gözü kırpmadı şehadete koştu vatan için tüm nefer

Bize bırakıldı bu vatan nur nur şüheda kanı ile iyi bilin

Her adımda bunu bilin

Gökte dalgalanırken Şüheda kanı ile yıkanmış bayrağıma selam ile gülümseyin

Mehmet Aluç

Bilinmezlik Nedendir ?

Ayağımız bilinmez hangi zincire bağlıdır

Bir adım yürüyemedik görülmez nedendir

Hayatımız kimin emrine duyarlıdır

Yaşadığımız kaos bu bilinmezlik nedendir

Gam nefret sevgisizlik sanki gönlümüze devadır

Deva aha buradadır desen gelen yok sanki beladır

Bedene merhamet ne güzel yakışır giyinilmez, sanki cezadır

Anlaşılmaz insanoğlu belaya koşar bildiğin çok sanır, meğer bildiği azdır

Var mıdır âlemde merhametten daha gönüle güzeli

Kul Mehmet’im anlayan yok boşuna okuma gazeli

Anlayanalar da yıllar önce atlara bindi gitti gideli

Anlaşılmaz insanoğlu belaya koşar bildiğin çok sanır, meğer bildiği azdır

Mehmet Aluç

Hissettim

Ecdadın hayatını okudum

Okudum şaşırdım kaldım

O imanı gönülde taşımalarının güzelliğine hayran kaldım

İman ile bir an ayrı kalmalarının hasretini hissettim

Şimdi var mıdır böyle imanlı şahlanmış yürek

Zalim karşısında ölümü göze alacak bir yiğit

Ben mazlumların ahını almak için doğmuşum diyen var mıdır?

İman ile bir an ayrı kalmalarının hasretini hissettim

Ben mazlum için zalimin suratına bağırırım diyen

Beni zincire bağlasanız ben zincirleri kırarım

Zalimi alaşağı ederim diyen o ecdadım gittiniz mahzun kaldık

İman ile bir an ayrı kalmalarının hasretini hissettim

Mehmet Aluç

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Yürüyelim koşalım uçalım Rahmana

Secde ile

Merhamet ile

İyilik ile

Sevgi ile

Dua ile

Gönül kapılarını açma ile

Mazlumun yanında olma ile

Muhtaçlara yardım ile

Haydi durmayın

Bizi zincirleyen nedir?

Kıralım o zincirleri

Küselim suç ortağımız

Nefsimize

Şeytana

Dünya malına

Yüreğimizi delik deşik eden

Nefrete

Kine

Esaret düşüncelere

Zanna

Gıybete

Küselim

Bahtımıza ömrümüze güzellikleri

Döşeyen

Af edici olan…

Merhametli…

Rahmeti… Sonsuz olan

Yüceler yücesi Rahman’a

Yürüyelim koşalım uçalım

Bir adımdan yakın yanımızda olan Rahmana

Ulaşalım

Gönlümüzde

Ömrümüzde

Pembe

Bembeyaz nurdan

Sayfalar açalım

Yaratılan bütün zerreler adedince

Merhameti ile bizi çağıran

Rahmanı analım

Zikir edelim isimlerini

Yalnızlık damarlarımızda dolaşıyor

Rahmanın ismi damarlarımıza dolsun

Kalbimize Rahmanın ismini pompalasın nur nur

Melekler nurlu elleri ile kalbimizi tutsun

Hayran hayran baksın

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Beden Rahman’ın

Can Rahman’ın

Rahmandan ayrı olmak zülümdür

Zulüm ile kıvranmaktır hece hece

İman olmalı kulda güle güle

İman en güzel yakışır o dile

Nefis ile olma

Şeytana kanma

Günah için tövbe et yanma

Fikirsiz imansız düşünceler dalına konma

Haydi durma

Al imanı döşüne

Belalar gelmez başına

Rahman dermandır kuluna

Yürüyelim koşalım uçalım Rahman’a

Mehmet Aluç