Nice Nice Âlemler Bizde Gönülde

Cennet bizde cehennem bizde

Hakkın Rahmeti bizde değil denizde

Hiçbir eksiklik aramada hakta

Ne eksikliği aldın yaşarken sen o cana

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Ahirete varmadan bil bakalım yerin nerde

Nefis sende şeytan tatile çıkmış sende

Cennet bak gör gönlünde gülüşünde

Cehennem aldığın bir parça nefretinde

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Duanda temenni dilekler insanlık için

Hak yolda giderken kırılsa da o dişin

Bir gün elbet çekilecek elbet fişin

Geride kalır ya nefretin ya gülüşün

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

İyilik yaparsan hayrandır melekler

Kötülük yaparsan kör olmuştur gözler

Hak yolunda yürürken kırılsa da o dizler

Hakka teslim olmalıyız elbet bizler

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Güzelliği alırsak gönülde güzelliği yazarız

Nefreti alırsak gönülde güzelliği kazırız

Nefretle cehenneme girmeye biz razıyız

O zaman cennete kapılarını bizler kapatırız

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Kul Mehmet’im inci sözleri gönüllere diz  

İnci sözleri hak sözüyle söylemeliyiz

İnsanları imanlı isek bizler sevmeliyiz

Nefreti kini bizler anında terk etmeliyiz

Birbirimizi severek hakkın yolunda yürümeliyiz

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gam Bıraktın Gönlümde

Ey güzeller güzeli gam bıraktın gönlümde

Oysa ben doğardım cennet gibi gülüşünde

Sen gittikten sonra hicran dediğin nedir

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Zülfün telleri kaldı gidişinle elimde gönlümde

Ağlasam ne fayda feryadım ne fayda bu günümde

Mezar taşları gibi kaldım hicranı bırakınca gönlümde

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Can verirse versin bu beden hayalin şavkı karşımda

Öldü diye kuşlar başında etsin feryat hakka varışımda

Zülfün teli ile süslensin tabutum ahım yeline değmesin

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gülmedi gönlün bana çektirdin onca zahmeti

Belki mezarımda bulurum bana ait Rahmeti

Şimdi ben yaşarım sensiz kabrimde kıyameti

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gamımdan terk eyledi beni bu dünyada felek

Gam yükünden giydirdin bana sen yelek

Gidecek tek yerim vardı oda mezarımdı ne eyleyek

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cismim mezara sığmaz toprak bil ki kabul etmez

Bu sensizliğim mezarımda azabım kıyamete kadar bitmez

Bir gel başıma biraz gülümse halim Rahmana arz edilmez

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Bin yaram var bedenimde sensiz toprak çare eylemez kanar

Gönlümde gülüşün yoktu bedenim cehennemde yanar

Cehennemime bir avuç su dök gülüşünle feryadım cehennemi yıkar

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cehennemime bir gülüşün merhemdir cennetim eyle

Kara toprak altındayım gülmezsen halimi sen hayal eyle

Nasıl ahirete varırım sen gülmezsen boğulurum az merhamet eyle

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Şimdi ben yokum söyle sen neden boşa ağlarsın

Ağlama ne olur azabım olur ben gibimi yanarsın

Bu yalan gözyaşlarınla gezme sen yalan ağlarsın

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

G(b)itmeden önce...

Gider iken gülüşünde gülkurusu kaldı

Seni gurbet ellere söyle bakalım kim saldı

Tadı tuzu mu bitti biten ömrünün durma söyle

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Sen kokan bahçelerde çiçekler açmaz oldu s(b)oldu

Ellere yakılan kınalar silindi gülümsemeler kayboldu

Bir mezar gibi bakan bakışlar kim o(a)raya koydu

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Bir çınar gölgesi gibi sevgiler eksildi sevmek z/engin işimi oldu

Bir parça lokmayı ikiye bölmek unutuldu yürekler mi soldu

Vefa denilen gönül sevgisi silindi yok (s)oldu nasıl unutuldu

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Suratında sevgi kelebeklerinin gülüşü u(a)çardı

Üç günlük gurbet çok zor bilirim karşında yârin sana bakardı

Gurbet geceleri geçmez şafak sökmez z(k)ordur kalmaz o tatlı ağız t/adı

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Gidişin olmadı zeval hançerleme sen gönlünü

Gurbetlik sanma bir sanrı gamla b(y)itirme ömrünü

Barikatlara dikenlere takılma vuslatı y(b)itirme gülüşünü

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

 Kul Mehmet'im der bir gün gelir bu gurbetlik biter

Vuslat ile nazlı yârin gülüşü gönlünü sarar bülbüller öter

Bir lokma kuru ekmek soğanla yenilir hasretlik o an biter

G(b)itmeden önce gülümseyen gönlün hala s(b)ağdı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sen Kal Kendi Karanlığında

Sen benimle olmadıktan sonra

Hayat benimle olmuş ne fayda

Gülüşünde mutluluk bulamadımsa

Beş yüz sene yaşasam ne fayda

Dünya malı benim olsa ne fayda

Sanki sevgisiz yaşamak kolayda

Olmazsa kulda aşk Şeyda

Ömür neye yarar nefes neye yarar

Dön ağla otur ağla yat ağla

Yüreğim kanarsa

Gözlerim ağlarsa

Zamanı hazmetmeyen ruhum

Sensizlikle yanarsa

Dilimde çıkan sözlerim fayda vermezse

Beş yüz sene yaşasam ne fayda

Dünya malı benim olsa ne fayda

Dön ağla otur ağla yat ağla

Karanlık aydınlığa kavuşurken

Ben sana kavuşamadık'dan sonra

Yağmurda ıslanan yüz Sema'ya bakarken

Sen ıslanan yanaklarımdaki

Gözyaşlarıma bakmadıktan sonra

Seni sevsem ne fayda

Sen yanımda olsan ne fayda

Sen kal kendi karanlığında

Ben gidiyorum aydınlığa

Mehmet Aluç

İman Değil Mi Bizde

---

	İman ile merhametle gözümde yaşlar döküldü Zalim zulmü inler insanlar gönlüm yerinden söküldü İman ki kâinatı inşa eder zulmü yıkar gönülde yok Kurşun yemiş gibi yaram kanar kırk yerinde değen değil ok Kimin elinde gönlümüzün yuları İman ile olmak gerekir ey Allah’ın kulları İman ile açalım dikenli yolları Kurşun yemiş gibi yaram kanar kırk yerinde değen değil ok İman değil mi bizde gönül arar kendini gülüşünde Yürü zalime karşı iman ile suratına at Tokat’ı gülüşünle Dünya gülsün gönül gülsün imanın ışığında gelişiyle Kurşun yemiş gibi yaram kanar kırk yerinde değen değil ok Mehmet Aluç

 

Bilmem ki

---

	Yar gönlüne çekilmiş senin kapkara perde Düştüm Senin yüzünde yar ben bulunmaz derde Bana bakarken neden yüzün hep eğik yerde Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Ben kendimi buldum yar senin o gülüşünde İsterim ki bana gelesin yürüyüşünle Yanağımda gülleri açtırır öpüşünde Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Kalbimdeki açtığın yara senin yarandır Gönlümde sürdüğün o kara senin karandır Gözümde akan o yaşlar senin eserindir Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Benim sevgime inan yar inan ki yar gerçek Sensin kalbimde açan sevgi dolu bir çiçek Bana gülümsesen sen ne olursun ki bir tek Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Yağmur saçına yağar gülüşün yüreğime Ya beni şimdi sev ya da söyleme tek kelime Kul Mehmet muhtaç senin tatlı bir gülüşüne Bana ait kalbim bilmem ki sende nerede Mehmet Aluç

  

Selam ve dua ile..