Bir hayale gözümü o an yumdum

 

Sormuştum sana bir gün hatırlar mısın?

Bir gün bu aşkımız sence biter mi diye

Gülmüştün saatlerce mümkün değil demiştin

Oysa şimdi ayrıyız seni unutmaya çalışıyorum

Sen gittin ve bir daha dönmedin

Bilirim gidenler dönmez

Dönse de tekrar gönüle girmez

Saçlarına bahar değmeden hasret değdi yüreğimize

Kulağım hala kapıda bir sesin gelir diye kapıya astım

Gezemedim hoyratça gönlünde yolunu kaybettim

Şimdi sen benden ben senden habersiz yaşıyoruz

Delice saatlerce güldüğün o an yalanmış şimdi anladım

Kahkahalarınla bu ayrılığımızı o gün boşuna gizledin

Deli deli gezer döner gelirsin

Pişmanlığınla af et dersin diye bekledim

Gözlerime uykuyu haram ettim

Gelirsin kapıyı çalmadan geri gidersin diye

Kapıyı çalmaya gücün yetmez diye kapı önünde bekledim

Gece uykuya daldı ben bekledim

Uykular uykuya daldı yine bekledim gelmedin

Kulağımdaki sesin çınlamanda kesildi

Giderken ne varsa geride benimle beraber yaktın

Bir hatıra bir nefes bir kokunu dahi bırakmadın

Her nereye dokunsam benim gibi yıkılıyor

Benden uzaklara kaçıyorlar senin gibi

Hangi yana hangi sokağa baksam hasret var

Yalnızlık var sensizlik var

Bir sen yoksun kokun bakışların gülüşlerin yok

Terk ettim sokakları yoları dağları

Şu an evimde kendi karanlığımda

Sensizliğin acısını yudumluyorum üç öğün

Boğazımdan aşağıya zor inse de içiyorum

Sensizliğin mateminden

Yeniden sevebilirim şarkısını dinliyorum 
 Akarken gözlerimde iki damla yaş           

Galiba bu şarkılarda yalan söylüyor

Yeniden sevebilmek çok zor

Eskisini unutmadan sevmek o kadar kolay mı?

Dokunurken tenime bıraktığın kokunun izleri var

Nasıl silinir gönül buna izin verir mi?

Ruhum esirin olmuşken

Nasıl bir başkasını yeniden sevebilirim

Ama seni istersen geri dönersen

Yeniden sevebilirim

Göğsümde uyutabilirim

Gülüşünle gönlüme girmene izin verir

Bahtımın mateminde beni kurtarmana izin veririm

Sen beni unutmak istesen de ben istemedim ki

Sen beni sevmesen de ben seni hep sevdim

Benden seni ayıran yollarda önüne aşılmaz dağlar çıkarda

Aşamazsın geri dönersin diye umdum

Bir hayale gözümü o an yumdum

Şimdi uyandım gerçekle baş başa kaldım

Yalan dünya gibi

Aşkımızda oldu yalan

Geri dönme artık sensizliğindir beni yakan

Kör kuyulara atan

Gelsen de bulamazsın beni

Hangi kör kuyudayım bende bilemiyorum

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

16:03:2017

15:59

İyi Gün Dostuydum Yaslanmadın

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Canımdan cansın dedim sevdim

Gözünde yaş akmasın dedim

Senin yerine ben ağladım

Saçın teline zarar gelmesin dedim

Kendimden sakındım

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Bir selam vermeden çektin gittin

Seven merhametli olur

Gönlü hassas olur

Sen ne seven oldun nede hassas oldun

Taş kalpliydin çektin gittin

Yıllarca hasretinden geceleri sabah edemedim

Bari görünce bir gülümseseydin

Bir selem verseydin

Akan kanlı gözyaşlarım silinirdi

Yüreğime saplanan ahlarım

Tek tek saplandığı yerden çıkardı

Bir an huzura ererdim

Aşkımızın o güzel günlerin hatırına

Bir özür dileseydin

Hatanı idrak etseydin

Af ederdim seni bu sana hasret

Kor alev hala yanan gönlüme sarardım

Yüreğinde yoksu aşk inancı

Ondan yüreğimde bıraktın onulmaz sancı

Şimdi sende bende iki yabancı olduk

Açan çiçekler gibi açmadan solduk

Gülüşünle gönlümde çiçeklerin açmadı

Açan çiçek değil zehirli mantarlardı sanki

Bu çattığın kaşınla mutlu olamadın

Döndün geldin bari bir selam vereydin

Bir gülümseseydin

Dünya malı dedin koştun dünya malına

Dünya malın ayağına takıldı oldu karaçalı işte

İyi gün dostuydum yaslanmadın

Kötü gün dostundan can bulamadın kaçtın geldin

Ben seni anlamadım artık anlamakta istemiyorum

Gönlün bir volkan gibi sönmüş

Seni seven bu gözlerim bir körmüş gerçeği görmemiş

Şimdi ben fakirdim bir avuç sevgine muhtaç

Şimdi ayakkabım gönlüm pabucum delik

Onu dikecek bir iğne ile iplikte yok

Var git kendinle pişmanlığınla yaşa

Bir selam verseydin eski günlerin hatırına

Belki belki…

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Bire Sen Var

 

Rabbim kulunu etmez perişan

Sen gece gündüz Rahmanı an

Rahmanla olursa dirilir bu can

Bu dünya dediğin iki kapılı han

Biri çıkış biri geri giriş san

Var birlik yolunda bire sen var

 

Dertler çileler içinde yanarsan

Dert çiledeki sırrı elbet anlarsan

Anlamak istemezsen isyana varırsın

Dert kul içindir bir diriliş varıştır

Hakka varılıp hakka sarılmaya yarıştır

Var birlik yolunda bire sen var

 

Anlarsan bu hayat senin içindir

İçinde imanla olursan gülüşündür

Rabbim kendine koşanı güldürür

Koşmayanı nefis şeytan süründürür

Hakka varan kul nuruna bürünür

Var birlik yolunda bire sen var

 

Hak yolda yürümek pek çetindir

Çetinin için de sabır emeğindir

Emekle varınca hayat güzeldir

Bu dünya Rabbimden kuluna özeldir

Kul imanla Rahmanla olunca gülendir

Var birlik yolunda bire sen var

 

Nefis şeytanla olanı yakar

Cehennemde kızgın har

Var hak yolda hakka sen var

Varmazsan dünya ahiretin olur dar

Var hakkın kullarını sende sar

Şerrin içine imanı güzelliği kat

Ondan sonra var git rahat yat

Var birlik yolunda bire sen var

 

Arsız olana ar neylesin

Bil her an Rahmanla birliktesin

Gönülleri seversen gönüllerdesin

Kendini Hakkı bilmezsen

Nefis şeytanla kendini bitirensen

Var hak yolunda hakka sen gülersen

Var birlik yolunda bire sen var

 

Hak yolda Rahmana teslimsen hürsün sen

Hak yolda hakka yürümezsen körsün sen

Hak yolda hakka doğru yürü gülsün gül sen

Nefis şeytanla olursan ölmeden ölensin sen

Var birlik yolunda bir olan Rahman’a sen var

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Umutla Umutsuzluk Resitali

Umutla mı söyle sen her an yaşayacaksın

Yoksa umutsuz kalıp sende sönecek misin?

Umutların içinde sende gülecek misin?

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Yok mu bu sorulara gülen bir nur cevabın

Yoksa bu umutsuzluk ocaktaki kebabın

Her gün karamsarlıkla utanmadan yediğin

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Bir nefes almak sana belki basit gelecek

Bir an nefes almazsan bu hayatın sönecek

Kazancın kaybettiğin önüne bak gelecek

Yoksa kaybolup sende yaşamayacak mısın?

Umutsan yeşerirsin gönülde hiç solmazsın

Dünya ve ahirette dolu dolu yaşarsın

Umut olmak ne kadar güzel der şaşırırsın

Umutların içinde sende gülecek misin?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ok İsabet Eder Ecelle

 

Dökülür o an dilde bir ah

Ervah çekilince bedende eyvah

Ortada kalır mı artık seyyah

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Kalır dilse son bir eyvah lal olur dillerim

Oysa ben daha sonra eceli beklerdim

Güzel günlere daha çok uzaklara derdim giderim

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Uzak baktığım yol çok yakınmış

Gözlerim gönlümle nerelerde yıkanmış

Elimde bir ben bile dahi kalmamış

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Gelmeseydi ecel bitmezdi isteklerim

İşte artık gerek kalmadı isteyecek dileklerim

Açık iken işte kapandı gözlerim dillerim

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Karalar anında olurmuş beyaz

Yaz ayı bitince kış gelir eser yeller olur ayaz

Gönülden sevene fazla yapılmaz naz alınmaz haz

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Neler söylesem kar etmiyor kendime

Sadık kalmalıyım kalu belada ki yeminime

Artık gelmeliyim ecelden önce ben kendime

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Kış oldu açan baharın

Az düşün karar ver ne kadar zararın

Bir kimseye hiç oldu mu söyle yararın

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Kul Mehmet’im dik dur olsun dik duruş

Peşine düşme paranın olsa da cebinde üç beş kuruş

Hak peşinde ol zalime sıkı olsun son vuruş

Ok isabet eder ecelle

Beden bir tarafa ervah bir tarafa gider bu gelişle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hakkın Sözleri Dökülsün

 

 

 

 

Gelenler kalmayacak elbet gidecek

Gidenler nereye gideceğini bilecek

Hakkın huzurunda hesap verilecek

Hakkı bile hesabı bil ey kul zor olacak

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

Var hakkı kendini bil dünya gününden

Hakkı kendini bilmezsen bu an diliminden

Boşa geldin boşa gidersin bu âlemden

Hakkın sözleri dökülsün bu kalemden

Hakkın sözü yoksa ne kalır elinden

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

 

Eğil hak önünde dikilip durma

Mazlumun hakkını alıp vurma

İnsanların önüne de tuzak kurma

Bir gün hepsi bakarsın yalan olur

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

Sen var hak ile bul doğru olanı

Bırak artık yalan ile dolanı

Bak elinde ne kaldı kap sır olanı

Yakma kendin için kaynar kazanı

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

Acizlikle var Rahmanın huzuruna

Hayatı boşa heder etme boşu boşuna

Değmez nefis şeytan dünya uğruna

Hesap günü her şey gider zoruna

Hayatı yaşarsın ölümle burun buruna

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

Ruhunu sarsın imanın ruhu nuru

İmanla yaşamalı budur kulun oluru

Dinle günde beş vakit var duyuru

Boş ile doldurma sen gireceğin çukuru

Olsun imanla namaz gözünün nuru

Hakkı kendini bilenler elbet gülecek

Hak yolunda gidenler cennete girecek

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Gelir geçer bu zaman

İnsanoğlu için nedir zaman

Savrulup boşa harcanılan bir an

Boşa geçen zaman bir daha ele geçmez

Zamanı bilmeyen cihana gülmez

Cihana gülmeyen anını bilmez

Anını bilmeyen kendini görmez

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Hicap perdesini nefis şeytan kaldırır

Hicapsız kulu nefis şeytan aldatır

Aldanan kulu kendini kandırır

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Erişir ecel tatlı olan bu cana

Rahman ‘sız kalan kul cehenneme düşer yana yana

Arar bulamaz bir derman bu tatlı cana

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Arayıp Rahmanı kendini bulmalı

Allah’a şükür eden kul olmalı

Secde edenlerle birlikte olmalı

Arayıp yaratılış sırrına varmalı

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Bak âleme gelen gider nicemiz

Nurlarla dolsun gündüzümüz gecemiz

Rahman ‘sız çaresiz kalır dertlerimiz

Açmadan solar taze gülüşlerimiz

Hak yolunda verelim son nefeslerimiz

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Kul Mehmet’im hakkın yoluna girdik

Hakkın nuruna birlikte cümlemizle erdik

Hakkın nurunu cümle gönüllerde kâinatta gördük

Hak yolunda nimetlere ettik bizler şükür

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet