Bende Kaybettim

Allı turnam ne gezersin havada

Sendemi yârin kaybettin burada

Sendemi bulamadın benim gibi

Adını koymuşlar allı turnada turnam

Ben senin derdine nasıl derman olayım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kaybettim ben kışımı yazımı

Akıtırım böyle akan gözyaşımı

Yitirdim ben onsuz solumu sağımı

Kaybettim bana can olan canımı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Gönlümde tek hissettiğim sızı

Bulamadım o vefasız zalim kızı

Terk etti gitti bıraktı bana sızı

Geri dönecek sanırım bazı bazı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Bu gönlüm kaynayan bir volkandı

Şimdi soğudu yalnızlığı kazandı

Aç bak için yüz yerinde yaralandı

Şimdi ben öldüm her şey tamamlandı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Şimdi gündüzüm oldu gece

İsmini sayıklasam da hece hece

Yaşamıyorum artık ben bedence

Sana yardım edemedim turnam bence

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Git allı turnam git artık deşme yaram

Bin yerinden parçalanmış açtırma bağrım

Ara sende ben gibi yârimize hemen ulaşalım

Bu ömür bitmeden gönülden kavuşalım

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Ben saramadım o yâri doyunca

Şimdi kim saracak uzun boyluca

Bu zulüm bu gönlümde durdukça

Nasıl yaşarım ben felek böyle vurdukça

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Kul Mehmet’im bu gönül o canansız paslandı

Aldı başını kendi elleriyle kayalara yasladı

Ağlayan bu gönlümü neden hiç anlamadı

Giderken son defa yüzüme hiç bakmadı

Bende kaybettim yâri senin gibi

Söyle nazlı yar yoksa ben nasıl durayım

Alayım bu dertli başımı kime satayım

Mehmet Aluç/ Kul Mehmet

Atışalım Güzellikler Çıksın Meydana-2

neden sen boş gözlerle bomboş bakar gezersin

kendi çıkarın için masumları ezersin

cehennem için kefen sen kendine biçersin

nefis şeytan ile sen neden boşa gezersin

imandır bu dünyada bulunmaz bir hazine

nefis şeytanla gezmek söyle senin neyine

nasıl yaşarsın söyle sen edepsizcesine

nefis şeytan ile sen neden boşa gülersin

neden nefesin hakkın yolunda hiç dinlenmez

önündeki cehennem çukurun gözün örmez

kazanırken kulların ey hakkını sen vermez

nefis şeytan ile sen neden boşa gidersin

gönlünde gönüllerde açma sen sakın yara

zalimliğinle sana güzellik nasıl vara

bir gün düşersin sende ah'la dermansız dara

nefis şeytan ile sen neden boşa neylersin

adımlar yaklaşırken adım adım mezara

bir adım varda gel hak yola sende bir ara

gönlüne erişilmez niyetin hakka vara

nefis şeytan ile sen neden boşa gülersin

atma sakın sen nefis şeytanın o okunu

gelir sanada değer kaybetirir yolunu

hakkın zoruna gider kırar senin kolunu

nefis şeytan ile sen neden boşa gezersin

kul mehmetim tıkanır gibi neden hep yerler

aç gezenleri neden yaşarken hiç görmezler

hak yolda hakka doğru neden hiç yürümezler

nefis şeytanla ey kul neden boşa gidersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yoksa Boşa Geçecek Bunca Zaman

Kurudu kaldı elimde kuruyan her şey gibi zaman

Yeşerecek elimde kalanlar zaman vermiyor aman

Peşinde koştukça benden hızlı kaçıyor bu zaman

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Kuşlar bile uçmuyor zamanın içinde dondu bekler beni

Zehirli fikirler sarmış zamanı kökünde kesmem gerekir seni

Oyup durma zamanı fikirsiz sarmaşıklar zaman yok oluyor ani

Yakalamam gerekiyor boşa geçecek bunca zaman

Ararım vicdanı zamanın içinde hapis kalmış nerede hani

Gölge gibi gezersin sokakları görün sene durma sana hadi

Kör gözler seni bekler dokun sana gönüllere vicdan diril sene yani

Dokunman gerekiyor bedene yoksa boşa geçecek bunca zaman

Dünden umutların kurumuş dallarına dokun vicdan,

 Umudun yüzüne bakarak

Şimşek gibi fikirsizlik yıkıyor umudu,

 Durma koşsana kuruyan umutsuzluk dalına

Dokun merhametle aksın gözyaşları yürekte,

 Yeniden diriliş için umutsuzluğu yeşertsin

Dokunman gerekiyor bedene,

 Yoksa boşa geçecek bunca zaman

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahmanın Önünde Tövbe İle Eğilin

Ömrün hata ile doldurdun kul utan

Nedir bunları yapmana sebep

Kimdir elin kolun tutan

Az utan utan

Yalan olmuş biricik sevgilin

Uyandığında alavere dalavere bekler rezilin

Az milletin düşüncesine saygı gösterin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Yüreğinde kendine yer yok

Nasıl insanlık olsun yüreğinde

Namerde yıkılır güçlü bileğin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Utanmadan dersin karşındakine

Her şeyim sensin

Yanına gelince işin bitince

 Dersin bana lazım değilsin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Obur gibi utanmadan yersin

Aç olanın halini bilmezsin

Ruhun bedenine sığmaz şişer'sin

Utanmadan su içsem yarıyor dersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Nefret yüreğini düğümlemiş düğüm düğüm

Dünyada sanırsın sana yok ölüm

Haram seni dünyada tek gülün

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ağlayarak yaşayarak gezersin

Ağlattığını hiç görmezsin gülersin

Kendinden herkesi kıskanırsın

Bulunmaz Hint kumaşı'sın, sanki

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Ruhuna yapışmış nefretin kinin görmezsin

İyiliği görünce kıskanır pisletir geçersin

Dünya sanki sana kalacakmış gibi gezersin

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Kul Mehmet’im sen merhametle yoluna et devam

Merhamet içinde açan gülden bir demet sevda selam

Merhamet ağacını göz yaşınla sula hayat yoluna devam

Az Rahmanın önünde tövbe ile eğilin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Koşarak Gelsen

       

Sana kavuşamadım dinmez yârim gönül sancısı

Her gece düşlerimdesin gezersin ömrümün yarısı

Alnıma sürdüğüm vuslata ermeyen aşkımın ak karası

Ne olur gel yârim dinsin gönlümün sensizlik sancısı

Ne olur bir dinle sen ne olur şu vicdanını

O zaman anlayacaksın bana karşı yaptıklarını

Anlarsın işte o zaman sen yârim kaçırdıklarını

Ne olur gel yârim dinsin gönlümün sensizlik sancısı

Yar hasretin yüreğimde kanar yârim ta derinden

Hançer saplanır, sanki kırk bir yerinden

Kanayan yaramdan sen sızarsın her bir yerinden

Ne olur gel yârim dinsin gönlümün sensizlik sancısı

Kul Mehmet’im der ki yârim gel merhem ol yarama

Sensiz tuz basıyorum feryatla kanayan bu yarama

Haydi, koşarak gelsen ne olursun sen bana

Ne olur gel yârim dinsin gönlümün sancısı

Mehmet Aluç