Bir Düş müydü Gözlerin

 
Bir düş müydü gözlerin takıldım kaldım
Bir ömür boyu mutlulukla içine daldım
Bir sukuttu sözlerin ben içinde kayboldum
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İncinmedi hiçbir yanım kollarınla sardığında
Cennet bahçesinde gezdim gözlerinle baktığında
Bir pınardı o gönlün susayıp ben yudumladığımda
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Tebessümün oldu sukutun gönlümü bağladım
Bir ömür gülümseyen gönül deryanda çağladım
Aşk ile sevmek neymiş gönlüne girince anladım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Şarkıları şiirleri mısraları ben sana yazdım
Oturdum karşına o güzel gözlerine baktım
Ne tatlıymış bakışın kucağında ben yattım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Öyle mest etti ki aşk gönlümü dünyam silindi
Hakiki yurt cennetmiş bu gönülle o an bilindi
Hakkın nuru gönüle girince gerçek aşk göründü
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
İdrak edilmez aşk sevda olmazsa gönül nedir
Aşk âleme sığmaz gönüle sığar bu Rahmettir
Dünyaya meydan okur aşk gönülle bu cesarettir
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
 
Kul Mehmet’im yar bir düştü düştü gönlüme
Sakın ola yanında zinhar kem sözleri söyleme
Ben yolumu şaşırmışken gel gir dedi gönlüme
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

İsmimi Sen Seç Kendin Nakışla

 

 

 

 

Arar iken buldum gözleri sürmeli yâri

Bende bekliyordum gelmen için dedi seni

Neden daha önce gelmedin dedi bari

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönül dergâhına vardım sukutla oturdum

Gözlerine baktım o aşkın içinde kayboldum

Dedim aradığım sendin şimdi seni buldum

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık sensiz bu dünyayı ben neyleyeyim

Artık son nefesime kadar ben seninleyim

İzin ver gönlündeki güller içinde gezineyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Açtı bana gönül kapısını içeriye girdim

Cennet kokusu güller içinde kendimi gördüm

Açtım gönül kapımı ne varsa içine serdim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedi yıllardır bekledim gelemedin neyleyim

Başım alıp seni aramaya kiminle geleyim

Sen gelmeden önce ben söyle nasıl güleyim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Dedim işte beni beklediğin yere geldim

Geldim gülüşünü gördüm benimsin dedim

İlk görüşte işte budur bekleyenim dedim bildim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Beklerken dedi gözlerimde aktı kanlı yaş

Senden başkasına dönmedi bendeki bu baş

Senden başkası için akmadı gözlerimde yaş

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Akan gözyaşlarını gel aşkımla usulca sileyim

Seni güldürmek sarmak için söyle ne edeyim

Al gönlümü gir içine kendin gör benim meleğim

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Gönlümün tarlası senindir gir sen içeri

Beğenmedi gönlümdeki çiçekleri niceleri

Bekledim aylardır gelmen için gündüz geceleri

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Artık ikimizin canı nefesi bir nefestir

Artık ağlamak yok aşk gönlümüzün sesidir

Bana her bakışın sarışın cennetten bir gülüştür

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

Kul Mehmet’im dedim adını bağışla

Gönlünde ismimi sen seç dedi kendin nakışla

Hayran kaldım gelişine seveceğim seni canla başla

Anladım neden gönlüm kalmış böyle ihtiyari

 

İster bana Leyla de ister Aslı terk etme beni asla

Aradım buldum bırakmam seni dedim hele de bu bakışla

Gel gidelim gönül evimize kalalım seninle baş başa

Anladım aşkla gönlüm diri kalırmış anladım şimdi

Mehmet Aluç ©Kul Mehmet

Sokaklarımız Sürgünlük Vefasızlık Kokuyor

Daha düne kadar tüm sokaklarım Sana gülümseyerek çıkıyordu, senin de sokakların bana çıkıyordu neşeli şen cıvıl cıvıl, oysa şimdi matem havasında sokaklarımız! Yüreğimiz de onun gibi matem dolu ne bir sevinç be bir heves var… Yeni sokaklar aradım sana çıkan bulamadım, daha dün yüreğimizin adımları ta bir kilometre uzakta duyardık, oysa şimdi aramızda bir sokak var ne ses var sukutu yaşıyor her neden se bilemedim! Anlayamadım!

Sanki zehirli bir hançer yüreğimize saplanmış, ayrılığın mezarına sürüklenmiş bedenlerimizi! Seni kırdığımı, senin de beni kırdığını hatırlamıyorum! Sokaklarımız sürgünlük vefasızlık kokuyor, muamma… Önümüzdeki belirsiz anlamsız boşluk ne zaman geldi aramıza girdi? Eylül ayında yağan karların altında kalmış gibi üşüyorum, aramıza karaçalı olan anlamsız soruları gel terk edelim, bırakalım kendimizi aşkın engin kollarına sorgusuz sualsiz yoksa bu güzel anlarımız yok olacak.

Bırakalım anlamsız mırıltıların seslerini, cevabı olmayan soruların sesini konuşmalarını duymayalım, sanki gülerek yüzümüze tükürüyor, haydi yine bana gülümse, sarayım seni kollarıma ya da sen sar beni yumuşacık kollarına…

Bak düşersek ayrılığın yoluna paramparça olacağız, yok olacağız, sarı yapraklar gibi solmayalım haydi koş bana aşkım, bırakalım kendimizi aşkın engin kollarına sorgusuz sualsiz…

Mehmet Aluç

KALKILMAZ UYKUYA

KALKILMAZ UYKUYA
Kalkılmaz uykuya sessizce korku ile yaklaşan ömrüm
Korku ile beklense de ayak sesleri
Yaksa da yüreğini yaklaşan alıp götüren
Kalkılmaz uykuya yaklaşan ömrüm sukut eyle peşinden
Böylemidir hep kalkılmaz uykuya yaklaşanın korku sesi
Dokunuyor mu her nefise bu sesler 
Sönük göğüs böylemi hisseder
Kara haber gibi sessizce yaklaşan
Yavaşça sönen ömrün kalkılmaz uykuya düşünce başı
Böyle derinden mi gelir son yolun sesi
Sonsuz yaşamaya giden yolun neşe ile ışık saçan sesi
Can yoldaşın sesi gibi mi gelir
Koşarken cansız atın sırtında sonsuzluğa doğru
Mehmet Aluç