Sözlerim-3-

Bu nefsim kendini ne sanır

Her söylenen söze kanar yanar

Her yol değil ki bayır

Yolda şaşkın bakar sakar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gör Olup Biteni

 

Yakarsa dünyayı

Gariplerin ahı yakar

Suçsuzum diyen

Sahip çıkmayan da

Beraber yanar

Beşer zalime ne diye kanar

Doğru yaptığını mı sanır

Ne diye peşinde koşar

Koşmazsa da ne diye

Yakarsın diye sormaz bakar

Ölümün sofrasını neden kurunca

Kurma demez

Bedava diye neden oturur sofrada bağdaş kurar

Dokunmaz yara merhem gibi, kaçar

Virüs bulaşır diye mi korkar beşer

Ne diye mezar kazar ölmemiş olana bakar

Elinde neden keserle gezer

Vursana zalimin başına o zalime zaten yeter

Bu zulümde biter neden gülüp de geçer beşer

Neden beşer doğru olmayanı seçer

Gözlerin önü puslu

Neden göz olmaz susar uslu uslu

Muallakta durur gezer çok mu namuslu

Arkasında var mı yoksa binlerce nüfuslu

Ölmeyecekler mi onlarda bir bir uslu uslu

Ey düz yolda giderken yolunu değiştirmeye çalışan dik yokuşlu

Baksana garip sallanır askıda

Çiçek değil ki o yetişsin saksıda

İnsandır o bak görsene bir bakışta

Ya çekil aradan zalime destek verir gibi durma oracıkta

Ya da def ol git kendi cehennemine yok olmadan şuracıkta

Çare değilsen ne sorarsın garibin halini

Sen misin bu âlemin en çok bileni

Zalim ile gezeni

Zalim yıkar iken görmeyeni

Hep ezenle ezileni görmeyen sezmeyeni

Bak görsene ey beşer haini

Sanma sakın o dünya zengini

Şeytanın odur dengi

Ona doğru sürme sen gemini

Gör olup biteni

Bir söz çıksın dilinde

Ya da yaksın dilindeki o sözcük zalimi

Tesellide kendini çaresizliğe sürüme gör halini

Gariplerin yaraları sızlıyor

Seni yolda kim tutuyor

Unutulmuşluk kapısında çadır kurduğun yeter

Baksana haller zaten beter

Bu hayat böyle nasıl devam eder

İyilerle ol zaten bu hayat biter

İyiliklerle olanın gönlünde güller açar mezarında bülbüller öter

Bir an ölüm gelip öpecek alnında

Temiz olmasına dikkat et

Yoksa iki yakanda sürükler

Cehennemde sonsuz bir hayata yanmak için sürükler

Gözlerinin aydınlık perdesini aç

Bırak içeriye gülümseten

Isıtan

Saran güneş girsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yar olmaz mısın?

Yaram kanar sızlar akar derinden

Yar şifa için elin sürmez misin?

Gözümde akar kanlı gözyaşlarım

Mendil alıp gözyaşım silmez misin?

Gönlümde çağlayan güzel aşk için

Gönlümü merhametle sarmaz mısın?

Bir tatlı gülüşe aşkım değmez mi?

Sımsıcak kollarınla sarmaz mısın?

Ben yüzümü döndüm o yüce hakka

Sen gülen yüzünle dönmezsin bana

Sana bakıyorum ben yana yana

Yangına bir damla su olmaz mısın?

Kul Mehmet’im der gönlüm sana sattım

Taşlarda senin dizin diye yattım

Sev diye gece gündüz dua ettim

Seven gönlüme sen yar olmaz mısın?

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sen

              

Sen gönlümü leyla gibi sevdin de

Ben mecnun olup seni sevmedim mi?

Sen aslı gibi gönlüme doğdun da

Gönül kapımı sana açmadım mı?

Dilinde aşk sözleriyle konuşup

Kalbimin kin nefretini sildin de

Aşkın deryasında elimde tuttun da

Ben karşında dil lal olup durdum mu?

Aşk beklemektir gece gündüz yolum gözleyip

Gökte yıldızları avuçlarıma toplayıp

Gülümseyen yüzünü gönlüme döşedin de

Söyle ben seni terk edip gurbete gittim mi?

Gözlerimde hasretle yaşlarım dökülürken

Gönül çiçeklerimi ellerinle sökerken

Gözümdeki yaşları sildin ben mi görmedim

Solan çiçeklerimi sevginle yeşertinde

Ben mi hissetmedim ben mi görmedim

Gözlerin şiir gibi ben mi okuyamadım

Aşkın hece hece gönlüme aşkla yazdın da

Söylesen ey zalim yar ben mi anlayamadım

Gülüşün aşk pınarından damlayan damla da

Bana sen gülümseyerek sundun da

Ben mi yar damla damla gülüşünden içmedim

Yeşeren sevgisizlik perdemi sen yırttın da

 Yaralarım senli her gün kanarken sardın da

 Gündüz yollarını beklerken ağladığımda

Gözyaşlarımı sildin de kıymetin bilmedim

Yaralarımı sardın da yar ben mi görmedim

 Sardınsa yaralarımın yar neden sızılar

Kul Mehmet’im yaralarım kanayarak büyür

Seveyim dedim sevdiğim hep gönülsüz yürür

Bana yürüyeceğine geri geri yürür

Ağlarım sızlarım halimden anlamaz o yar

Hatayı bende bulur kendin hata bulmazsın

Bir gün sarmadı beni hiç kolların

Sardım diye gece gündüz yüzüme söylersin

Mehmet Aluç

Ben Sensiz Gülmem

Sensiz yaşamak artık bana haram

Kaçıp nereye giderim ben bilmem

Gelsen ne olur ah seni bir sarsam

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Hasretti yaşadığım kanar yaram

Uzaklardasın sana nasıl varam

Sensiz durmaz kanar bu derin yaram

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Gülüşlerini ben kattım aşıma

Bilmedim hasret gelecek başıma

Gelme yar musallada naaşım’a

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Sensiz bu yüreğime kâbus çöker

Dertler gelin yanıma teker teker

Bu ayrılık nasıl beni terk eder

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Dualar dilimde ömürler biter

Adımların yar benden ayrı gider

Sevgi olmazsa gönül nasıl güler

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Kul Mehmet akar gözünde yaşların

Dertlerle saçında çıktı akların

Nereye bakar senin bakışların

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Mehmet Aluç