Merhametsiz Cihan Yıkılır Derim

İman açılır gönülde rengârenk

Âlemde bulunmaz imana denk

Ömür onunla bulur inan ahenk

İmansız ömür insan kul sefil

İmansız kul gönül olur yüzsüz

Niyeti fikri yolu olur onun özsüz

Her zaman bilmese de o güçsüz

İmansız ömür insan kul sefil

Bak kâinata âlem zalim harap

İşte zalim sonunda çeker o ıstırap

İmanla yıkılmaz gönül ile mihrap

İmansız ömür insan kul rezil

İmansız ömrünü namluya sürer

Zalim sanır ömrü ömrü güler

Yaptığı yanına kar kalır ölmez

İmansız ömür insan kul rezil

Barikatın arkasında nefreti ile gezer

Sanır imanlı olan uyur uyurgezer

Nefreti ile cesedin bir gün mümin ezer

İmansız ömür insan kul rezil

Kuyuya atılan Yusuf yine oldu Yusuf

Zindanda kalması onun cihana sultanlığı

Kuyuya atanın bunlar rezilliği

İmansız ömür insan kul rezil

Yusuf değildi taht sevdalısı

Gök kubbede merhametti kapısı

Gül açmaz diyenlere oldu gül yapısı

İmansız ömür insan kul rezil

İmanlı olandan heves arzu olmaz

İmanla yol alan her iki cihanda hiç solmaz

İman ile olan hiç yolda kalmaz

İmansız ömür insan kul sefil

Nefretle yanar dağ gibi yakanı yakar

Nefis şeytanı sanmayın koluna takar

Mazlumu zalim ağlatırsa sanmayın bakar

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Mazluma yağsa alev yağmur olur yağar

Çile dolsa da hayatına elbet bilir dün doğar

İman ile mümin merhameti gönlüne yığar

İmanlı kul gönüllünde olmaz hiç gelgit

Mümini her gören gül cemalinden tanır

İman merhamet elbet mümin gönlünde kalır

Müminin her sözüne inanılır nefret zor dayanır

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Zalim esse gürlese cehennem sonu akıbet

Çile zulüm biter iyi olur muhakkak elbet

İmanlı olan kulda bulunur elbet heybet

İmanlı kul gönlünde zehre vardır panzehir

Sabırla kulun sonu olur nurdan muhterem

Âlemleri yaratan yüce Allah her şeye kerim

Merhametsiz cihan yıkılır derim

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

İmanlı kul âlemde merhamet kokan nehir

Geç otur karşısına merhameti âlemi seyret

İman ile âlemde ancak kurulur şehir

İman gönülde ise müminde olmaz tehir

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Kul Mehmet iman ancak mümine yakışır

Mümin imanı ile cümle âlemi barıştırır

İmanla sabrın sonu gönülde açan bahardır

İmanla gönüllere muhabbetle kurulur çadır

İmanlı kul âlemde gönüllerde olmaz sefil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mümin İşte Budur Derim

İyi bilin mümin yıkmaz

Mümin kin nefret dolu bakmaz

Mümin nefretle gönüllere akmaz

Mümin merhameti dağıtmadan yatmaz

Helal içine haramı katmaz

Doğru söze yalan katmaz

Hele hiç kimseyi satmaz

Güzelliği tek başına yaşamaz

Mümin caka satmaz

Ahirette Rahman ve gül kokan Resul ile

Cümle mümin kullarla olmak ister

İyilik ve güzellikle olur

Ecelden kaçamayacağını bilir

Her zaman merhamet ile güler

Adımları atar cümle cana

Tek başına değil yürür yan yana

Dünya lazım değil der bana

Kur’an Gül kokan Resul ve kardeşlerim yeter der bana

Zarar gelmesin der cana

Merhametli davranır bana sana

Dünya misafirhanedir bilir edeple girer hana

Kur’an gül kokan Resul iman ile olur gülümser her ana

Mümin işte budur derim işte size canlarım

Daha fazlası da vardır

Daha sonra anlatırım kardeşlerim

Emanetsiniz yüce Rahman’a

Mehmet Aluç