Hayat ile Muhabbet

Ey hayat elinde saplı bir kürek

İçinde var mangal gibi bir yürek

Kimisi dedi neye yarar bu yürek

Kimisi dedi zalimin defterini dürek

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin kolay geçimle sefayı

Kimisine verdin zor geçimle sen cefayı

Kimisine verdin bulanık kafayı

Kimisine gösterdin aynayı Konya’yı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin az biraz anlamayı

Kimisine verdin hiç anlamamayı

Kimisine verdin sen ayık kafayı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin öbek öbek balı

Kimisine verdin bol ahu zarı

Kimisine verdin sen bir avuç darı

Kimisine verdin kucak kucak varı

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisine verdin sen bol bol efkârı

Kimisine yaslattın arabeskten duvarı

Kimisine verdin sen en güzel anları

Kimisine kimisinden aldırttın canları

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisinin yolunu uğrattın güldüren feleğe

Kimisine üstüne giydirdin çile dolu yeleği

Kimi ekti aldı ekin taşıdı onca yüreği

Kimisinin eline verdin taşıyamadı küreği

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Kimisini ulaştırdın hayat denilen gerçeğe

Kimisinin yolunu kapattın ulaşmadı feleğe

Kimisini kavuşturdun gönlündeki gonca çiçeğe

Kimisi durdu boş boş baktı elindeki keleğe

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen ne güzelsin önümüze serdin eser

Kimisi alır sever kimisi alır kökünden keser

Kimisi sevgi ile olmaz olur bin beter

Kimisi sabır etmez sana der artık yeter

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Ey hayat sen Rahmandan bir yolsun

Seni bilen hakkın yolunda dursun

Kullar arasın sabırla seni bulsun

Sen imtihan için gönderilen nursun

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Seni anlayan anladı sana hayatım dedi

Kimisi nefis şeytana uydu kafayı yedi

Üç günlük dünyada bu kavga niyeydi

Bu dünya bir imtihan dünyası bileydi

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Yaratana çok şükür bizimle varsın

Bazen ağlarsak sen Rabbim emriyle saransın

Derdin içine Rabbim emriyle şifaya varansın

Rabbim git kuluma sarıl deyince saransın

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Sen değil Rabbim ver dedi sen verdin

Kimimizin önüne altınları bolca serdin

Kimimizin önüne sen gümüş pul verdin

Altın verdiğinin ağırdı imtihanı şaşırdı kaybetti

Gümüş pul verdiğin sabır etti şükürle rahat etti

Rabbimdir her şeyin iyisini bilen kulu analiz etti

Kimisine verdin altın aldı şükrü yol bilmedi

Kimisine de dedin sana layık değil pul şükür etti

Kul Mehmet’im anlasın seninle varları

Anlarım yaz gününde yağdırırsan karları

Anlarım yolun sonu gelmiştir yakını

Hazırlarım inşallah sonsuz hayata çıkını

Kimisine verdin altın aldı yedi kul

Kimisine de dedin sana layık değil pul

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Seninle Olsun Artık Benim Sonum (Sicilleme)

 

dün gezerken gördüm bir güzel güzel değil sanki melek diyem
bin bir cefa ile uğraştım dedim az gönlüne muhabbetle girem
az yaklaş yanıma ey güzel o gül cemalini gülüşünle görem
az naz eyledi bir anlığına şaşırdı dedi dürüst olduğunu nasıl bilem
bak gözlerime duy dedim gönlümün sesini kuş gibi gönlüne konmak ister başka ne diyem
çok gördüm senin gibi serseri aşık beni nasıl sevdiğini anlat beni sevdin ise ben az görem
aşk dediğin elle görülmez gönülde yaşar sevdiği gönül için çiçekleri açtırır diye bilirem
aşık sevdiği için dağları aşar deler saçın teline zarar gelsin istemez diye söyleyem
sen gelmezsen gönül kapıma ben gece gündüz kapında yatarım derim gülmezsen gülmem
sevmek için gönlünü benim için yaratmış yaratan severim seni candan izin var gönlüne girem
eğer izin vermezsen sen söyle ben nereye nasıl kimin yanına gidem

 

beni baştan aşağıya bir güzel süzdü
hafiften birazcık gizliden gizliye güldü
sanki gözlerimde gönlümde onu sevdiğimi gördü
başladı konuşmaya gönlüm uçtu diyar illere gitti sevinçle geri döndü
ben dedi onlarca severim diyen gördüm pişmanlığımla hep gerisin geriye döndüm
bir parças sevgiye muhtaçtım her gün acımasızca zulümler gördüm
her severim diyene işte şimdi seven buldum derken artık dedim yeter öldüm
gerçek seven yok mu bu alemde dedim bulursam her şey biter dedim güldüm
seni gerçek seven gördüm inandım Allah'ın seversen sevmeyeceksen girme gönlüme kötü günler çok gördüm
eğer gerçekten severim dersen ben öyle gördüm gel gir gönlüme gönlünde gözünde aşkla sevdiğini gördüm

 

yıllardır senin gibi gönlü güzeli arar dururum
seni karşıda görünce aradığımı buldum dedim karşında otururum
sevgim aşkım gerçektir al bu gönlümü al gönlüne sevmezse ben onu ateşler içine korum
severekn seni halimi sana arz ettim işte budur bendeki bu durum
bak gönlüne bak gönlüme senin için atar koy elini bak gözlerime yap bir yorum
sevmezsen sende başka kimi severim bu gönlümü hangi gönül kapısında içeriye  korum
budur ahvalim varsa şüphen sen sor şüphen varsa söyle yok benim başka sorum
seni aradım buldum bırakma gitmeni al beni gönlüne sar yok senden başka varacak yolum
sevmiyorum dedemdin çok şükür yoksa kırılırdı kanadım kolum
gel gir gönlüme izin ver gireyim gönlüne seninle olsun artık benim sonum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Not: Sicilleme yazmaya çalıştım  hatam var ise af ola.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gönülden Çökmeyince

nedir çirkefliğinle cefalar çektirdiğin
boş dünyada boşuna bomboş sefa sürdüğün
kendine de  insana sen eziyet ettiğin
çöplük gönlünle nedir çöplükte hep gezdiğin
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

söylesene var mıdır senin ağzının tadı
bak insanlığın bitti neler geriye kaldı
seni böylesi rezil yollara kimler attı
nefisle şeytan dünya  herşeyini bak aldı
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

biter bir gün seninde sefayla bu devranın
hayatınla yaşantın değil hiç akla yatkın
bari yaşarken olsun bu dünyaya bir katkın
artık cehennemde sen dersin yeter amanın
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

kul mehmet'im kul idrak edince hep sezince
merhametle yaşayıp  insan gibi sevince
ne de güzel yakışır kadir kıymet bilince
gönülden çökmeden hak yolunda kul gülünce
ey rezil  niçin neden sen insanı ezersin

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Hiç Duymuyorum Artık Ben

Gönlümde yine başladı firak sancısı

Üşüyorum üstümden kaldırın yalnızlığımı

Boşuna gözyaşı döktüm cefasını çektim ayrılığın

Ayrılık yerin dibine batsın birisi versin bana mutluluğu

Gelip geçici sanki bana göre mutluluk

Hadsiz firaklara yürümek beni yok ediyor

Bu firak ki akıl şuur ile beni benden alıyor

Ebede kadar yürümek istiyorum vuslata

Bunu kalbi yanık olanlar anlar vuslata hasret kalan bilir

Zahir duygularım yabancı artık bana

Ayrılık yerin dibine batsın birisi versin bana mutluluğu

Bir ürperti esiyor ötelerde

Vuslat mı geliyor gözlerim yollarda

Susmak kadar bekledim gelen yok ortalarda

Dilimi firak illerinde bıraktım artık lazım değil bana

Nisansız iklimlerin yaprak dökümü arasında sıkıştım kaldım

Kırdım silah gibi kurşun sözlerin namlularını attım uçurumlara

Ayrılık yerin dibine batsın birisi versin bana mutluluğu

Ucu yanık sevda türkümü kaybettim yanık kokusunu arıyorum

Bir o kadar soğuk iklimlerde bir o kadar düşsüz mevsimlerde

Zayi olmuş haziran yapraklarının arasında arıyorum bulamıyorum

Suskunluk kadar bağırıyorum

Feryat ediyorum sanıyorum yanılıyorum

Akıl oyunlarının mevsiminde şaşırdım kaldım

Bilmiyorum kim figüran seçemiyorum

Omzumun etrafında dans ederken firak

Kovalayamıyorum susuyorum

Şehrin gürültüsü gibi firak yüreğimde

Davul çalıyor aydın havasında duymuyorum artık

Her yolun başında sonunda kaçıyorum

Çıkmaz sokaklara varıyorum

Anladım artık kaçışı yok

Yaşamak  zorundayım firak'la umursamıyorum

Çaldıkça gönül kapımı kırarcasına hiç duymuyorum artık ben

Duvarda paslı çivi gibi hissizim artık gerek aklamadı duygulara

Bana yüzünü çevirene çeviriyorum yüzünü görmeye gerek yok

Peşindeyim yelken ile akrebin koşuyorum kalıyorum soluk soluğa

Döküyorum serpiyorum yollara

Yanarak külleri kalmış kalbimin küllerini

Ayrılıklara açılan tüm istasyonların kapılarını kapattım

Nöbetçiyim şu an  kapısında

Çaldıkça gönül kapımı firak özlem gözyaşı yıkarcasına

Umursamıyorum hiç duymuyorum artık ben

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Firak:Ayrılık

Aşkı bilenler halden bilir

Aşkı bilenler halden bilir ben hayranıyım

Aşkı bilmeze halden bilmeze kim ne desin

Aşkı sürme diye ben çektim bu gözlerime

Aşkı sürmeyle dedim yar bu gönlümü sevsin

Gönül aşk için sevmek için bilenler bilir

Gönül kapım açık aşk ile yar gelsin girsin

Yar gel gir bu gönlüme tapusu da senindir

Ben zaten her zaman yar ileyim bunu bilsin

Öpsem yar yanağından bal diye ben bilirim

Gönlüm yar aşkı ile yansın her zaman pişsin

Şikâyet etmem nazlı yârin her cefasından

İsterim o nazlı yar aşkı gönlüme eksin

Aşkta ah ayrılık var cefası ben bilirim

Nazlı yar gülsünde o cefayı gönle diksin

Derler aşta vuslat nur ahirette olurmuş

Ahiret bir karış yol yar kefenimiz biçsin

Kul Mehmet’im aşk ile herkesle ben dost oldum

Aşkın içinde nefret kin ayrılsın da gitsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Deva Dersen.

Helak eder nefreti bu aşkımızın sonu

Aşk desen en güzel ders işlenen budur konu

Dilinde dökülse aşk tadı versem ben onu

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Çevirdim yüzüm sen bir yana dünya bir yana

İsterim hiç bir cefa gelmesin cümle cana

Aşkımı ben itiraf ediyorum ben sana

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Mecal kalmadı yakan dil ortaya çıkalı

Sevenleri hasretin kuyusuna atalı

Çamurda bataklıkta batıp batıp çıkalı

Devamı dersen yağmaz yağmurlar gibi dile

Bu ömre gönül'e aşk lazımdır ben bilirim

Bunu bilir bununla ben insanı severim

Gönül heybeme aşkı doldurur da giderim

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Müşkül olana aşkla gelin bulalım çare

Yoksa gönüller hepten yıkılır pare pare

Uzatmalı uzakta yardım bekleyen yâre

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Kul Mehmet çektiğimiz dilin gazabından dır

Aşkla yaşayanların mevsimleri bahardır

Aşkı yaşayan vardı nur cennete çoktandır

Devamı dersen yağar yağmurlar gibi dile

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vefa.

Vefayla çıkılır yola her defa

İçinde olsa da az bin bir cefa

İçinde bulunur bin bir ton deva

Terk edilince kul sürmez ki sefa

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Gönül'e sensin zırhtan çelik kale

Seninle yaşanır hep güle güle

Dayanırsın çile denen her küle

Terk etmezsin ki sen hiç bile bile

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Terk edenin gönlü mezar taşları

Hiç dik durmaz ki o yıkık başları

Gözünde hep akar o gözyaşları

Yanında olmaz ki hiç yoldaşları

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Yıkılır tek tek gönül kaleleri

Hiç olmaz yarına ait düşleri

Yakışmaz yüzüne o gülüşleri

Ölüm kokar soğuktur tüm sözleri

Yamuk bakar o şaşıdır gözleri

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Kul Mehmet'im vefa dersen o candır

Gönlün içinde yıkılmaz vatandır

Terk edenleri sanma sen insandır

Karanlık yolda tek başına kalandır

Pişmanlığın hançeriyle yanandır

Zalim alır götürür seni çöle

Helak ayetleri gibi yakarsın

Seni terk edeni çaresizlikle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cefa ile sefa

Cefa ile sefa

Önce sefa sonra cefa

Cefadan önce sefa olmaz derde deva

Ben çekerim cefasını

Sen sürersin sefasını

Sefasını cefasını

Cefası olmalı insanın

Cefanın olmalı sefası

Cefa insan yapar insanı

Sefa rezil yapar insanı

Cefanın yok cüzdanı

Sefanın var cüzdanı

Cefan çekenin olur namazı

Sefa sürenin olmaz namazı

Hatta olmaz hiç niyazı

Cefanın olur merhametten divanı

Sefanın olmaz merhametten divanı bir anı

Cefası olan dünya insanı

Sefası olanın eğlence zevk kaynar kazanı

Cefası olanın vardır yaşam oranı

Cefası olmayanın çalar hep borazanı

Cefası olan olur adam uzmanı

Sefası olanın bol olur haram kazancı

Cefaya sabır eden bulur güzel sefayı

Sefayı çok harcayan bulur cefayı

Sefaya alışan çekemez cefayı

Cefa içinde var sefa bilmez sabırla kalmayı

Cefasız sefa çeken insan halinden anlamaz

Cefa sabırla gelir deva

Sefa düşerse cefaya bulamaz muhteva

Hayat cefa ile sefa arası

Sefa sonra cefa zor olur yarası

Yüzüne sürer karası

Cefası olan bulamaz ekmek parası

Kuru ekmekle olur güzel arası

Sefası çok olan beğenmez pastayı

Çok olur parası

Sefadan düşünce cefaya

Olur, âlemin fukarası

Âlemin fukarası

İstemez hava parası

Derin olsa da yarası

Sabırla derman bulur yarası

Cefa çekenin yuvası olsa tavan arası

Olur, onun sarayı

Sefası çok olan yaşar sarayda

Beğenmez yaşamak ister uzayda

Cefa sefa

Sefa cefa

Dünya hali

Cefası olana acır ahali

Der insanlık hali

Sefası olana bakmaz ahali

Yürüyüşünü gören der sanki vali

Yaz kış bitmez festivali

Cefalı

Sefalı

Dünya hali

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Derman Ararsan Boldur(Gülce- Tuğra- şiiri)

Dünyanın cefası çoktur, cefasız kulun uğraşı yoktur

Derman ararsan boldur, insan dersen Allah'a kuldur

İyilik güzellikten başka yol arama, sonu uçuruma gider

Cefası olan kul çoktur, nefret kapısını kapat onu soldur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bencil olanın gönlünde yara, bulunur mu ona çare

Kul dünyada düşer dara, dünyada boş gezme sen avare

Deli gönül güzel görünce âşık olur düşer onun peşine

Aşk ile sev yüzün olmaz kara, aşk yüzünde çoğu oldu divane

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşk ile sevki muradın olsun, aşksız yollar gidersen çoktur

Aç gönül kapını merhamet dolsun, aşk ile cümle gönüller toktur

Gönlüne bul bir sultan sen gönül tahtına oturt sende gül

Nefreti bırak at uçuruma solsun, merhametle haydi gönlünü coştur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ölüm işte sana nasihat, gülümse neşeyi tat

Gez dünyayı işte hüsnühat, ister gez istersen yat

sinende açan gülü sev istersen sevdiğine ver

Ömür geçiyor heyhat, ister sev yaşa ya da kin kat

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-