Gel Kucakla...

Ah ruhum bedenim ömrüm

Soluksuz kalan yarınım işlerken cürüm

Ah derman, kardeşimin gönlü, ömrüm

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Ufukta zelil olmasın bakışlar taze taze

Açılsın iman dolu gönül olsun yelpaze

Meçhule yürümesin adımlar işte derman var

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Kul Mehmet'im iman gönül'e verilmiş haktan

Severken insanları sevmeli inan candan

Dünya dediğin üç günlük ölüm gelir her bir yandan

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İmanla Kucaklarken

Kâinat kokunla doldu ya nebi

Kâinatta esince Nurun  ya nebi

Melekler okur kulağımıza Kuranı ya nebi

İman heybetiyle gönüllere yerleşti ya nebi

Müminler birbirini imanla kucaklarken

Zalimlerin kaleleri üst üste yıkılırken

Beşeriyet karanlıktan aydınlığa gark olurken

İman heybetiyle gönüllere yerleşti ya nebi

Sen gönüllerimizi imanla kucaklarken

Rahman seninle âlemi nura boğarken

İslam ufukta nurlarla doğarken

İman heybetiyle gönüllere yerleşti ya nebi

Kul Mehmet der ki zalimler imanı görünce kesildi nefesi

Kâinatta eserken Bilal’in gür sesiyle ezan sesi

Medine aydınlığında gönüllere doldu Kuranın nefesi

İman heybetiyle gönüllere yerleşti ya nebi

Mehmet Aluç