İncinmiş Gönülde Sevda Arama.

Zülfünde dökülür benim ahım

Gece gündüz peşimde alma günahım

Zaten sen gittin koptu eyvahım

İncinmiş gönülde sevda arama

Aşkımı gizledim cefandan söyleyemedim

Aşkımla bir ömür gülerim dedim bilemedim

Bakıp ahu gözüne kalem kaşına gülemedim

İncinmiş gönülde sevda arama

Aşksız kılıfsız gönül nasıl yaşar

Seni vefasızlığınla gören elbet şaşar

Sanma yanında olanlar kalır elbette kaçar

İncinmiş gönülde sevda arama

İstedim olasın gönlüme taze gelin

Sevdim seni zahmetinle incindi belim

Bana da uzanmadı ah o kırılası elin

İncinmiş gönülde sevda arama

İstedin gece gündüz yiyelim kaz

Kaz yemeyince gece gündüz ettin naz

Elimde vardı sana çaldığım kırık saz

İncinmiş gönülde sevda arama

Seni gönülden seven sandım yiğit

Madem seninle ayrıldı yolumuz artık git

Yazık oldu senin için harcadığım emeğime

İncinmiş gönülde sevda arama

Kul Mehmet’im ne güzel çalar söyler ozan

Gönüldeki güzelliklerini gönüllere odur yazan

Niyeti bozuk olanların ozandır sözleri ile bozan

İncinmiş gönülde sevda arama

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Rahman Olsun Gönlünde

Rahman olsun gönlünde

Yokluk geldiğinde, var kapısına

Yok, olur yokluk, varlıkla dolar âlem

Kapılar, yüzüne dünyada kapandığında

Bir bir

Var Rahmanın kapısına, açılır tüm kapılar yüzüne

Yüzüne kapı kaptanlar, sefil olur bir anda

Sokaklar gönüller, yansın diyenlere

Gönlünde Rahman ile var, söndür ateşi

Gündüzün serinliğinde, eserse poyrazdan rüzgâr

Rahmani gönlünü,  rüzgârın önüne ver

Essin gönlündeki Rahmani merhamet, âleme

Sızım sızım acılarla bırakırlarsa

Gönlünde ki Rahmani merhametle aç semaya elin, dua ile

Dermanlar yıldız yıldız dökülür, âleme

Keremi sonsuz Lütfü İhsanı merhameti... Sonsuz, Rahman her şeye kadir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Elbet Bir Gün Pişman Olur

Nazlı yâr sevince sinesi bostan olur

Fistan giyer gönlüm neşe ile yolunu bulur

Nazlı yârin yanında destan yazsam

Bir cümlelik söz olur

Nazlı yâri çok severim

Kusurunu hiç görmem geçerim

Sevgi dolu gönlünün hatırı var

Baldan tatlı sözleri var

Merhametli olan güzel olur

Merhametsiz olan pişman olur

Aşk ile sevmeyen

Elbet bir gün pişman olur

Mehmet Aluç

Birileri Ne Demiş? Ben Ne Demişim?

Albert Einstein: Açlıktan karnı guruldayandan dürüst politikacı olmaz.

Ülkemizde hep karnı tok olanlar politikacı oluyor, ama hiç açların halinden anlamıyor, yedikçe yiyor. Aç olanda politikacı elbette olur, acın halinden anlar, zaten karnı tok olanlar için bir şey yapmaya da gerek yok. Karnı aç olan doyana kadar yer, tok olan patlayana kadar yer, buda size kapak olsun bir şey bildiğini sananlar.

Albert Einstein: İnancı dışlayan bilim topal, bilimi dışlayan din kördür.

Bilim şimdiye kadar İslam’a kucak açmadı ki Osmanlıdan sonra veya siz batılı kendini bir şey sananlar, din, bilim ilim çinde de olsa da git öğren diyor, ama bunu duymayan görmeyen bilmeyen yine de sizlersiniz…

Albert Einstein: Aynı anda, hem savaşa hazırlanıp, hem de savaşı önleyemezsiniz.

Savaşı önlemeye çalışan kim var bu âlemde, siz batılılar gözü aç insanlar üç beş dolar için devamlı savaş, fitne peşinde koşuyor. Bir tek silah satmak için yıllarca çalışırsınız, bir insana bir lokma ekmek vermemek umman umman kaçarsınız.

Mehmet Aluç

Buldum Resulüm

Ararım resulüm seni

Mekke yolunda seni

Sararsın bilirim sen beni

Ararım resulüm ben seni

Güller kokar gül sinende

Hayran oldum ilk görüşte

Ömrüm serdim de yoluna

Buldum Resulüm ben seni

Seni bulan mesut olur

Gönlü nurlar ile dolar

Sensiz tüm hayat solar

Buldum buldum resulüm ben seni

Buldum resulüm ben seni

Gül kokar tenin senin

Gönlümde her an var yerin

Buldum Resulüm ben seni

Bu gönlüm seninle yaşar

Mutlulukla sana koşar

Seni buldum gönlüm coşar

Buldum Resulüm ben seni

Mehmet Aluç

Eller Çeker Nefreti Kini

Bakarım dünyaya sanki kalmamış merhametten eser

Nefret kim sevgiyi böylemi ortadan ikiye nasıl keser

Nedir bu nefret kin üç günlük dünyaya tapmış gider

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Bu yaşanılan hıncı nefreti yaşamak değildir ki kader

Batmış insanlık kan denilen çamura bilmem nereye gider

Bir avuç dolara insanlık edepsizce edilir hunharca heder

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Kul Mehmet der ki halimiz hal değil hayvanlıktan beter

Yeter artık birkaç dolar için yapılan bunca zulüm artık yeter

Rahman merhamet ile olun der bilmem ki kimler dinler

Eller çeker nefreti kini elinde kana bulaşmış bıçak keder

Mehmet Aluç

Gömün Beni Şairin Bir İmk/Ansızlık Şiirinin Mezarına

Gece benimle beraber derin derin öksürdü

Ben yüreğimdeki hazin acıyı çıkaramadım

 Gökyüzü çöl yalnızlığında yalnız kalan yıldızları üzerime döktü

Asi yalnızlığın içinde üşüdüm kaldım

Üşüyen kelimelerin umutsuzluğunda b(y)attım

Toprak avcumda umutsuzlukla kabul etmedi k/açtım

Ondandır yollarım kentlerin çöllerine çı(ba)kar

Şundandır hayal gücünün zayıflığında y(k)anar yüreğim

Yanmış şairlerin şiirlerinin gölgesinde yatar

Güneş doğduğunda kiraladığım akşamın karanlık gözlerine s/aklanırım

Hissiz acımasızlık kokan uzun namlulu silahlar gibi soğuk binalardan kaçarım

Gecenin sadece beni yakan alevinde ısınırım

O yüzden bombalar atılırken şehrin üstüne s(g)erilirim

Yakmaz yüreğimi hain bombalar, uzanırım şehrin üstüne yürekler y(k)anmasın diye

Gidişin o yüzden atom bombası gibi paramparça etti yüreğimi

En son baktığım en son düştüğüm yerdeyim h/ala gözlerim tutuşur

Ellerinde ateşlerle aydınlık olmaya geldik diyenler

Y(b)akarak gittiler senin gibi

Yakmak isteyen sevdalı ışık olur mu ey vicdansız ey imansız

Yaktın attın hasret bombanı kıçına kınamı yaktın

Ne geçti eline atın nikimi yaktın binlerce masumu

Kıçına demir mi sokuldu da yağlı yağlı onumu çıkardın

Şimdi masumları oynarsın sırıtarak

Hala masum bedenlerin çığlığı gökyüzünde uçuşurken

Attın atom bombasını el bombasını taramalı ile deldin geçtin

Kıçına giren soğuk demir çıktımı edepsiz utanmaz

O nedenle her yağan yağmurda

Binlerce feryatla o masumların k/anı damlar yeryüzüne

Bedenlerinde onlarca delik param parça deriler dökülürken yağmurla

Hala insanlık kaldı mı bakıyorum yürekler

G/özlerim görmüyor çığlıkların toz dumanında

Bir kaç dolar için bir öğlen yemeği için ülkesini

Hatta yarınları satanlarla batıranlarla

Yaşamamak için giriyorum karanlık dehlizlere

Dehlizler hınca hınç dolu kalmamış hiç yer

Sevdasız bakışların arasına atmayın beni

Sevda bakışının maskesi ile b(y)akanların y/anına itmeyin beni

Bari beni atın kaybolan iklimlerin şehrine kaybolayım

Kiralık yüreklerin gözlerin ellerin adımların arasına (k)atmayın

İnançsızlıkla övünenlerin inançsızlığı inanç sananların y(k)olların da boğmayın

Dürüst ’üzlük istasyonunda dürüstlük sağlayanların vagonuna tık (at)mayın

Bir şairin imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Şairi imkânsız derken umudu yüreğinde yeşermektedir bilemezsiniz sizler

Şair ulu orta sevişmez şair ulu orta öpüşmez

Edep var kaleminde mısrasın da yüreğinde

Umutsuzluğun yüreği mısraları ile Umut’a dönüşür

Haydi, gömün beni şairin bir imk/ansızlık şiirinin mezarına gömün

Rahat rahat uyuyayım yeşersin umutlar yürekler yeniden

Mehmet Aluç