Dudaklarında Merhametin Türküsü Olsun

Bir ebedi yaşamaya namzet insanoğlu
Dolaşırsın ovayı sahrayı sancılarınla
Yorgun düşlerinden yorgun adımlarınla
Bir duasın gönülde edilen sevilen gelen
Bir dua adımıyla yürü yık sancılarını
At nehirlere sancılarını seherlerin nurunda doğ
Yeniden doğ ki gönlünde baharlar essin
Dudaklarında merhametin türküsü olsun
Zikrin gönlün merkezini zikretsin her dem



Güne ahından bir bakış değmesin
Günahın seni kirletmesin tövbe ile temizlesin
Yokluğunda sıyrıl varlığın aşına ekmeğini ban
Varlığın seninle cana olsun can ey can
Ruhum ruhuna koşsun her seher yelinde
Kutlu seferlere hazırlanan kavuşan bir yolcu gibi
Yollar hasretini eritirken yokluğunu varlığınla karşılarken
Sen yolların yolcusu ol var gönüllere ey yolcu
Dudaklarında merhametin türküsü olsun
Zikrin gönlün merkezini zikretsin her dem
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

İradeye atılsa da nefretle çelme

Yeter daha geri geri gelme

Dağılsın nefret göğsün hançerle delme

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Düşme ile ebedi yol bırakılmaz

Hayaller karasa titreyen kalp unutulmaz

Yollar çetin ise dava bırakılmaz

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar yol olsa çetin yokuş

Göz kararsa değil bu yok oluş

Araya girse de nefret değil yok oluş

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kulun derdi yıkmak dertle ilgilenmek değil

Secde ile beş vakit namaz kılmak değil, sen eğil

Hayat oyununda oynan son perde değil aradır bil

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Ne çıkar bir anlığına soluksuz kalsak

Dava milletin davası azda uykusuz kalsak

Nefret kini görmeden gönüldeki saflığa baksak

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Kul Mehmet’im uçan kuş olsa da yaralı

Evlerde ötse de baykuş viran değil yüzü karalı

Şehit yakını yetim ağlar dertli dertli ağlamalı

Kalk silkelen soluğa soluk katalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Nura gark oldu gönlümüz

Kâinatı süsleyen gönlüm ile vardım Kul yanına

Rahman bizi kardeş yapmış Resul dedi canım olsun canına

Yalnızlığın damarını parçalayalım dedim ol Yaradan aşkına

          İman nuru gezsin damarımızda                    

Karanlıklara nurdan ihram giydirelim Resul aşkına

Beraber secde ile teslim olalım Rahman’a dedim

Sen gönlümü okudun ben hazırım secde ile Miraç edelim gönlü dedi

Yıktık benliği vardık Rahman huzuruna hiçliğimizi anladık

 Secdede kaldık sanki ebedi

Tavaf eyledik kâinatı hiçliğimizle Rahmanın huzurunda

Titreyen dudaklarımızda Sadakallahülazim dedik

Nura gark oldu gönlümüz meleklerin kalem sesleri eşliğinde

Yazılırken tüm sevaplar silinen günahların nurlu secde anında

Kul Mehmet’im iman kâinatı tavaf ediyor gör arşı

Sakın sen olma insanların görüşlerine karşı

Kuran Resul İman ile ol sen gönlüne al aşkı

Melekler aşkı indirirken aç gönlün kapısın insanlara

Olma sakın sen eli sıkı

Mehmet Aluç

Bu Gönül Senindir Dedi Ebedi

Gönüldür bu âşık oldu Derdimi bilmem kimlere anlatayım Sabır etmesi pek zordur gönlüm aşk ile doldu Sabır derler sabrı dinlemez gönül onsuz nasıl yatayım Aşkı bilmeden konuşurlar unut derler nasıl unutayım Üzülmek çare değilmiş aşkın yolunda Tek ümidim aşk ile takayım onu gönül koluma İnşallah bir gün gelirde girer koluma Derdimi anlatacak halim kalmadı Ağlayarak halimi anlatacağım kimse kalmadı Beni avutacak halime derman olacak yollar olmadı Tek çaresi aşk ile kollarına sarılmak Ya da terki diyar eyleyerek çöllerde kavrulmak İlahi bu gönlümü yakan aşk ile kavuştur Ya da cansız tabut ile beni yakan bu ateşten uzaklaştır Gönül kuştur konmaz başka gönül kuşun bağına Nasıl anlatayım bağrımdaki aşkı nazlı yârin umman gönül dağına Anlar mı halimi anlatsam mezara dönmüş gönül derdimden Anlar mı bu aşkı kondurur mu dudağına Dudağındaki aşkı kondurur mu buse ile dudağıma Kuruyan gözyaşımı siler mi ola Çağırsam da çıkar mı acep yola Bilmem ki halim acep ne ola Varıp kapısına gönlümdeki mezarın kapısın açayım ona Belki anlar aşkın dilinden Mezara dönmüş gönlüme saraylar kondurur kendi elinden Vardım kapısına gönül kapısını aşkın dili ile çaldım Kim o deyince seninim dedim Açtım gönül kapımı önüne serdim Aldı gönlümü gönlünü elime verdi Yıllardır gelirsin diye bekledim avundum dedi Be ey gafil âşık bu gönül senindir dedi ebedi Gönlümü aşkın hamuruna aşk ile beledi Uçtuk dünya âleminden cennet kapısına koştuk Allah’ın hikmeti ile uçuyor cennete bu iki güzel kuş ne hoştuk Hem dünyada hem de ahirette Yüce Allah’ın izni ile buluştuk Mehmet Aluç