Şiirlerin Konuşan Dili

zaman: Mart 06, 2017

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan

Kara gözleri ile bekler geceleri,

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler isyan imdat çığlığında geceleri

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye.

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla’yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık de, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere.

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle,

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde,

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere.

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde.

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde.

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

10 Mayıs 2013

zaman: Mart 01, 2017

Niçin yaşarız bizler ne için ki ey bizler
Bunu soruyorum az düşününün az sizler
Bakın gündüz olurda neden geceyi bekler
Gece neden gündüzü bekler karanlığıyla
Yeniden doğmak için değil midir ey canlar
Demez mi bize canlar gündüzün karanlığı
Karanlığın gündüzü insanın ölümü var
Ölüm karanlık olsa mezarda ölüm sürmez
Yarın aydın mahşerde bunun hesabı da var
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür

Neler katarız bizler neler katmalıyız biz
Âlem bakarken bize nasıl oldunuz der siz
Merhameti gönüle neden almadınız siz
Katamadınız bize nasıl insansınız siz
Topraktan geldiniz siz toprağa gidersiniz
Elinizle bir tutam sevgi ekmezsiniz siz
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür

Nasıl var bir duamız nasıl olsun anımız
Miras değil canımız ecel alır canımız
Emanettir bize o içine neler kattık
İnsanlık için bizler dilekte mi bulunduk
Ağlayan canlar için mendil mi biz uzattık
Ellerimizi açıp huzura mı bağlandık
Birbirimize kefil olamadık ağladık
Durduk yol kenarına kolumuzu bağladık
Bağlı kolu çözmedik ondan uzağa kaçtık
Kurtar Rabbim kulunu demedik gittik yattık
İnsanın varsa eğer üzeceği bir insan
Yarın göreceği var üzüleceği bir an
Yaradan’a çok şükür adaleti var şükür
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Uzaktan görsem razıyım halini

Zaten yaşıyorum ben hayalinle

Ufuklarda bekler dertlerin biri bini

Ne olursun sen beni bir dinle

Sanki bana dersin sen inle

Kal böyle bu garip halinle

Nasıl kalırım sensiz son nefesimle

Ne olursun sen beni bir dinle

Ne olur ben az konuşayım sen dinle

Hayat geçmez sensiz böyle

Ne olursun az gönlümde serinle

Ne olursun sen beni bir dinle

Çıkıyorum her sabah yoluna

Ne olur taksan beni koluna

Çok mu sevmek geliyor zoruna

Ne olursun sen beni bir dinle

Bittim dedim sen dedin gittim

Bak gör işte bende halim arz ettim

Sen görmüyorum dedin gittin

Ne olursun sen beni bir dinle

Her gün rüyanda perişanlığımı göresin

Bensiz huzur nedir bilmeyesin

Yine koşup gülerek bana gelesin

Ne olursun sen beni bir dinle

Kul Mehmet’im destan gibi aşkımı söyledim

Seni candan sevdiğimi sen hiç görmedin

Bir gün olsun can kulağıyla beni dinlemedin

Artık beni dinlemene gerek yok sen gözümde öldün

Oysa gönlümde açan solmayan bir güldün

Ben seni severken beraber güleriz dedim

Sen beni sevme git öl dedin ben bilemedim

Garibiz ya sana gönlümü gösteremedim

Hecelerle de senin işin olmaz göremedim

Dilimle de sırrımı sana söyledim de dinletemedim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gözlerim yollarda bekler yâri her seherde

Görse cemalini canıma can olsa acep nerede

Derdim aşkında yanmaktır perde perde