Sözlerim-3-

    

Keşmekeşlik

Öylesine keşmekeş’lerin içindeyiz ki ve farkında da değiliz ki, sevsek sevdiğimizi üzüyoruz kalbiniz kırıyoruz, farkına varmıyoruz sevmeyi bilmiyor diyoruz! Hatamızı bilsek özür dilemeyi bilsek gideceğiz de, birde acaba aynısını yaşar mıyım kuşkusu sarıyor bedeni ruhu düşünceyi! Kaldık mı sap gibi ortada, uçuruma düşmemek için geri adım atarken insan şüpheye düşer mi tabi ki hayır! Hatta biz uçuruma kendi gayretimizle düşsek acaba arkadan iten mi vardı diye, uçurumdan uçarken dönülmez ama biz gayretle döner iteleyen kimdi diye bakarız!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vakti Olmalı İnsanın

İnsanın, ağlama kendini dinleme farkına varma pişmanlığını fark edip düşünme insanlığın derdine çare olma adına, bir saati anı vakti olmalı diyorum ama inanın o anlar saatlerde boşa televizyon karşısında, evlenme programında ki sahte olan kavga ve çekişmeleri seyrederek bitirirdik.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamsızlık Ve Huzur

İnsan doğarken her şey vücuduna Allah c.c. eksiksiz yüklenmiştir. Doğduğumuz da bizim için olan bir dünya var ama bizim yaşamamız için müsait değil, hatta hiç birimiz için müsait değil. Aslında bu dünya yaratılırken de içine eksiksiz her şey huzur güzellik vs. yüklenmişti ama onu biz insanlar, acımasızlıkla kendi doymazlığımızla öylesine değiştirdik ve parçaladık ki içinde huzurla yaşamaya imkân yok, hatta huzurun “h” harfi bile yok. Anlamlı olanı anlamsızlıkla değiştirince, insanda haliyle anlamsız değersiz oluyor. Bir süre sonra anlamsızlıklar da insanı boğuyor lakin bu defa anlamsızlığı yıkacak bir değer ortada yok ki onunla anlamsızlığı yıksın ve huzura erişsin!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Cananın Yoksa Ağlamalı

Lale bahçesinde gezmek için gönlünde gül açmalı

Gönlünde gül bahçesi yoksa açtıran bir cananın olmalı

Ey gönül cananın yoksa ağlamalı

Cananını bulmak için gece gündüz gönül bahçesinde aramalı

Bu dünya fani faniye bel bağlamamalı

Faniye bel bağlayanları gece gündüz iman kapısına bağlamalı

Aşk için yola çıktınsa sakın yolundan dönme

Kendini bilmez nefsin içinde sen sakın kendini öğme

İnsanları sevmek için çekme zahmet

Zahmet çekmez isen yağmaz başına Rahmet

Merhametsiz kalan viran olmuş gönül denilen belde

Ne kazanırsan verirsin ahiret için o nur elde

Ölüm bu dünyada bu ömre değil mi son nokta

Arama hayatı nefrette ondan hayat yokta

İnanmayana ne söylesen yapsan hiç inanmaz

İhtiyarlık gelince adım atmak istesen de atılmaz

Vatanı yıkmak ister viraneler

Virane olmuşsunuz ne sunarsınız bize yok olmak için neler

Nefreti ile vatanı bölmek isteyenler bölüm bölüm

Ey viraneler sanmayın sizi yakalamayacak nefretinizle ölüm

Ellerinde taş olanlar sizlerde yok merhamet nedir elinizde taşlar

Merhameti olmayanda nefret vardır nefret ile viranelik başlar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İslam İle Hemen Yola Çıkmalı

İslam dinin güzelliğine olmalı talip

İslam ile yol alan olmaz galip

Durmak olmaz dinde çok çalışmalı

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Derdi olana ol merhem

Az kazansan da ver bir dirhem

Şeytan ile olursan yer cehennem

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Gerekir İslam’la gönülleri okşamak

Yalandan kaçınıp gerekir doğruyu açıklamak

İslam’la adam olup adam gibi gerekir yaşamak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Dil yalan ile konuşursa çözülmez

Yalan dile güzellikler görülmez

İslam’ın yüceliği gönüllere örülmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Zalim ile olma satma çalım

Yel alır götürür dersin malım malım

Zalimle kırılır cümle dalın

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kaçar kul kendinden kaçar

Bu nedenle hep kalır naçar

Rahmana varan gönlünü açar

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Şükür ile olmayan nimet az gelir yetmez

Gül açmayınca bağında bülbüller ötmez

Niyet halis olmayınca adımlar gitmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Boş niyetsiz oturup beklemek olmaz

Nurdan imana varınca niyetler solup sakatlanmaz

İman eden kul nefis şeytan ile oturmaz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölmüş geçmiş için oturup ağlamak yakışmaz

Mazinin kor alevinde yandı geçmiş varmaya değmez

Pişmanlıklar kapısında oturup yola çıkmayan varmayı bilmez

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Vakitsiz soldurdunsa sen gülünü

Fazla bekletme sen ölünü

Bekler varacak o gidecek yerini

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Ölenin arkasında çalınmaz saz

Kıştan sonra gelir elbet yaz

Sevgiliye de yakışmaz fazla naz

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Yüce Allah’a her an sığınarak

Açar gönül yaprak yaprak

Gerekirse istemeli hidayeti her an ağlayarak

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Kul Mehmet’im yaşasan da bazen med cezir

Nefis şeytanla birlikte olup olmamalı esir

İman et gönlüne etsin nuru ile tesir

İmanın güzelliğini birbirine ekleyip

İslam ile hemen yola çıkmalı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Devam Et Meçhule Giden Yolunda Seni Bekleyene

Meçhul diyarlara yürüyorum adım adım

Karanlık olsa da önüm ufukta bana doğru yansıyan bir ışık var

Belki benim için yakıldı o ışık bana özel

Varıp o ışığın kaynağını görmeli

Can evime belki bir dosttur ya da bir yarendir

Ya da mum ışığında yolcu bekleyen hancıdır

Bekleyeni bekletmemek gerekir bu üç günlük dünya hanında

Bir ses bir nefes olmak gerek gönül hanlarına

Dertli isen önce derdi olana ulaş sonra derine çare ara bul

Belki de sevdaya ait bir soluktur beni meçhul diyarlarda bekleyen

Bir el kırmadan kapısını varmalı görmeli

Ya da meçhul diyarlara çıkmadan bekleyen ışığa varmadan yaşamalı

Hey hat ışıksız nasıl yaşar insan kör karanlıkta

Karar kara gelen ümitsizlik gibi solmamalı insan

Bekleyen kapının önünde bekleyerek kapısını çalmalı

Yoksa adım atmaya dermanın karanlığın kör kuyusunda yaşamalı

Gökyüzüne bak güneş karanlıktan sonra neden çıkar

Kuşlar neden kanat çırpar ufuklara yorulmadan

Sancısı olan neden koşar hasta hanelere

Bak gör karanlığa ışık olan güneşteki azmi

Kuşlardaki bitip tükenmeyen sabrı

Şifa olan ellerdeki çabayı

Önünde geçilmedik bir duvar

Bahçesinde çiçek açan gülleri bülbül süz bırakmamalı

Hüzün dolsun yeter ki geceleri yüreğimize

Arkasında gülümsemesi bekler

Çek sevdanın esen rüzgarında bir nefes ciğerlerine

 Devam et meçhule giden yolunda seni bekleyene

Vazgeçmek neye çare

Yürümemek intihara çıkarmaz mı davetiye

Kurursa dallarında yapraklar

Meyve vermemek neye yarar

Ağaç olmak neye çare olur

Kırılmış dallarda bekleyiş kırılmış sallanırken

Gülümseyerek hayal kurmak bekleyişe olur mu çare

Yıkmalı umutsuzluğun tüm dallarını

Yeniden umudun tohumları ekilmeli ovalara yaylalara

Başında beklemeli sulamalı

Yoksa

Semaya haykırmak

Ekilmeyen ümit tohumlarına ne çare sunar

Devam et meçhule giden yolunda seni bekleyene

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dön Ağla Yan Ağla

Her çektiğimizin vardır bir sebebi

Düşün günahını anla bil serseri

Adam olmanın yokmuş mektebi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Günahınla kuru gönül mürekkebi

Ara bul gönlünde ağlamanın nedir sebebi

Merhamet sabır olmazsa kurur iyiliğin nesebi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Anlamak için çözmeye çalışma hayat denilen bilmeceyi

Hayat dediğin yaşanılır anlama sende iki heceyi

Hayat bizim değil zaten yaşarız iç güveyi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Hayata karşı olamazsın külhanbeyi

Külhanbeyi anlamaz hayat ala aşağı eder kükremeyi

Ara bulursan buldun bulmazsan arama neşeyi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Bazen olmazsa olmuyor adam boş ver

Nefret kin bu gönlü paramparça eder yer

Kader değil günahlarınla günahını bil yeter

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Başa gelenleri sen yaşadın zaten evvelden

Yaşadıkların başına gelir elbet bu günden

Ne gelirse insana gelir lanet dilinden

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Nasibin varsa koşar gelir Bağdat’tan

Nasibin yoksa topladıkların dökülür çantadan

Bir öpücük alayım dersin nefret dökülür yanaktan

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Dermansız derde düşersen düşün günahını bil anla

Bazen gözlerinde yaş yerine dökülür derdin kanla

İnsanoğlu nankördür hep yaşar düşünür zanla

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Tövbe ile günahı ancak o paklar

Cümle kullar o kapıda sanki hiç yoklar

Nefis şeytan o kapıya vardırmadan sapıtır saklar

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kul merak etmez önüne çıkan sokak hangisi

Bir an her şeyi bilir sanır hiç yoktur bir gram bilgisi

Hayat ölümle yaşam arasında bir ölçek çizgisi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Yükler omzuna dünya âlemin günahını

Bilmez şeytan ile geçirdiği kötü anı

Mezara günahıyla girer sığmaz mezara hiçbir yanı

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kutsaldır bu can içine nefret sokulması haramdır

Sızım sızım sızlayan ellerimizle açtığımız yaradır

Kul yüzüne bakmaz nefretle sürdüğü hep karadır

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kul Mehmet’im bilmeyiz ölümden sonra ne kalandır

Dünya sanki babamızındır bilmeyiz oda yalandır

Nefis şeytan çamurlu yollarda iyiliklerimizi çalandır

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İslam İle Olmalı Müslüman.

Ağlatan değil Müslüman

Güldüren her an Müslüman

İslam ile güler Müslüman

Kaybettiğimizi bulmazsak

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

İman ile etrafımıza baksak

Nur İslam ile olsak

Nur ile gönlümüz dolsa

Biter iman ile tüm gürültü

İslam ile Müslüman’da

Merhamet göründü

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

İslam ile olmadıktan sonra

Tahammül çok zor budur açık yara

İslam yolunda kul düşmez dara

İslam ile Müslüman

Rahman yanında bir numara

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

Kul Mehmet’im hayatın sonu var

Merhametli olmazsan yollar olur dar

Yüreğine nefret ile yakmasın har

Haydi, insanları merhametle sar

Ötelerde gül kokan Resul bakar

İman ile ölen mezarda imanla yatar

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cefa ile sefa

Cefa ile sefa

Önce sefa sonra cefa

Cefadan önce sefa olmaz derde deva

Ben çekerim cefasını

Sen sürersin sefasını

Sefasını cefasını

Cefası olmalı insanın

Cefanın olmalı sefası

Cefa insan yapar insanı

Sefa rezil yapar insanı

Cefanın yok cüzdanı

Sefanın var cüzdanı

Cefan çekenin olur namazı

Sefa sürenin olmaz namazı

Hatta olmaz hiç niyazı

Cefanın olur merhametten divanı

Sefanın olmaz merhametten divanı bir anı

Cefası olan dünya insanı

Sefası olanın eğlence zevk kaynar kazanı

Cefası olanın vardır yaşam oranı

Cefası olmayanın çalar hep borazanı

Cefası olan olur adam uzmanı

Sefası olanın bol olur haram kazancı

Cefaya sabır eden bulur güzel sefayı

Sefayı çok harcayan bulur cefayı

Sefaya alışan çekemez cefayı

Cefa içinde var sefa bilmez sabırla kalmayı

Cefasız sefa çeken insan halinden anlamaz

Cefa sabırla gelir deva

Sefa düşerse cefaya bulamaz muhteva

Hayat cefa ile sefa arası

Sefa sonra cefa zor olur yarası

Yüzüne sürer karası

Cefası olan bulamaz ekmek parası

Kuru ekmekle olur güzel arası

Sefası çok olan beğenmez pastayı

Çok olur parası

Sefadan düşünce cefaya

Olur, âlemin fukarası

Âlemin fukarası

İstemez hava parası

Derin olsa da yarası

Sabırla derman bulur yarası

Cefa çekenin yuvası olsa tavan arası

Olur, onun sarayı

Sefası çok olan yaşar sarayda

Beğenmez yaşamak ister uzayda

Cefa sefa

Sefa cefa

Dünya hali

Cefası olana acır ahali

Der insanlık hali

Sefası olana bakmaz ahali

Yürüyüşünü gören der sanki vali

Yaz kış bitmez festivali

Cefalı

Sefalı

Dünya hali

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanlık zor meseledir

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir 

Düşünmek gerek nedir asıl amacımız

Acep neresidir bizim son durağımız

Ne olmalı gönlün başında

Bazen akar yaş gözyaşında

Bazen yitirir insanlığı her gülüşünde

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Az biraz merhamet durağında dursana

İnsanların hali nedir bir sorsana

Kazandığın maldan en güzelinden versene

Hepsi benim diyerek sırıtarak gülmesene

Gülümseyen cemalini insanlara göster

Helalinden alından dök ter

Bunlar ile olmazsan halin inan beter

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Sanma kazandığın dünya malın seninle gider

Salih amelin gülümsemen var ise seninle o gider

Yoksa bunlar kazandığın hepsi yele gider

İnsanlar hepsi kardeşin

Cümlesi yol yoldaşın

Sağlık işte o her şeyin temeli başı

İndirme sakın küserek kaşı

Dünyaya geldin giydin bedene bir parça elbise

Ölüp giderken giydiğin bedene bir metre bez elbise

Arada tenhada kalma

Nefis şeytan ile yatma

Doğruya yalanı katma

Kuran'dan kaçma

Kulları ise hiç satma

Yaşa merhametle yurdundan

Yürü Kuran ile gül kokan nur Resul ardından

Yoksa yaşadığında olmaz fayda

Namaz kılınmaz ayda veya bir kez bir yılda

Her yola var vaktinde

Vazgeçme dur ahdinde

Kalk seyran eyle âlemi seher vaktinde

Bak gül açarken bülbül öterken

Âlemi seher vaktinde

Dinle sabah namazını seher vaktinde

Az bil haddini

Var yoldaş ol doğru yolda Kuran ile gidene

Batırma nefret ile gönüllere dikeni

Ölürken giydirmez sana kullar bir parça kefeni

Kul Mehmet'im çık yavaş yavaş hayat merdivenini

Kuran imandır hayatın şöleni

İnsanlık zor meseledir

Hayatta var olmak değildir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)