Sulamamış Çiçeği Bahçıvan

 

Gül açarken âleme kokusuyla gülümsemiş

Bülbül başında öterken gülümsemiş

Çiçek açmış gül ötmüş insanlar bu iki güzelliği görmüş sevmiş

Bahçıvan gülü kıskanmış renginden öten bülbülden dolayı

Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş

 

Artık ağlar bahçıvan sebep oldu diye iki ölüme

Çaremi olur ağlamak güle bülbüle o ölüme

Terk eder şehri varır kıraç dağlara söylemez tek kelime

Ağlasa boş kendi uçurumlara atsa bilir boşuna

Sulamamış çiçeği hem gül ölmüş hem de bülbül aynı gün ölmüş

 

Yüksek dağın başına bir gül dikmiş

Gece gündüz gözyaşı ile sulamış gülmüş

Gün gelmiş çiçek açmış bülbül uzak diyarlardan gelmiş gülmüş ötmüş

Bahçıvan sevincinde dünyalara sığmamış gülmüş gül ile bülbülü sevmiş

Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında mutluluk içinde yaşamış gülümsemiş

 

Gün gelir artık ayrılık vaktidir kara kış kapıdadır

Ayrılmak çok zordur gül kurumakta bülbül eriyip bitmekte

Bahçıvan ise üzülüp yüreğinden parçalanmaktadır

Artık bahçıvan gül bülbül dağın başında yaşaması zormuş

Bu zorluğu çözecek çareler peşine sürüklemiş

 

Bahçıvan alır gülü koynuna bülbülü eline

Girer dağın içinde en derin mağaraya diker gülü yeniden

Sular gözyaşı ile sevgi ile yeniden açar rengârenk yeniden

Artık çıkmazlar mağarada bir ömür boyu gülümsemişler

Gün gelmiş üçü birden ölmüş aynı yerde aynı mezara gömülmüşler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

Mahalle sakinleri ile aşık

mahalle sakinleri  elleri ile ettiler işaret

işte geliyor yine o meczup aşık

toplandılar başına gülümserken aşık

sordular ne gezersin deli aşık

yolumu yarimi ararım

sanmayın yolum karışık

yarimle aram bir karış

güldüler açık açık

cihanı gezersin bu mu bir karış

dünya hayatında yüz yıl yaşayana

ölene sorun bakalım kaç günlük yaşamış

sustular başlarını önlerine eğdiler

bana gülmeyin

kendinize gülün

gönlünüz ölmüş

cenaze namazı kılmadan gömmüşsünüz

duasız selasız

avaz avaz bağıran o tabuta

beni canlı canlı gömmeyin nidasını duymadan

koptu yüreklerinde bir sızı

baktılar birbirlerine

acaba haklı mı bu aşık

bu meczup

derinden bir ah çıktı sanki gönüllerde

titrediler bir bir teker teker

bıraktınız  onu karanlıkta

çıkışı olmayan kafeste

oturun kendinize ağlayın

birbirinize sarılın

nefretinize ağlayın

yarına değil

bugüne sevginize bel bağlayın

sonra aşk ile gönüllerde

alemde çağlayın

derdi olanın derine derman bağlayın

gönüllerinizi birbirine bağlayın

yaşadığınız an matem

elinizde olsun aşkla yazan kalem

birbirinize aşkla verin selam

sonra söyleyin aşkla kelam

hayata aşkla edin devam

mahallede vardı sükut

sizin gönülleriniz dedi

bulunmaz yakut

bakın ömür bitiyor

mezara doğru yürüyor

mutsuzlukla ömür geçiyor

bana bakıp gülmeyin

oturun halinize ağlayın

aldatmasın dünya denen fani

içinde gezenler hani

aşk gönlün divanı

kaldı mı içinizde gönül insanı

gözlerde akarken bir kaç damla yaş

mahalle sakinleri

etme eyleme

af et bizi ey aşık

biz yeriz yemekleri kaşık kaşık

hiç olmadık aşık

bazen küs bazen barışık

hayatımız  devam eder karışık

af et sen bizi anlayamadık olmadı yakışık

işimiz gücümüz çok veririz dünya ile uğraş

başımıza düşürdün kayadan bir taş

gel otur soframıza yiyelim bir lokma aş

oturup kuralım bağdaş

anlat bize aşkı çok çok ey yoldaş

hakkını da helal et gardaş

sarıldılar gönülde cümle mahalleli

gönüllere geldi istiklal

biraz önce dilleriydi lal

yaptılar gönülde ihtilal

mahallede dolaştı tellal

aşk ile sevsin birbirini derhal

dediler ey aşık az daha kal

bizleri aşkın diyarlarına sen sal

kaldı aşık üç beş gün

şenlikle doldu mahalle o gün

muhabbet sevgiyle aş'lar yenildi

evlerde aşlar öğün öğün aşk kucak kucak

her gece bir evde kuruldu muhabbetten ocak

kul Mehmet'in yazacağı da ancak bu kadar

aşk gönlünüzde olsun gerçekten radar

üç günlük dünya bu alemde mezara kadar

mezardan sonra sonsuz hayat var

aşk ile varalım mezara olmasın dar

yaz gününde yağmasın kar

aşka gönlümüz dolsun ağzına kadar

hoşça aşkla kalın benden bu kadar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Haydin Varalım Kuran Yoluna

Kuran Rahman Kelamıdır

Kuran müminin canıdır

Gül kokan Resul âlemlerin sultanıdır

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Kuran iman olmazsa halimiz nice ola

Yolda yürürken bakma nefretle sağa sola

Bakalım nefes varacak mı çıkılan yolda kula

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Varalım iman yoluna gayretle

Gayretle de varalım ahrete merhametle

Ölmüş tene değsin Kuran son gayretle

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Nefis midir bele kapısını açan

Yok, mudur kulun suçu ey kaçan

Merhamettir gönüllere mutluluk saçan

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Kul mudur göğsünü belalara siper eden

İman ile Kuran ile yaşayan değimlidir bela kapısı örten

Kuran iman değil mi insanı insan eyleyen

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Sanmayın bu âleme yalnız dalmışım

Birkaç dostun iyiliğini görmüşüm

Ziyana uğratmayan iman deryasına varmışım

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Gönüldeki merhamet Yüce Rahman’dan gelir

Gelirde âlemi gül kokusu ile sarar güldürür

Kul bilmez kendi yanlışlığı kendisinden gelir

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Kul secde ile eğilir melekler nur eker gönlüne

Cana can katan gülüşü Kuran ile imanından gelir ömrüne

Haydin varalım gülenlerin gönül dergâhına evine

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Kul Mehmet derki arayalım Kuran yoluna varalım

Birbirimizi merhamet ile saralım

Nefis şeytanı yolda bırakıp Yüce Rahman’a varalım

Haydin varalım Kuran yoluna nefisten kaçalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Al Hançeri Vur Öldür Beni

Tam seni seviyor derken

Gülümseyen gözlerine bakarken

Sana gülümser iken

Sana kırık ellerim uzanırken

 Üzgün kalbim seninle gülümserken

Ölmüş hayatım seninle hayat bulurken

Sevmiyorum dersen eğer

Beni sensiz bırakma

Al hançeri vur öldür beni

Söyle o zaman

Ben kimi sen yerine seveceğim

Ben kimin yerine öleceğim

Ben kime canım sevdiğim diyeceğim

Ölmüş hayatım seninle hayat bulurken

Sevmiyorum dersen eğer

Beni sensiz bırakma

Al hançeri vur öldür beni

Sensiz gideceğim yer mi var

Senden başka saracağım gönül mü var

Sensiz nefes alacağım hayat mı var

Sensiz gözüm açacağım dünya mı var

Ölmüş hayatım seninle hayat bulurken

Sevmiyorum dersen eğer

Beni sensiz bırakma

Al hançeri vur öldür beni

Dünyada bir sevenim olmazsa

Dünyada bana canım diyenim yoksa

Gülümseyen gözleri ile hayatım diyenim yoksa

Gülmeyen bahtımı güldürenim yoksa eğer

Ölmüş hayatım seninle hayat bulurken

Sevmiyorum dersen eğer

Beni sensiz bırakma

Al hançeri vur öldür beni

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)