Yanılırsın

Gönlündeki merhamete elin uzansın düşsün yolun

Merhamete uzanmazsan kırılır kanadın kolun

Merhametsiz kalıp kötü olmasın sakın ha sonun

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Bu alemde gönlüne nedir ne alırsın

Merhametle imanı almazsan yalnız kalırsın

Nefis şeytan arasında inan soluksuz kalırsın

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Ahirette Yüce Rabbim sorar suali

Söyle ey kulum nedir  senin bu halin

Cevapsız kalırsın kırılır kolun kanadın

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Müslümanın iman merhametle vardır adı

Bunlarla sen alırsın dünya ahirette tadı

Yoksa sende söyle nasıl izin verdin kimler budadı

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

İmansız merhametsiz olan kul yandı

İmansız  merhametsiz seninle kim kaldı

Kim seni soluksuz bu yollara saldı

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Kulak vermedin mi sen hiç ezana

Nasıl kolay düştün sen bu cezana

Nefis şeytanla az  ne olur uğraş sana

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Yüce Rahman der günde beş vakit buyur

Gelmez isen elbet sendedir gerçek kusur

Nefsi şeytanı yenmek için az olsana cesur

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Kul Mehmet’im iman etmek için bizi Rabbim yaratmış

Gönlümüzü elbetteki boşuna hiç yaratmamış

İnsan nankör neden gönülleri edepsizce karartmış

İman merhamet varken neden nefrete acep koşmuş

Merhametsiz sefa sürdüm sanılır yanılırsın

Bu alemde ahirette sonsuz yalnız kalırsın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bir dörtlük daha

İmanla merhamette var gülüş

Rahman’sız imansız merhametsiz olursak başlar çöküş

İmansız olmaz ki hiç sağlam görüş

Rahmanın rahmeti yağar aleme her an görsene

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Merhametsiz Cihan Yıkılır Derim

İman açılır gönülde rengârenk

Âlemde bulunmaz imana denk

Ömür onunla bulur inan ahenk

İmansız ömür insan kul sefil

İmansız kul gönül olur yüzsüz

Niyeti fikri yolu olur onun özsüz

Her zaman bilmese de o güçsüz

İmansız ömür insan kul sefil

Bak kâinata âlem zalim harap

İşte zalim sonunda çeker o ıstırap

İmanla yıkılmaz gönül ile mihrap

İmansız ömür insan kul rezil

İmansız ömrünü namluya sürer

Zalim sanır ömrü ömrü güler

Yaptığı yanına kar kalır ölmez

İmansız ömür insan kul rezil

Barikatın arkasında nefreti ile gezer

Sanır imanlı olan uyur uyurgezer

Nefreti ile cesedin bir gün mümin ezer

İmansız ömür insan kul rezil

Kuyuya atılan Yusuf yine oldu Yusuf

Zindanda kalması onun cihana sultanlığı

Kuyuya atanın bunlar rezilliği

İmansız ömür insan kul rezil

Yusuf değildi taht sevdalısı

Gök kubbede merhametti kapısı

Gül açmaz diyenlere oldu gül yapısı

İmansız ömür insan kul rezil

İmanlı olandan heves arzu olmaz

İmanla yol alan her iki cihanda hiç solmaz

İman ile olan hiç yolda kalmaz

İmansız ömür insan kul sefil

Nefretle yanar dağ gibi yakanı yakar

Nefis şeytanı sanmayın koluna takar

Mazlumu zalim ağlatırsa sanmayın bakar

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Mazluma yağsa alev yağmur olur yağar

Çile dolsa da hayatına elbet bilir dün doğar

İman ile mümin merhameti gönlüne yığar

İmanlı kul gönüllünde olmaz hiç gelgit

Mümini her gören gül cemalinden tanır

İman merhamet elbet mümin gönlünde kalır

Müminin her sözüne inanılır nefret zor dayanır

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Zalim esse gürlese cehennem sonu akıbet

Çile zulüm biter iyi olur muhakkak elbet

İmanlı olan kulda bulunur elbet heybet

İmanlı kul gönlünde zehre vardır panzehir

Sabırla kulun sonu olur nurdan muhterem

Âlemleri yaratan yüce Allah her şeye kerim

Merhametsiz cihan yıkılır derim

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

İmanlı kul âlemde merhamet kokan nehir

Geç otur karşısına merhameti âlemi seyret

İman ile âlemde ancak kurulur şehir

İman gönülde ise müminde olmaz tehir

İmanlı kul âleme gönüllere olur vezir

Kul Mehmet iman ancak mümine yakışır

Mümin imanı ile cümle âlemi barıştırır

İmanla sabrın sonu gönülde açan bahardır

İmanla gönüllere muhabbetle kurulur çadır

İmanlı kul âlemde gönüllerde olmaz sefil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Birlik Beraberliğiniz ile Nefretin Göğsüne Saplarız Kazık...

Doğru yolda olmazsak hep yeriz kazık

Canıma can olduklarım ayıkalım bu millete yazık

Sanmayın gönüller küskün sayımızla bizler azık

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Bakar gözlerinde nefretle inan ona çok yazık

Sözleri nefreti ise gizli değil hep açık saçık

Her adım attığında kaçar kabul etmez hiç açmazlık

Nefreti sabırla eritelim yok olsun bu saçmalık

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

O merhametsizin imansızın olmaz ki hiç imanı

Peşinde giderken ne ararsın yok ki onda dermanın

Azat eyleyelim merhameti gönülde budur güzelliğin fermanı

Merhametle dolduralım gönülleri gülümsesin yaşasın her anı

Artık nefreti merhametle geldi yıkmanın zamanı

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Od ile korkmaz yiğit yüreğinde vardır od davasıdır

Cihan gönlün içindedir açmasını bilene solmaz bahardır

Gülüşünde bülbüller açar seversen gönülde dünyada bu kalandır

Bundan gayrisi abesle iştigal nefretle ömrü heder eden yalandır

Haydi, Allah aşkına az gülümse de şu âlemi canlandır

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Kul Mehmet'im gülüşünde sabaha olsun biraz fer

Az gayretle iyiliğe doğru yürü sırtından alnından aksın ter

Bu cihanda merhametinle yıkamazsan zalim sana vermez bir karış yer

Artık sen ömrünü nereye istersen hangi gönül'e istersen ser

Gönülden anlamayan merhameti bilmez her daim şer der

Birlik beraberliğiniz ile nefretin göğsüne saplarız kazık

Rahman her kulunu düşünür verir herkese bir rızık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-