Var Olmak Ve Var Olmanın Farklığı İle Yaşamak

                       

                    

İnsan olarak yaşadığımız bu dünya üzerinde, var olduğunu farklılığını iradesi ile bu hayatta olduğunu, merhameti hatta bu merhameti sağlayan Yüce İslam dini ve imanı gönülden gülümsemesi ile belli eder ve insan olarak var olduğunu ispatlar. Yoksa zulüm ederek düz yolu yokuş ederek karalayarak, falan filan insan olmadığını kendisinin bir değerinin varlığının bir hiç olduğunu ispatlar. Yüce Allah c.c gönderdiği İslam dini ve nur Kur’an ile biz insanların bilinçlenerek yaşadığımız her anı, bu İslam Ve Nur Kur’an ve nur Resul ile süslememizi ve hayatımızı da bu emirleri doğrultusunda uygulamamızı istemektedir. Bu emirler biz kulların, bu dünyada tüm güzelliği merhametin ekseninde imanın görüşünde Nur Kur’an ve Nur Nebinin peşinde giderek, sürdürmemizi istemektedir. Bu emirler ile kul aklını başına toplar izan ve akıl ile yol almasını sağlar ve dünya ahiret mutluluğun kapısını cennete açtırır. Gerçek hayatımıza ve bize özgürlüğün kapısını açacak tek şey, Âlemlerin Rabbi olan Yüce Allah c.c. teslimiyettir.

İşte bu yüce dinimizin bize sunduğu farklılık, tüm hayatın her alanında insana ulaşmada yardım etmede, birinci vazifeli olarak bir yük yüklemektedir. Yalnız kendinin değil, insanlığın mutluluğu için derdine çözüm aramak için, sen bu âleme geldin derken, yalnız olmadığını Âlemlerin Rabbinin yardımını da yanında olacağını bildirmektedir, Nur Kur’an ve Nebisi ile. Hayatın her alanı, gönlündeki İman din Nur Kur’an Nur Nebi ile nüfuz etmeyi tüm sorunları bu görüşün bakış açısı ile çözmeyi, bize bir vazife olarak vermektedir. Cevapsız sorulara cevap, çözümsüz çözümlere çözüm, derdi olana derman deva üretmeyi aramayı biz kullara Rabbim birinci ve tek görev olarak, diğer kullarının mutluluğunu ve saadeti için çalışmamızı istemektedir. Öyle ise bu mükemmel din mükemmel Nur Kur’an ve Âlemlere Rahmet Peygamberin izinden, neden gitmekten zorlanıyoruz uzaklaşıyoruz? İşte var oluşumuzu farklılığımızı dünyanın daha güzel olmasını bununla sağlamak var iken, bize bu bir lütuf olarak sunulmuş verilmiş iken, bundan kaçmak sadece aptallık olacaktır, nefis şeytan ile arkadaşlık yaparak, geçici dünyanın yalanına aldanmış olacağız. Bilinmezliğe insanı sürükleyen insanın dünya çıkar ilişkisi ile örülmüş insan fikri düşüncesi peşinde sürüklenmek gitmek, bizi sonsuz hayata ve mutluluğa kesinlikle ulaştırmayacaktır.

Biz uzaklaştıkça, çözümler devalarda bizden uzaklaşmaktadır ve sancılar hayatımızın her alanın sararak bizi çaresiz soluksuz dermansız bırakmasına fırsat vererek, bizi yok etmesine olanak ve imkân vermiş olacağız. Eskiyen bizi aklımızı düşüncemizi her an canlı tutan bu değerlerimiz, bizi yeniden her an her saniye güncellerken diri tutarken yenilerken, bunun tam tersi, bizi eski kokuşmuş insanların peşinde gitmeye zorlayan fikirlerin düşüncelerin peşinde gitmek hem dünyada hem de ahirette ebedi saadete ulaştırmayacaktır, bu böyle biline vesselam. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç

Sen Ne Zaman ki Astın Duvara Yıkıldın

 

Nedir bu insanlığın ilacı

Çeker yaşar böyle acı acı

Ara bul sun onlara ilacı

Yıkılıyor baksana gönül mihrabı

İnsanlığın İlacı Nur Kur’an

Sanki yok bunu duyan

İçinde neler var okunmaz inan

Duvarda asılı bir resim gibi duran

Eline alınca sanki yakan

Yaklaşınca sanki çarpan

Bir anlamsız anlamsızlıkla duvarda kalan

Nedir bu vurdum duymaz’sızlık inan

Kim asın dedi duvara

Hala asılı kaldı

Çekerken narayla yaşarken biz acıyı

Uzat bana elini ver derken

Aç içimde sen varsın

Senin için çareyim ilacım derken

Yoksa vaktimi gelmedi erken

Ölüm anında okunmaya mı indi

Bizler okuyup yaşamadan giderken

Başucu kitabı şifa kitabı

Nur gönüllere hitap kitabı

Duyan var mı bu hitabı

Bekleriz duvarda asılıyken sevabı

Duvarda asılı kaldı bir duvak gibi

Bir hatıra eşya gibi

Bir süs gibi

Yaşarız cehennem azabı

Zalim zalim değil insan kasabı

Budur insanın işte yasası

Duvarda asılı çare ilaç

Dünya ahiretin hesabı

İnsanın insanlığın kurtuluşu adabı

İnsanlık nura

İnsanlık insanlığa

İnsanlık merhamete

İnsanlık gülüşe

İnsanlık ve gönüller huzura aç

Nimetle doymaz insanlık gönüller

Nurdan Kur’an’ı aç

İçindeki huzuru

Merhameti

İnsanlığı

Gülüşü

Şifayı

Dermanı kâinata saç

Nefis şeytandan diyor kaç

İnsan yasa yapamaz

Yapanların hali meydanda çoğu mezarda diyor uzaklaş

Rahman diyor bana Resule Kitabınıza koş

Al uygula saç bunlarla coş

Bunlarla yanıma gel cennetim senin ol hoş

Hala anlayan yok

Anlayan uygulamaz olmaz gönüller hoş

İstenilmez insan ulaşsın

Ama dokunma duvarda kalsın

Çarpar

Ölülere okunur böyle yarar

Bu ne biçim bir karar

Böyle insanlık neyi anlar

Zulümle yaşamayı anlar

Ondan sonra döner ağlar

Uzat elini duvara

Al gönlüne as kapansın tüm yara

Bak insanlığın bağrı kara

Atar çığlıkla acıdan nara

Dünyada zalimle yasası etmez beş para

Uyan Müslüman

Silkelen beni de silkele

Yetsin bitsin zalimdeki saltanat

Kur’an ile tak bir kanat

Hatta binlerce kanat

Bekliyor binlerce gönül kim dedi uyu da yat

Al Kur’an’ı imanı âleme gönüller kat

Kim dedi insan insanlığını sat

Al kat yat

Bu nasıl paralel bir hat

Bu kime dine imana neden bu inat

Zalimde olur mu hayat

Nur Kur’an’da Resulde var rahat hayat

Bu yaşadığımız değil hayat inanın afat

Kim gönülleri etti böylesine ameliyat

Kim izin verdi neden ne için bu feryat

Herkeste yok surat maske asık surat

Herkes olmuş hoca avukat

Duyulmaz mı ey hoca olan olmayan hoca

Avukat olmayan avukat baksana açsana dava

İnsan uçuruma düşüyor yaya yaya

Kim izin verdi bu burjuvaya

Her gün yenilmez ki helva

Ah bu nasıl bir hava

Hani nerede asıl iman davası

Bu neyin kıvrak havası

Ölen için çekilmez halay havası

Kim çeker sırıtarak yüzümüze bakarak

Yıkılsın duvarlar

İnsin duvarda asılı Kur’an

Al Nuru gönlüne al o an

Yıkılsın durmuş zaman

Bitsin zalim ondan istenilmez aman

Zalim değil doyuran

Rahmandır doyuran

Aman bu inanç yanlıştır

Kalk ayağa ey

Yatan

Oturan

Uyuşuk bakan

Kaçarken kaçamayan

Uçuruma koşan

Al gönlüne as Nur’dur bu Kur’an

İnsana indi

Duvara

Ölüye inmedi

Yaşayan İnsana indi bu Kur’an

Nur Resul ashabı yaşadı yaşattı

Ecdat yaşadı yaşattı

Sen ne zaman ki astın duvara

Yıkıldın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet   

Bu Dünyada Bunu Tartacak Bir Terazi Bulamazsınız

      

İnsan vardır rahatına konforun kendi mutluluğuna düşkün, akıl şuurla hiç alakası olmayan düşüncelerin onun hayatında pek fazla değeri önemi yoktur. Bazı insanda vardır, insanlığın geleceği için çalışır, kendisini rahatlığını konforunu unutur, toplumun geleceği için yaşar ve yaşatır güzellikleri, silmenin mücadelesi ile hayatın içindeki kirleri nefretleri silmenin mücadelesi içinde geçer ve bu güzellikle var olmanın mücadelesi ile hayatını sona erdirir, gönüllerde derin unutulmaz izler bırakarak göçer gider.Kalabalıklar içinde yalnızlığı yaşasa da, çoğu insanlar onu sevmez sivri akıllı ukala sansa da o umursamaz yoluna devam eder.

Hayat öylesine yan gelip yatmak, kötülükleri yayanlara karışmadan yaşama mekânı hiç değildir. Bu dünyaya bir gaye amaç uğruna gelen insan ya bu gayesi için yaşar ya da şer güçlerin elinde kukla bir oyuncak olarak yaşar ölür insanlığın zirvesine gayesine ulaşmadan ardından küfürler edilerek ölür gider.

Böylesi toplumun çıkarları için çalışan güzel insanların gözleri dünya malı için toktur, karnını doyuracak kadar malı olsun yeter, diğer fazla olan malını kazancını ihtiyacı olan için harcar, gönüllerin gülümsemesi için çalışır. Baştan sona kadar haysiyet onur toplum vatan bayrak iman uğruna yaşar, buna müdahale edenlerin gözlerine sinesine çaresizlik oklarını saplar gerektiğinde şehadetle cennete gider, gülden gül gül kokan Nurdan Nebi ile komşu olur… Bu ne güzel bir kazançtır bu dünyada bunu tartacak bir terazi bulamazsınız…

Hani bir türkü vardır: “Düş de gör / Hayâlde gör düş de gör / Düşenin dostu olmaz / Hele bir yol düş de gör.” Bu sözleri çürütmek için, kim düşmüş ise hemen yanına koşar elinden tutar kaldırır, derdini alır gönlüne dertli olanı düşeni şefkatle merhametle yarasına merhem olur, çünkü yüce Allah c.c. teslimiyetle teslim olmanın insan olmanın iman etmenin Nurdan nur gül kokan Resul peşinde gitmenin gereğidir bu. Bir insanda bunlar yoksa boş gönül ne bu dünyada ne de ahirette bir işe yarar? Din zaten çizgisini belli etmiştir reforma gerekte yoktur, böylesi yeni reform falan filan sözleri ile onu da kandıramazlar, çünkü Rehberi önce Rahman Sonra Nur Kur’an sonra gül kokan Resuldür. Nur Kur’an’ın çizmiş olduğu insan modeli ahlak anlayışı yolunun tarifi bakış açısı hepsi değişmez bir anlayışla yazılmış ve gönüllere inmiştir. Reform düzen müzen küsen müzeni dinlemez, kimsede dinletemez dava adamına gönül adamına toplum için yaşayan insana, satında alınmaz alınması mümkün değil çünkü para araç değil onun için vasıtadır araç değil gönüllerin ihtiyacını gidermek ahiret için yatırım için amaçtır, birlikte kazanmak ve birlikte harcamaktır para onun için.

İşte böylesi değerleri taşıyan insanlar olduktan sonra dünyada cenneti yaşayacağız, zalim denilen o şerefsizlerin sinesine zehirli okları saplayacağız sinelerine gözlerine, mazlum masum güldüğü ayağa kalktığı gün cümle zalimlerin yıkılış günü ve batış günü olacaktır Allah c.c. izni ve yardımı ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Nur Nebiye Koşanlardayız

Nur Nebiye Koşanlardayız

Nur Nebi âlemi doldurdu İslam nuruyla

Yaş yanarken az daha yanıyordu kuruyla

Gönlündeki merhametin nurdan nuruyla

Nuruna karışıp imanla peşinden gidenleriz

Âlemlere Rahmet nuruyla merhametiyle geldi

Onu görenler nuruyla merhametiyle güldü

Zalimlerin saltanatı yıkıldı hepsi geberdi öldü

Merhametinin nuruna karışarak peşinden gülenleriz

Yarattı Rahman onun nuru için arşı alayı insanı

Gördün mü hiç peşinden gidip de perişan kalanı

O İslam nuruyla iman nuruyla söylemezdi yalanı

İslam iman nuruna karışarak onu sevenlerdeniz

Nur Kur’an’ı indirdi gönüllere yirmi üç yılda

Anlaşılsın sindirilsin istedi gönüllerde kalsın akılda

Nur Nebi çok severdi insanları inanın kendi canında

Nur Kur’an Nur Sünnete karışarak peşinden gidenleriz

Seherde dinleyin adını Rahmanı anar cümle kuşlar

Sabah namazını kılmak için kalkar müminler secdede başlar

Cümle insanlık dert içinde akar gözlerde yaşlar

Gönüllere İslam’ı imanı katarak nur Nebiye koşanlardayız

Tövbe kapısına koşan kul günahını var af ettir

Bu dünyada yalan dolanı nefreti sen imanınla bitir

İman etmeyen kula imanla git merhametle var gönlüne gir

Tövbe kapısında günahını terk ederek Nur Nebiye ulaşanlardayız

Kul Vakit gelince ecelle göç yolculuğu başlar

Hazırlığın yoksa yol için yıkılır üzerine kayalar taşlar

Hazırlığın varsa ne mutlu seni taşır mezarına kuşlar

Hazırlıkla iman merhametle Nur Resule yarışanlardayız

Kul Mehmet’im sen Rahmanı Nur Nebiyi zikir et gönülden

İyilik yap derdi olanın yarasın sar sende gelirse elinden

Salih amel merhametle ol ahirette buluşalım cennete

İnsanlık derdine imanı gönlümüzü kattık Nur Nebiye varanlardayız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kadir Gecesine Gelene

Kıymetli olan verilir kıymet bilene

Secde verilir secde ile huzura gelene

Sevaplar verilir sevap için huzura gelene

Bin geceden Hayırlı Kadir gecesi hediye müminlere

Haydi, bu gece hak sözüyle girelim gönüllere

Haydi, bu gece varalım nurdan secdelere

Bin aydan hayırlıdır nurludur bu gece

Hakkı yazalım gönüllere hece hece

Bin aya kavuşalım el ele gönül gönüle bu gece

Varalım sevabına ulaşalım yükselelim derece derece

Haydi, bu gece hak sözüyle girelim gönüllere

Haydi, bu gece varalım nurdan secdelere

Nu Mutlu koşarak Kadir gecesine gelene

Kadir gecesinin sevabına secde ile erene

Gönüldeki sevgileri insanlara her gün verene

Hak aşkıyla Kur’an okuyup onunla gülene

Binlerce salat selam Olsun Nurdan Resule

Ashabına ehli beytine peşinden gidene

Kul Mehmet’im Rahman Yücelerden yüce

Bu mübarek geceye varalım bizler beraberce

İçinde bin bir sevap nur var bizim için binlerce

Hakkın huzuruna varalım bizler böylece

Haydi, bu gece hak sözüyle girelim gönüllere

Haydi, bu gece varalım nurdan secdelere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet