Git Âşık Veysel’im Sen Güle Güle

Bir Veysel giderde daha zor gelir

Bir ozandı elbet candan sevilir

O tatlı dilinde akan bir baldı

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Gönülden görürdü sanmayın kördü

Sazı ile çaldı gönülden güldü

Bu dünya zaten bu ömür üç gündü

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Benim sadık yârim kara topraktır

Dedi ona gitti sordu hal hatır

Okudu aşkı bize satır satır

Geri kalan sazı gönlü ışıtır

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Armağan bıraktı o sazı bize

Onu da bıraktım ben dedi size

Çaldıkça sazımı aşk gelsin dile

Git Âşık Veysel’im sen güle güle

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Kul Mehmet’im âşık gider söz kalır

Ozan gelir gider deyişi kalır

Şair ölür gider şiiri kalır

Söyleyin dünyada başka ne kalır

Aramızdan gitti bir sazı kaldı

Sözleri derseniz âlemi sardı

Mehmet Aluç / © Kul Mehmet

Mutlu Değilsen Artık

Gözlerin bana bakmaz söyle kime sevdalısın

Benimle konuşmazsın söyle neden dalgınsın

Derdini bana değil dağa taşa neden söylersin

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Aylarımız kış ayı olsa da gelir elbet bahar ayımız

Acılar içinde olsa da mutluluğa koşar bu canımız

Yeter ki kırılmasın bizi biz yapan bu gönül yapımız

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Kaderde bu yazılmış ne gelir ki söyle bizim elimizde

Yıkıcı bir söz olmasın artık bu tatlı olan dilimizde

Hasrete alışırız ölüm yok ya sonunda bizim önümüzde

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Ben bu tatlı canımı gönlüme sana verdim almadın

Bir gün gülümseyerek yanımda sen hiç durmadın

Giderken yanağıma elveda diyerek bir buse kondurmadın

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Bilmiyorum artık gider kime sen yar olursun

Aradığın mutluluk ya da mutsuzluğu sen bulursun

Geri dönsen bile artık beni zor sen bulursun

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Artık ismini anınca sızlamıyor bu kalbim   

Artık sen değilsin artık bu dünyada benim derdim

Bir an eyvah dedim işte ben sensiz şimdi biterim

Çok şükür Rabbime şimdi daha çok tatlı gülümserim

Mutlu değilsen artık ayrılık kapısı bize açılsın

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gönülden Edelim Gönüle Birkaç Kelam

 

Gönülden edelim gönüle birkaç kelam

Önce gönüllere verelim gönülden muhabbetle selam

Gönül’ü ara bulursun kendinde dünya içinde gülüşünde

Kendinde dünyada bulamazsan ara bulursun dört kitabın içinde

Arayan arayıp elbet bulacak mutlu olacak

Aramayan bulmayan acep neyi bulmuş ki onunla dolacak

Neyi kazanırsan güzel olanı kazan seninle gidecek

Mezara girince ne götürdüysen hoş geldin seni bekliyordum diyecek

Ara dertler için bir çare, derman için derde ol sen rakip

Dertlere çare bulursan elbet olursun gönüllere sen tabip

Ol bugünde derman için gönüllere sen ilaç

Yarın dermansız kalırsan senin için hazır olur dermanın gelir ilacın kulaç kulaç

Bugünden yarın için hazırlarsan sen bir musibet

Yarın sende içinde yok olursun ararsın bulamazsın gönülde edilecek bir muhabbet

Ölüm bazen deriz erken bazen deriz çok geç ecel gelirken

Sen ölüme hazırlıklı ol ölüm desin çok geç kaldım beni bekliyormuş gülümserken

Maden bu dünyaya dâhiliz cümlemizle biz

Bizden ayrı kalmayın gülümsemek için sizde bize dâhil olun koşun gelin siz

Yüce Allah yoktan var vardan yok eder elbet

Yüce Rabbim musibetleri rahmete çevirir/çevirsin/ gülümsemektir kullar içinde Rahmet

Gönülden gülümsersen insanlara kazandığın olur hep Rahmet

Gönülden gülümsemezsen eğer çektiğin olur hep zahmet

Gönüller için şifa olan ey cihan her bir nefes için Allah’ı anınca şifasın

Allah’ı anmayınca fani yüzüme aldanana aldanma dersin aldanır sen ne yapasın

Seherde esersin ey Rüzgâr alnı secdede olanın etrafında cennetten gelmiş gibi hafif hafif

Hakkı bilmeyene secde etmeyene rüzgâr ne yapsın ne yapsın hak, hak ettiğini verir yüce olan Latif

Gönülden ettik gönüle birkaç güzel kelamı

Rabbim devamını nasip eder inşallah kısmetse gelir devamı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Hecelerimle

Sen uyu sevgilim

Ben şiirlerimle üstünü örterim

Beni düşlerinde görmezsen eğer

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Ağla ağla korkma ağla

Ağla ağla yüreğini dağla

Ağla enginlerde çağla

Yalnız değilsin artık anla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Sen uyu rahat uyu

Sen dert etme şunu oyu buyu

Bülbüllerin ağlamasın sen uyu

Ben seviyorum seni ya canla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Her gece sen uyurken uğrarım

Uyurken o gül yüzüne bakarım

Hayalde olsa seni kollarıma alırım

Hala gönlümdesin o ilk heyecanla sen anla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Kul Mehmet’im hasretlikle yanıyor

Yaram derindedir her gün kanıyor

Gurbet illerde her gün seni arıyor

Uzaklarda olsam da seninleyim hala bu canla

Hecelerimle düşlerine gelir seni öperim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yol Verin Yollar

 

Yol verin dağlar yârim gelsin

Ya da izin verin ben gideyim

Aramızda uzun yol var nedeyim

Yol verin yollar yârim gelsin

Kaderde var ayrılık elden ne gelir

Yol verine ey kader yârim gelsin

Vuslat gelsin bize ulaşsın

Yol verin yollar yârim gelsin

Sevdanın yelleri başımızda essin

Nazlı yar gülüşü ile bana gülsün

Ayrı yollarımız bir yolda birleşsin

Yol verin yollar yârim gelsin

Selamımı götürün ey seher vakti

Bulsun bizi ey kader aile saadeti

Onun gülüşü bana hakkın nimeti

Yol verin yollar yârim gelsin

İçeyim yârin elinde aşkın şerbeti

Budur benim gönlümün niyeti

Ayrılıkta yârim beni kaybetti

Yol verin yollar yârim gelsin

Yollar yârim yolumu gözler bekler

Günün üstüne günleri ekler

Gözlerinde kanlı gözyaşları döker

Yol verin yollar yârim gelsin

Kul Mehmet’im bu dünya fani

Ya Mevla’m ayırma bu bedeni

Nazlı yârin sarsın kokusuyla beni

Yol verin yollar yârim gelsin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Kendini Bilmeyen Rahmanı Bilmez

Gelir geçer bu zaman

İnsanoğlu için nedir zaman

Savrulup boşa harcanılan bir an

Boşa geçen zaman bir daha ele geçmez

Zamanı bilmeyen cihana gülmez

Cihana gülmeyen anını bilmez

Anını bilmeyen kendini görmez

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Hicap perdesini nefis şeytan kaldırır

Hicapsız kulu nefis şeytan aldatır

Aldanan kulu kendini kandırır

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Erişir ecel tatlı olan bu cana

Rahman ‘sız kalan kul cehenneme düşer yana yana

Arar bulamaz bir derman bu tatlı cana

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Arayıp Rahmanı kendini bulmalı

Allah’a şükür eden kul olmalı

Secde edenlerle birlikte olmalı

Arayıp yaratılış sırrına varmalı

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Bak âleme gelen gider nicemiz

Nurlarla dolsun gündüzümüz gecemiz

Rahman ‘sız çaresiz kalır dertlerimiz

Açmadan solar taze gülüşlerimiz

Hak yolunda verelim son nefeslerimiz

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Kul Mehmet’im hakkın yoluna girdik

Hakkın nuruna birlikte cümlemizle erdik

Hakkın nurunu cümle gönüllerde kâinatta gördük

Hak yolunda nimetlere ettik bizler şükür

Kendini bilmeyen Rahmanı bilmez

Rahman ‘sız kul nefis şeytanı bilir acılar çeker

Rahman ’sız kul viran olur cehenneme düşer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ahtini Unutma

kaçıp gitsen de çine ecel gelecek yine

doğarken sen sözleşme yaptın ölürüm diye

sözleşmeyi unutma gelirde bulur yine

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

ölüm ölüm değildir sonsuz hayata varış

imanla amel varsa varlığınla bir yarış

Yüce Rahman önünde bir mutluluk yalvarış

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

yaptığın her iyilik senin için numune

Yüce Rahman var iken şeytanla gezmek niye

Yüce Rahmanın emri var yaşama keyfine

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

Yüce Rahman izniyle nurla dolar her hane

sen yönünü dönsene Alemlerin Rabbine

o zaman nurlar doğar gönlüne tane tane

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

bu hayat değildirki bir destan okuyasın

bu hayatı kendine göre yaşayamazsın

Rahman izin vermezse bir adım atamazsın

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

kul mehmet'im olmalı kulda imanlı vicdan

ahiret aleminde kurulur yüce mizan

adalet terazisi vardır tartılır vicdan

bu ahtini unutma dikkat et sen kendine

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gelir bir meyyit uzakta tabutta

 

Gelir bir meyyit uzakta tabutta

O kadar ağır ki taşınmaz omuzlarda

Pişmanlıklar akıyor tabut aralarında

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Bir ömür dediğin nedir bir tabuta sığan

Arkasında feryat figanla ağlanan

Çağıran Yüce Rahman çağırdığında varılan

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Ayrılık dağlasa da vurulsa da sinelere

Varılacak gündü vardın işte bu günlere

Ne götürüyorsun giderken ötelere

Gözyaşıyla yıkanmış sanki mezarı o anda

 

Gezerdin bir gün viranelerde

Gezmek isterdin sen gönüllerde

Aklına pişmanlıkla Rahman geldi gözyaşıyla o anlarda

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Tabut bir anda olur kuş kadar hafif

Edemedi bunu omuzunda taşıyanlar tarif

Anlardı ancak bunu anlar o arif

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı şu anda

 

İşte o gün gönlüne dokunmuştu Yüce Rahman

Demişti o gün neydi bu yaşadığım nasıldı bu zaman

Gönlü kuşlar gibi uçmaya başlamıştı o an

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Sonsuza açılır her zaman merhametin kapısı

Merhameti Yaratan Yüce Allah’ın kuldur yapısı

Şimdi tabutta o bir anı yaşatıyordu  onu bu anısı

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Aradan birkaç gün geçmeden şimdi meyyit oldu tabutta

Şimdi neydi gördüğü bu güzellik o gün müydü yahutta

Şimdi yaşadığı bambaşka bir âlem bambaşka bir boyutta

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı o anda

 

Kul Mehmet’im ölüm ne zaman gelir acaba hangi fırsatta

Gerçek hayat merhametli olup merhametle insanlarla yaşamakta

Gaye amaç arayarak âlemleri kendini yaratan yüce Allaha ulaşmakta

Gerçek pişmanlıkla tövbe kapısında bir damla gözyaşı akıtmakta

Şimdi o gözyaşıyla yıkanmıştı sanki mezarı şu anda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Kadın Ya Dayağa Kucak Açar

Saat gelir gece on ikiye

Aşkı yaşamalı hakkı ile

Burası Türkiye aşk yaşanmaz ahlakiyle

Aşkı alırız mülk diye mülkümüze katmak isteriz

Aşk başın alır gider sevgisizlik çadır açar

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Bundan sonra yaşanılan hep ziyandır

Bundan sonra Gönül’e gelmeyen bahardır

Aşk başını alıp gitmiştir çoktandır

Aşktan geriye nefret kalandır

Haydi, gel de şimdi ölü bedeni canlandır

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Aşk gidince gönül boş kalır yakar yıkar

Kadın kaçmak istese de kaçamaz bıkar

Yerlerde dayakla sürünür toprak yüzüne bakar

Burası Türkiye biz aşkı almak isteriz mülkiyetimize

Aşk kabul etmez mülkiyeti istemez böyle rezaleti

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Gönül tezgâhın da kimse çile istemez

Tezgâh çile dokudukça kimse bölemez

Aşktır bu tam bir çileye hiç benzemez

Az gülümser cennet bağına benzer öldürmez

Aşk bir küserse bir daha geri dönmez

Ah bunu da hiç kimse nedense bilmez

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Ne o zaman aşk kalır nefret koşarak kaçar         

Kimse gönülde aşkı okumaz

Aşkı alıp rengi ile gönlünde kilim dokumaz

Bir adım yürüyerek gönlüne aşkı almaz kucaklamaz

Aşkı kırarsak yaptığımız rezillik yanımıza kalmaz

Söyleyin aşksız Gönül’e kimler dayanır insan tanımaz

Böylesi insan ile aşksız inanın hiç yaşanılmaz

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Aşksız kalana elini uzatsan tutmaz

Hakkı ile Allah’a iman eden kul olmaz

Nefis şeytan ile olur adam olmaz

Altın altındır güneşte solmaz çamurda pas tutmaz

Aşksız insanla hiç yola çıkılmaz

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Erkeğiz ya egemeniz ya delikanlıyız ya

Kadın sanki kölemizdir malımızdır ya tam anlamıyla

Bozuk düşünce kafasıyla ya da sarhoş kafayla

Yıkılmış yerlerde sürünen erkeklik ayarıyla

Terk edilmeyi hazım edemeyiz aşk ile olamayız ya

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Eve uğrasak ta aydan aya yıldan yıla

İsteriz her şey gelsin yanımıza bedavaya

Nara atarız erkeklikle nara havaya

Böyle yaşarız böyle gideriz biz bu kafayla

Aşk gelsin istemeyiz kendi havasıyla

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Aşka kapıyı açalım o gönlümüze göredir

İşte  o zaman aşk kalır nefret koşarak kaçar      

Kadın ya sevgiye kucak açar ya da mutluluktan uçar

Kimse kimseye sahip çıkmaz hakkıyla

Sevap dersen o meçhul yıkarız fazlasıyla

Delikanlıyız aşka kafa tutarız biz tabiatımızla

Delikanlıyız kimse bize yön veremez anlayışıyla

Halimiz böyledir dostlar tam çıplaklığıyla

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Aşka kapıyı açalım o gönlümüze göredir

İşte o zaman aşk kalır nefret koşarak kaçar       

Kadın ya sevgiye kucak açar ya da mutluluktan uçar

Sanmayın Türkiye’m de aşk hep böyledir

Şiddete bakınca az buçuk böyledir

Birçok evde çok güzeldir sevgiliye özeldir

Aşk ile o bakan gözler ne güzeldir

Her evde güzel yaşansın dileğimizdir

Aşka kapıyı açalım o gönlümüze göredir

İşte o zaman aşk kalır nefret koşarak kaçar       

Kadın ya sevgiye kucak açar ya da mutluluktan uçar

 Kul Mehmet’im bizde aşkın budur ahvali

Doyasıya yaşanmaz aşk festivali

Aşk verir sinyali almayız hepimiz olmuşuz vali

Ne olacak bilmem ülkemizde bu aşkın hali

Sen vali ben vali o vali peki kim orta halli

Böyle olursa ey ahali

Ne aşk kalır ne meşk saygı iyilikler kaçar

Kadın ya dayağa kucak açar ya da çile ile batar

Aşka kapıyı açalım o gönlümüze göredir

İşte o zaman aşk kalır nefret koşarak kaçar       

Kadın ya sevgiye kucak açar ya da mutluluktan uçar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet