Kardeşlik Yüreğimizi Sarıyor.

Sanmayın nefretle hayat kopuyor

Bir an acizliğe kul uğruyor

Herkes kendi yaşadığı hayat ile oluyor

Ağzı olanda olmayanda konuşuyor

Bazen sözler leş gibi kokuyor

Bazen sözlerde nurdan ballar damlıyor

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Biraz hayatı zor etsekte

Önümüze bakmadan bir an yürüsekte

Neler olduğunun bir an bilmesekte

Hayat imanla yaşanır gerçekte

Ömür hayat iman ile gelişmekte

İman nur ile hayat yükselmekte

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul ayıkır etrafına bakınır

Sabır bazen olur sınır

Yollar bir an kapanır bir an açılır

İmtihan dünyası Rahman tanınır

Rahmana koşarak dertlere katlanılır

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Nefret bazen havada uçuyor

Suç kimde diye kul soruyor

Cevap almasa da merhametle biliyor

Gönüldeki iman yol gösteriyor

İman nefreti bin defa yeniyor

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Rahmet her an hazır kul almak için koş

Rahmeti al kullara koş imanla coş

İman merhametten gerisi inan boş

İmtihan dünyası çile sana gelmese de hoş

Rahman ile ol çile dünyasında imanla koş

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul beşer şaşar nefret denizinde yüzer

Onun peşinde gidenler birbirine benzer

Ayıkamaz bilmez yaptığını uyurgezer

Çoğu yazarda nefret ile çizer

Bilmez yazdığı çizdiği nefret içinde boğulur gider

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Nefret sahibinde gönül yok yaptığın sanır murat

Karşıdan yandan soldan bakın yoktur onda surat

Geride kaldığını bilmez, bilir hep önde bindiği at

Ey kul sen ona uyma nefretin içine merhameti kat

Merhamet iman ile ol taşı gönlünde onunla sen yat

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul Mehmet’im olursa inceden bir zahmet

Zahmetin sonunda vardır nurdan Rahmet

Nur Muhammed Âlemlere Rahmet

İmanla gönülde cennette açılır güller demet demet

Rahmanın her işinde vardır bir hikmet

Sakın ola taşıma gönülde husumet

İman ile olsun sende istikamet

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Nefretle Dolaşandır Engelli

Bakma bana özürlüymüşüm gibi hey diyorum sana

Rabbim başka keder vermesin bu değerli kıymetli cana

Bakma karşıda hayata bir sıfır yenik başladım anlasana

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Hem benim elimde değil ki bu var oluş

Belki sendedir nefretle bakarken kahroluş

Senin kapında da olurdu bu var oluş bu duruş

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Kaldırmak istesem de elim kalkmıyor

Dilimde sözlerim yok yürek yakmıyor

Nefrete koşmuyor çok şükür yürümeyen ayaklarım

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Kul Mehmet'im der ki git yoluna nefretinle yok ol artık

Senin gibi sağlam engellilerde yeter artık bıktık

Yürümek için gönül lazım ayak değil yola sevgiyle çıktık

Özürlü nefretle cana kıyandır nefretle dolaşandır engelli

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şimdi Ne Yapsan Boşa...

Bir gün kilitlenecek bu beden

Konuşmaya bulunmayacak neden

Ağlasan da ağlayamazsın

Azrail alınca tatlı canı

Ağlama artık boşa

Yıkardın giderdi hoşa

Şimdi kıvranma sen boşa

Cezanı çek koşa koşa

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Yürüdün nefretle yan yana

Zehir akıttın her cana

Karışma yapma dedim sana

Karışma sen dedin bana

İşte şimdi hak ettin

Azap dolu mezarı

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Musalladasın yerin soğuk

Sıcak yerde yapma dedim

Olmaz dedim yatacak yerin

Şimdi kıvran dön dönemezsin

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Anlatma artık halini

Duyan olmaz soran olmaz

Mühür basıldı artık,

Azap senin hakkın

Doyasıya yaşa kendin takıl

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Kötü çıkardı nefesin

Kirletme yıkma dedim nefesi

Elinde nefret kafesi

İçinde gönülleri yıkma

Hapis etme dedim

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Şimdi deme ben yandım

Nefis şeytana ben kandım

Böyle olmayacaktı sandım

Nefsimle ben uydum daldım

Hata sende deme sakın yandım

Gitme dediler kendini adam sandın

Sandın sandın şimdi işte yandın

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Dilin dilin lal oldu dilin

Artık tutmaz oldu elin

Kırıldı işte belin

Ağlayamazsın artık derin derin

Yerin artık olmaz serin

Göründü işte kelin

Rahat değil artık yerin

Akmazdı helale terin

Şimdi yanarsın derim

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Kul Mehmet'im derim yalnız yerin

Bekleme artık gündüzü derim

Sana dedim yüce Allah kerim

Dedin ben her şeyi bilirim

Mezarda rahat değil dersin yerim

Yapmasaydın bunca kötü haltı derim

Sandın sandın şimdi işte yandın

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uyan

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsiz den iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Uyan

Yola çıktım giderim ben yayan

Dayan yüreğim acılara dayan

Dünyada nefretle kim kalan

Uyan nefsim artık uyan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde tutan

Düşmandır insanı satan

Uyan nefsim artık uyan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul bakarak

Uyan nefsim artık uyan

Nefreti kimdir yola salan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

Uyan nefsim artık uyan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak pak

Uyan nefsim artık uyan

Kul Mehmet’im merhamete doğru giderim

Merhametli olanı severim

Merhametsizden iki adım geri giderim

Uyan nefsim artık uyan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)