Gurbet benim yolum açarken bana kolun
Düşüp gelme peşime kalmaz huzurun
Gurbet yollarında sesin gelmez bana
Böylesine ayrılıkta baş etmeye yetmez sözüm
Alışırım ben yokluğunla yaşamayı öğrenirim
Her gece hayalinle düşlere yatar uyurgezerim
Sanma sensiz ben gurbet illerinde gülerim
Bir yırtık resmine bakar
Hasretine yokluğuna ağlarım
Alıştım sanma yokluğuna gece gündüz ağlarım
Yolum düşmez yoluna oturur karaları bağlarım
Ağlasam faydasız ben kendi kaderime koşarım
Senden ayrı yaşamak alnıma yazıldı kaderimle yaşarım
Gurbet illerinde kolum bağlandı yokluna ağlarım
Sanma sensiz ben gurbet illerinde gülerim
Bir yırtık resmine bakar
Hasretine yokluğuna resmine bakarım
Uçan kuşlarla bir selamını bana gönder beklerim
Yokluğunda kalmadı dermanım nede kaldı nefesim
Koşarak gelmek isterim dilimde hala güzel ismin
Alışamadım yokluğuna hasretinle ben yanarım
Bu zalim gurbetim sözlerine ben nasıl kanarım
Aç kollarını sevdiğim geliyorum ben sensizliği yıkarım
Sanma sensiz ben gurbet illerinde gülerim
Bir yırtık resmine bakar
Hasretine yokluğuna yanarım
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
