Tanımaz Görmez Bilmez

 

Farkında mıyız hiç bilmem

Hayvanlar yolda insanı tanır bilir

İnsanlar yolda birbirini tanımaz bilmez görmez

Herkes üzerine giydiği çuldan elbise ile yüksek kendini görür

Yamalı çul elbise giyeni kendinden aşağı görür

Elbise değil midir bedeni örten

Bedeni ruhu yükseltmez ki çuldan elbise

Çözen var mıdır bu çelişkiyi yanlışlığı

Herkes ister kendisi yesin balı kaymağı

Başkası da ne yerse yesin

Hatta ister sofrasına ortak olacak diye

Her gün yesin dayağı

Çözemedim ben bu aykırılığı

Gönüller niyetler olmuş karaca Ahmet Mezarlığı

İman gönülde akıl ile şuura kavuşmazsa olacağı budur

Haydi, gel gönüllere girecek muhabbeti yolu ara bul

Sanki bu aykırılık kalmış miras

Biz ölümlü olan kullara has

Bir yudum su verecek yok tas

Elbette her gün yaşadığımız olur yas

Kul Mehmet’im yas ile her işler olur ham

Çek kul çek bir ömür boyu muhabbetsiz imansız gam

Elbet gönüldeki temelsiz iman yapı çöker o dam

Altında kalan kurtulur mu söyleyin insan denilen can

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İlahi Bir Emre Mahkûm Olan Bu Dünya Ve Biz İnsanlar

Bazen düşündüğünüz oluyor mu aynı benim gibi, sıkıntılara kendi elimizle düşerken, bunun bir imtihan olduğunu ve sadece Yüce Allah’ın yardımı ve inayeti ile sıkıntılarımızın yok olduğunu ve bazen de bunu unutarak, kendi çabamızla olduğu yanlışlığına düştüğünüz oluyor mu? İmkânsızmış gibi görünen tüm hayırların,(güzel işlerin) yüce Allah’ın yardımı ile olduğu bir gerçek. Yoksa biz beşer olarak, hep hayırlı yolda koşmamız gerekirken, hep nefis ve kendi çıkarlarımızın yolunda ve şeytanın elini tutarak yürüdüğümüzü düşünürsek, böylesi güzel hayırları tek başımıza yapmamız gerçekleştirmemiz asla mümkün olmaz, Yüce Allah’ın yardımı olmadan.

İlahi bir emre mahkûm olan bu dünya ve biz insanlar, her şeyde her anda her düşüncede, Yüce Rahman’ın izleri yardımının olduğunu unutmamız gerekirken, hala sersem bir zıt fikirsiz düşüncelerin ekseninde, onun anaforuna kapılarak her başarıyı yükselişi kendimiz gerçekleştirmişiz saçmalığı ile kendimizden, utanmadan da gurur duyarız! Üç günlük dünya hanında âleminde bir karış toprağa gömülerek fani olan biz beşerler, sonsuz bir dünyada kalacağımız fikirsiz’ ligi ile dünyayı fetih ederek kendi irademiz altına almanın boşuna uğraşı içinde olarak, idrak ve izandan mahrum yaşarız. Baksanıza mezarlıklardaki matem havasına, sen fani değilsin, dünya fani değil mesajını her an bize gönderirken, hala güzelleştirmek yerine, kendi arzularımıza esir etmek için yıkarak istila etmenin beyhude çabasında kendimizi dünyamızı ve ahiretimizi yıkmanın peşindeyiz! Açmayalım kötü sözlerin düşüncelerin kapısını ellerimizle dilimizle, bırakalım güzelliğin cennet kokan rüzgarı esintileri gül kokusu aleme yayılsın… Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Son sözünü dinledim.

Son sözünü dinledim ben inanın utandım

Başımı öne eğdim kendimi bulamadım

Kaçmak için yer aradım hiç hiç bulamadım

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Devasız hallerimiz nasıl devam eder sürer

Harap yollar nasıl olur önümüze dizilir birer birer

Gönlümüze bu hasreti kim nerede nasıl dizer

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Ortalıkta gezer bir takım yüzsüz insanlar

Merhametsizce yıkılır viran olur cümle bağlar

Sen söyle sen kimsin kim senin canın hey dağlar

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Gönül kıblenin yönü işte bak şaşmış

Seni bela diye salan ortada bak kalmış

Yakmak için yola çıkanlar çıkmadan yanmış

Kendi karanlığımda kendimi ararken kayboldum

Karanlık odamda sallanıp dururken boş beşik

Dikenlerle döşenmiş gelip geçtiğim bastığım eşik

İçerde mahzun kalan ben yüreğim delik deşik

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

İşte karşı pencerede o pencereyi son defa kapatacağım

Karşıda bekleyen o musalla taşında bizlerde yatacağız

Kaçışı mümkün değil ölürken ölümün gözlerinde bakacağız

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Soğuk ayazda soğuk yüzüyle gülümseyen sen teneşir

Melekler yaptığım günahın defterini taşırken bekleşir

Taşırken tabutum ağır yükümden taşıyanların işi güçleşir

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Beni artık bekleme günahla doldurduğum sıcacık yatağım

Artık cehennemde senden daha sıcağında ben yatacağım

Belki feryat ederken neden soğuk olmadın diye sana kin kusacağım

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son sözlerimin sancısında ecel alıp giderken son kez bakacağım

Artık kaçmak istesem de kendi günahlarımda yanarak paklanacağım

Artık bunu hak ettim cehennemde yanarken paklanmak için kaçmayacağım

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Son günah dolu yolumun dönemecinde yürürken

Ağaçların dallarına astığım nefretimi görürken

Beklediğim ecel kapkara gözleri ile beni cehennemime götürürken

Kendi karanlığımda kendimi aradım kayboldum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bir zerre nefrete yok inancımız...

Olur, nefrete karşı insanca inadımız

Merhametli olmak İslam inancımız

Canlar canını sevmek muradımız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Baş eğmeyiz nefret sözlerine

Merhametle bakarız insanların gözlerine

El ele çıkarız yokuşun düzlerine

Bir zerre nefrete yok inancımız

Harap olanı ederiz inşa

Merhametle geçeriz başa

Taş değmesin her başa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Bazı insanlar insanı satar

Sonra gider rahat yatar

Nefreti ile nasıl yaşar

Bir zerre nefrete yok inancımız

Gönlümüz aşk merhametin hanı

İmanla çevrilmiş her bir yanı

Muhabbettir sevgidir divanı

Bir zerre nefrete yok inancımız

Nefretin çevresi virane

Onda bulunmaz gönüllere çare

Nefretle olunmaz paşa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Kora yaklaşmaz tutar bir maşa

Koş der ateş içinde yaşa

İster zalim dünyada kargaşa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Vefadır o gül gönülden açar

Mis kokusu cümle âleme saçar

Nefreti olan koklayamaz kaçar

Bir zerre nefrete yok inancımız

Canı merhametle teslim amacımız

Her daim karşımıza çıkar bir akılsız

Sorsan nedir amacım der nefret amacımız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Sözler olmasın anlamsız

Kimse kalmasın babasız anasız

Ölüm gelir bakarsın ansız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Kul Mehmet'im sinemizde açar güller

Açan güller yanında öter bülbüller

Ölüm gelince gönülde solmaz o güller

Bir zerre nefrete yok inancımız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gülen Yüzünle...

Ah gönlüm insanlar insanları sevseydin gül gibi

Karşılaştıklarında konsaydı gönüllerine bülbül gibi

Gönüllerde muhabbet bülbülüyle açsaydı güller

Bin bir pişmanlıkla kalkmak isterdi güç kuvvetle

Pür dikkat dinlemek hayran kalmak için insanlara

 O mezarda yatanlar sonsuz âlemi bekleyenler

Gülen yüzünle cemalinle her daim gülümse

Hayran kalsın bülbül ile gül gülüşüne

Açmak için senden koku alsın güller

Sesine ses olmak için ötsün cümle bülbüller

Her gülüşünle bir gül ver gülümse

Kâinat gülüşünle dönsün gülüşün kâinata dönsün

Aşkın vadisinde gez doyasıya gülen gönlünle

Gül cemalin görsün insanlar gülsünler doyasıya

Varsın aşk yolunda deli desinler gülüşüne

Aşktan anlamaz gönlü gülmez anlamaz aşktan yürüyüşüne

Sevgiliye visal yolunda sen yol al yol almayanlar utansın

Sevgiliye aşk yolunda yürümeyenler rezil rüsva içinde olandır

Kul Mehmet’im bu gönül aşk ile sevmekten usanmaz

Aşk ile olmayan bu dünyada asla mutluluğu bulamaz

İster mecnun ol ister kerem çık yola yollar aşınmaz

Aşk ile oku gönülleri kâinatı bundan iyi mektep olmaz

İster Leyla ister Aslının sınıfında kal gönüller solmaz

Gönlünde aşk sevgi olmayanlarda inan ki adam olmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Alınlarında Secde İzi İle Şafak Parıltısı

Yollar yolcusu kalmamış yolar gibi ıssız
Uğrayan yolcusu kalmış hanlar gibi viran ışıksız
Gelişi ile domur domur bahar çiçekleri açtıracak
Başkalarının dertleri ile dertlenecek ağlayacak
Gönül süvarileri neredesiniz

Gelişinizle kâinat gönüller baharı yaşayacak
Karanlık şafaklar aydınlığa boğulacak
Fecre kapalı yarınların ufukları açılacak
Ateş düştüğü yeri yakar değil
Ateş düştüğünde hepimizi yakar diyen
Gönül dostları Resul âşıkları
Yüreğimize sevgiyi yazacak olan nur yürekliler neredesiniz

Okyanuslar gibi olan yüreğimiz bomboş
Viran oldu,
Talan oldu
Kapkaranlık
Yollarımız yolcusuz kaldı
Ovalarımız yasla inliyor kurudu kaldı
Mahzun gönüller
İnsanlar
İnim inim iniler
Yollarınızı bekler

Gecelerimiz gündüzlerimiz suskun
Sizsizliğe alışmak zor herkes birbirine küskün
Yollarımızda vahşi kurtlar uluyor
Rüzgârlarımız ağıtlaşmış halimize ağıt türküsü ile esiyor
Ovalarımızı bekleyen ağaçlarımız üşüyor
Gözyaşlarımız sızlıyor
Mezarda yatan yiğitlerimiz üşüyor

Bereketli ömrümüz hayatımız bereketsiz kaldı
Yalnızlık vahşeti andıran zifiri karanlık gibi yarınlarımızı esir aldı
Yetimliğin yıkımı ile yıkıldık dostsuz kaldık
Gönül dostu Resul sahabe âşıkları neredesiniz
Yarınlarımızın yiğitleri neredesiniz
Gönlü gülistan olanlar
Soğuk yürekleri ısıtanlar
Yolcusuz yollara yol ışık olanlar

Bir avuç kömürle evini ısıtamayanları gönülleri ile ısıtanlar
Çaresizliğe çare olmak için gece gündüz çare arayanlar
Bereketli yüzü ile ışığı sönmüş ışıksızlara yön olanlar ışık saçanlar
En zifiri karanlıklara an be an saniye saniye ışığı taşıyanlar
Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler
Soğuk kış gecelerinin ayazına aldırmayan 
Yüreklerinde fışkıran umutla umut olan sıcakkanlı yiğitler

Fırtınalar kumlar ayak izlerinizi
Nefret kin zülüm yüreğinizdeki gül kokusunu Resul kokusunu silemedi
Hala kokunuz taptaze kokuyor
İman ışığınız hala kandil kandil yanıyor
Güllerin efendisi Resul kokunuz hala kokuyor
Yıllardır
Aylardır 
Kışlardır
Baharlardır yollarınızı bekliyoruz
Yolcusuz kalmış yollarda kutlu kervanınızı bekliyoruz
Siz gelmezseniz
Yüreğimiz
Zamanımız
Dünyamız
Ahretimiz bom boş
Hiçbir şeyimiz yok
Bom boş
İpotek altında
Issız
Talan oldu
Viran

Sizler ki mutluluğu yüreğine sığmayan
Yüzlerinde sevinçleri okunan
Dünya malını sevgisini terk ederek
Allah sevgisi ile değiştirenler
Gönüllere Allah sevgisini yazanlar
Allah sevgisi için yurtların terk edenler
Hicreti muştulu vuslat gibi karşılayanlar
Karanlığa sonsuz ışıktan ışık alarak sevinç dalgası yayanlar

Gözümüze bakacak gözlere yüzlere ellere hasret kaldık
Sonu görünmeyen karanlık ıstırap dalgasına yakalandık
Yarınlarımızı ıstırap sarmış soluksuz bırakıyor
Yalnızlığı gariplik hırkası gibi üzerimize giydirdiler
Çıkaramıyoruz
Çıkmıyor
Hasretle özlemle vuslata kavuşamıyoruz

Gecelerimiz
Sabahlarımız 
Zamanımız
Her anımız
Zehir saçıyor
Öldürüyor
Yok ediyor
Hayatımızın ışıkları sönüyor
Yaralarımız Hint okyanusundan büyük iyileşmiyor
Allah Resul aşkına gelin yetişin

Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler yetişin

Nerelerde iseniz gelin

Yüreğimiz yok

Yürek olmak için gelin

Sevincimiz yok yanmışız

Sevinç olmak için gelin

Tutsak olmuşuz

Özgürlüğümüz olmak için gelin

Bekliyoruz gelin

Allah Resul aşkına gelin yetişin

Alınlarında secde izi ile şafak parıltısı ile gezenler yetişin

Mehmet Aluç