Bu Blogda Ara

medya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
medya etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Temmuz 2017 Pazar

Hayatın Sırrı Sensin Değerlisin Ve Özelsin



Elimize geçen mutluluk anları, bizim için uzun boylu bir servet değildir. Hafifi hafif yudum yudum içerek, zamana yaymamız gereken bir an ve zaman dilimidir. Bu mutluluk gönülden sevmeyle gönüle değer vermeyle, elde edilen bir duygudur. Öylesine lafta kazanılacak bir duygu değildir, paylaşmak vermek kucaklaşmak ile elde edilendir bir ömür boyu. Bundan gayrısı uzun süreli değil, kısa olan bir mutluluktur, parayla anlık alınan mutluluk insanı bir an mutlu eder, ileriye taşımasına izin vermez, mutluluk vermekle paylaşmakla mutluluk olur anlam ve mana taşır. Karşındaki insanları gerçekten düşünen birisi olmak, mutluluğun bir ömür boyu sürmesine yetiyor. İstediğimiz hayatı kendi tercihlerimiz doğrultusunda bencilce yaşamak, yaşamak değil ama yaşıyoruz? Kendimiz için istemek kazanmak değil, en sonunda kaybetmektir bilmiyoruz, ya da biliyoruz belki değişir zaman o anda benim sadece benim olur egosu ile mutluluğun kapısını, kapatarak yaşıyoruz… 

Hayır, bu hayat bu ömür dünya benim değil, bizim demeyi öğrendiğimiz zaman mutluluk, hepimizin bir ömür boyu olacak ve ahirette de mutlu olmamızı sağlayacak, ama gel gör ki bunu söylemekten itiraf etmekten de uzağız! Ulaşılması mümkün olmayana ulaşmak, katlanılması tek başına zor olan sıkıntılara tek başına katlanmak, ne kadar aptalca ve delice olduğunu bilmemize rağmen hala peşindeyiz, tek başına ulaşılması mümkün olmayanın peşine… Oysa bizler beraberce yaşamak zorunda iken nasıl aptalca, insanları hayatımız merkezinde, sahilinde bir kalemde siliyoruz? Aslında onları silmek, kendimizi silmektir ama lakin iş işten geçtikten sonra öğreniyoruz, lakin buda fayda vermiyor, geri dönüşün kapısını açmıyor.

 Önce kendimiz için değil, toplum için yarınlarımız ailemiz için biz iyi bir vatandaş olmalıyız, iyi ve güzeli önce karşımızdaki için hissetmeliyiz ki, karşımıza da kendini iyi hissetsin ki bizde güzeli yaşayalım hissedelim mutlu olalım… Elimde olanları almaya geliyorlar mantıksızlığı ile köprüleri yıkmak, kendini yolunu yıkmaktır… Kendin için değil toplum için yaşamaya çalışırsan, yaşamayı mutluluğu gülümsemeyi bulursun ve anlarsın yaşarsın yaşatırsın…

Nefes alıp vermek dışında nefes olmak, hayatı boş görmek yerine, hayatın dopdolu olduğunu göstermek zor olsa da, seni o an anlayanların olması üzücü olsa da sen vazgeçmeden devam et, bu güzelliği insanlara vermeye kapısını açmaya girin gelin demekten vazgeçmeden anlatmaya göstermeye gayret et… Bakarsın bir süre sonra insanlar yanlışlarını görür, sana doğru koşarak gelirler, mutluluğa vererek sararak kucak açarlar… Yapmak istediğin bu güzellik, her zaman istediğimiz gibi olmasa da sen görevini yap insanlığın ne olduğunu göster, ömür boyu gayemiz öğrenme gayreti içinde olmakla öğrendiğimizle, insanlara ulaşmakla varmakla yanında olmakla alakalı.

 Hayat, acısıyla tatlısıyla, iyi günleri, kötü günleri ile var olan bizi saran, sabırla olmamızı birlikte el ele gönül gönüle yenmemizi hatırlatan, bir rehberdir. İnsan gülümseyemiyorsa onunla ağlamalı, acılarının yanında olduğumuzu göstermeliyiz, çaremiz varsa sunmalıyız yoksa da acısına ortak olmalıyız, budur insanlığın mutluluğun kaynağı. Ağlayanla ağlayabilmeli güldürmeli, gülenle gülmeli ağlatmamalıyız. Hayatındaki benlik duvarlarını hep bana bana mantığını yıkarak, insanları kucaklayarak yolumuza devam etmeliyiz. Yoksa kendi ördüğümüz duvarın altında kalarak mutsuz yalnızlığın havasızlığında ölür gideriz, elimiz gönlümüz ömrümüz boşa harcamış olarak. Ölümden sonra Yüce Allah “Ey kulum bana gelirken dünyada gönlünle elinle fikrinle ne getirdin diye sorduğunda” ne cevap veririz bunu da düşünmek zorundayız. Hayatın sırları gizemleri sensin ve sen bu değerlerinle değerlisin ve özelsin.
Mehmet Aluç

5 Temmuz 2015 Pazar

Medya Seçkilerim-Feridenin Günlüğü

 


Yavrum bu son bomba geçecek..


Feridenin Günlüğü












Yavrum bu son bomba geçecek...

Dünya’da eksilen Musalardan yazılar yazdım. Sen okurken çekik gözlü çocukların cennete yağdığı Doğu Türkistanı da düşünebilirsin. Serbest acı
Ya Resullallah bıraksalardı ona seni öğretecektim, bıraksalardı eteklerimize değil sana tutunmayı öğretecektim. Bıraksalardı sütüm sana helal olsun diyecektim. Benimki Musa, Onunki Zekeriya, şu kundağında acı emen Muhammet. Kucaklarımızda ölü serçelerle sana geldik. 
Dünya’ya gelenler büyüdü Ya Resullallah Gazzeye gelen Musa’ları vurup kucaklarımıza attılar. Bize senin adınla çağıracağımız evlat bırakmadılar. Bize Firavunların yağdırdığı bombalardan kaçıp “Korkma Musa bu son geçecek” diyerek sarılacağımız evlat kokusu bırakmadılar. Kokumuzu cennetimizi aldılar Ya Resullallah. Bize, dudaklarımızdaki feryadı ayaklarındaki çamuru öperek teselli edeceğimiz Ahmet bırakmadılar, İsmail bırakmadılar Musa bırakmadılar!
Onları son secdeye varır gibi ve o secdede ağlar gibi yavaş yavaş emziriyoruz,.. Onlar ki bizi hiç üzmediler, büyümeyen yavru bizi niye üzsün. Bize akşam ezanı okunmadan kapılardan çağıracağımız evlat bırakmadılar! Bize  elbiseler dikip bayram sabahı müjdeleyecek evlatlar bırakmadılar. Bize babasıyla bayram namazına giderken elimizi öpecek ceylan bırakmadılar.

Ya Resullallah sen ki yetimlerin mahzunluğunu elinde toplayıp secde secde ağlayansın. Sen ki öksüzün başını cennet cennet okşayansın. Biz bu serçeleri nereye uçuralım. Nereye uçsunlar ki sırtlarında taşıyacakları ölüm fazla gelmesin. Nereye uçsunlar ki anne diyebilecek kadar büyüsünler nereye uçsunlar ki elbiselerini giyip aynaya bakabilecek kadar uzasın boyları. Nereye uçsunlar ki saçlarını zafer ilahileriyle biz tarayalım Firavunlar taramadan önce. Nereye uçsunlar ki döneceklerinden umudumuz olsun. Nereye uçsunlar ki kucaklarımız onların musallası olmasın. Biz bu gözyaşlarını nereye dökelim Ya Resullallah. Sen olmalıydın ki senin kucağın Kızıldeniz. Bırakırdık Musa’mızı senin kucağına. Senin merhametin anne sütü gibi dağılırdı dudaklarında. Bize Halime Annemiz gibi teslim edeceğimiz bir Anne de bırakmadılar. Ya Resullullah evladının kulağına Muhammet Muhammet Muhammet diye seslenen anneleri de vurdular.

Ya Resullallah! Burada feryatlarımıza tırnaklarımızı geçirip yırta yırta evlat diye haykırıyoruz. Babalarsa gizli gizli ağlıyor. Sen de babaydın. Burada gömleği evladının kanıyla sokak sokak diğer yavrusunu arayan yiğide baba derler. Burada Vurmayın Allah aşkına Musa annesini emiyor diyen yiğide baba derler.
Burada dört evladının dağılmış başını bir kucakta toplayan yiğide çaresize baba derler. Burada salaya karışan içli hıçkırığa baba sesi derler. Burada evladı yaşıyor mu diye değil kolları yerinde mi diyerek Allah’a sığınan yiğide baba derler. Ve burada cenaze namazı kılmaktan alnı eskimiş, intikam orucu tutmaktan iftar edememiş yiğide baba derler ki babaları da vurdular. Ciğerlerine evlat kokusu çekip Cennetim diye sarılamayan yiğide baba derler … Onlar Yakup gibiler ki bütün kuyulara ağlayarak seslenen Yakup gibi.. Ya Resullallah Yusuf’larımızı kurtaracak Kervanları da vurdular.

Ey İsrail. Ey bizi analığımızdan vuran yiğitleri baba diye  çağrılmaktan mahrum bırakan şerefsiz cesetler.

 Ey namludaki kurşun kadar sayılı cesarete sahip kurşunu bittiğinde zavallı bir it gibi titreyerek ağaç arkalarına tüneyen sefiller. Yavrularımızın ölüleri üzerinde ceset tartan kan tüccarları. Ağıtlarımız üzerinde tepinen cehennem odunları. Allah daha son noktayı koymadı. O gün geldiğinde kucaklarımızdan evlatlarımızı toplayıp kurşundan geçirdiğiniz gibi biz de sizi azabın ipine dizilişini seyredeceğiz. Bir bebeği sütten keser gibi nefesinizin kesilişini izleyeceğiz. Siz ağıt sıcağı nedir bilmezsiniz. Nerden bileceksiniz kan sıcağından başka sıcak bilmeyen ne bilsin. Sen kurşun sıkarsın o baba yumruğunu sıkar. Fakat bilmezsin ki sıkılmış bir baba yumruğu sizin bombalarınızdan büyük. Sen yağdırdın lakin Allah’ın yağdıracağı senin zafer sandığını başına gömer. Sen işaret fişeklerinle ocaklarımızı aydınlattın sonra vurdun dağıttın lakin Allah’ın işareti yakındır her dua bir fişek ağzında feryat salyasıyla kudura kudura o günü bekleyeceksin.

Ya Resululallah .. Ey Musa’larımızın Kızıldenizi. Acımızdan sütümüz siyah saçımız ak lakin sana seslenmek tesellimiz. Musa, Ahmet, İsmail, Ayşe, Zeynep senin merhametine emanet. Onlara iyi bak. Biz sütümüzü acımız gibi saklayacağız bizi avutacak bir cennet buluruz elbet..   

elonue@gmail.com
Twitter:@elonue
Kaynak:http://www.haber7.com/yazarlar/feridenin-gunlugu/1444850-yavrum-bu-son-bomba-gececek










8 Haziran 2015 Pazartesi

Medya Seçkilerim

                                                   Feride'nin Günlüğü



                                                   Şekerim düştü, Sevilayım yükseldi!






Truva atları kişnemeye başladı!

Düşenin değil düşürenin dostları, lağım borularını açtı. Bismillah. Allah bizi terk etmesin yeter. Allah zaferi ertelediyse biz bir şey söylüyordur. İslamcı lolipoplar gibi eski yaraları yalayarak iktidara vurma zamanı değil, asla vurmayacağım. Biz Nişantaşı taburelerine terfi eden Beyazıt Meydanı ruhunu geri aldığımızda dirileceğiz. Biz, kucağındaki Musa’yı ağlayarak emziren annenin duasından yeniden geçtiğimizde dirileceğiz. Filistin’de Muhammed Durre babam diye yeniden bize sarıldığında dirileceğiz. Doğu Türkistan’da bizim coğrafyamıza hüngür hüngür ağlayarak sarılan mazlumların kalbini inşirahla teskin ettiğimizde dirileceğiz. Biz Veda Tepesinin Muhammedine veda etmeyip ümmeti silkelediğimizde dirileceğiz. Bitmedik, başlayacağız. Susmadık, gürleyeceğiz. Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır.

Lakin içimizde yükselip, rant tarlasını düşmanın yağdırdığına süren alçaklara bir çift sözüm var.  Çetesini toplayıp Halkların Cüzdan Kardeşliğine sığınan, parayla masaj yapıp dava ateşiyle değil sauna dumanıyla terleyen Sevilay Yükselir’e bir çift sözüm var. Ey İslamcı kardeş demedim mi sana, bunlar atacakları okun, saplayacakları hançerin zengini. Demedim mi sana, bunlar senin yangınında gizli ızgaracılar, demedim mi sana, bunlar senin derdine ortak değil düşmanın hilesinde yancılar.

Demedim mi sana , Bunlar sen güçlüyken Sevilay, biraz tökezle oldu mu sana Sıvışay! Demedim mi sana, bunlar kaportada aslan, gemide fare. Demedim mi sana bunlar senin arkanı ciplerinin dikiz aynasından kollayan acemi dost. Demedim mi sana, bunlar senin omzundan Yükselir, ve o omuza çemkirerek alçalır. Demedim mi sana bunlar senin Sabahına tüneyip akşamına pusuya yatarlar. Demedim mi sana, sen secdede beklersin bunlar tetikte, sen dava dersin bunlar para. Sen Akabe biatında, bunlar arbede fiyatında. Ve demedim mi sana bunlar sana kardeşlerini unutturur üveyliğini dayatır.

Ey Sıvışay! Diyorsun ki parallerle mücadeleme devam edeceğim. Etme. Bizi sayma, git kitaplaştırdığın paralarını sayfa sayfa say. Sen o paralellerin besmeleyi unutup dağı yağlayan bozguncularla bir oluşuna sırıt sonra da buna mücadele de!

Sen git kan toplayan sahte barış güneşine yaman! Senin öttüğün yerde susarak Allahın planını beklemek şereftir. Git kapılarda makam dilen, safları işgal etme.

elonue@gmail.com
 Twitter:@elonue

Kaynak: http://www.haber7.com/yazarlar/feridenin-gunlugu/1403669-sekerim-dustu-sevilayim-yukseldi








21 Mart 2015 Cumartesi

Medya Köşe Yazıları Seçkilerim

Öküzlerin bakamayacağı kadar Hızlı, Barış Treni














Fe
Her vicdansız insan bir suç aletidir!
Heyy başlıktaki  “öküz” kısmı açık büfedir isteyen üzerine istediği kadar alınabilir, isteyen nefret kabininde üzerine deneyebilir kime tam oturuyorsa bağışlıyorum efendim. Büyükbaş olmakla büyükfikirli olmak arasındaki fark adına attığım başlıktır.
Ülkem bahar bayramına hazırlanırken barış depresyonuna giren şapşikler cephesinden ilk saçma geldi lakin ıskaladı. Şöyle diyelim bay şapşik diyor ki Osmanlı Çanakkale Cephesinde kuklaydı. Oy oy bunu fitne cephesinden paralellerle omuz omuza barışla savaşan kukla söyleyince öyle komik oluyor ki gülmeye yetişemiyoruz.
Bunu pimi çekilmiş ayaklı zılgıt selo söyleyince kahkaha halayına duruyoruz. Tekrar ediyorum kaosa çağırdığı adamları sokaktan toplayamayan adamın oy toplayacağına paralel atıklar inanır. Farkındaysanız Chp’den daha fazla konuşuluyor niye çünkü bunlardan başka hem lafla hem de gafla kan gemisini yürütecek amatör vicdan sahipleri yok. Biri hava diğeri dağ muhalefeti azıcık yere basın .
Bu şapşik ne istiyor?  Siyasi maske kullanmaktan kurnaz manevralar yapıp duvara toslamaktan bıkmadı. Barışa katkıda bulunmayıp ölüme teröre sponsor olmaktan da bıkmadı.
 Amaç sokağa piyon dökmek, oğullarının cesetlerini sokaklardan toplayan anne feryatları bu adama cazip geliyor. Kardeşi kardeşe kırdırıp kemikleri üzerinden beylik laflarla geçmek onun  siyaseti.
 Hak talep etme de maval! Yok öyle bir şey! Verdikçe şımarıklığa vurup illa çatışalım illa yağmalayalım illa devirelim demenin hazcısı olmuş. Ulusalcı dinozorların kart kurt sesiyle faşist besteler yaparken bir anda Kürtçü olup süreç üzerinden pusuya yatanlara direniş masalları okumaları da bu yüzden! Kan istiyorlar kan. Yine dediğim gibi bu adama vampir sahnesi yazsanız , eline yüzüne dağına sokağına bulaştırdığı kötü performansını unutturur.
 Herkes 21 Mart Nevruzu ve Barış mektubunu bekliyor. Göreceğiz yüzünüzü, benziniz sarardıkça dağda bahar siftahı. İktidar nefretiniz barış duasına bir amin olmayı engelleyecek mi? Asla.
Esra Elönü elonue@gmail.com
Twitter:@elonue
Kaynak: http://www.haber7.com/yazarlar/feridenin-gunlugu/1324972-okuzlerin-bakamayacagi-kadar-hizli-baris-treni

12 Mart 2015 Perşembe

Medya Köşe Yazısı Seçkilerim...

Medya,köşe,yazısı,
Feride'nin Günlüğü

Berkin Elvan'ın Ölümü
Cihangir Sosyetesinin Düğünü


Bu esnafın ekmeğiyle senin için oynuyorum Berkin..
Emekliye ayrılıp, ikinci el dizi setinden düşme, dalında fikir gargarasına matuf ne kadar oyuncu varsa toplanmışlar. 11 Mart Hayatı Durdurun çağrısı yapıyorlar. Bugün Berkin Elvan’ın ölüm yıldönümü. Fatiha’mız cepte. Berkin Elvan’ın toprağından alıp çamur atma şenliklerinin ikincisi düzenleyecek olan bu tayfaya acıyarak bakışım ilk değil. O koca koca tekstlerle film deviren yamalı aktörlerin hepsi soruyor “ Berkin Elvan öldü rahat uyuyor musunuz”.

Cihangir’in entel sınıfından arada bir teneffüse çıkıp, fil dişi kulelerinden replik savuran bu şahısların ne yapmaya çalıştığını aşk ile şevk ile bir daha yazmaya çalışayım. Bir büyük devirmeyi devlet devirmek zanneden bu duble ahmakların  özlediği Türkiye, naftalinli bidonlara basıldı . Bunlara Yeni Türkiye aç dostum, boşluklarını donat anlasınlar. Bir ölümün üzerinden ikinci taarruzu planlayan bu naylon askerlere söyle, Cihangir kafelerinde dumanla altını çizdikleri kitap cümleleriyle halka çağrı yapma günleri nenemin bohçasında kaldı.

Evet soruyu bir daha alalım “ Berkin Elvan öldü, rahat uyuyor musunuz”. Horlamayı keserken biz de uyuyacağız. Senin rahat uykunu da gördük. Derdin bir ölüm sonrasındaki ağıttan rahatsızlık duymak. Ortalığı talan etsinler, esnafın ekmeğine tomalar sürülsün, camları devirsinler, kaldırım taşları hop otursun hop kalksın sen de kahvenin köpüğünü say. Siz rahat uyuyor musunuz? Hıncın ve nefretin trafiğinden kendine gelmeye üşenen habis kitle, siz rahat uyuyor musunuz acaba? Berkin ölene kadar, çığırtkanlığını yap, ölümün açık adresini ver sonra da sıyır otur . Siz peki Berkin’lerin ölmemesi için ne yaptınız?

Öyle, romantik kamu spotu yumurtlayıp, ağlak iki replik okumakla Berkin anılacaksa benim taziye dileğim seninkinden daha samimi duruyor. Derdiniz o olsa keşke. Derdiniz, Berkin’i seçim sandığına kalkan kılmak! Süsleyip, sıvasan da bu ahlaksızlığın makyaj kabul etmiyor. Aşikar! Hayatı Durdurunmuş, Niye? Hayat dursun, kaostan beslenen kara borsacılar gibi sen de nefretin, kinin, fiyatını artır öyle mi?

Yahu yok mu şöyle üçüncü sınıf aksiyon dizileri çekecek. Toplayın şunları eğlensinler. Berkin’i sömüre sömüre çocuktan geriye kalacak hatıra da bırakmadılar. Çok mu merak ediyorsunuz? Berkin’i siz öldürdünüz. Ölüm suflesi verip kaçanlar ordusu.  Gezinin kökü bizde, nasıl olsa yine çıkar diyerek debeleniyorsunuz lakin halkın gözü sizin beyninizden daha erken açıldı. Geçmiş olsun.
Esra Elönü elonue@gmail.com Haber 7 Twitter@elonue.

4 Mart 2015 Çarşamba

Medya Yazarları Seçkilerim





Silah tiryakilerini barış öksürtüyor









Suç değil sus duyurusu
Kafada migren,  ilaç  potporisi eşliğinde yaşayınca  hapı kimlerin yuttuğu üzerine gündemi de kaçırmıyorum. Gündem hatun çantası gibi karışık da olsa bize lazım olanları ayıklıyorum. Dağ hijyeni şart. Diken üstünde değil tetik üstündeydik. Etli şarjörlerin, takım elbiseli tüfeklerin sevinmediği yerde barış üşengeç değildir. Seçim öncesi ağır sıklet provokatif cümleler savuranları üzecek gelişmeler olunca yazmak farz oldu. İktidar uyuzluğundan sırtını dağa dayayıp kaşıyanların arasından geçip Sırrı Süreyya Önder’in açıklamalarına kilitlendik umarım bu kilidin çilingiri hiç bulunmaz. Elinde sadece çözüm süreci malzemesiyle kaos iştahını demleyenlerin renkten renge gark olmaları güldürdü. PKK’ya yapılan Silahı Bırak çağrısı bol felahlı barış ezanı gibi geldi, pozisyon şükür secdesi.
Buraya kadar her şey olağan . Asıl yazmak istediğim Gezi sırasında sosyal medyada tozutanların suskunluk gevezeliği. Şaşırdık mı ? Hayır. Dağdan inenlerin bağdaki masumun canına ot tıkama gaddarlığına dur deme çağrısı, soldan yemlenen büyükbaş yazarların hoşuna gitmedi. Biri çıkıp “ Kürtler, solcuları sattı” deyince küçük dilim boşlukta parende attı yutmaya zamanımız yok. Ne olacaktı peki. 6  7 Ekim olayları hayal cephelerini süslerken böylesi müthiş bir gelişmenin posasında morardılar. Ne istiyorlardı? Şehit cenazelerinde yavrusunun resmini bağrına götürüp ah ile yaş döken anne feryatları duymayınca kürtler solcuları sattı oldu. Öcalan’ın barış duyurusundan nemalan bunca imitasyon barışseverin susması çenelerini tetikte bıraktı. Silah tiryakisiydiler, barışı duyunca öksürmeye başladılar.
Hep yazmıştım hep yazacağım. Siz neyi umuyorsanız Allah umduğunuz dağlara barış yağdırandır. Siz hangi damardan kan istiyorsanız Allah o damarı kurutandır. Emziği düşmüş bebe gibi ciyak ciyak susmanın ihtişamlı komedisi umarım bundan sonra da devam eder. Selahattin Demirtaş’ın rengini attıran neyse barış o renk olsun. Gezide ortalığı toma fotosuyla tutuşturanların, kahve yudumlayıp kan koçluğu yapanların enerjisi nereye kayboldu diye sormuyorum bile. Alın klavyenizi dağa çıkın, bırakılmış silahlara bakıp trajik yazılar yazın. Dedim ya vicdan, ahlak, lekesine karşı Dağ hijyeni şart. Anladınız.
Esra Elönü
elonue@gmail.com
Twitter:@elonue

3 Mart 2015 Salı

Medya yazarları seçkilerim

                                            Fitnecilerin vurduğu yerde 'Gül' bitmez







Hira bir tane ikra hepimize..
Kalbine sinek düşüren insanlarla görüşme evlat, muhabbeti bitirirler sana da o sineği avlamak düşer. Ve yine o kalbe kat kat insan giyinsen de adamlığın olmadığı yerde üşüyeceksin. Gündeme bakıyorum, nar gibi bir baba, kızından sonra dağılan. Bu saatten sonra Özgecan’ın babasına ne yaşını ne saati sorabilirsin sadece Gözyaşın kaç? Baba, tezgahta kızının sevdiği üzümü seçip tane tane sevinendir. Baba, kızının gözyaşı geçiren saati gibidir derdiyle ıslanır ama her zaman doğruyu gösterir.
Baba, kızına lapa lapa yağandır ama üşütmez. Babanı biriktir biriktir biriktir ama asla harcama. Amacım baba aforizmaları uçurup, yazıyı romantik dolguya yem etmek değil, amacım acıdan dağılsa da, yatağına sessiz sessiz  akan gözyaşı ırmağı bir babanın yüceliğine matuf, birleştirmek istediği parçalanmışlığımız. Vakarında hafif kalışımız. Bu baba, fukarası olduğumuz şeylerin zengini. İnsanlığın adamlığın kemikleri sayılırken, kefenlenmiş vicdanımıza da toprak attı o gün. Bazı fitnecilerin silecekleri o kadar iyi çalışıyor ki tükürmeye yetişemiyoruz o hesap.
 Taşıdığımız cüsse, kalp diye taşıdığımız çamurluk o babanın yüzüne, naifliğine benzemedikçe Allah ilahi adaletini kuruşu kuruşuna bedenlerimize sayacak. Bugün karşı kıyıyla işim yok. Bugün kendi kıyımızda ayetlerin sağırı, fitnenin zengini adamlara sözüm. Bugün din kardeşiyle uzaktan akraba bile olamayacak maval sayacı İslamcılara sözüm. Bugün ellerindeki fiskeyi kendi kardeşine atıp gül bitmesini umut eden hasadından emin hasetçilere sözüm. Camia diyoruz, lakin bu camiada herkes kuyuya atacağı adamın paçasında bekçi.
Demek ki Musa’nın asası bizi nefsimizden ayırmaya yetmemiş, demek ki kuyularda kaybolan Yusuf’ların ıslıkçı umarsızı olmuşuz. Nerde rant orda bereket diyen adamların cepleri önünde düğme ilikleyen kalbi salyalı adamlardan olmuşuz. Ne davası ya? Davaymış. Davayı cüzdan obezliği zanneden işgüzar birkaç gazetecinin, imitasyon adamların konforlu basamakları yapacak kadar da sefil olmuşuz. Daha önce de yazmıştım, evet paralel hatlarını ayetlere, Müslümanın mahremine çeken bir örgüt var. Bunun aşikarlığı da bizi şımarttı farkında mısınız? Öyle ki kendi kardeşini sırf rantına, süt liman makamına engel gördüğü için haybeden paralel yaftası yapıştıracak kadar şımardık. Şeytanın amatör taktiklerini alma da hevesli, profesyonel Müslüman olmada üşengeciz. Hepsi bu. Zulüm ediyorlar farkında mısınız? Davanla, alakası olmayan adamları koltukla, makamla, köşeyle sıvazlamak , alınterine çamur değdirmemişlere haksızlık değil de nedir? Asla yalnız yürümeyeceksin kabul. Lakin seni yalnızlaştırmak için fitne kalabalığına selam çakan, İslamcı görünümlü modifiye kovboylara ne diyeceksiniz? Önce kendi eteğimizdeki taşları dökmeyelim bir zahmet o taşları kıralım kıralım ki vefaya, iyi niyete, aynı yolda yürümeye isabet olmasınlar. Bunları niye yazıyorum. Hemen arşiv yüzücülüğüne soyunayım. İnternet sitelerinde gezinirken bir yazıya rastladım yazının başlığı şöyle “ Huber köşkü neden boşaltılmıyor” işte yazının başından beri kanımıza karışan hadsizlik rezervasyonuna bağlayacağım nokta bu. Malum yazar soruyor bunu.
 Kimse de çıkıp demiyor ki sen kimsin? Kimse de çıkıp demiyor ki zamanında uçağına binmek için türlü takla rötarları yaptığınız , köşkün kapısından girmek için yağ bağladığınız bir dava adamına bunu ne hakla yazıyorsunuz demiyor? Beni bilen bilir, ne siyaset malzemesinde ana menü oldum, ne de nabza göre şerbetçi. Bir haksızlık varsa, ve o haksızlığın kılıcı Gülünden, goncasına kimi budamaya kalkarsa orada kalkan olurum. Davanın kurucuları arasında dimdik duran, elini taşın altında eskitmiş, iki yoldaşın niye çıkmaz sokağı olmaya çalışıyorsunuz? Ayrıca boşalt deme hakkı nerden geliyor? Siz cüzdanlarınızı boşaltmaya hazır mısınız?
 Kim ne derse desin kimse de kusura bakmasın, bu dava öyle şişirilmiş, üflediler söndüm repertuarına gark edilecek dava değil. Siyasetin bittiği yerde vefa başlar. Kaleminiz biz gibi görünüp, kalbiniz detone olacaksa aradan çekilin. Ve yine kimse kusura bakmasın, kadim davanın ilkelerine ram olmuş, yıllarca koltuğun adam ettiklerinden değil o koltukta adamca siyaset yapmış bir adama bir değil bin Huber, feda olsun diyeceğinize işgüzarlık edip şımarıkça kalemini beline koyup mahalle cazgırlığına soyunmanın adı gazetecilik değil fitne hesabına girmektir.
Diyeceğim şudur ki Fitnecilerin vurduğu yerde ne gül biter ne de gonca.Kusura bakmayın da siz ve sizin gibiler kürek sallarken, deniz çoktan geçilmiş kıyıya çoktan bayrak dikilmişti. Eyvallah.
Esra Elönü elonue@gmail.com Haber 7 Twitter:@elonue
Kaynak: http://www.haber7.com/yazarlar/feridenin-gunlugu/1300841-fitnecilerin-vurdugu-yerde-gul-bitmez


26 Şubat 2015 Perşembe

Medya yazarları seçkilerim...

Feride'nin Günlüğü





Kendi eşinden de görüntü mü  isteyeceksin Enver!
 Demokratlığınıza görüntü istemeden inandık!
Körelmiş bıçağı bileyip en azından armut doğramada kullanabilirsin, lakin körelmiş kafalarını bilesen beyni tulum peyniri gibi dağılacak olanlara laf anlatmaya çalışmak deveyi atlayamadığı hendeğe gömmek kadar zor. Dedim ya bunların silecekleri o kadar iyi çalışıyor ki tükürmeye yetişemezsin. Hiç öyle cümle festivaline gark olmadan, edebi patinajlar çekmeden, direksiyonu direkt beyinlerinden mülhem faşizm tarlasına kıracaksın! Ne bestelerinde usül var ne güfterinde mana, dibine kadar detone olmuş vicdanlarıyla sana saygı gazelleri okurlar ki alkış tuttuğumuz eller kırılsın!
Alt zemin faşizm üst krema demokratlık olunca çivi çaksan ilk hamlede dağılmışlar listesine birinci sıradan giren Enver Aysever’e bravo(!) Bu camianın insanlarıyla anlayış mavalı üzerinden tokalaşıp aynı bileği utanmadan değerlerine, inançlarına  büken demokrat pehlivana(!) bravo. Biri çıktı Kabataş mağduru bir anneye Yalancı Gelin dedi kursağımıza kadar sustuk, şimdi de tükürük sayacı cilalayan ağzıyla o anneye utanmazca had bildirmeye çalışan adamlar konvoyunu acıyarak izliyoruz.
Birincisi, mağdurluğunun imzası altı aylık bebeğinin çizilmiş kollarında gizli olan o annenin acısına da mazlumluğuna da kefilim. Sana soruyorum Enver Aysever, o şiirsel kelamını empatiyle dörtle bakalım, aynı olay eşinin başına gelseydi görüntü mü isteyecektin? Kabataş meydanında mobese direklerine tırmanıp oradan mı dinleyecektin eşini. Hadi görüntü istedin,utanmazlığın rejisine oturtulmuş ucundan kıyısına sokak montajından geçmiş görüntüler mi delil olacak sana, yoksa eşinin yaşadığı travma mı? Hiç sormaz mısınız? Bu bebek niye kesildi sütten, bu anne niye bir kabusu emzirdi kalbine. Vicdanmış! Bundan sonra biz de senin vicdanlı olduğuna dair kestiğin ahkamın için görüntü isteyelim. Siz kimsiniz be? Kimsiniz de bir annenin acısına taş koyuyor, gübreden alayınızda boğmaya çalışıyorsunuz?  Size söylüyorum  Hz. Meryem'e yapılan neyse Zehra'ya yapılan da odur. İftira mazlumun uğrak yeri. Susma orucu için de ramazanı bekleyecek değiliz ya...
Öncelikle bir annenin şerefini haysiyetini kamera karesince küçültüp buradan pornografik manşetler atarak halt gazeteciliği yapan herkesin aynı acıyla yüzleşmesini Allahtan niyaz ediyorum.
Sonrasında Adli İnsanlık raporu bile alamayacak hayvanlığı tescilli jelatini hiç açılmamış vicdana sahip olanlar da bu niyazdan nasiplensin!
Ettiğim duadan ne kadar eminsem bu annenin şerefinden acısından anlatamadıklarından da o kadar eminim! Şimdi olayı iktidardan muhalefetten soyutlayıp tarafsız bir vicdanı ortaya koyarak soruyorum! Aynı şey kızınızın eşinizin başına gelse görüntü mü sorarsınız? Yavrunuzun hakkını görüntüyle mi ararsınız ? Acıyı sizin görmeniz mi önemli yoksa onun yaşaması mı ? Sırf iktidara öfkenizden sırf o siyasi çığırtkanlığınızdan acıyı da şiddeti de mahalle kovboylarının at üstünden attıkları çamura boğdunuz ya bu çamuru sıvadığınız kadar sınanın!
15 yaşında Berkin Elvan! Hastane kapısında bekleyen annesinin kulağına eğilip " Görüntü nerde" demek ne kadar şerefsizlikse bu annenin acısını görüntüye indirmek o kadar şerefsizliktir. Gelelim kuyruk açısını cm cm intikam cetveliyle resmeden şarjı bitik gazetecilerin söylemlerine! Gelelim hırsından çatlayıp Zehra'yı Fadime Şahin'le bir tutmaya çalışan senaryo alışığı gammazcılara! Ve gelelim iftiraya paralel çanak tutan gözü dönmüş din soslu garnitür adamlara! Gezinin bir tane Fadime Şahin'i vardı. O da şalvar lastiğine dizdiği yalanları bir bir itiraf ederek ve hiçbir zaman iktidar olamayacak partisine uygun ebatlarda don biçerek buna senkronize zırıl zırıl ağlayarak altı oka baka baka gitti. Başka?
İster Kabataş kışkırtanı diye yaz ister yontmataş bülbülü diye kodla! İster kudur ağzından iftira köpürt! Debelen! Zehra'nın yanındayız. Yahu bu kadar izbe propaganda yaptığınız kadar şerefin ve haysiyetin savunucusu olsaydınız topluca ihya olurduk! O anne Başbakan aleyhine bezeli bir Gezi küfürü etmediği için, Atam kalk ülkemin geleceğine bak hizasında ajitatif pankartlar açmadığı için, başı açık olmadığı için, kırmızı elbiseyle toma önünde duş jeliyle beklemediği için bu iftiralara maruz kaldı! İşte bu yüzden önce acısını değil görüntüsünü soruyorsunuz!
Siz aşağılık iftiralarla mide kaldırmaya devam edin mideyi de kalbi de yatıştıran ilahi adaleti bekliyoruz..
Esra Elönü 
Kaynak:http://www.haber7.com/yazarlar/feridenin-gunlugu/1306686-kendi-esinden-de-goruntu-mu-isteyeceksin-enver

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç