Sözlerim-3-

    

Keşmekeşlik

Öylesine keşmekeş’lerin içindeyiz ki ve farkında da değiliz ki, sevsek sevdiğimizi üzüyoruz kalbiniz kırıyoruz, farkına varmıyoruz sevmeyi bilmiyor diyoruz! Hatamızı bilsek özür dilemeyi bilsek gideceğiz de, birde acaba aynısını yaşar mıyım kuşkusu sarıyor bedeni ruhu düşünceyi! Kaldık mı sap gibi ortada, uçuruma düşmemek için geri adım atarken insan şüpheye düşer mi tabi ki hayır! Hatta biz uçuruma kendi gayretimizle düşsek acaba arkadan iten mi vardı diye, uçurumdan uçarken dönülmez ama biz gayretle döner iteleyen kimdi diye bakarız!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vakti Olmalı İnsanın

İnsanın, ağlama kendini dinleme farkına varma pişmanlığını fark edip düşünme insanlığın derdine çare olma adına, bir saati anı vakti olmalı diyorum ama inanın o anlar saatlerde boşa televizyon karşısında, evlenme programında ki sahte olan kavga ve çekişmeleri seyrederek bitirirdik.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamsızlık Ve Huzur

İnsan doğarken her şey vücuduna Allah c.c. eksiksiz yüklenmiştir. Doğduğumuz da bizim için olan bir dünya var ama bizim yaşamamız için müsait değil, hatta hiç birimiz için müsait değil. Aslında bu dünya yaratılırken de içine eksiksiz her şey huzur güzellik vs. yüklenmişti ama onu biz insanlar, acımasızlıkla kendi doymazlığımızla öylesine değiştirdik ve parçaladık ki içinde huzurla yaşamaya imkân yok, hatta huzurun “h” harfi bile yok. Anlamlı olanı anlamsızlıkla değiştirince, insanda haliyle anlamsız değersiz oluyor. Bir süre sonra anlamsızlıklar da insanı boğuyor lakin bu defa anlamsızlığı yıkacak bir değer ortada yok ki onunla anlamsızlığı yıksın ve huzura erişsin!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Mübarek Nurdan Nur Ramazan

 

bulut ol ağla yağ gönüllere
hatadan günahtan sakın sıyrıl
arınıp tertemiz nurla dol ayık
suçunu hatanı itirafı et hakka el bağlayıp
pişmanlığın gözyaşı ile af iste nura koş
günahtan kaçış hakka dönüş için var ol hoş

Allah ismini an coş
tövbe ile hoşnut olanların ayıdır 
Mübarek Ramazan 
haydi KUL sen ayrı kalma
bekler seni Yüce Rahman
her an her zaman

Hak Allah
Hu Allah
Hayy Allah
Birsin Allah
Ya Suphan Allah
Ya Rahman
Sensin dertlere derman

düşün kaç ömrün geçti Ramazan'sız
kul olur mu günde beş vakit Rahman'sız
Mübarek Ramazan geliyor kalma dermansız
koş fakire al onu sofrana
günahları at sen arkana
melekler ismini okur nur nur
Mübarek Ramazana varmaktır onur
böyle mübarek ay az bulunur
pişmanlığın gözyaşı ile af iste nura koş
günahtan kaçış hakka dönüş için var
tövbe ile hoşnut olanların ayıdır 
Mübarek Ramazan 
haydi KUL sen ayrı kalma
bekler seni Yüce Rahman
her an her zaman

Hak Allah
Hu Allah
Hayy Allah
Birsin Allah
Ya Suphan Allah
Ya Rahman
Sensin dertlere derman

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yolu Şaşıran Benim

Uzanırken maziye elim

Hafif olsa da az kelim

Lal olmasaydı bu dilim

Hatalarıma sözlerimle çelme takardım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Aslına bakarsanız mazinin yok suçu

Suçun hepsi bende yolu şaşıran benim

Ters yöne girdim yanlışa yöneldim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Ata binerken yanlışlıkla eşeğe binmişim

Menzile varmadan yarı yolda inmişim

Her şeyi biliyorum derken eşeklik etmişim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dereyi görmeden paçayı sıvadım

Akıntıya kapılıp sürüklendim adım adım

Acemi iken tüm yolları biliyorum sandım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Maziye iki çift laf söylemek isterdim

Senin yok hiçbir suçun diye gülümserdim

Yoldaş olduğu için teşekkürler ederdim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Hayatı etmedim takip sessizce ipini çektim

İpin ucunda ben varmışım hiç akıl etmedim

Hayat yavaş yürü derken ben şaha kalktım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Su diye pınardan su içmedim ürettim içtim

Libasları beğenmedim kendim ürettim giydim

Ne ürettiğim su suydu nede ürettiğim libaslar libastı

Kendi elimle yaraladığım gönlümün ıstırabı ile kaldım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Sancımın ilacını almadım çaresiz kaldım

Yolda ne buldumsa bakmadan koynumda sakladım

Zehirli yılanları saklamışsım neden böyle yaptığımı anlamadım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Cahili adam sandım yanında yattım

Bir sözüne beş sözü bende içine kattım

Nefsim için yarınlarımı cahil adama sattım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dev hayatı cüce sanarak meydan okumazdım

Yol yakın diye şaşırıp uzun yola koşmazdım

Hayat hafife alıp onu yıkmaya çalışmazdım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

İlk defa değil başımı taşlara vuruşum

Hesapsız hesabımla bin defa beş kuruşsuz kalışım

Akılsız hesapla bu ilk değil bininci yanlışa koşuşum

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

E elden ne gelir sabırdan başka

Derdi veren Rahmanın şifası bambaşka

Hatanı bil otur yerinde koşma çamura bata çıka

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

 Kul Mehmet’im hatalarım oldu bir tecrübe

İnsan dediğin okumak anlamak için değil alfabe

Her yanlışa koştuğunda yiyor insan bin bir darbe

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sen

              

Sen gönlümü leyla gibi sevdin de

Ben mecnun olup seni sevmedim mi?

Sen aslı gibi gönlüme doğdun da

Gönül kapımı sana açmadım mı?

Dilinde aşk sözleriyle konuşup

Kalbimin kin nefretini sildin de

Aşkın deryasında elimde tuttun da

Ben karşında dil lal olup durdum mu?

Aşk beklemektir gece gündüz yolum gözleyip

Gökte yıldızları avuçlarıma toplayıp

Gülümseyen yüzünü gönlüme döşedin de

Söyle ben seni terk edip gurbete gittim mi?

Gözlerimde hasretle yaşlarım dökülürken

Gönül çiçeklerimi ellerinle sökerken

Gözümdeki yaşları sildin ben mi görmedim

Solan çiçeklerimi sevginle yeşertinde

Ben mi hissetmedim ben mi görmedim

Gözlerin şiir gibi ben mi okuyamadım

Aşkın hece hece gönlüme aşkla yazdın da

Söylesen ey zalim yar ben mi anlayamadım

Gülüşün aşk pınarından damlayan damla da

Bana sen gülümseyerek sundun da

Ben mi yar damla damla gülüşünden içmedim

Yeşeren sevgisizlik perdemi sen yırttın da

 Yaralarım senli her gün kanarken sardın da

 Gündüz yollarını beklerken ağladığımda

Gözyaşlarımı sildin de kıymetin bilmedim

Yaralarımı sardın da yar ben mi görmedim

 Sardınsa yaralarımın yar neden sızılar

Kul Mehmet’im yaralarım kanayarak büyür

Seveyim dedim sevdiğim hep gönülsüz yürür

Bana yürüyeceğine geri geri yürür

Ağlarım sızlarım halimden anlamaz o yar

Hatayı bende bulur kendin hata bulmazsın

Bir gün sarmadı beni hiç kolların

Sardım diye gece gündüz yüzüme söylersin

Mehmet Aluç

İmanla Al Yol

İmandır ömre rota

İmanda olmaz hata

Herkes imanla yata

İmanla sende al haz

İmanla ömür hep yaz

İmanda olmaz garez

Haydi yapma sende naz

İmanla sende al haz

İmanda olmaz mihnet

İman dünyada servet

İmanla bulunur cennet

İmanla sende al haz

Kul Mehmet imanla ol

Ya da imansız ol sol

İmanla yaşayan kul

İmanla sende al haz

Mehmet Aluç

Pişmanlığımı Hatalarımı Yazıyorum Gülüm-1

Ey gülüm, sana gönül kapını aralık bırak dedim,  bir aralık bırakır bir kapatırsan girsem mi girmesem mi diye tereddütte kalırım, hatta tahammül edemem artık ben gülüm…

Bil ki aşk sevgi gönlü öylesine kaplar ki etraf zifiri karanlık olsa bile ışığı ile aydınlatır gülüm…

Gülüm sen hep kararsız kaldın, ah aşkı aşk gibi leyla mecnun gibi bilsek, aşk varmak için heyecanla yola çıksak aşk varmadan ruhumuza huzur dolmasa, lakin öyle değiliz aşk gibi sevmiyoruz be gülüm…

Ömrümüze gönlümüze yollarımıza Aşk’ın yumuşak fırçası ile dokunsak eyvah ki ne sen nede ben dokunamadık gönlümüze Aşk’ın yumuşak fırçası ile…

Sallandı umutlarımız gönüllerimizin mahkemesinde mahkeme edilmeden idam sehpalarında yollarda tek başına yalnızlığın korkunç suratı ile idam ettik be gülüm…

Korsanların ele geçirdiği sokaklarda gezdik, devrildik birbirimize destek olmadan, birbirimize sarılmadan ruhumuza aşkın kanatlarını takarak aşkın vadisine uçamadık be gülüm…

Korsan gönüllerin ürpertisi ile yıkık viran gölgelerin karanlık gölgesi altında ezildik, şaşkınlığın sessiz çığlığında kaybolduk…

Mesafesi çalınmış duygularla yol aldık, yüreğimize bakamadık, vefanın gülümseyen elinden tutamadık be gülüm her şeyin hayırlısı be gülüm…

Seni yazıyorum, kendi pişmanlıklarımı hatalarımı yazıyorum yine gülüm, bu pişmanlıklarım hatalarım yazmakla bitmez be gülüm, ben yazayım sen oku rengârenk gönül kaleminle gülümseyen renklerle renklendir gönlümü be gönlüm…

Sensiz pişmanlıklar hataların mezarlığındayım

Sessiz bir sessizlikle dinliyorum kendimi karanlıktayım

Gülümseyen gönlümle garipliğime gel ben buradayım

Seni yazıyorum pişmanlığımı hatalarımı yazıyorum

Belki bu umuda doğru son sessiz çırpınışımdır

Son duam son haykırışım bitmeyen yazışımdır

Mehmet Aluç

Zaman Vuslata El Sallamadı

---

Kapıları yüzüme tek tek vururken
Hasret rüzgârı kapımı sensiz çalarken
Limanda kalktı gemi son defa sensiz giderken
Zaman vuslata el sallamadı ben hasrete koşarken

Oysa ben hayran kaldım gönlünün yapısına
Sen beni bıraktın gönlünün dış kapısına
Giydirdin bana ayrılığın kefeni sefasına
Zaman vuslata el sallamadı ben hasrete koşarken

Bir an durdum şöyle durup dururken
Hangi hatayı yaptım diye düşünürken
Bir şey bulamadım hasreti sırtıma yüklerken
Zaman vuslata el sallamadı ben hasrete koşarken


Kul Mehmet’im sana son defa el sallarken
Gözlerimde kanlı yaşlar damla damla akarken
Sen arkamda son defa gülümseyerek bakmazken
Zaman vuslata el sallamadı ben hasrete koşarken
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Senden Başka Yoktur Yar Derdim

Yüreğim gibidir tüm yollar ağlar her zaman

Sözlerim benim gibi dokununca titretir

Gözün kırpışında ben kaybolurum tas tamam

Bilmem gönlün hep neden dışında beklettirir

Var mıdır senden ayrı benim bilmediklerim

Aşkla bana kolunu açman beklediklerim

Senden başka yoktur yar derdim söylediklerim

Bilmem gönlün hep neden dışında beklettirir

Kul Mehmet senden başka yoktur ev ocaklarım

Sen gelirsen hatanla seni ben kucaklarım

Biraz yaklaşsan bana kendim anlatacağım

Bilmem gönlün hep neden dışında beklettirir

Mehmet Aluç