Şiirlerin Konuşan Dili

Dedi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Mart 2017 Cumartesi

Çanakkale De Millet...

Işıkları Kapat

Milletimi yıkmak mı istiyordu o batı

Milletim yıkılmazdı vardı imanla sabrı

O zalim ki düşmanın yüreği taştan katı

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Bir an şaşırdı zalim bir an işgale kalkan

Bu nasıl bir imandı o kaynayan bir volkan

Aldı silahsız yıktı kendisini bu kalkan

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Vatan söz konusuysa alınmazdı icazet

Son verilsin dediler bitsin artık rezalet

İmanlı gönül için semada akar Rahmet

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

O düşman kim ki bakar milletimi yok sayar

Bu nasıl bir nefrettir önüne katar yakar

Bu milletim ki o an imanı alır koşar

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Kul Mehmet’im ecdadım yıkılmadı güçlüydü

Bize bıraktıkları vatan zaten gönlüydü

Vatansız yaşanmazdı zilletti bu ölümdü

Yorgun olsa da millet umutluydu canları

Çanakkale de Millet yeter dedi bu zillet

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

8 Mart 2017 Çarşamba

Cesedim İçinde Omuzdaysa Tabut

Ey gönlüm giderken o vefasız dedi adımı umut

Bir gülse ne olur gittiği ilde bir baksa camda

Acep kalmış mıdır bizim için geride bir umut

Ben izlerin ay yüzünü yalnız kaldığım akşamda

Gelmesin ne olur cesedim içinde omuzdaysa tabut

Giderken bir şey söylemedi yoktu yüzünde sadelik

Var mıydı elinde bu sona giden yol için somut bir delil

Suç bende değil ama gitti ya bak olduk seninle biz rezil

Ben izlerin ay yüzünü yalnız kaldığım akşamda

Gelmesin ne olur cesedim içinde omuzdaysa tabut

Gelmeden ölürsem kimse gitmesin haber vermeye

Zaten güldürtmedi ağlattı ne gereği var gelmeye

Suçumu söylemedi çekti gitti vefasız bilmem ne diye

Ben izlerin ay yüzünü yalnız kaldığım akşamda

Gelmesin ne olur cesedim içinde omuzdaysa tabut

Kul Mehmet’im var git sen yoluna onu sende unut

Geride kalmadı artık senin için artık güzel bir umut

Suçun söylemeden yargıladı herkes değil ki hâkim

Severken insan olur mu söyleyin dostlar böyle zalim

Gelmesin ne olur cesedim içinde omuzdaysa tabut

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

28 Şubat 2017 Salı

Vazgeçmiştim

Unut beni dedi

Çek ellerini elimden gönlümden sevme dedi

Gözlerini çek gözlerimde düşlerimde

Bıraksam düşeceğim

Bilmiyordu

Hissetmiyordu

Bıraktım ellerimi

Düştüm uçurumdan aşağıya

Kırıldı her yerim

Parçalandı bedenim

Kalkamaz oldum

Ben düşerken bakmadı

Sönmüş yüreğimi alıp yüreği ile ısıtmadı

Tekrar yakmadı

Üşüdüm

Düştüm

Küstüm

Yüreğim benim gibi ıssız kaldı

Issızlık beni sardı üşüdüm titredim

Sarılacak taşları buldum

Sarılamadım

Biraz daha büyüdüm

Ama gönülden küçüldüm üzüldüm

Bekledim uçurumların dibinde

O çekti gitti eli cebinde

Kalkıp yürüyemedim

Dizlerim gönlüm gibi benim gibi kırılmıştı

Sürünerek ilerlemeye çalıştım

Girdim karanlık bir mağaranın içine

Bir süre sonra kendi karanlığıma büründüm

Alıştım

Karanlığa karıştım

Alıştım

Ne kendimle

Ne de bir daha insanlarla barıştım

Yürüyemedim bir daha oturdum

Geçmedi yüreğimdeki sızı

Alışamadım buna hep kanadı

Saramadım kanadı

Kanadıkça sızladı

Karardı gözlerim

Uyuştu ellerim

Her şeyden vazgeçtiğim gibi

Kendimden de

Hayatımda

Ömrümden de vazgeçmiştim

Uzandı vardı ruhum leylaklarla dolu

Rengârenk çiçeklerle dolu bahçelere

Tanıyamadım bir anda anlayamadım

Leylakların kokusu cennetten geliyordu sanki

Ben gezdim leylaklarla dolu bahçeler çoğaldı

Onlar koktu ben kokladım

Etrafımda gülümseyen insanlar

Hoş geldin derken

Şaşırdım

Ben layık değildim bunlara

Yanlışlık var dedim

Sesimi çıkarmadım

Bıraktım kendimi özgürce

Leylaklarla kokan bahçelere özgürce

Artık hiçbir yerim ağrımıyordu

Üzülmüyordum

Gülüyordum

Bana gülümsüyorlardı

Zamansız bir köşede

Karanlıkta değildim

Aydınlıktı her yer

Ama bu aydınlık aydınlık değil

Bembeyaz hatta bembeyazdan da bembeyaz

Her yeri nur kaplamıştı

Evet, evet nur kaplamıştı

Karanlık bir köşe

Hatta bir köşe dahi yoktu

Uçsuz bucaksız leylaklardan

Güllerden lalelerden çiçekler vardı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

6 Ekim 2016 Perşembe

Birazcık Azıcık

Rabbim gönderdi dünyaya bizi gezin dedi birazcık

İçinde güzelliklerim var alırsınız dedi azıcık

Heder olmayın dünya malına kapılarak olmayın hoyrat

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Kapıldık dünya malın yalan gösterişine yazık

Bağlandık dünyaya sanki dünyaya çakacaktık kazık

Rabbim dedi güzelliklerimi alın gezin azıcık

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Arzularımız meledi koyun sandık peşinde yürüdük

Gönlümüzde dünya tüm iyilikleri aldık süpürdük

Birde hakkı söyleyen kula kızdık bağırdık köpürdük

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Rabbim yapma sakın dedi insanlara sakın alçaklık

Biz nefsimize şeytana zalime bol bol yaptık yalakalık

Kalabalıklara kandık peşinde gittik yalnızlığa kapıldık

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Üzgün kalmak çileyle kalmak buymuş baş başa

Elimiz güle değil hep uzandı yerdeki duran taşa

Bakmadık hakkın doğrularındaki doğruların duruşuna

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Rahmanın dünyadaki güzelliğinden ne aldık

Ne gündeki güzelliği batışı gördük ders aldık

Zevk sefa eğlence peşinde koştuk yolda kaldık

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Küskün kaldık derbeder gezdik çukurlara düştük

Biz bu yanlışlığı yapanlardan daha öncede görmüştük

Ders almadık bizde aynı akıbetin peşinde düştük

Ne Rahmanı dinledik ne gönlümüze uyduk yanıldık

Kul Mehmet’im yetmez mi kendine yaptığın zulüm

Bu dünyanın sonu var elbet gelecek sana da ölüm

İçi boş kefeni dikme kendine doldur içini iki gözüm

Şimdi Rahmanı dinle gönlünü dinle kendine etme yazık

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

13 Temmuz 2016 Çarşamba

İnsanlığa Çağrı Hiç Biter mi?-1-

Düşün dedi kimdir veren

Kimdir var eden

Ömür hayat veren

Kimdir ömrüne gönlüne gül seren

Kim dedi yalnızlık yakışmaz

Birlik olmadan yaşanılmaz

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

Kâinata Rabbim diller verdi onlar ne dedi

Güneş her doğan batar dedi

Batan her batan yeniden doğar dedi

Yaz ayı kış ayı ne dedi

Açan solar solan tekrar açar dedi

Hastalık sıhhatle şifa bulur

Şifa bulan yine hasta olur dedi

Bu sefer şifa derman olmaz

Ecel derman olur gelen gider dedi

Bunları hep biz Kullar için Yüce Rahman dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Âleme dil verdi âlemde söyledi uyanın dedi

İnsana kurtuluş için çağrı hiç bitmedi

İnsan peki ne dedi

Helal var iken haramı yedi

Çağıran hani yok dedi

Görmedim anlamadım elimden tutan yok dedi

Kime dedi

Bana mı dedi

Yok, yok sana dedi

Hayır, canım bana niye desin

Bak şu karşıda gelene dedi

Kedi geldi ciğeri yedi

Ciğer bitti kavga bitmedi

Ömür için iman geldi

Kul kaçtı gitti

Gelen gitti

İmanla giden huzurla dirildi

İman etmeyenin pili bitti

İmanla şarj etmedi

Pili bitti

Sanmayın ecel ile hayat bitti

İman etmeyen bitti

Bitti denildiği anda bitmezmiş

Bitiş anıyla diriliş başlarmış iman eden kul gülermiş

Elini imana uzatmayan gönlüne ömrüne almayana

Diriliş fayda etmezmiş

Kullara dedi gönüllere dokunmayın

İnsan canı mukaddestir acıtmayın

Gönüllere ben uğrarım yıkmayın dedi

Kim dedi yıkmayın dedi

Gönülde iman olmadan yaşanılmaz

Sevmeden kul hayat olmaz dedi

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı dedi

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

İnsan yine gelmedi

Bana sanki lazım değil dedi

Dedi de halt etti

Nefis şeytan yüreğini bin yerden deldi

Yine gelmedi

Kime dedi bana mı dedi

Yok, yok sana dedi dedi

O da hayır bana da demedi

Galiba bak şu karşıda gelene dedi dedi

Soruların saçmalığı ile saçmaladı

Cahilliğin kör karanlık kuyusuna indi

Nefis şeytanın atına bindi

Nefis şeytan dünya malı ile az gıdıkladı insan az güldü

Gözleri ışıldadı hepsi benim mi dedi

Nefis şeytan sırıtarak içten de salak dedi sonra

Evet, elbet senin dedi

Az yürüdü elini uzattı hakkı olmayana uzandı biraz sonra

Ecel göründü eyvah bittim dedi

Yanıldım dedi

Ne ettim ben dedi

Sordukça sordu cevabın kıymetini bilmedi hiç dinlemedi

Dinlemedi dinlemedi işte yokluğa koştu

Yokluk içinde gitti bitti

İman eden dinleyen cennete huzurla gitti

İman etmeyen dinlemeyen

Cehennemde locasına gitti

Sonunu da alev içinde kimse görmedi

Onu bir daha hiç kimse ne halde bilmedi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam Edecek İnşallah,

devamı az sonra,

ya da arkası yarın.

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

8 Mayıs 2016 Pazar

Kim dedi sana hemen çık aya

Bu dünyanın devri âdem için

Neden kendini düşündün niçin

Merhamet değil miydi bizim için

Hele düşün neden geldik bu dünyaya

Gönül’e girmek varken