Yürürken Değil Meçhule Varır Bir Gerçeğe

 

Ömrümüz yürürken değil meçhule varır bir gerçeğe

Dil gönülle uzanır bir sözle bu gerçek için dileğe           

Ölüm gelince tatlı olsun götürsün en güzele

Bülbülün güle yanması öttüğü değil mi güzele

Ölüm gelince götürsün ulaştırsın o kutlu ele

Hayatı veren alan Rahman’dır ulaştırsın güzele

Gençlikle son dem gibi solmadan vuslat gelsin bize     

Ulaşalım son nefeste hakka gülümseyerek bilcümle

Ömrümüz yürürken değil meçhule varır bir gerçeğe

Dil gönülle uzanır bir sözle bu gerçek için dileğe           

Bülbül yandıkça kanatır kanadını gülün dikeninde

Gülün dikeninde yanmaz bülbül gülü sevdiğinde

Gül açar bin bir renkle kokusuyla bülbül öttüğünde

Bülbül güle gül bülbülle gelir bu âlemde aşkla dile

Dil olmazsa gönül var göz var anlatır aşkı güle güle

Buluşalım gülün yanında bülbülle oturalım diz dize

Gençlikle son dem gibi solmadan vuslat gelsin bize     

Ulaşalım son nefeste hakka gülümseyerek bilcümle

Ömrümüz yürürken değil meçhule varır bir gerçeğe

Dil gönülle uzanır bir sözle bu gerçek için dileğe           

Düşman olmanın ne âlemi var pişmanlık var iken

Bir acı söz olmasın çıkmasın dilde batmasın o diken

Yaşanacak güzel günler var yok olmak için erken

Sen bir söz ben bir söz acele ile bir anda derken

İstemeden gidenler sevmeyenler olur muş üzgün

Yolumuz hakka gitsin bu yoldur bize düzgün

Gençlikle son dem gibi solmadan vuslat gelsin bize     

Ulaşalım son nefeste hakka gülümseyerek bilcümle

Ömrümüz yürürken değil meçhule varır bir gerçeğe

Dil gönülle uzanır bir sözle bu gerçek için dileğe           

Nazar değmesin tatlı bakan gülümseyen gönüle

Cennetten esen rüzgârın havası değsin bu dile

Yıkılan gönülse eğer düzelmez deme sakın nafile

Bir tatlı sözle gülüşle koşar gelir sana güle güle

Halden hale düşsen de pes etme koş sabıra

Sabır bu âlemde seni düşürmez bin bir kahıra

Gençlikle son dem gibi solmadan vuslat gelsin bize     

Ulaşalım son nefeste hakka gülümseyerek bilcümle

Ömrümüz yürürken değil meçhule varır bir gerçeğe

Dil gönülle uzanır bir sözle bu gerçek için dileğe           

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Ben Hayranım

Soldurmam nazlı yârle beraber ben hayallerimi

Ben onunla kurdum yarına giden güzel düşlerimi

Yollar uzanıp gitse de uzun uzun gurbet illere

Hayatımıza el uzatanının kırarım ben o ellerini

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu gönlümü bağladım nazlı yârin gönül kapısına

Ben hayranım onun bana bakan o tatlı bakışına

Koluma girince mest olurum bana candan yakışınca

Ah yine hayranım onun candan tatlı anlayışına

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Sanki düşmüş yere tencere kapağını o an bulmuş

O edamı ile gülüşüyle bir gül gibi karşımda durmuş

O gönlüm yıllardır aradığı güzelini işte o an bulmuş

Bu fani olan dünya ikimize birden aynı yol olmuş

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu kollarım nazlı yârden başkasını hiç sarmaz

O yanımda olmayınca bu beden onsuz hiç uyumaz

Kul Mehmet’im nazlı yârim yoksa yolum bulunmaz

Nazlı yârim yoksa bu âlemde onsuz bir an durulmaz

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Cennet Bağında

 Cennet Bağında

Mevla’m güzelliği vermiş kaşına gözüne

Sanki şeker bal katmış tatlı diline sözüne

Uzanıp yatsam o yumuşacık pamuk dizine

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

İsterim düşsün gönlü bu garip gönlüme

Bir evet sözü ile düşsün benim peşime

Hayran olayım kalayım o nur gülüşüne

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Toprak ana gibi alsın beni sinesine sarsın

Alsın o güzel taze gönlüne beni karıştırsın

Ey dilber ey güzel sen bu gönlüme yakışırsın

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Bir bakışıyla gönlümü anında fetih ettiğin

Bir bakış atarak benden sen uzak gittiğin

Uzaklaşınca dizlerimde dermanın bitirdiğin

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Bir öpücük versen bana o cennet gamzenden

Huri misin melek misin kayboldum gülüşünden

Uzattım sana elimi tutar mısın sende ellerimden

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Ayarı bozuldu gönlümün hiç söz dinlemiyor

O güzelin koynuna girmezsem ölürüm diyor

Edep nedir şimdi söylesem onsuz hiç bilmiyor

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Garip bülbül gibi gece gündüz feryat ederim

Beni sevmezse eğer ben nasıl kime giderim

Aç kollarını sar beni ben kendime az geleyim

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Ne edeyim ben şerbeti onsuz bana zehirdir

Söyle ey güzel söyle o taze gönlün kiminledir

Aç kollarını sarılayım bu dünya seninle güzeldir

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Kul Mehmet’im sevmezsen yüzüm gülmüyor

Boşa koysam dolmuyor doluda zaten almıyor

Seni göreli gönlüm gülmezsen yaşadığını bilmiyor

Mevla’m yaratırken özenmişte yaratmış

Cennet bağında yeryüzüne göndermiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yarin Tatlı Canına

 Yârin Tatlı Canına

Aşkın gönülde bitmez tatlı sancısı

Atsa beni yârin gönül kapısına

Ben gönülleri sevenlerin hancısı

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kader yolunda sevdiğim yoldaşım olsun

Alsın gönlündeki aşkı gönlüme doldurdun

Eğer almaz isem o aşkı beni uçurumlara atsın

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Aşk düşse seven gönül elime

Aşk dokunsa bu tatlı dilime

Seven gönül gönül kapıma uğrasa

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Kul Mehmet’im hayallerin saldın yellere

Al kalemi yaz aşkını sevdanı gönüllere

Aşkı alıp bölemezsin yayamazsın yıllara

Alsa aşk sarsa beni yârin tatlı canına

Mehmet Aluç- Kul Mehmet

Çok Geç Oldu Deme Sakın

 

Lakin çok geç oldu deme sakın çık gel

Gözyaşları aktı kurudu unutmuştur deme sakın

Hicran taşları gönlümde yük gel yık ol yakın

Bana gelmene söylesene nedir bunca engel

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Haydi, gel de bakayım o tatlı gülümseyen gözlerine

İnanayım bana aşkla söylediğin o tatlı sözlerine

Bir sabah geleceğim dedin benim artık her anım sabah

Gel de ne olursun bitsin bu yüreğimdeki dilimdeki ah

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Yudum yudum ayrılık mı içitin de gelmezsin

Yoksa seni candan sevdiğimi mi bilmezsin

Giderken senin için yandığımı da görmedin

Gönlümde senin için ağlayan hıçkırıkları da mı duymadın

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Çok geç olmuş ölenler içindir bunu iyi bil

Sen hala kalbimde yaşıyorsun gel de gör

Ne olursun gel de bu hasreti ayrılığı sil

Yoksa aşksız sensiz lal oldu bu dil

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Kul Mehmet’im bana yudum yudum ölümü içirme

Sensiz hasret ayrılık kapısında ömrümü çürütme

Dön gel hatanla af ettim beni güldürtmeden öldürtme

Hatam varsa söyle ne olur beni perişan yerlerde süründürtme

Yoksa ecel mi sana attı gelemezsin de çengel

Haydi, çok geç oldu deme sakın gönde bana gel

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gönlümde Tatlı Yaram

Gönlümde tatlı yaram

Kıyamam ki seni saram

Her  gün yaşadığım bayram

Gönlümde tatlı yaram

Seninle tatlı hayaller kuram

Bir sahilde göz göze oturam

Edeyim birkaç tatlı kelam

Gönlümde tatlı yaram

Gönlümde sönmeyen sevdam

Ne güzel sendeki endam

Sensiz hayaller kuramam

Gönlümde tatlı yaram

Gitmeyi beceremediğim yârim

Seninle aşk diyarlarına giderim

Seninle mutlu günler geçirdim

Gönlümde tatlı yaram

 Kul Mehmet’im ben seninle değiştim

Ben seninle aşkı öğrendim

Sen yanımda yok isen ben bittim

Gönlümde tatlı yaram

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şimdi Ne Yapsan Boşa...

Bir gün kilitlenecek bu beden

Konuşmaya bulunmayacak neden

Ağlasan da ağlayamazsın

Azrail alınca tatlı canı

Ağlama artık boşa

Yıkardın giderdi hoşa

Şimdi kıvranma sen boşa

Cezanı çek koşa koşa

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Yürüdün nefretle yan yana

Zehir akıttın her cana

Karışma yapma dedim sana

Karışma sen dedin bana

İşte şimdi hak ettin

Azap dolu mezarı

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Musalladasın yerin soğuk

Sıcak yerde yapma dedim

Olmaz dedim yatacak yerin

Şimdi kıvran dön dönemezsin

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Anlatma artık halini

Duyan olmaz soran olmaz

Mühür basıldı artık,

Azap senin hakkın

Doyasıya yaşa kendin takıl

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Kötü çıkardı nefesin

Kirletme yıkma dedim nefesi

Elinde nefret kafesi

İçinde gönülleri yıkma

Hapis etme dedim

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Şimdi deme ben yandım

Nefis şeytana ben kandım

Böyle olmayacaktı sandım

Nefsimle ben uydum daldım

Hata sende deme sakın yandım

Gitme dediler kendini adam sandın

Sandın sandın şimdi işte yandın

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Dilin dilin lal oldu dilin

Artık tutmaz oldu elin

Kırıldı işte belin

Ağlayamazsın artık derin derin

Yerin artık olmaz serin

Göründü işte kelin

Rahat değil artık yerin

Akmazdı helale terin

Şimdi yanarsın derim

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Kul Mehmet'im derim yalnız yerin

Bekleme artık gündüzü derim

Sana dedim yüce Allah kerim

Dedin ben her şeyi bilirim

Mezarda rahat değil dersin yerim

Yapmasaydın bunca kötü haltı derim

Sandın sandın şimdi işte yandın

Bağırsan da duyan olmaz

Halin nedir bilen olmaz

Kilitlenmeden aklın geleydi başa

Şimdi ne yapsan boşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Semada rızaya ve sana koşan bendim

Baktın da görmedin mi beni sabahın aydınlığında

Gecenin karanlığında kapında bekleyen bendim

Herkes tatlı güzel uykusunda iken gülüşüne koşan bendim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Duam ile rızaya koşarken sendin benim aklımda

Duam ile merhametim ile gecenin karanlığına ışık olan bendim

Çaldım kapını açmadın tatlı uykunun sarhoşluğunda seni bekleyen bendim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Yürekler uyanmadan yüreklerindekini hisseden ben idim

Yürekleri yanar iken onlardan önce yanan ben idim

Gözyaşları yere damlamadan koşarak toplayan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Gurbet akşamlarında vuslat gülü diken ben idim

Sen vuslat demeden vuslat gülünü kapına bırakan ben idim

Gurbet akşamında dertli dertli gezenlerle olan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Bendim Yunus Emre ile gönülleri merhamet ile dolaşan

Mevlana’nın dinlediği neyi ilahi aşk ile çalan ben idim

Hacı Bayram veli ile gönülleri sulayan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Sabah ezanında nur indiren meleklerle gezen ben idim

Her dua edenlerin duasına âmin diyen ben idim

Derdi olanın derdi yüreğine konmadan yüreğimde yanan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Aşı bitmiş olanlara bir lokma ekmeğini paylaşan ben idim

Ağlayan öksüz çocuğun gözünde akan yaş ben idim

Beş vakit secdeye gidenlerle giden ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Firkat ile bana veda ederken vuslat ile sana koşan ben idim

Bir gülücük vermeyen sen yanağına gülleri açtıran ben idim

Gönlünde aşk kapısın kapatırken kapı aralığına ayağını koyan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Sana ektiğim gülleri soldurur iken bülbül olup öten ben idim

Günde beş vakit namaz için gönül kapında ezan okuyan ben idim

Gamzen de firak çiçekleri açarken vuslat çiçeği olarak açan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Bir gülüşünle semalarda koşup bana gelmedin

Gece gündüz kapın ı çaldım kapını açıp hoş geldin demedin

Beni görünce yüzün eğdin geri döndün

Senin hayallerin kurumasın diye için semada yağmurla yağan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Yoksa sevmeye niyetin çek git solan sonbaharlar gibi

Kapısı kilitli yalnızlığınla kal baş başa sol kış ayında donan ağaçlar gibi

Bana beş vakit namaz ile secdem yeter gönlümde bahar çiçekleri açtırır

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Kul Mehmet’im ömründe ağlarken gülmen için seni gıdıklayan ben idim

Be ey zalim senin için ömrümü verdim duama bir âmin demedin sana koşan ben idim

Ufuklara gözün dalar iken ufuklarda hayallerine kuş olup uçan ben idim

Sabah okunan ezan sesinde semada rızaya ve sana koşan bendim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sevdamsın

 Sen dilimde tükenmeyen duamsın

Yaşadığım hayatta sen sevdamsın

Gece gündüz ağladığım gözyaşımsın

Unutamadım ben seni sevdamsın

Söndü gülümseyen tatlı gözlerin

Kalmadı hiç söyleyecek sözlerim

Sendin benim hayattaki tek canım

Unutamadım ben seni sevdamsın

Giden neden geriye hiç gelmiyor

Yaşananlar neden hiç silinmiyor

Ayrılık neden gelirken bilinmiyor

Unutamadım ben seni sevdamsın

Kul Mehmet’im sendin benim sol yanım

Bana gülümseyen sendin tek canım

Gittin öldüm bendim senin aşığın

Unutamadım ben seni sevdamsın

Mehmet Aluç

Gülüşü Bitmiyor

 Nur gülüşünle sen düştün gönlüme

Bahar ayları yağdı bu gönlüme

Bir sevda güneşi doğdun ömrüme

Gülüşü bitmiyor senle ömrümün

Karanlık anlarım senle ışıdı

Sahra çöllerim seninle yeşerdi

Seni sevince ömrüm gülümsedi

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Cana can katıyor tatlı bakışın

Akan gözyaşımı sildi sarışın

Aşkla yıkadı gönlümü varışın

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Sabah duası gibi kabulümsün

Gönül bahçemde öten bülbülümsün

Aruz’suz hece ’siz sen şiirimsin

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Kul Mehmet seni sevdi aşkı içti

Çıplak gönlüne nur libaslar dikti

Hecelerim bana seninle güldü

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Mehmet Aluç

Sağlıklı Beslenmek için...?

Sağlıklı Beslenme İçin ...?

1-Dengeli beslenmede değişik yiyecek gruplarından yararlanılmalıdır.

2-Tüketilen gıdaların kalori miktarları önemlidir

3-Öğün sayısı ve aralıkları ayarlanmalıdır. Kahvaltı ihmal edilmemelidir.

4-Günlük protein gereksinimi karşılanmalıdır.

5-Yağlı yiyecekler sınırlı tüketilmelidir.

6-Tatlı ve şekerli yiyecekler sınırlı tüketilmelidir.

7-Taze meyve ve sebze tüketimine özen gösterilmelidir.

8-Tuz az tüketilmelidir.

9-Vücut susuz bırakılmamalıdır.

10-Yiyecekler hazırlanırken besin kayıpları en azda tutulmalı, sağlığı bozacak uygulamalardan sakınılmalıdır. 

Yaşam için gerekli olan temel besin öğelerinin kaynağı gıdalarımızdır. 

Besin öğelerini, vücuda yeterli ve dengeli olarak sağlayacak gıdalar, uygun ve doğru miktarlarda alınırsa uzun yıllar sağlıklı yaşam mümkündür. 

Ancak, yetersiz ve dengesiz beslenme durumu uzun sürerse sağlımızın bozulması kaçınılmazdır. 

Her birey kendini en iyi bilen ve vücudunu tanıyandır. Yukarıda belirtilen besin öğeleri çerçevesinde, temel besin grupları dikkate alınarak sağlıklı beslenmenin temel kuralları doğrultusunda yaşamımızı yönlendirmemiz sağlıklı yaşam için önceliğimiz olmalıdır.

Kaynak : Doç. Dr. Birol Saygı