Yazılır Bir Kenara.

Yol uzun sanma mezarda bir gün gelir biter

Hayat bitmez sanma bitmez dersin bir gün biter

Söylenen söz kalmaz havada unutulur sen sanma

Yazılır bir kenara mezara girince görürsün o anda

Hakikat bağında imanla gül yetiştirmeyen hakkı bilemez

Güzel olanı kalpte taşımayan insanlığı merhameti bilemez

Gonca gülü hoyratça ezen asi kul âlemde aşkı bilemez

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Değer ver sen kendi değerini bilen dostuna

Dikkat et insan girer bazen tilki postuna

Bazen çıksa da hayat dik yolun yokuşuna

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Nedir bu kibir ey kul acizsin işte neyin bu edası

İnsan ahirette güzel amel ile sürür sefası

İman merhamet ile bulunur dertlerin devası

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Bak dünya âleme dünya merhamet iman ile dönüyor

Her yaşayan kul bir metre bezle mezara giriyor

Zengin olana sanma ayrı muamele ediliyor

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Kul Mehmet'im yarın ne olacak sen bilemezsin

Yarın niyetine ne çıkar elbet sen göremezsin

Ecel gelir başa son bir bardak su bile içemezsin

Girme ey insan sen tilki postuna insanlık ölür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sensin Rabbim Âlemlerin Sahibi

Sensin Rabbim aşkın sahibi

Sensin dertli gönüllerin tabibi

Muhammed Mustafa ya habibi

İmanla kul nefis şeytanın galibi

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Rabbim sensin gönül bağım

Sensiz yıkılmasın gönül dağım

İman ile geçsin gençlik çağım

İman ile mezara yatsın yanım

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Sensin Rabbim kahır dağlarını,

 Şifa ile dağıtan

Kış aylarını bahar çiçekleri ile açtıran

Gamlı gönülleri iman nuru ile nurlandıran

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Gözümde aksın senin için bu pınar

Gönlüme iman ile yükselsin çınar

Sabırla Rabbim bizi sınar

Dünya dediğin dörtkenar

Mezarımda bilmem kim ağlar

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Nefis şeytandır insanı yutan

İmandır insanı ayakta tutan

Günah ile kalma kuldur çamura batan

İmansızdır utanmadan gönülleri satan

Mümindir güzelliklere güzellik katan

Sensin Rabbim âlemlerin sahibi

Eyle bizi Kurana sadık iman Salih’i

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gülümseyerek Karşıla

Kader yazılır anlına

Yaşa sen onu canınla

Birde düşersen sen dara

Rahman yetişir bak sana

Gülümseyerek karşıla

Rahman yetişir bak sana

Bunu iyi bil de anla

Merhametle ol canınla

Gülümseyerek karşıla

Akıtma gözde yaşını

Eğme sakın sen kaşını

Secde ile eğ başını

Gülümseyerek karşıla

Vurmasın pranga nefsin

İmanla olsun her işin

Ne ekersen sen biçersin

Gülümseyerek karşıla

Yerinden duruyor dağlar

Merhametle ek sen bağlar

Ölümü yaşar tüm kullar

Gülümseyerek karşıla

Mehmet Aluç

Ecel dokunmadan vedasız gitme

Ecel dokunmadan bu tatlı cana

Dili hançeri düzelt yazıktır akan kana

Ağlar gönül bak yana yana

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Gönül bağına vefasızlık dikeni ekme

Cefa gelince başa terk edip gitme

Sineleri kor alev ile yakıp gülme

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Karabasan gördüğünü düş diye yorma

Üç günlük dünyada halim ne olur diye sorma

İmanı taşı gönülde nefis şeytan ile beraber olma

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Dünya bu gelen gider neden gidildiğini bil

Günahı nefreti tövbe ile haydi durma sil

Nefret kin ile kardeşini öldürmedi mi kabil

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

 İman Dua aşk gönlün dalgalanan bayrağıdır

Kış ayından sonra gelen elbet bahardır

İman ile gönlünde insanlara gülümsemedin çoktandır

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Gözlerde yaşlar akar şıldır şıldır

Gönül bu yanmasın değil ki o tandır

Ecel gelince iyilikten başka geride ne kalandır

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

An Rahmanın o güzel cana can veren ismini

Nefis şeytan ile yok etme nurdan nur cismini

Ahiret gününde Rahman versin sağ eline defterini

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Güneş gibi bekle karanlıktan sonra doğmayı

Ramazandan sonra mümine hediyedir bayram ayı

Kazancında eksik etme muhtacın hakkı olan payı

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Kul Mehmet’im çiçek gibi bekle baharı

Erken açarsan soğuk yakar yaprakları

Rahmanın dilediği güne kadar dağıt mutlulukları

Ecel dokunmadan vedasız gitme sonsuz hana

Mehmet Aluç

Ömrümüze Yağarken Semada Tatlı Hüzün

---

Ayrılığın kapısını araladık, akşam hüznü çökünce bensiz ne yapıyorsun bilmiyorum, ama ben dünyaya sığamıyorum.

Benden ayrı kaldığın için bensiz sen gülüyor musun? Ben geceler boyu ağlıyorum sebepsiz nedensiz dünya hırsına yenik düşerek ayrılığa doğru koştuğumuz için.

Kahır dolu gecelerde acaba sende yalnız ağlıyor musun? Ayrılık bizi bitirirdi şimdi sen hiç korkmuyor musun? Mutluluğa giden kapılarımız kapandı… Yoksa sen bensiz gülüyor musun, hatayı bende mi buluyorsun? Peki, öyle olsun hata benim olsun, seni çok sevdiğim için!

Rüzgâr elem dolu hüsran dolu esince her sabah estiğinde, elemler hasretler yüzüme birer tokat gibi vuruyor, yüreğim yanıyor, ama ben kime anlatıyorum ki derdimi!

Kuşlar ile konuşayım dedim heyhat bizsiz bahçesiz viran bağda ötünce, beni sensiz görüp kaçınca yine yalnız kaldım, Rahmana el açtım, ondan daha güzel yaraları saran gönüllerde yara açmadan merhameti ile saran yoktur bildim ona koştum,

Öksüzler gibi bizler hicranla boyum bükük görünce Rahman, şefkatle beni kucakladı…

Yarınlarımız ayrı diye sen ağlamıyor musun bilmem ama artık ben ağlamıyorum, Rahman ya kulum ben bir kapı kapatır on kapı açarım üzülme dedi ne güzel değil mi?

Elveda idi bana söylediğin son sözün belki bu sözünde hayır vardı o an ben bilemedim ve şimdi Rahmanın gönlümdeki engin huzuru ile huzuru buldum
Söyle neden çevirdin benden gülen yüzün diye ağlarken, hakkımda seninle olmak hayırlı değilmiş Rahman yüzüme bakmış bana acımış diye şimdi anladım,

Ömrümüze yağarken semada tatlı hüzün, o hüzünler Rahmanın misafiri dostu imiş gönülde Rahmana ulaştıran yolda arkadaşmış yine şimdi anladım.
Kul Mehmet’im, ah hayat bana oldu zehir oldu diye kahırla şeytanın kucağına düşerken, son anda Rahman bana kendi merhametli yolunu hatırlattı çok şükür, bende gördüm Rahmanın yardımı ile…

Ecel gelince önüne geçilmez yapılmaz ki tehir
Aşk kapımız önüne bak akan coşkun bir nehir
Aşka doğru koşalım gönüllerimiz eylesin seyir
Musallada canım son defa görmeye gelmiyor musun?

Diye feryat ederken daha ölmek zamanı değilmiş, mutlulukla yeni aşklara doğru yol almakmış, şimdi karşımda beni seven cananımın gözlerine bakınca, omzuma başını koyunca, Rahmanın Merhametinin sonsuz olduğunu anladım.
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...