Yakışmaz Gönül’e

Bakarsın gönülde bakışın gider hoşa

Bazen de bakarsın gönül de bakışın gider boşa

Gitse de hoşa ya da boşa gönül hep coşa

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Dikkat et ayağın takılmasın yerdeki taşa

Bakarsın bir gün gelir değer bu garip başa

Gönülde neşen bol olsun sen onunla yaşa

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

İncitme sakın gönülde kabaran duyguları

İçine sevgi kat gönder sen o güzel bakışları

Bir de güzel olursa anlayışın anlarsın yalvarışları

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Bakarken olursun bazen âşık

Âşık olurken birden olursun şaşkın

Güzel bakışınla sevdaya olsun bir katkın

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Sana aşk nağmeleri okusun dillerim

Sana aşk ile uzansın bu ellerim

Seni ve aşkını taşır ta ölene kadar bu gözlerim

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Bu aşkım için bir sen gerek

Sende sev beni benim gibi sevinsin bu yürek

Haydi, koş gel bana beraber gülek

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Aş bak gönlüne gönlüm içinde kalmış

O gülümseyen bakışların beni benden almış

Aşk bu gönlümü dünden çalmış gönlüne takmış

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Kul Mehmet’im aç gönlümde sensin bağım

Seninle tütsün sönmesin gönlümde yanan ocağım

Sen gönlümde olmazsan ben düşerken kime tutunacağım

Sırra kadem basıp gitmek yakışmaz Gönül’e

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Hayatı Geçmesin Cehaletle Boşa

Kim ister duyguları gitsin boşa

Cehalet gelmesin evde en başa

Nazar değerse o hilal kaşa

Hayatı yaşasın okusun kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakmayın cehalet çarpmasın

Okumak isteyen kızlarımızın gönüller hiç yanmasın

Okumanın şevki gönüllerde kaçmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Okumanın erkek kızı yok, olmaz böyle bir ceza

Açın hak kitapları okursanız yersiniz tokadı hakeza

Hiç kimseye de verilmez böyle fikirsiz ceza

Okutalım ayrım yapmadan coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Cehalet bir zehirli oktur

Onu yiyenin tek dermanı okuyarak çıkaran çoktur

Okumaktan başka yükselmenin de başka çaresi yoktur

Okutalım ayrım yapmadan coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakalım gönül dalları kurumasın

Yola çıkan kızlarımız yolda bırakılmasın

Bin bir umutla umutları ile canları yanmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakmayalım çöl gibi gönüller yanmasın

Cehalet denilen fikirsizlik etrafımızı sarmasın

Umutlar ufukta yeşerirken ellerimizle solmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Safiye kardeşim çaban gitmez inşallah boşa

Beraber yaşayalım hayatı coşa coşa

Bu güzel etkinliğinizle sizler çok yaşayın koşa koşa

Okusun erkeklerimiz kızlarımız kalmasın yolda yaya

Hayatı yaşasın her okuyan erkek kız coşa coşa

Hayatımız geçmesin cehaletle boşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

NOT: Safiye Samyeli kardeşimizin kızlarımızın okuması için verdiği bu güzel ve onurlu mücadelesi ve yazmış olduğu “Kurtarın Beni “ şiirini okuduktan sonra bu şiirinden ilhamı aldım ve yazdım, yolu açık olsun tebrikler ediyorum onu ve onunla beraber yola çıkanları.

Aşk'tan Fayda Yok Artık

Sevdamla bir yerlerde hasrete bürünürken

Vuslat bana gelmeden aşk yolumu bölerken

Vuslat gülümsemeden sırtını yan dönerken

Aşk'tan fayda yok artık yüzümü döndüm artık

Kaderimi eline boşa bıraktım yandım

Belki seversin dedim sahte sevgine kandım

Peşinden koşarken ben yarı yolda da kaldım

Aşk'tan fayda yok artık yönümü döndüm artık

Sevmekti suçum benim diyar illere kaçtım

Belki gelirsin diye karanlık yola baktım

Gülümserim ben derken ağlayanlarla yattım

Aşk'tan fayda yok artık elimi çektim artık

Uzun zaman ben gizli sevdim seni yanıldım

Aşk sırrına ereyim dedim ben eremedim

Gece gündüz ağladım aşk'tan tat alamadım

Aşk'tan fayda yok artık dilimi kestim artık

Yağmurlar toprağıma yağar sen diye artık

Sen diye yağmazsa da çamura kadar battık

Rahata erip sanki huzurla mı biz yattık

Aşk'tan fayda yok artık tüm sözüm bitti artık

Kul Mehmet'im ahın'la kal artık sen baş başa

Var git kendi yoluna nasıl yaşarsan yaşa

Bilemez kul yaşarken neler gelir bu başa

Aşk'tan fayda yok artık gönlüm yıkıldı artık

Mehmet Aluç

Kal Mutsuzluğunla Baş başa

Sen sözünü bilmez

Sen göz yaşını silmez

Sen kadir kıymet bilmez

Haydi, kal kendi karanlığında

Bilmedin bu aşık senden ne umar

Merhamet aşk’la gözün içine bakar

Bir gülümse diye bekler

Bir gülümsemedin, kal mutsuzluğunla baş başa

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Nihan Olsun Aşkımız

Gönlünde nihan olsun aşkımız

Koparmasın zülfün de kıyamet diller

Sardım seni cümle âlem gibi zülfün de

Kaçınılmaz olan ayrılık gelirmiş başa

Ecel gelir neylersin kaçamazsın

Tabibimiz ölümdür

Feryat etmek gereksiz asi bir çocuk gibi

Cana gelen gelirmiş zülfün saçından

Koklamadan alırmış

Faslı hazan ile kalan ey gönül

Şemi şimdi yan gönül

Elimizde kalan budur

Başka neyimiz kaldı

Yan yanabildiğince

Can revan ecele kadar yürü

Bu beden konuktur aşkın sahibine

Aşkın hasreti le yan yürü gönül

Kara çalma yas ile aşkın güzelliğine

Artık bu aşk bu can canandır 

 Bana hatıradır Rahman'dan iyi bil gönül

Gökyüzü gibi geniş ol

Işıltılı yârin zülfüne haram sürme ey gönül

Aşk iklimin sahibinin bildiği vardır

Sabırla bekle gönül

Girintili çıkıntılı

Yokuşlu hayatın yolunda sapmadan yürü

Düşmüş fakir biçare olsan da dönme

Aşkın hasreti le yan yürü gönül

Kara çalma yas ile aşkın güzelliğine

Artık bu aşk bu can canandır

 Bana hatıradır Rahman'dan iyi bil gönül

Ağla ey gönül

Âlem gibi derdin olsa da ağla

Sana ağlamak nasipmiş

Zülfü teline dokunamadığın için

Düştüğün dertte vardır tabip

Sana bu aşkı veren yaratan değil mi tabip

Hani nerede neşeli gülüşün

Zülfü teline götürecek

Ağla ve gül gönül

Zülfü nur teline kavuşacaksın

Ağla ve gül gönül bekle

İhya ile can verene şükür et

Bekleyeceğin var

Kavuşacağın yârin var

Aşk yolunda canımı terk etme gönül

Cana kara çalma

Sarhoş gibi kendinden geçme

Senin yerin değildir meyhane

Ol nur zülfü teline dokunamadığının

Kokusuna ol pervane

Divane deseler de

Hicranı sat vuslata gülüşünle

Saklama artık aşkını

Kalmasa da fasl-ı baharın

Âşık olan koşar vuslata

Haydi, vuslata adım adım yürü gönül

Allah'a teslim ol boyun eğ aşk için

Rahmanın Kemali’dir aşk

Rahman dayanağımızdır

Rabbimiz o bizim

Haydi, vuslata adım adım yürü gönül

Allah'a teslim ol boyun eğ aşk için

Bu yolun sonunda saadet var

Sinen dolsun aşk ile

Unutma bunu sen gönül

Mehmet Aluç 

Nihan: Gizli

Şemi: Mumla

Revan: Yürüyüp giden

İhya: Yeniden canlandırma, diriltme

Fasl-ı bahar: İlkbahar

Kemal: En yüksek değer

La Mekan Sız Olan Ömrüm-2-

İmanı bil hikmet

İman ile olanda vardır alamet

Kuran Gül kokan Resul ile olan yaşamaz hezimet

Her yerde gelir himmet

Sev gönülleri eyle hürmet

Karşılık beklemeden yap sen hizmet

Ahirette gülümser karşılığı gönlünde olsun merhamet

Oluk oluk yağar Rahmet

İman ile yeneriz kötülüğü çıkarız sağ selamet

Sırdır saklanır söylenmez

Rahmanın hikmeti bir anda bilinmez

İhlas ile Rahmana gönül ver

Bu yola ömrünü ser

İman ile çıkar fer

İman ile ahirette bulunur yer

Arşı gönülleri iman ile gez

Elinde fazla ne varsa sen ver

Jale gibi yağ sen

İman ile iniltiyi yen

İman ile şevkin coşsun

Bunu gören şeytan zalim kaçsın

Dünyada duralım uyanık

Sanmasınlar hasta olduk yattık

İman içine gönlümüzü kattık

Bir güzelin gönlüne merhamet ile baktık

Gönülleri üç kuruşa satmadık

İzinsiz kimsenin kapısını çalmadık

İman ile yattık çok şükür kalktık

Rahmana şükür ile yattık kalktık

Kulların gönlüne iman ile baktık

Kimsenin bağrını ezmedik

İmansız abdestsiz zinhar gezmedik

Hep gülümsedik sünnet ile gezdik

Gül yetiştirdik gönüllere ektik

Merhamet iman ektik bunları biçtik

Nefis şeytanın gözünü oyduk

Helal kazandık helal harcadık çok şükür doyduk

Rahmana iman ile kul olduk

Geçeriz iman ile evden bark’dan

İnsanları severiz biz candan

Ayaklara çelme takmayız yandan

Kuran Gül Resul sünneti iman gezer bu kandan

Müminler kardeştir sever birbirini candan

Rahman ayırmasın cümlemizi imandan

Gül kokan Resul’den

Nur Kuran’dan

İman ile olunca gelirse dert başa

Gözden mazlum için akan yaşa

Rahman çaredir her dert gelen başa

Sen yeter ki teslimiyet iman ile yaşa

Sakın soğukta oturma sen taşa

Sakın dertler ile çıkmasın feryad

Sen Rahmanı eyle yâd

Kâinatı yaratan ilahımızdan

Çok korkarız günahımızdan

Kuran Gül kokan Resul ile konuşuruz bir ağızdan

Hiçbir şeyi kazanmayız avantadan

Biz gezmeyiz çok şükür bardan

Hem dünya hem ahirete çalışırız bir yandan

Mümin kardeşimizin hatasını kapatırız çaktırmadan

İhtiyaç fazlasını veririz ihtiyacı olana yığmayız fazladan

Kazandığımızı veririz utandırmadan el altından

Sığınacak tek nokta Rahman

Mehmet Aluç

Not: Ahmet Yesevi Üstadın “Hikmetler” şiirini okuduktan sonra gelen ilham ile yazdım.Allah cümlesinden Razı olsun..