Arayıp ta Bulmalı

 

Bilemedim nasıl insana dönem yüzümü 

Baksana insanlığa çıkarır birbirinin gözünü 

Kin nefretle söyler bilinmez her bir sözünü 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Ne kadar yol kat ettim ise insanlığa varamadım 

Mazlum yanına vardım  derdine derman olamadım 

Bütün güzel izler kaybolmuş yönümü aradım bulamadım 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Açtım Nurdan Kur'an'ı gerçek olanı anında buldum 

Nurdan Kur'an'la Nur sünnet içinde kendimi buldum 

Aradım bu insansızlığımızın çaresini içinde buldum 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Nur Kur'an Nur Nebi diyor Müslümanlar kardeştir 

İman edin dünya ile ahiret hayatını birleştir 

Zalim korkaktır korkar imandan o tir tir o kalleştir 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Nur Kur'an'la Nur Resulü gönderen Rabbime şükür 

Arada sırada insan düşünürken etmeli tefekkür 

İmanı olan insanı ahireti, imanı olmayan boş şeyi düşünür 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Halimiz işte budur daha ne söyleyeyim 

İmanımız var iken biz başka yere nasıl gidelim 

Hak için savaşmazsak Allah'a ne diyelim 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Bizim özümüz nur Kur'an Nur Sünnet içinde 

Müslümanız biz merhameti var zaten içinde  

Ecel dersen birden bakarsın gelir günün birinde 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Kul Mehmet'im İslam iman hepimizin davası  

Bunca dertler içinde nedir bu çalan oyun havası 

Bu yaşadığımız bilin ki hak ile batılın bitmez savaşı 

Arayıp ta bulmalı insan kendi gerçek özünü 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Bende Bilemedim

Sırtımı versem koca, o yıkılmaz dağlara

Dönülmez ki de gönlü, viran olmuş bağlara

Koşardın gençlik cahil, denilen o çağlara

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Ecel gelince bekler mi hiç döşektekini

Beni alma denir mi, al o eşiktekini

Gönlümdeki o dünya, sevgisi hep boş geldi

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Dünya değil ki bizim, yoktur onun tapusu

Merhametle kurulu, gönül cümle yapısı

Yıkma Rahmanım sığar, cümle açık kapısı

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Kul Mehmet gülümse sen, bahar gelsin bağlara

Nazlı yarla gülerek, çık onunla dağlara

Asık suratlı olma, sen at uçurumlara

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Mehmet Aluç

Bilemedim

Gelişin mi güzel

Gelişinin müjdesi mi güzel

Sensiz hasretin mi güzel

Gelişinle hasretinin bitişi mi güzel

Bilemedim sesini duydum

Kendimi kaybettim

Söyleyemedim

Hasret bir anda bitmez diyen ben

Gelişinle hasreti bitiren Yüce Rahman

Ne kadar kısaymış diye bana söyleten

Şükür sevinci ile secdeye vardım

Halin nedir soramadım

Kendimi kaybettim

Söyleyemedim

Terk ederim sensiz yaşayamam diyen ben

Onsuz yaşarsın dedirten yüce Rahman

Bir göz açıp kapanışıyla vuslat ile buluşturan

Aşk sevinç yolculuğunda başımı önüme eğdirdi

Gözyaşlarıma hâkim olamadım ağladım

Seni kollarıma sarıp koklayamadım

Kendimi kaybettim

Sana sarılamadım

Aşk insanı sabır ile hasret ile kadir kıymet bildirir

Sanma ki hasret dert insanı bir anda öldürür

Yüce Rahman var iken o kulunu güldürür

Gidişine aklım ermeyen güzel hoş geldin

Gelişine aklım ermeyen  güzel ne hoş güldün

Mehmet Aluç

Ne Sen Ne De Ben

Ömür geldi geçti nasıl geçti bilemedim

Bir gün seninle güleyim dedim gülemedim

Kaşların hep çattın neden çattın sormadım

Bir gün yaptığın anlarsın dedim anlamadın

Ne sen tatlı bir aş yedin gülümsedin

Ne de ben tatlı bir aş getirebildim

Daha güzel günler yaşayacağız diye bekledim

Neden kaşlarını çattın bana karşı bilemedim

Güvendim bir ömür boyu seni kazanamadım

Ne sen tatlı bir aş yedin gülümsedin

Ne de ben tatlı bir aş getirebildim

Kul Mehmet kader ne getirir bilemezsin

Allah yazar kul sabırla yaşar bir şey diyemezsin

Ne sızlanırsın sabırla hayatın yaşa

işte o nedenle nazlı yarim

Ne sen sabır ettin ne de ben

Ne sen tatlı bir aş yedin gülümsedin

Ne de ben tatlı bir aş getirebildim

Mehmet Aluç