Bu Gönlümü Yıkar Geçer.

Nazar değer aşkımı söylemem ben herkese

Nazar değmesi değil anlaşılmaz mesele

Aşk bu konarsın o an gamzesinde ki güle

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Gülüşü ile alay eder aşktan o bilmez

Alay eder nazlı yar ile doymak hiç bilmez

Gönülde kalsın bu nur aşk paha biçilmez

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Ferhat'a o dağları deldirten bu zihniyet

Eder eziyet aşktan anlamaz yok ciddiyet

Daha fazlası var bozuk cins cibilliyet

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Basit biri değilim gönülden ben severim

Aşk için çile dolu yolu aşar geçerim

Aşk badesini yârin elinde ben içerim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Kul Mehmet'im aşkla bu gönlüm bilirim zengin

Aşk deryasını kimse bilmez ki o bir engin

Aşkla severim bitmez bilirim hiç bu sevgim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ben Mi Hissetmedim?

Sen gönlümü Leyla gibi sevdin de

Ben Mecnun olmadım mı?

Sen aslı gibi gönlüme doğdun da

Ben gönül kapımı sana kapattım mı?

Dilinde aşk sözcükleri ile konuşup

Kalbimin kin nefretini sildin de

Beni aşkın deryasında gezdirip elimde tuttun da

Ben karşında lal olup durdum, bön bön baktı mı?

Aşk beklemektir diye gece gündüz yolumu gözleyip

Gökyüzünde yıldızları avuçlarıma toplayıp

Umudun gülümseyen yüzünü gönlüme döşedin de

Ben seni terk edip gittim mi?

Gözlerimde hasretinle yaşlarım dökülürken

Bahar gülüşü olan gönül çiçeklerimi ellerinle sökerken

Gözlerimde akan yaşları sildin de ben mi görmedim

 Solan gönül çiçeklerimi benden habersiz sulayarak yeşertinde

Ben mi hissetmedim görmedim bilemedim?

Gözlerin şiir gibide ben mi okuyamadım

Aşkın hece hece gönlüme yazdın da ben mi anlayamadım

Gülüşün aşk pınarından damlayan bir damla da bana sundun da

Ben mi bir damla içmedim?

Başaklar gibi yeşeren sevgisizlik perdemi yırttın da

 Avuçlarımda kangren yaralarım senli kanarken sardın da

Gelirsin diye gece gündüz yollarını beklerken ağladığımda

Gözyaşlarımı sildin de ben mi sana teşekkür etmedim

Yaralarımı sardın da ben mi hissetmedim görmedim

Yaralarımı sardınsa yaralarımın neden sızısı kesilmez bilemedim

Kul Mehmet’im yaralarım günden güne kanayarak büyür

Seveyim dedim sevdiğim şuursuz gönülsüz çıktı gerisin geriye yürür

Ağlarım sızlarım halimden anlamaz yar,

 Hatayı bende bulur kendin dev aynasında görür

Bir gün sarmadı kolları sardım diye gece gündüz yüzüme söyler

Mehmet Aluç

Hayran Bakışlım

İçimi aydınlatansın alev alev yanan ışığınla huzur dolu bakışınla sözünle ey sevgili…

Karanlık anlara bir anda güneş gibi doğansın gülüşünle ey nur yüzlüm sevgilim, avuçlarında aşkı yudum yudum içirensin bal dudaklım.

Nefesin, bir rüzgâr gibi gönlümde huzur ile nefes oluyor, sakinlik mutluluk sunuyor üzüm gözlüm…

Ben senin gülüşüne esir düştüm çok mutluyum, ben bakışına hayran kaldım gelecekten umutluyum, ben sımsıcak sarışına hastayım seninle yarınlara koşuyorum hayran bakışlım…

Bazen sana hangi mısralar ile şiir yazacağımı unuturken üzüm gözlerinle bana bakıyorsun ya o an ilham koşarak beni sarıyor, seni yazıyorum sen kokan mısralarla ey güz güzelim…

Kelimeler heceler mısralar beni unutsa da ben seni unutamıyorum bal dudaklım…

Mehmet Aluç

Gülüşü Bitmiyor

 Nur gülüşünle sen düştün gönlüme

Bahar ayları yağdı bu gönlüme

Bir sevda güneşi doğdun ömrüme

Gülüşü bitmiyor senle ömrümün

Karanlık anlarım senle ışıdı

Sahra çöllerim seninle yeşerdi

Seni sevince ömrüm gülümsedi

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Cana can katıyor tatlı bakışın

Akan gözyaşımı sildi sarışın

Aşkla yıkadı gönlümü varışın

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Sabah duası gibi kabulümsün

Gönül bahçemde öten bülbülümsün

Aruz’suz hece ’siz sen şiirimsin

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Kul Mehmet seni sevdi aşkı içti

Çıplak gönlüne nur libaslar dikti

Hecelerim bana seninle güldü

Gülüşü bitmiyor senle bu ömrümün

Mehmet Aluç