İnsanların Umursamaz Tavrı

Zulüm böylesine zor cürmü ile var iken

Oturanların oturuşu olur elbet diken

Zalime zulmü için karşı çıkmak var iken

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bakılmaz mı ağlayan gönüllerin haline

Bu nasıl gitmez insanın bilmem gücüne

Nasıl değer kıymet verilir zalimin sözüne

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kimisi der bize ne bizler karışmayalım

Dert onların derdi bizler rahat duralım

Bilmezler ki hakkın yüzüne nasıl bakalım

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

İnsan neden bilmez kuldur elbet yanılır

Yara varsa el birliği ile bunlar sarılır

Birlik kardeşlik içinde yarınlara varılır

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bugün yine gördük batının çirkin yüzünü

Vatandaşı hırpalarken o çirkin sözünü

Olanları seyreder batı açmaz o kör gözünü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kul Mehmet’im ne kadar sürer bu zulüm

İnsanlık baksanıza sürünür sürüm sürüm

Yeter artık gönüllerde açsın açmayan gülü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Sönüyor Ocak

Bilmem nedendir yakmak isterken ocağı

Sönüyor aşk ile yanmadan gönül ocağı

Bilmem ne zaman merhametle dolacak

Aşk merhametle yakarken sönüyor ocak

Akşam güneşi batıyor her nedense

Sabah güneşi ne zaman doğacak

Gönülleri sıkan hangi paslı pense

Sabah güneşi doğmazsa gönüle  bilmem ne olacak

Kollar sevgi ile ne zaman açılacak

Merhametli gözlerle ne zaman bakılacak

Hasret ocağında yananları kimler söndürecek

Aşk merhametle yakarken sönüyor ocak

Bilirim merhametle olunca gülümser gönül

Dert keder çözülür mutluluk yolu açılır

Merhametsiz gönüllere bulunur mu acil bir formül

Formül merhamette alınmaz gönül kapısı kapatılır

Kul Mehmet der ki zorumuz nedir gönül kırmakta

Gönüllere yakın olmak varken ne işimiz var uzakta

Ayrılık nifaktır nefret kin girer zemin hazırlamakta

Aşk merhametle yakarken sönüyor ocak

Mehmet Aluç