Dertler Kalbimi Sen Diye Sevdi

Dertler kalbimi sen diye sevdi

Beni alıp benden aldı götürdü

Birde baktım seni aldı karşıma getirdi

Heder olan ömrümde dertler seninle güldürdü

Ben bu halime garip bir haldir diyemem

Sen yanımda olmaz isen ey sevgili gülemem

Asık olsa da hilal kaşların terk edip gidemem

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Senin hayalini avuçlarıma aldım gözlerine daldım

Açtın gönül kapını ben içine balıklamasına atladım

Aldım seni gönlüme gönül sarayımda sakladım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Aldım ikimizi aşk denizine gülümseyerek saldım

Yüzündeki gülümsemeyi gördüm hayran kaldım

O an karşımda cennetten gelen huri var sandım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Duramadım yerimden bu canımla peşine düştüm

Kurduğum hayallerin içinde gerçek hayata küstüm

Avuçlarımı gıdıklayan seninle ben güldükçe güldüm

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Sensiz geçen ben bu ömrüme ağlar yanarım

Aşksız gönülsüz şeytana ben nasıl kanarım

Şimdi hayalimde gülümseyen sana ben bakarım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kırık değil artık seninle gönlüm adımlarım dizlerim

Gelirsin diye hayalimdeki seni yollarda ben beklerim

Mutluluğun sarhoşluğuyla senle geçer tüm günlerim

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Keşke genlik çağım seninle mutluluğa doysaydı

Arayıp aşkı yaratan Rahman ile seninle olsaydı

Aşkı arayan gönlüm seni ararken anında bulsaydı

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Hayırsız kullar sardı etrafımı seni aramakta uzak kaldım

Onlardan kurtulmak için binlerce takla attım ben kaçtım

Seni aramakta uzak kalan gönlü ben vefasızlarla yaktım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Usandım sanma sevgili seni aramaktan bulamamaktan

Tek korkum son nefesten önce seni arayıp bulamaktan

Olsun beni sevdiğini biliyorum ben olsan da uzaklardan

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kul Mehmet’im seni bilen ben gönlümü yollara saldım

Seni bulmadan gelirse ona bedenimdeki kapısını kapattım

Avuçlarımda sen uzanırken çimenlerin üzerinde ben kayboldum

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Gönülden Çökmeyince

nedir çirkefliğinle cefalar çektirdiğin
boş dünyada boşuna bomboş sefa sürdüğün
kendine de  insana sen eziyet ettiğin
çöplük gönlünle nedir çöplükte hep gezdiğin
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

söylesene var mıdır senin ağzının tadı
bak insanlığın bitti neler geriye kaldı
seni böylesi rezil yollara kimler attı
nefisle şeytan dünya  herşeyini bak aldı
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

biter bir gün seninde sefayla bu devranın
hayatınla yaşantın değil hiç akla yatkın
bari yaşarken olsun bu dünyaya bir katkın
artık cehennemde sen dersin yeter amanın
kendi çıkarın için neden insan ezersin

 

kul mehmet'im kul idrak edince hep sezince
merhametle yaşayıp  insan gibi sevince
ne de güzel yakışır kadir kıymet bilince
gönülden çökmeden hak yolunda kul gülünce
ey rezil  niçin neden sen insanı ezersin

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Götürdü

yıllar varki düştüm ardına
ayrılık yükünü vurdun sırtıma
bindin gittin ayrılığın sırtına
acımadın yıktın seni seven bu canımı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

açmadın bir gün benimle gözünü
esirgemedin söyledin yıkıcı sözünü
göstermedin o gülümseyen yüzünü
gösterdin o ekşi suratsız yüzünü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her gün çıkardın  bin bir hadise
gönül evimde attın beni kodese
anlamadığım benden ne istediğinse
hep yolumu çıkardın çıkmaz adrese
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

senden yedim severken büyük kazığı
seninle paylaşmıştım yediğim her azığı
seninle kuramadım mutlu bir aile ocağı
kısmette varmış senin elinde yemek kazığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

ellerimle yedirdim her çeşit kaymağı
seninle yaşadım ben anlam aykırılığı
gündüzüm  hep olurdu akşam karanlığı
buluştuğumuz yerdi sanki ayrılık mezarlığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her oturduğumuzda sanki şeytan bize bakardı
koynunda merhamet değil sanki nefret yatardı
söylermisin aşk değil kin mi damarlarında akardı
bitirdin viran ettin beni söyle senin yüzüne kim bakar
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

kul Mehmet'im ben aldım boyumun ölçüsünü
benim yaşadığım gibi sende yaşarsın mahşer gününü
artık bir daha görmek istemiyorum o ekşi yüzünü
sensiz görüyorum artık çok güzel ben önümü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

Mehmet Aluç-KulMehmet-

 

 

Zaman Ve Hayat Seni Yüreğimden Kopardı Aldı

Zaman Ve Hayat Seni Yüreğimden Kopardı Aldı

---

Ayrılığın limanında gezerken yüreğim paramparça sevgilim, zamansız ve vedasız gittin. Kara toprak zamansız aldı seni benden!

Yıkılıp yere düşerken mezarının başında ağlayan ben değilim sevgilim, gökyüzünde yağan yağmurlardır sevgilim inan bana. Diyar illerden kokun geliyor bana hep yanımdaymışsın gibi sevdanın karası gibi, gözlerin bana uzaklardan bakıyor hissediyorum.

Zaman ve hayat seni yüreğimden kopardı aldı, ama kokunu bıraktı bana gülümseyen gözlerini rüyalarımda bıraktı gitti şimdi tek tesellim budur sevgilim, sen üzülme rahat uyu mezarında beni bekle yanına geleceğim ve yine seni sımsıkı saracağım.

Yok, yok sen beni yine sımsıcak gülüşün ile sımsıcak kolların ile saracaksın biliyorum ve hissediyorum.

Gönül dergâhımın kapısını gidişin kapatamadı, hep sana açık biliyorsun ve görüyorsun uzaklarda biliyorum, bekle beni bende geleceğim sevgilim.

Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Yâr Aldı

---

Ey gönlüm aşka hasret ömrüm
Deşme yaramı yara mı yar aldı
Sevincime hasret ömrüm ağlama
Mutluluk deryasını yar gönlümde kopardı

Istırap içinde kıvranma gönlüm
Dermanı yar ömrümde aldı
Gözlerimde akan yaşlar yakmayın yüreğimi
Ateşinizi söndürecek suyu yar aldı

Ey hayallerim karanlıkta kaldınız diye üzülmeyin
Hayallerim yârin gözünde kaldı
Cefa içinde yürüyen ayaklarım batmayın çamura
Sizdeki derman yârin dizlerinde kaldı

Kul Mehmet’im aşkın değerini aşkın deryasına dalan bilir
Hak aşkı ile seven bu dünyayı yalan bilir
Bu âlem de kavuşmasa da sabır ile yürür Rahmanın merhametini görür
Ahirette sevdiğine mutlulukla kavuşur hep beraber yürür
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...