Mümin İşte Budur Derim

İyi bilin mümin yıkmaz

Mümin kin nefret dolu bakmaz

Mümin nefretle gönüllere akmaz

Mümin merhameti dağıtmadan yatmaz

Helal içine haramı katmaz

Doğru söze yalan katmaz

Hele hiç kimseyi satmaz

Güzelliği tek başına yaşamaz

Mümin caka satmaz

Ahirette Rahman ve gül kokan Resul ile

Cümle mümin kullarla olmak ister

İyilik ve güzellikle olur

Ecelden kaçamayacağını bilir

Her zaman merhamet ile güler

Adımları atar cümle cana

Tek başına değil yürür yan yana

Dünya lazım değil der bana

Kur’an Gül kokan Resul ve kardeşlerim yeter der bana

Zarar gelmesin der cana

Merhametli davranır bana sana

Dünya misafirhanedir bilir edeple girer hana

Kur’an gül kokan Resul iman ile olur gülümser her ana

Mümin işte budur derim işte size canlarım

Daha fazlası da vardır

Daha sonra anlatırım kardeşlerim

Emanetsiniz yüce Rahman’a

Mehmet Aluç

İnsanın Gençlik Çağları

Ah ne zordur insanın gençlik çağları

Sırtını vursa sanki yıkacak sanki dağları

Ne varsa ekmiş türlü meyveleri gül kokuyor bağları

Yoktur geçim derdi,

Tek derdi jöle ile sokakların güzel kızları kaldırımları

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Gönlünde silemez saramaz gönül yarası

Cebinde olmazsa da ne eder arar bulur,

 Cebindedir cigara parası

Gece geç gelir yığılır koltuğa

Sabah geç kalkar sanki evin ağası

Yüzüne gözüne bulaştırır gönül kapısın kapatır,

 Yüzüne sürer karası

Kırıla kırıla yamalı bohçaya dönse gönlü,

Her kırığı yine sarmazsa da unutur iki nefes arasında

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çözer gömleğin düğmesi,

 Yarışır rüzgâr ile giyer renk renk

Her gördüğüne âşık olur bir anda unutur,

Sevdiği ne renk sanki yoktur ahenk

En sonunda bulur sevdiğini,

O ışığın yansımasıyla beden hayatı dirilir

Güzelleşir dünyası sefa bulur, aşk ile tazelenir ömrü

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çoğu zaman itaatten uzaktır,

Yanlış gider saati her yürüyüşünde

Kapalıdır izanı anlamaya kelimeleri,

Şaşkın kendi şaşkın bellidir gelişinde

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Sel olur taşar gönül kıymetin bilmez,

Eyvah’lar ile yaşar görürsün gözlerinde

Gezer uykusuz arkadaş peşinde kahvede,

Dünya ile uyku arasında kalmış anlarsın saçmalamasında

Yerini bulur eşin gönlünde sahiplenir erkek olmuştur

Üçer beşer öğrenir her şeyi,

Siler gönlündeki gençlik çağları yanlışları

Baba olur anlar kendisini güler geçer,

Gönülden sarılır hayata öğrenir bağlılıkları

Anlar insandır beşer

Her şeyi anlar üçer beşer

Dertlerin bağrını gülümseyerek koşarak deşer

Senelere bölünür anıları yaşlanır ağrılar yolunu keser

Mehmet Aluç

Beklediğim Gün Anlayamadığım Gün

 

Bugün emekli maaşımın günü

Bir ay boyunca gelmesini beklediğim

Günü gelince de nasıl bittiğini anlayamadığım

Ucundan hep keserek beş lokma eksik yiyerek

Beklediğim gün anlayamadığım gün

Geçim şartları

İhtiyaçlar

Elektrik su

Cep telefonu faturası

İnternet

Bekleyen borçlar ile

Beş kilo yağ ile anında biten

Günüm

Salınarak gittiğim

İki büklüm döndüğüm

Hele birde akılsızlığımla elimi kolumu

Bankaya kaptırarak

Sonunda icralık olduğum

Maaşımda kesilmesi için talimat verdiğim

Her ay kesilen elimde kalan ufacık maaş günüm

Vitrinlere cebim delik yüreğim kırık olarak baktığım gün

Yine de binlerce defa şükür Rahman’a

Verdiği rızık bitmez tükenmez

Hele yardımı hiç bitmez Rahman’ın

Kerem’inin Lütfü’nün… Sonu gelmez

Yanaklarımda şükür damları dökülürken

Yağmur gibi yağan rızkı ile kuluna acıyan

Sahip çıkan Rahman’a şükür

Mehmet Aluç

Shakespeare cevap

Shakespeare demiş ki

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için sevmekten 

Sevilmeye layık görmedigi için sevilmekten 

Sorumluluk getirecegi için düsünmekten 

Elestirilmekten korktuğu için konuşmaktan 

Reddedilmekten korktuğu için duygularını ifade etmekten 

Aslında yasamayı bilmediği için ölmekten korkuyor. 

Bu dünyada kaybedecek neyimiz kaldı

Yüzlerce insan madenlerde ihmal yüzünden ölüyor

Alın terinin karşılığı verilmiyor üzülüyor

Kazandığı üç kuruş ile evini geçindiremiyor kahr oluyor

Sevilmeye gelince

Geçim derdinden sevmeye vakit mi kalıyor

Ay başını getirmek için günde kırk kılığa giriyor

Ek iş ile eve gece yarısı geliyor yorgun yatağa giriyor

Sevmelere zaman mı kalıyor

Sorumluluğa gelince

Namusu ile ülkenin namusunu

Yetim hakı yenilmesin diye gözü yetimin malını korumakta

Haksızlık olmasın diye yüreği ağzında

Her zam ile cebinde eriyen maaşı ile küçülen

Lakin haksızlık yapmamak için iki eli yüreğinde

Düşünmeye gelince başka düşünmeye vakit kalmıyor

Düşününce de sandıkta mezara gömüyor

Haksızlık yapmayalım yani

Eleştiri yapılyorda ne değişiyor ülkede

Eleştiriyi dinleyen kim

Sen konuş sen dinle

Korkmaya gelince çok yanılıyorsunuz

Korkmayız kelle koltukta yaşarız

Ülkemiz için canımızı feda ederiz

Duygulara gelince

Geçim dünyasında duygumu kalmış

Patron çalışanını

Zengin ülkeyi

Söz sahibi olanlar bunları korudukça duygumu kalıyor

Zaten tüm istekletimiz seçimden sonra red oluyor

Eş çocuğun istediğini almak içinde maaşımız red ediyor

Yaşamaya gelince adam gibi namusumuzla yaşarız

Ölüm gelincede Allahın emri der korkmadan gideriz

Biz ne dini red ederiz nede alın terin kazancına göz dikeriz

Ne de ölümden korkarız

Ölümden ülkeyi soyanlar

Zalimler

Haksız kazanç sağlayanlar korkar

Namuslu vicdanlı insanlar ölümden korkmaz

Mehmet Aluç