Ölçsen Varır Bir Karışa

Yürüyen insan bu dünya içinde

Elin boş gönlün dilin boş gidersin hangi yarışa

Böyle eli gönlü dili boş varıl mı hakka barışa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Gözlerin gönlün nerededir eylemezsin temaşa

Neden böylesine koşarsın acele neden yok oluşa

Haydi, koşsana hakka gönüle hakla sen var oluşa

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Her arzun olmaz neden bu ısrar olmaz her istek

Bu boşluk gönül el dil ile acep biz nereye gidek

Nereye gitsek te yıkılıyoruz baştanbaşa direk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Hayal yok düş yok görülecek rüyalarımız bomboş

Var durma haydi hakkın yolunda hakka candan koş

Dünya boş arzular dünya malı gitmez baksana boş

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Söyleyin canlar Rahmandan başka neyimiz var

Bizi koruyan rızkımızı canımızı verendir

Yetmez mi artık yalana boş olana doyduk ömür bitendir

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Kul Mehmet’im kendimizi kaybettik nereye koyduk

İnsanlığımızı kaybettik neyi aradık acep neyi bulduk

Hak yolundan ayrılık yokluk yolunda işte kaybolduk

Ömür o kadar uzun değil ölçsen varır bir karışa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dermanı Yüce Allah’tan Bileceksin

Ey gönül hangi dilbere âşık oldun böyle biçaresin

Derdini anlat sevgini sun ona dilde mi çaresizsin

İman aşk ile derya deniz olur neden halin söylemezsin

Yoksa bir ömür içinde saklayıp avaremi gezeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Gözlerimle gönlüm sen mecnun gibisin neden bilmezsin

Çöllerde gezmene hacet yok dilbere aç kapını her şeyi göreceksin

Temaşa et dilberin gönlünü kendini içinde göreceksin deryayı bileceksin

Zülfün telinden bir tel ile gönlündeki aşkı cenneti hissedeceksin

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Uzaktan aşkı gördün ummandır dur hele sen azı gördün

Hele bir gönlüne gönlündeki iman ile gülümseyen aşkla gir

İşte o zaman şükürle diyeceksin âleme dilbere gün bu günmüş

Aşk ile seven iman ile yürüyene her zaman gülenmiş

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Cemali benzer nurdan ayın on dördüne

Yaşayamazsın artık hayatı sen bundan sonra körü körüne

İman ile aşka diyeceksin hoş geldin gelişin başım üstüne

Dilberde sende Rahmete gark olacaksınız alabildiğine

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefis şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Bak şanlı tarihine ey gönül aşksız gezen yok bir âdem

Sende şanlı ecdadın yolundasın seviyorsun madem

Var sevdiğini söyle aşk ile gülücükle dolsun âlem

Bak gönlüm aşkı gördü nasıl yazıyor seninle kalem

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Kul Mehmet’im derki var ulaş dilbere gönlüm harap olma

Harap olup solan çiçekler gibi kararıp solma

İman aşk deryası ile cennettir nefis şeytan sözü ile olma

Gamzesinde ki aşk çiçeğini kokla boş işlerle sakın olma

Derdine derman var iken dermanı Yüce Allah’tan bileceksin

Dermanı almadan nefsi şeytanı alarak mı göçüp gideceksin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Böyle İnsanlık Yere Batsın.

Kim ister ki gönüller yansın

İsteriz ki gönüller neşeyle uyansın

Ah o zalimler ki eder ver yansın

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Bitiyor kendisi damla damla

Elini uzatsan gözüne soksan bir adımla

Gel de şimdi bu nefreti hece ile tanımla

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Kimdir bu hangi nefretin nesli

İnsan nefrete olur mu bu kadar hevesli

Sesi ile soluğu çıkmasın olsun soluksuz nefesli

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

İnsan zalimin borazanını nasıl çalar

Güzelliğin içine neden nefret katar

Daha dün arkadaştı şimdi nasıl satar

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Şükrederek oturulan sofralarda kan akar

Dün yanında olan şimdi nefretle nasıl bakar

Nimet sofralarına kimler haç takmaya kalkar

Alırız haçını sokarız bir yerine bir yerine batar

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Kul Mehmet’im çiğnetilmez hilal düşmana

Toplanıp  gelse göğsünde olan binlerce hac

Göğsümüzde iman var yıkamazlar onlar bize muhtaç

İman ile şahadetle hilali yaparız başlarına başlarımıza taç

Kendine gel düşman haddini bil yoksa sonun felaket bil kaç

Böyle insanlık laneti ile yere batsın

Yere batmasa da batırırız kardeşlikle imanla isterse batmasın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Özgürlüğün Mısralarını

Unutmaya çalışmak

Yaşamaya çalışmak

İkisi bir arada yaşamak

Hangi sokakta mümkün

Arkam da kalan sensizlik

Kaybolan sendeki bensizlik

Hangi sözleri harcamalı

Muamma

Sözlere mi kelimelerime küseyim

Sana mı küseyim muamma

Ağlasam gece boyu çare olur mu?

Yenildim mi senli yaşamaya

Gözlerine bakarak yarına koşmaya

Dilim varmıyor söylemeye

Kabul etmeye

Acıya mı yanayım

Sensizliğine mi?

Kendi elimle beceriksizliğe mi?

Sensiz mutsuz geçen saatlere mi yanayım

Zamansızlığıma mı kızayım muamma

Bir gecede bedenimi harap eden

Üşüten viran eden ayrılık

Beni yalnızlığın bekçisi eden gecelere mi?

Gecelerden bir türlü gelmeyen sabahlara mı?

Küseyim muamma bilinmezlik şaşkınlık

Susmayan haykırışıma mı?

Tahammülsüzlüğümün son reddine mi?

Hayallerimin gölgesinde sensizliğin hıçkırıklarına mı susun diyeyim

Hangisine söz geçireyim

Hangisine başımdan çekip gidin diyeyim

Tenimde kalan izine kokuna dayanamaz iken

Sensizliğine nasıl dayanayım

Ne olur gelsen de

Bu cevapsız cevabı olmayan

Sorularıma cevap versen

Öyle gitsen ne olur

Rüzgârlı bir sabahın ilk ışıklarında gelsen

Tenimi okşamayan hasretin hançerini yüreğimde çıkarsan

Aylak bir kahkaha ile

Etrafımı saran barbarların yangını viran evimin ateşini söndürsen

Ne geri gidişin olsa

Hep gelişin olsa ne olur

Benim gibi yüreğine hançer mi saplanır bir gelsen

Her gün feryatların kırık aynasında soyunmaktan kurtarsan

Çok şey mi istedim

Öyle ise sadece gel ve yanımda dur ve sus

Bir sonbaharın şafağında kararmış olan bana baksan

Lanetli cüzzam kokan feryatları sustursan yeter

Bende savurayım gökyüzüne özgürlüğün mısralarını

Bakışınla kundakla beni yeter bana

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Hangi Rüzgâr Gelip Bağrımızda Esecek

Hangi rüzgâr gelip bağrımızda esecek huşu ile

Hangi melekler yüzlerimize huşu nazarı ile bakacak

Tene yapışıp kalan günah ne zaman yıkanacak

Kalbin merhameti ile imanın hissi ile akan gözyaşı ne zaman yıkanacak

Ayağımı vursam yere kalplerde gözyaşı akar mı damla, damla

Bilin ölüm nerede ise ocaklarda mezarlarda od

Varsa ise kalbinde merhamet, tövbe iman ile

 Kalpte ki merhametle akan iki damla

Yaş damlası var ile elinde söndür, mezarda

Yanan ateşi, cehennem ateşini

Hani nerde adalet

Dilde

Hani nerde namazımız

Karanlık dehlizlerde, bayramlarda

Hani nerde orucumuz,

Söylemde

Hani nerde Kuranımız,

Kılıfında duvarda, mezarda okunan

Hani nerde imanımız

Kör kalplerde

Hani nerde gönlümüzde yok o Resul

Lal olan dillerde

Hani nerde zekât

Kilitli kasalarda alev, alev bekleyen sahibini

Bunlar kalpte olsa idi

Adalet olurdu, iman olurdu

Merhamet olurdu

Yoksulluk olmazdı

Birileri sekiz milyar alırken

Vatandaş dokuz yüz almazdı

Çıkaralım Müslümanlık maskesini

Elimizden, suratımızdan, kalbimizden

Bekliyor bizi cehennem ateşi

Varsa kalpte merhametle akan iki damla yaş

O söndürür o cehennem ateşini, imanlı akan ise

Mehmet Aluç

Aslında Hangi Şehre Uygun Düşersin

Günahkâr gönlüne bakma

Sevap nedir bir an anlarsın

Kendine bakarak âlemi suçlama

Kibri sen seçtin elbet gözün bir şey görmez

Yaşadığın şehri suçlama şehir seni yüreğine aldığına şükret

Söyle hangi şehirde yaşamak istersin

Yaşamına uygun şehir hiç bulamazsın

Sorma gönle hangi şehre uygun düşersin

Kibri at gönlünde yaşadığın şehre uyarsın

Kul Mehmet budur sözlerim kibri nefreti atınca

Çağlayan ırmaklar gibi sokaklarda gezersin o an

Sevdiğin gönlü bulursan kâinata sığmazsın sen ve zaman

Sevdiğinin gönlüne sığarsın işte o zaman

Mehmet Aluç